การล่มสลายของหุ้นเทคโนโลยี

"ขายทิ้งให้หมด อย่าให้เหลือแม้แต่หุ้นเดียว!" เสียงตะโกนก้องผ่านสายโทรศัพท์ของธันวาดูสั่นเครือและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว กวินนั่งพิงเก้าอี้หนังแท้ในห้องทำงานส่วนตัว สายตาจับจ้องที่หน้าจอเทอร์มินัลหกหน้าจอ ซึ่งกำลังแสดงกราฟสีแดงฉานดุจเลือดที่ไหลทะลักออกจากกระดานหุ้นเทคโนโลยีหลักของประเทศ "คุณกวินครับ... ตลาดกำลังไหลตาย ดัชนีหลักหลุดแนวรับสำคัญที่วางไว้ไปแล้ว ถ้าเราไม่คัทลอสตอนนี้ เราอาจจะสูญเสียเงินในพอร์ตไปมากกว่าสี่สิบเปอร์เซ็นต์ในวันนี้วันเดียวนะครับ" รินรดาเอ่ยขึ้นพลางเคาะแป้นพิมพ์รัวเร็ว นิ้วเรียวของเธอสั่นเล็กน้อยแต่แววตายังคงแน่วแน่ เธอหันมามองกวินที่นั่งนิ่งราวกับรูปปั้น กวินยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบเบาๆ ก่อนจะวางลงบนโต๊ะไม้โอ๊คอย่างเชื่องช้า "ริน... ในตลาดที่ทุกคนกำลังวิ่งหนีตาย คนที่ฉลาดที่สุดไม่ใช่คนที่วิ่งออกไปพร้อมกับฝูงชน แต่คือคนที่รู้ว่าเหยื่อที่พวกเขาทิ้งไว้น่ะ มันมีมูลค่ามหาศาลแค่ไหน" "แต่นี่มันวิกฤตนะครับกวิน! หุ้นกลุ่มเทคโนโลยีที่ธันวาถืออยู่กำลังถูกเทขายอย่างบ้าคลั่ง กองทุนต่างชาติกำลังถอนทุนออก นี่มันฟองสบู่ชัดๆ" กวินหันมามองหน้าคู่คิดของเขาด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก "ฟองสบู่มีไว้เพื่อแตกให้คนที่เตรียมตัวมาดีเก็บกวาดเศษเงินครับ ริน คุณเช็คระบบธุรกรรมของฝั่งโน้นหรือยัง? ธันวากำลังทำอะไร?" "มันกำลังสั่งเทขายหุ้นบริษัทซอฟต์แวร์ที่มันเคยภูมิใจนักหนาครับ เพื่อเอาเงินสดไปประคองหุ้นอสังหาริมทรัพย์ที่กำลังโดนกดดัน... มันไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังขายสินทรัพย์ชั้นดีที่สุดในราคาถูกเหมือนแจกฟรี" กวินยันตัวลุกขึ้นยืน ก้าวเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นวิวตึกระฟ้าของกรุงเทพฯ ในยามที่ผู้คนข้างล่างกำลังแตกตื่นและสับสน แต่ในพอร์ตของเขากลับปรากฏตัวเลขสีเขียวสดใส พอร์ตการลงทุนของเขากำลังทำกำไรมหาศาลจากการเปิดสัญญา Short Sell ไว้ล่วงหน้าตั้งแต่เดือนก่อน "ธันวาชอบเล่นเกมที่เน้นความเร็วครับ แต่มันลืมไปว่าการเป็นนักลงทุนที่ดีต้องมีความอดทนดุจหินผา" กวินกล่าวพลางมองดูการไหลลงของตัวเลข "สั่งซื้อสินทรัพย์ที่มันคายออกมาให้หมดครับริน เอาให้เกลี้ยงทุกบัญชีนอมินีที่เรามี ไม่ต้องสนราคาตลาดตอนปิด ขอแค่ให้มันจบลงด้วยการที่เราเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดของบริษัทที่มันกำลังทิ้ง" บรรยากาศในห้องทำงานเงียบกริบ มีเพียงเสียงพัดลมระบายอากาศของเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ทำงานหนักหน่วง รินรดาไม่ได้โต้แย้ง เธอรู้ดีว่ากวินไม่ได้มองแค่กำไรระยะสั้น แต่มันคือการวางหมากเพื่อรวบกิจการที่ธันวาพยายามสร้างขึ้นมาตลอดชีวิตด้วยหยาดเหงื่อที่เขาเคยถูกโกงไป "กวินครับ... อีกสิบนาทีตลาดจะปิดทำการ แต่นี่ไม่ใช่เรื่องปกติแล้ว" รินรดาเสียงเข้มขึ้น "มีคำสั่งซื้อปริศนาจำนวนมหาศาลตีกลับเข้ามาในระบบทันทีที่เรารับหุ้นที่ธันวาทิ้ง มีใครบางคนกำลังขวางเราอยู่ ใครบางคนที่รู้ระบบของเรา" กวินขมวดคิ้ว นี่เป็นสถานการณ์ที่เขาไม่ได้คาดคิด ในโลกใบเดิมที่เขาย้อนเวลากลับมา ไม่เคยมีใครกล้าขัดขวางการเข้าซื้อกิจการในช่วงขาลงเช่นนี้ได้ ใครกันที่มีเงินทุนหนาพอและกล้าตัดสินใจในวินาทีสุดท้ายก่อนตลาดปิด? "เจาะไอพีแอดเดรสที่ทำรายการให้ผมเดี๋ยวนี้" กวินสั่งเสียงเฉียบ รินรดารัวนิ้วบนคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะชะงักค้าง แววตาของเธอเปลี่ยนจากความมุ่งมั่นเป็นความตระหนก "กวิน... ไอพีนี้ มันไม่ได้มาจากต่างประเทศ แต่มันมาจากเซิร์ฟเวอร์ภายในตึกนี้... ชั้นบนสุด" กวินหันขวับไปมองที่ประตูห้องทำงาน ประตูไม้บานใหญ่ถูกผลักเปิดออกช้าๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของชายคนหนึ่งในชุดสูทสั่งตัดราคาแพงระยับ ใบหน้าที่คุ้นเคยในความทรงจำที่ขมขื่นของเขาปรากฏขึ้นพร้อมรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม "ไม่เจอกันนานเลยนะ กวิน... ไม่นึกเลยว่าเพื่อนเก่าที่น่าสงสารอย่างนาย จะกลายเป็นเซียนหุ้นที่เล่นเกมได้สนุกขนาดนี้" ธันวาก้าวเข้ามาในห้อง กลิ่นน้ำหอมราคาแพงโชยแตะจมูกกวิน "ดูเหมือนว่าเงินที่นายพยายามรวบรวมเพื่อจะซื้อบริษัทของฉัน... จะกลายเป็นเงินทุนที่ฉันจะเอาไปฉีกสัญญาของนายให้ขาดกระจุยตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป" กวินไม่ได้ตอบโต้ เขาเพียงแค่มองหน้าศัตรูคู่อาฆาตด้วยแววตานิ่งสนิท มือของเขาใต้โต๊ะค่อยๆ กดปุ่ม 'Execute' คำสั่งสุดท้ายที่รินรดาเตรียมไว้ให้ แม้ธันวาจะปรากฏตัวที่นี่ แต่เกมนี้กวินไม่ได้เตรียมไว้แค่แผนเดียว "นายไม่ได้มาที่นี่เพื่อขอบคุณฉันหรอกใช่ไหม ธันวา? แต่มาเพื่อดูว่า... ทำไมวันนี้พอร์ตของนายถึงกลายเป็นสีแดงเถือก ในขณะที่หุ้นที่นายเพิ่งขายทิ้งเมื่อครู่นี้ กำลังจะเปลี่ยนมือไปสู่คนใหม่ที่นายไม่คาดคิด" กวินลุกขึ้นยืน เผชิญหน้ากับศัตรูโดยไม่เกรงกลัว พลางเลื่อนจอคอมพิวเตอร์ไปทางธันวา ให้เขาได้เห็นรายชื่อผู้ถือหุ้นรายใหม่ที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ซึ่งไม่ใช่ชื่อของเขา แต่เป็นชื่อของคนที่ธันวาหวาดกลัวที่สุดในโลกธุรกิจ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางสายธุรกิจที่เต็มไปด้วยความแค้นและการหักเหลี่ยมเฉือนคมนะครับ เซียนหุ้นย้อนเวลาครับ