คำเตือนจากอนาคต

"นายกำลังจะบอกว่า... มิติที่พวกเราเหยียบอยู่นี้ คือสุสานที่มีกำหนดวันตายชัดเจนงั้นหรือ?" น้ำเสียงของเอลาร่าสั่นพร่าขณะที่ปลายดาบของเธอปักลงบนพื้นหินสีดำสนิท ภายในห้องโถงลับใต้ดันเจี้ยนระดับ S ที่เพิ่งถูกเคลียร์ เรย์ยืนนิ่งราวกับรูปปั้น ดวงตาของเขาสะท้อนแสงสีม่วงจากข้อความโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นจากเศษเสี้ยวเกราะของฮันเตอร์ปริศนาที่หายสาบสูญไปเมื่อสิบปีก่อน มันไม่ใช่ข้อความขอความช่วยเหลือ แต่มันคือบันทึกความล้มเหลวที่ถูกจารึกไว้ด้วยเลือด "ไม่ใช่แค่คำเตือน เอลาร่า" เรย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาแหบพร่าแต่แฝงไว้ด้วยกระแสพลังกดดันที่ทำให้บรรยากาศรอบข้างเย็นเยียบลง "มันคือคำสั่งเสีย... ของฉันเอง" เอลาร่าชะงัก เธอรีบเดินเข้ามาใกล้ แสงจากหน้าจอโฮโลแกรมอาบใบหน้าของเธอจนเห็นความตื่นตระหนก ข้อความที่ปรากฏไม่ได้ใช้ภาษาฮันเตอร์ทั่วไป แต่มันคือสัญลักษณ์โบราณที่เรย์เท่านั้นที่อ่านออก *‘ถึงตัวฉันในอีกสิบปีข้างหน้า... หากเจ้าเห็นข้อความนี้ แสดงว่ากองทัพเงาที่เจ้าสร้างขึ้น ยังมีช่องโหว่ที่จักรพรรดิมารคาร์ซัสใช้เป็นทางผ่านกลับมา อย่าพยายามกำจัดมัน แต่จงกลายเป็นมันเสีย’* "หมายความว่ายังไง?" เอลาร่าขมวดคิ้ว "เรย์ นายบอกฉันทีว่านี่คือเรื่องล้อเล่น ของที่ตกค้างในดันเจี้ยนนี้มันเก่าเกินกว่าจะเป็นของนาย" เรย์ไม่ตอบ เขาปล่อยให้ความเงียบเข้าปกคลุม เขาหลับตาลง ภาพนิมิตที่แวบเข้ามาในหัวไม่ใช่ภาพเหตุการณ์ในอดีต แต่มันคือภาพของกองทัพปีศาจที่มืดมิดยิ่งกว่าเงาที่เขาสั่งการได้ ภาพของน้องสาวของเขาที่ยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของโลกใบนี้ มือของเรย์สั่นเทา ก่อนจะคว้าด้ามดาบสีดำที่เหน็บอยู่ข้างกาย พลังงานสีดำสนิทพวยพุ่งออกมาจากร่างของเขาจนผนังหินรอบด้านเริ่มร้าว นี่ไม่ใช่พลังที่เขาใช้ในฐานะฮันเตอร์แรงก์ F ที่ก้าวขึ้นสู่ระดับสูง แต่มันคือพลังที่สั่นสะเทือนมิติในระดับที่ผู้กล้าทุกคนเคยขยาด "เอลาร่า..." เรย์หันมามองเธอ แววตาของเขาเปลี่ยนไป มันไร้ซึ่งความลังเลและเต็มไปด้วยอำนาจที่เหนือกว่ามนุษย์ "ถอยไปให้ห่างจากฉันเสียตอนนี้ ก่อนที่เงาของฉันจะเริ่มควบคุมฉันแทนที่ฉันจะควบคุมมัน" "ฉันไม่มีทางทิ้งนาย!" เอลาร่าตะโกน พร้อมกับกระชับดาบในมือแน่น "นายไม่ได้สู้คนเดียวตั้งแต่แรกแล้ว เรย์!" ทันใดนั้นเอง ผนังด้านหลังของห้องโถงก็ระเบิดออก เสียงหัวเราะแหลมสูงที่ฟังดูเหมือนเสียงแก้วแตกดังระงมไปทั่วอากาศ ร่างเงาสีดำทมิฬที่มีเขาโค้งยาวงอกออกมาจากไหล่ก้าวออกมาจากรอยแยกมิติ ร่างนั้นดูเหมือนเรย์ราวกับพิมพ์เขียว แต่แววตานั้นกลับว่างเปล่าและเต็มไปด้วยความกระหายเลือด "ในที่สุด... ตัวฉันในอดีตก็ได้อ่านสิ่งที่ต้องรู้" ร่างเงานั้นพูดด้วยน้ำเสียงของเรย์ แต่มันกลับดังก้องกังวานราวกับเสียงจากขุมนรก "เจ้าคิดว่าเจ้ากำลังปกป้องโลกงั้นหรือ? หึ... ความจริงมันน่าสมเพชกว่านั้นมาก" เรย์คำรามในลำคอ กองทัพเงาที่เขาสะสมมาตลอด 42 บทกาลพุ่งทะยานออกจากเท้าของเขาเข้าโอบล้อมห้องโถงทันที นี่ไม่ใช่การต่อสู้ด้วยเทคนิค แต่มันคือสงครามระหว่าง 'เงาที่ยังเป็นมนุษย์' กับ 'เงาที่กลายเป็นผู้พิชิต' "ถ้าแกคือนิมิตจากอนาคต" เรย์พุ่งตัวออกไป ความเร็วของเขาเหนือกว่าสายตาของคนทั่วไปจนกลายเป็นเพียงเส้นแสงสีดำ "ฉันก็จะเปลี่ยนอนาคตของแกตรงนี้แหละ!" ดาบของทั้งสองปะทะกันจนเกิดคลื่นกระแทกมหาศาล แรงปะทะนั้นทำให้พื้นดันเจี้ยนทรุดตัวลงทันที เอลาร่าต้องอาศัยจังหวะนี้พุ่งตัวเข้าสกัดกั้นทหารเงาที่พยายามจะลอบโจมตีเรย์จากด้านหลัง การต่อสู้เริ่มทวีความรุนแรงขึ้นจนขีดจำกัดของดันเจี้ยนเริ่มรับไม่ไหว ในจังหวะที่ดาบของเรย์ฟาดฟันเข้าใส่ร่างเงาจนกระเด็นไปติดผนัง ร่างนั้นกลับหัวเราะออกมาพร้อมกับเลือดสีดำที่ไหลซึมออกมาจากมุมปาก "เจ้าเชื่อใจมันจริงๆ หรือ? คนที่ยืนอยู่ข้างหลังเจ้าน่ะ... เธอไม่ใช่คนที่เจ้าเห็น" เรย์ชะงัก กึก... เขารู้สึกถึงความเย็นวาบที่หลังคอ มือของใครบางคนวางลงบนไหล่ของเขาเบาๆ แต่มันกลับแฝงไปด้วยพลังมหาศาลที่คุ้นเคย "เรย์... อย่าไปฟังมัน" เสียงของเอลาร่าดังอยู่ข้างหูเขา แต่มันช่างดูห่างไกลและเย็นชาอย่างประหลาด เรย์ค่อยๆ หันกลับไปมองสิ่งที่อยู่เบื้องหลัง ทว่าสิ่งที่เขาเห็นไม่ใช่ใบหน้าของเอลาร่าเพื่อนร่วมทางที่แสนดี แต่กลับเป็นร่างไร้เงาที่สวมหน้ากากแบบเดียวกับจักรพรรดิมารคาร์ซัส พร้อมกับดาบเล่มที่เคยเป็นของเขาวางพาดอยู่ที่คอหอยเขาเอง "ขอบใจที่ทำลายผนึกให้เรานะ... ตัวเราในอดีต" ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของเรย์มาจนถึงตอนนี้นะครับ เตรียมพบกับความจริงที่อาจเปลี่ยนทุกอย่างในตอนถัดไปครับ เงาฮันเตอร์ไร้เงา