“ถ้าฉันเห็นนายเอาแต่นอนกลางวันในดันเจี้ยนระดับสูงอีกแม้แต่ครั้งเดียว คริสตอฟ นายจะได้ไปนอนนับดาวของจริงนอกโลกโดยไม่มีแม้แต่ชุดอวกาศแน่ครับ... อ้อ ไม่สิ ฉันหมายถึงในเกมนะยะ!”
น้ำเสียงเฉียบคมราวกับใบมีดโกนของไอรีนดังลอดผ่านระบบสื่อสารส่วนตัวจนแก้วหูแทบสะเทือน คริสตอฟหรือ ‘คริส’ ในคราบอวตารหนุ่มผมยุ่งเหยิงขยี้ตาปอยๆ เขาพิงแผ่นหลังเข้ากับเสาหินอ่อนสลักลวดลายโบราณของมหานครลอยฟ้า ‘อيثิล์การ์ด’ (Aethelgard) เกม VRMMO ตัวใหม่ล่าสุดที่เพิ่งเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อสามวินาทีที่แล้ว
ดวงตาสสีนิลของชายหนุ่มกวาดตามองสถาปัตยกรรมสุดอลังการรอบตัวด้วยความรู้สึกเฉยชา แตกต่างจากฝูงชนนับหมื่นคนที่กำลังวิ่งพล่านด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ บางคนตะโกนร้องด้วยความดีใจที่แย่งจองชื่อตัวละครสำเร็จ ขณะที่บางกลุ่มกำลังรวมตัวกันเพื่อมุ่งหน้าสู่ทุ่งล่ามอนสเตอร์เริ่มต้น
สำหรับคนอื่น Aethelgard Online คือความฝันอันเรืองรองของโลกเสมือนจริงที่ใช้เทคโนโลยี Neural-Link สมบูรณ์แบบที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ แต่สำหรับคริส... มันคือสถานที่ที่เขากะว่าจะเข้ามานอนหลับอย่างสงบสุขหนีความวุ่นวายในโลกความเป็นจริงก็เท่านั้น
“หัวหน้าครับ ใจเย็นก่อนสครับ ผมแค่วอร์มร่างกายเตรียมรับแรงกระแทกจากโลกใหม่เองนะ” คริสตอบกลับด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย ปากก็หาวหวอดใหญ่จนน้ำตาเล็ด มือซ้ายยกขึ้นเกาหัวแกรกๆ อย่างไม่ยี่หระกับคำขู่ของหัวหน้ากิลด์สาวจอมเผด็จการแม้แต่น้อย
“วอร์มบ้าอะไรเล่า! นายรู้ไหมว่ากิลด์ ‘รุ่งอรุณทมิฬ’ ของเราต้องแลกกับอะไรมาบ้างเพื่อให้ได้สิทธิ์ครอบครอง ‘บัตรผ่านประตูวีไอพี’ ล่วงหน้าสามวัน แถมฉันยังต้องเซ็นค้ำประกันเงินกู้ก้อนโตกับทางธนาคารกลางในเกมเพื่อซื้ออุปกรณ์เซ็ตแรกให้นายอีกต่างหาก!” ไอรีนกัดฟันกรอด เสียงถอนหายใจยาวเหยียดดังสะท้อนผ่านไมโครโฟน บ่งบอกถึงความปวดเศียรเวียนเกล้าที่เธอกำลังเผชิญอยู่ “จำไว้ คริส... นายมีหน้าที่ทำเควสต์กวาดล้าง สร้างชื่อเสียงให้กิลด์ และหาเงินมาใช้หนี้ ไม่ใช่มานอนกินบ้านกินเมือง!”
“รับทราบครับผม ราชدินีผู้ทรงเกียรติ” คริสตอบรับส่งๆ ก่อนจะตัดการเชื่อมต่อการสนทนาฉับพลันโดยไม่รอให้อีกฝ่ายได้เทศนาต่อ เขาทิ้งตัวลงนั่งพับเพียบกับพื้นถนนหินแกรนิตสะอาดเอี่ยมอย่างไร้ยางอาย ท่ามกลางสายตางุนงงของเหล่าผู้เล่นรอบข้างที่เดินผ่านไปมา
ในฐานะเกมเมอร์อัจฉริยะผู้เชี่ยวชาญการแกะรอยโค้ดและหาช่องโหว่ (Bug) ของระบบมาตั้งแต่ยุคบุกเบิก คริสรู้ดีว่าช่วงสามวันแรกของการเปิดเซิร์ฟเวอร์คือช่วงเวลาที่ “โง่เขลา” ที่สุดในการรีบเร่งเก็บเลเวล เพราะในขณะที่คนอื่นกำลังเหน็ดเหนื่อยกับการฟันสไลม์เลเวล 1 เพื่อเก็บค่าประสบการณ์ทีละนิด ระบบนิเวศของเกมในช่วงเริ่มต้นมักจะมีบั๊กเล็กๆ น้อยๆ ที่เกิดขึ้นจากการประมวลผลเซิร์ฟเวอร์หนาแน่นเสมอ และนั่นคือ “งาน” ของคนขี้เกียจอย่างเขา—การนอนรอให้ความผิดพลาดของระบบตกผลึกเป็นผลประโยชน์ก้อนโต
“เอาล่ะ ไหนดูซิว่าระบบสุ่มอาชีพเริ่มต้นของเกมนี้มันจะ ‘ใจดี’ กับคนมักน้อยแค่ไหน”
คริสพึมพำกับตัวเองเบาๆ พลาฃยกมือขึ้นกลางอากาศเพื่อเรียกหน้าต่างสถานะและเมนูหลักของเกมขึ้นมา แสงสีฟ้าอ่อนสาดส่องลงบนใบหน้าหล่อเหลาแต่ไร้ซึ่งความกระตือรือร้นของเขา
[ยินดีต้อนรับท่านผู้เล่น ‘คริสตอฟ’ สู่โลกแห่ง Aethelgard Online]
[เนื่องจากท่านเข้าสู่ระบบเป็นลำดับที่ 7,777,777 ระบบกำลังทำการสุ่มอาชีพเริ่มต้นพิเศษให้แก่ท่าน...]
ตัวอักษรโฮโลแกรมสีทองอร่ามปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมกับเสียงดนตรีประกอบแนวแฟนตาซีอลังการที่ดังขึ้นในโสตประสาท คริสหาวออกมาอีกรอบอย่างเบื่อหน่าย เขาไม่ได้คาดหวังอะไรกับระบบสุ่มพวกนี้อยู่แล้ว อาชีพอะไรก็ได้ ขอแค่มีสกิลติดตัวที่ช่วยให้นอนหลับได้นานขึ้นหรือลดการใช้พลังงานความหิวก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว
แต่ทว่า... บรรยากาศรอบตัวกลับเริ่มเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน
เสียงจอแจของผู้เล่นนับหมื่นรอบตัวค่อยๆ เงียบลงอย่างประหลาด ท้องฟ้าจำลองเหนือมหานครลอยฟ้าที่เคยเป็นสีครามสดใส กลับแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานราวกับถูกย้อมด้วยโลหิต ลมพัดกรรโชกแรงจนชายเสื้อผ้าของคริสสะบัดไหว หน้าต่างระบบสีทองที่เคยงดงามเมื่อครู่ กลับบิดเบี้ยวและแตกสลายกลายเป็นละอองสีดำทมิฬ
[คำเตือน: ตรวจพบความผิดปกติในกระบวนการสุ่มอาชีพ...]
[รหัสข้อผิดพลาด: ERR-000-VOID-NULL]
[ระบบกำลังบังคับใช้โปรโตคอลฉุกเฉิน...]
คริสขมวดคิ้วมุ่น รอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้าเลือนหายไปในพริบตา ดวงตาสีนิลคมกริบกวาดมองข้อความที่รันอย่างรวดเร็วบนหน้าจอด้วยสัญชาตญาณของมือโปร ในฐานะคนที่คุ้นเคยกับการอ่านโค้ดเบื้องหลัง เขารู้ทันทีว่านี่ไม่ใช่บั๊กธรรมดา แต่มันคือบางสิ่งที่ถูกซ่อนไว้อย่างจงใจโดยผู้สร้างระบบ
[การสุ่มล้มเหลว!]
[เนื่องจากข้อมูลวิญญาณของผู้เล่นมีความเข้ากันได้กับ ‘ข้อยกเว้นของระบบ’ (System Exception) ในระดับ 100%]
[ระบบได้ทำการปลดล็อกอาชีพที่ถูกลบออกจากสารบบ: ‘คนงานเหมืองตกอับผู้แบกหนี้อนันต์’ (Bankrupt Menial Laborer - Debt Bound)]
คริสอ้าปากค้างเล็กน้อย ดวงเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึงเป็นครั้งแรกตั้งแต่วล็อกอินเข้ามา
[ท่านได้รับฉายาพิเศษ: ‘ลูกหนี้หมายเลขศูนย์’]
[สถานะพิเศษ: หนี้สินเริ่มต้น = -10,000,000 เหรียญทองแดง (Aethel Coin)]
[เงื่อนไขภารกิจบังคับ: ท่านจะต้องชำระหนี้สินทั้งหมดภายในระยะเวลา 30 วันในโลกแห่งความเป็นจริง หากไม่สามารถทำได้ ไอเทมทั้งหมดในตัวจะถูกยึด และตัวละครจะถูกรีเซ็ตถาวร (Permadeath)]
เสียงแจ้งเตือนสุดท้ายเงียบลง พร้อมๆ กับหน้าต่างสถานะสีแดงฉานที่ปรากฏตัวเลขติดลบสิบดิจิตกระพริบเตือนเป็นจังหวะ ราวกับเสียงนาฬิกาจับเวลาแห่งความตายที่กำลังนับถอยหลัง
คริสนั่งนิ่งค้างอยู่กับที่ สมองที่เคยประมวลผลอย่างรวดเร็วตอนนี้กลับขาวโพลน
เขากะว่าจะมานอนเล่นชิลๆ ในเกมเพื่อหลบหนีความวุ่นวาย... แต่ทำไมตอนนี้เขากลายเป็น “คนงานเหมืองขยะ” ที่มีหนี้ท่วมหัวสิบล้านเหรียญแถมยังมีดาบแห่งความตายจ่อคอหอยอยู่ภายในเวลาหนึ่งเดือนกันล่ะนี่ครับ!
--------------------------------------------------
ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับก้าวแรกของคนขี้เกียจผู้แบกหนี้อนันต์นี้นะครับ — ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ
กิลด์นี้ไม่มีตำแหน่งคนขยันครับ หัวหน้า•ตอนที่ 1
ล็อกอินเข้าสู่ฝันร้าย
ผลงานโดย ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง กิลด์นี้ไม่มีตำแหน่งคนขยันครับ หัวหน้า นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
