พันธะมิตรหรือศัตรูที่รัก

กลิ่นอายของธูปหอมผสมกับกลิ่นคาวสนิมเหล็กอบอวลจนน่าคลื่นไส้ รินทร์ยืนนิ่งอยู่กลางวงสกลมยันต์อักขระโบราณที่เรืองแสงสีชาดวับแวม แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันสะท้อนเงาโครงหน้าคมคายที่เวลานี้บึ้งตึงจนแทบเป็นเส้นตรง ตรงหน้าของเขาคืออาจารย์จันทร์เจ้า หญิงสาวผู้เคยร่วมเป็นร่วมตายและถือเป็นหลักยศทางจิตวิญญาณอันมั่นคง ทว่าในยามนี้ แววตาคู่คมที่เคยฉายแววเอ็นดูและเชื่อใจ กลับเต็มไปด้วยความเย็นชาและร่องรอยความหวาดระแวงอย่างเห็นได้ชัด "คุณรินทร์... สิ่งที่คุณทำลงไปเมื่อคืนที่เรือนพักริมน้ำ มันหมายความว่าอย่างไรครับ" เสียงทุ้มหวานแต่เยียบเย็นของอาจารย์จันทร์เจ้าเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงันภายในห้องโถงพิธี รินทร์ขมวดคิ้วมุ่น ความเหนื่อยล้าจากการเผชิญหน้ากับวิญญาณอาฆาตระดับสูงเมื่อคืนยังไม่ทันจางหาย เขากลับต้องมาเผชิญหน้ากับการสอบสวนอย่างไร้เหตุผลจากคนที่เขาไว้วางใจที่สุด "ผมไม่รู้ว่าอาจารย์กำลังพูดถึงเรื่องอะไรครับ" รินทร์ตอบเสียงเรียบ พยายามควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจที่เริ่มรัวเร็วด้วยความฉุนเฉียว "เรือนพักริมน้ำอะไร? เมื่อคืนผมอยู่แต่ในห้องตรวจชำระบันทึกคดี และจัดการกับดวงวิญญาณเร่ร่อนที่อาจารย์มอบหมายให้" "โกหก!" จันทร์เจ้าตวาดเสียงกร้าว มือเรียวบางสะบัดออกเบาๆ ม้วนกระดาษยันต์เก่าคร่ำคร่าก็ถูกโยนลงมาแทบเท้าของเด็กหนุ่ม บนกระดาษแผ่นนั้นปรากฏลายมือของรินทร์อย่างชัดเจน พร้อมข้อความที่ระบุพิกัดลับและแผนผังการผนึกพลังของสำนักไสยเวท—ข้อมูลระดับความลับสูงสุดที่ถูกส่งต่อให้กับศัตรูคู่อาฆาตอย่าง 'ตระกูลบูรพา' รินทร์ก้มมองหลักฐานตรงหน้า สมองอันชาญฉลาดประมวลผลอย่างรวดเร็ว ลายมือนี้เหมือนของเขาจริง น้ำหมึกชนิดนี้ก็เป็นแบบที่เขาใช้ประจำ แต่วิธีการเขียนและการเรียบเรียงประโยคกลับไม่ใช่สำนวนของเขาเลยแม้แต่น้อย มันคือการปลอมแปลงที่แนบเนียนจนน่ากลัว [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงข้อมูลความทรงจำและการปลอมแปลงหลักฐานระดับจิตวิญญาณ!] [คำเตือน: ความเชื่อใจระหว่างโฮสต์และผู้ร่วมพันธะ (อาจารย์จันทร์เจ้า) ลดลงสู่ระดับวิกฤต (15%)] [คำแนะนำ: ค้นหาต้นตอของการปั่นหัวก่อนที่สถานการณ์จะลุกลามจนไม่สามารถแก้ไขได้] หน้าต่างสีฟ้าใสดีดขึ้นมากลางอากาศ รินทร์เหลือบมองตัวเลขที่ดิ่งลงเหวด้วยความรู้สึกเจ็บแปลบในอก เขาเงยหน้าขึ้นสบตาอาจารย์สาว พยายามอ่านความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความโกรธเกรี้ยว "อาจารย์เชื่อหลักฐานกระดาษแผ่นนี้ มากกว่าความผูกพันที่เรามีร่วมกันมาตลอดหลายเดือนอย่างนั้นหรือครับ" รินทร์เอ่ยถาม น้ำเสียงเจือความตัดพ้ออย่างปิดไม่มิด จันทร์เจ้ารemind ตัวเองให้ตั้งสติ แม้หัวใจจะสั่นคลอนกับแววตาที่แน่วแน่ของเด็กหนุ่ม แต่ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนที่มีเงาร่างคล้ายรินทร์แอบลักลอบนำคัมภีร์ออกไปส่งให้คนของตระกูลบูรพายังคงติดตา "หลักฐานเชิงประจักษ์ฟ้องชัดเจนขนาดนี้ จะให้ฉันเอาความรู้สึกส่วนตัวมาหลับหูหลับตาเชื่อคุณหรือครับ รินทร์... คุณทำให้ฉันผิดหวังมาก" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบหยดเป็นเลือด ไอพลังไสยเวทสีดำทมิฬเริ่มรั่วไหลออกมาจากร่างของจันทร์เจ้าโดยไม่รู้ตัว บ่งบอกถึงภาวะจิตใจที่กำลังปั่นป่วนและถูกครอบงำด้วยความโกรธ ขณะที่รินทร์เองก็ยืนหยัดนิ่ง ไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว ทว่าในใจกลับครุ่นคิดอย่างหนัก ใครกันที่ชักใยอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้? ใครที่มีฝีมือถึงขั้นปลอมแปลงทั้งลายมือและร่องรอยพลังวิญญาณของเขาได้แนบเนียนขนาดนี้? ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมข้อความปริศนาที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัว [ภารกิจฉุกเฉิน: ค้นหา 'เงาที่สาม' ภายในเขตอาคมก่อนเวลาเที่ยงคืนนี้] [เงื่อนไข: หากความเชื่อใจลดลงถึง 0% โฮสต์จะถูกผนึกพลังและกลายเป็นเป้าหมายการกวาดล้างของสำนัก] รินทร์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขารู้ดีว่าการแก้ตัวด้วยคำพูดในตอนนี้มีแต่จะทำให้อีกฝ่ายระแวงหนักขึ้น ทางเดียวที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ได้ คือการลากตัว 'หนูสกปรก' ที่แอบอزมาปั่นหัวพวกเขาออกมากลางแสงสว่างให้ได้ "ถ้าอาจารย์คิดว่าผมเป็นคนทรยศ..." รินทร์ก้าวเท้าเข้าไปหาหญิงสาวทีละก้าวอย่างไม่เกรงกลัวแรงกดดันมหาศาล ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย "งั้นก็ตามผมมาครับ... ผมจะพิสูจน์ให้เห็นว่า ใครกันแน่ที่กำลังเล่นละครตบตาเราทั้งคู่" จันทร์เจ้าชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นรอยยิ้มมุมปากที่เป็นเอกลักษณ์ของเด็กหนุ่ม รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและความเจ้าเล่ห์แบบที่เธอคุ้นเคย ทว่าก่อนที่ใครจะได้ขยับตัวทำอะไร เสียงปรบมือเบาๆ และเสียงหัวเราะเยือกเย็นก็ดังขึ้นจากมุมมืดของห้องโถง แปะ... แปะ... แปะ... "ช่างเป็นภาพความร้าวฉานที่น่าประทับใจเสียจริงครับ..." น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้น พร้อมกับร่างเงาดำที่ก้าวออกมาจากม่านอาคมเบื้องหลังเสาไม้สักทอง ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นจ้องมองมาที่ทั้งสองคนด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยว "ไม่นึกเลยว่า แค่ใช้เหยื่อล่อชิ้นเล็กๆ ก็สามารถทำให้สุนัขล่าเนื้อกับนายพรานหันมาแว้งกัดกันเองได้ง่ายดายปานนี้" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาและเติบโตไปพร้อมกับรินทร์นะครับ - เข็มทิศมองวิญญาณ