ลงทุนในสตาร์ทอัพ

"ถ้าคุณคิดว่าตัวเลขในงบการเงินนี้คือความจริงทั้งหมด ผมเกรงว่าเงินห้าสิบล้านของคุณจะละลายหายไปภายในหกเดือนนะครับ" กวินวางแฟ้มเอกสารหนาเตอะลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระแทกเบาๆ ของมันดังก้องไปทั่วห้องประชุมที่เงียบเชียบ จนชายวัยกลางคนในชุดสูทราคาแพงที่นั่งฝั่งตรงข้ามถึงกับชะงัก สายตาที่เคยดูแคลนกวินเพราะเห็นว่าเขายังเด็กกลับกลายเป็นความสับสนปนหวาดหวั่น "คุณหมายความว่ายังไง กวิน? นี่คือโปรเจกต์อัลกอริทึมที่ทำกำไรมหาศาลที่สุดในไตรมาสนี้เลยนะ" นักลงทุนอาวุโสเอ่ยเสียงสั่น กวินประสานมือวางไว้บนโต๊ะ แววตาของเขาเยือกเย็นดุจน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลาย "อัลกอริทึมที่ว่า... รินรดาครับ ช่วยเปิดสไลด์หน้าสิบสองให้พวกเขาดูหน่อย" รินรดาที่นั่งอยู่ข้างกายกวินกดรีโมทคอนโทรล แสงจากโปรเจกเตอร์ฉายภาพโครงสร้างฐานข้อมูลที่ซับซ้อนขึ้นบนผนัง กวินลุกขึ้นยืนพลางใช้นิ้วชี้ไปที่จุดบอดเล็กๆ บนแผนผัง "พวกคุณมองเห็นแค่กราฟรายรับที่พุ่งสูงขึ้น แต่ไม่เห็น 'รูรั่ว' ในระบบหลังบ้านที่ธันวากำลังวางแผนดึงข้อมูลลูกค้าออกไปขายในตลาดมืด ถ้าผมเป็นนักลงทุน Angel ที่นี่ ผมจะไม่ควักเงินแม้แต่บาทเดียวให้กับเรือที่กำลังรั่วแบบนี้ครับ" บรรยากาศในห้องประชุมกดดันจนแทบหายใจไม่ออก นี่คือกลยุทธ์ของกวิน เขาไม่ได้มาเพื่อขอส่วนแบ่งกำไร แต่เขามาเพื่อ 'คัดเลือก' ว่าบริษัทไหนสมควรจะรอดจากพายุใหญ่ที่เขากำลังจะสร้างขึ้น กวินได้รับฉายาในวงการ Angel Investor ว่าเป็น 'ยมทูตสายเทค' ไม่ใช่เพราะเขาโหดร้าย แต่เพราะเขามองเห็นจุดจบของธุรกิจก่อนที่เจ้าของจะรู้ตัวเสียอีก หลังจากการประชุมสิ้นสุดลง กวินเดินออกมาที่ระเบียงห้องทำงานส่วนตัว มองลงไปเห็นตึกสูงระฟ้าของธันวาที่ตั้งตระหง่านอยู่ไกลๆ ความแค้นในใจเขายังคงคุกรุ่นราวกับลาวาใต้ผืนดิน รินรดาเดินตามออกมาพร้อมกับแท็บเล็ตในมือ "ข้อมูลการโอนเงินของธันวาในช่วงสัปดาห์นี้มีความเคลื่อนไหวแปลกๆ ค่ะ" รินรดากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "เขาไม่ได้แค่กำลังพยายามยึดสตาร์ทอัพพวกนี้ แต่เขากำลังโอนสินทรัพย์ทั้งหมดไปยังบัญชีในหมู่เกาะเคย์แมน ราวกับว่า... เขากำลังเตรียมตัวหนี" กวินหรี่ตามองท้องฟ้าที่เริ่มมืดมิด "หนีงั้นหรือ? คนอย่างธันวาไม่เคยหนีถ้ามันยังไม่ได้สิ่งที่ต้องการมากพอ เขากำลังเล่นเกม 'เผาบ้าน' เพื่อเอาประกันภัยต่างหาก" "คุณจะทำอย่างไรต่อไปคะ? เรากำลังรวบรวมหุ้นของบริษัทลูกเขาไว้ในมือเกินครึ่งแล้ว" กวินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดส่งข้อความสั้นๆ ไปยังปลายทางที่เขาเฝ้ารอ "เราจะทำสิ่งที่คนฉลาดเขาทำกันครับรินรดา เราจะไม่ขัดขวางไม่ให้เขาเผาบ้าน แต่เราจะย้ายโฉนดที่ดินใต้บ้านนั้นมาเป็นชื่อของเราก่อนที่ไฟจะลุกท่วม" ทันใดนั้น เสียงเตือนจากโทรศัพท์ของกวินก็ดังขึ้น เป็นข้อความจากเบอร์แปลกหน้าที่เขาเคยได้รับเมื่อค่ำคืนก่อน ข้อความนั้นสั้นแต่ทิ้งรอยร้าวไว้ในใจเขา: *'ถ้าอยากรู้ว่าทำไมฉันถึงทรยศนายในชาติที่แล้ว ให้มาที่โกดังเก่าเขตอุตสาหกรรมในคืนนี้... มาคนเดียว ถ้าไม่อยากให้ความลับของพ่อคุณถูกเปิดเผย'* มือของกวินกำโทรศัพท์แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เขาจำความลับนั้นได้ดี มันคือตราบาปที่เขาฝังไว้ลึกที่สุดในอดีตชาติ ขณะที่เขากำลังจะก้าวเดินออกไปจากระเบียง ประตูห้องทำงานของเขาก็ถูกเปิดผลัวะออกโดยพนักงานรักษาความปลอดภัยหน้าตาตื่น "คุณกวินครับ! มีแขกไม่ได้รับเชิญบุกเข้ามาในชั้นนี้ครับ เขาบอกว่ามีเรื่องสำคัญต้องคุยกับคุณเป็นการส่วนตัว" ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสนิทเดินแทรกตัวผ่านพนักงานเข้ามา ใบหน้าของชายคนนั้นทำเอาหัวใจของกวินแทบหยุดเต้น เพราะเขาคือคนที่กวินมั่นใจว่า 'ตายไปแล้ว' ในเหตุการณ์รถคว่ำเมื่อสามปีก่อน ทนายความคนสนิทของพ่อเขา... คนที่กุมความลับเรื่องทรัพย์สินที่หายไปทั้งหมด ชายคนนั้นวางเอกสารฉบับหนึ่งลงบนโต๊ะของกวินก่อนจะกระซิบเสียงต่ำ "สิ่งที่นายกำลังตามหาน่ะกวิน... มันไม่ได้อยู่ที่โกดังนั่นหรอก แต่อยู่ในเอกสารที่ธันวาพยายามจะทำลายทิ้งก่อนตายในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้" กวินนิ่งค้างไป สิ่งที่ชายคนนั้นพูดทิ้งท้ายไว้ทำให้โลกของเขาหมุนคว้าง เพราะในวินาทีนั้นเอง เสียงไซเรนรถตำรวจก็ดังระงมขึ้นจากด้านล่างของตึก ราวกับกำลังบอกใบ้ว่าจุดจบที่เขาวางไว้ให้ธันวา กำลังย้อนกลับมาทิ่มแทงเขาเสียเอง นี่คือทุกถ้อยคำจากใจของผมในฐานะ "เซียนหุ้นย้อนเวลา" หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินกับความเข้มข้นในตอนนี้นะครับ