ฮีลเลอร์ที่ไร้ค่า

"รินทร์ แกมันก็เป็นได้แค่ถังขยะเปียกๆ ที่ทำหน้าที่ฮีลเลือดให้พวกเราได้แค่นั้นแหละ" เสียงถากถางของ 'คีย์' กิลด์มาสเตอร์แห่งกิลด์ราชันย์ดังก้องสะท้อนไปตามผนังถ้ำที่เต็มไปด้วยคราบเมือกสีเขียวของดันเจี้ยนระดับ B เขาสบถพลางถ่มน้ำลายลงบนพื้นเบื้องหน้ารินทร์ ฮีลเลอร์หนุ่มที่กำลังหอบหายใจรวยรินจากการใช้พลังเวทจนเกือบหมดสิ้น รินทร์ก้มหน้ามองรองเท้าบูทที่เปื้อนโคลนของตัวเอง มือที่สั่นเทาพยายามกำไม้คทาไม้โอ๊กเก่าๆ ไว้แน่น เขาเป็นเพียงฮีลเลอร์แรงก์ F ที่กิลด์ราชันย์เก็บมาใช้งานเยี่ยงทาส เพราะความสามารถในการฟื้นฟูที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แต่กลับโดนใช้งานหนักเกินขีดจำกัดทุกครั้งที่ลงดันเจี้ยน "ผม... ผมทำหน้าที่ของผมเต็มที่แล้วนะครับคุณคีย์" รินทร์เค้นเสียงตอบ ลมหายใจของเขาเริ่มติดขัดเมื่อสัมผัสได้ถึงไอสังหารจากคนรอบข้าง "เต็มที่งั้นเหรอ? ดูกองศพฮันเตอร์ทีมหน้าสิ! ถ้าแกฮีลได้เร็วกว่านี้ พวกเขาคงไม่ต้องตาย" คีย์ก้าวเข้ามาใกล้ กระชากคอเสื้อรินทร์จนตัวลอย สายตาของเขาเปี่ยมไปด้วยความสมเพช "ดันเจี้ยนชั้นลึกกำลังจะถล่มลงมาแล้ว และเราไม่มีเวลามาแบกภาระไร้ค่าอย่างแกออกไปหรอกนะ" คำพูดนั้นทำให้ฮันเตอร์คนอื่นๆ ในกิลด์หัวเราะร่า ไม่มีใครขยับตัวช่วยเหลือ ไม่มีใครแย้ง ทุกคนต่างมองว่ารินทร์คือส่วนเกินที่ไม่มีค่าพอจะแลกกับเวลาอันมีค่าของพวกเขา "คุณจะทิ้งผมไว้ที่นี่... ทั้งที่ผมยังเดินไม่ไหวเหรอครับ?" รินทร์ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าในดวงตาคู่สวยกลับมีความเยือกเย็นบางอย่างที่คีย์มองข้ามไป "ไม่ใช่ทิ้ง... แต่เรากำลังจะปลดปล่อยแกให้ไปสู่สุคติต่างหากล่ะ!" คีย์เหวี่ยงรินทร์กระแทกกับผนังถ้ำอย่างแรง ก่อนจะหันหลังเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะชายตามอง ทิ้งให้ฮีลเลอร์หนุ่มเผชิญหน้ากับความมืดมิดและฝูงมอนสเตอร์ที่กำลังคลุ้มคลั่งจากการที่แกนกลางดันเจี้ยนกำลังจะระเบิด เสียงฝีเท้าของกิลด์ราชันย์ค่อยๆ ห่างออกไปพร้อมกับเสียงประตูมิติที่ถูกปิดตายจากด้านนอก รินทร์ทรุดตัวลงกับพื้น กลิ่นคาวเลือดของเพื่อนร่วมทีมที่ตายไปแล้วโชยเข้าจมูก แต่เขากลับไม่มีความรู้สึกหวาดกลัว หลงเหลือเพียงความโกรธแค้นที่สั่งสมมานานนับปี เขากระอักเลือดออกมาเป็นก้อนสีดำสนิท มือขวาสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านมาจากกลางอก—ตำแหน่งที่หัวใจเขาเต้นอยู่ *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณสังเคราะห์ดังขึ้นในหัวของรินทร์ มันไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนของระบบฮันเตอร์ทั่วไป แต่มันคือเสียงที่ดังก้องกังวานดุจเทพเจ้าประกาศิต [ตรวจพบสภาวะถึงแก่ความตาย... เงื่อนไขการวิวัฒนาการ 'เทพเจ้าฮีลเลอร์' สำเร็จ] [เปลี่ยนสถานะจาก 'ฮีลเลอร์แรงก์ F' สู่ 'ผู้ควบคุมชีวิตและความตาย (SSS)'] [คำสั่งลับ: พลังฮีลทุกรูปแบบนับจากนี้ จะกลายเป็น 'พิษสังหาร' ที่แม้แต่เทพก็ต้องสยบ] รินทร์แสยะยิ้มที่มุมปาก มือที่สั่นเทาเปลี่ยนเป็นนิ่งสนิทราวกับรูปปั้น เขาค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นยืน ท่ามกลางเสียงคำรามของมอนสเตอร์ที่พุ่งเข้ามาหมายจะฉีกกระชากร่างของเขาเป็นชิ้นๆ "พวกมันทิ้งขยะไว้..." รินทร์พึมพำ น้ำเสียงของเขาทรงพลังและอำนาจจนอากาศรอบตัวสั่นไหว "แต่พวกมันดันไม่รู้ว่า... ขยะชิ้นนี้คือระเบิดเวลาที่กำลังจะจุดชนวนล้างบางพวกมันทั้งหมด" เขายกฝ่ามือขึ้นเหนือพื้นดิน แสงสีม่วงดำที่ดูดกลืนทุกสรรพสิ่งไหลเวียนผ่านนิ้วมือ พื้นดินใต้ฝ่าเท้าเริ่มแตกร้าว ลาวาแห่งพิษร้ายพวยพุ่งขึ้นมาต้อนรับการตื่นของเขา ในจังหวะที่มอนสเตอร์ระดับบอสพุ่งเข้ามาถึงตัว เงาของชายคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่หน้าทางเข้าดันเจี้ยนที่เพิ่งถูกปิดตายไป เขาเป็นชายในชุดสูทสีดำสนิทที่ดูไร้ที่ติ มือหนึ่งถือแท็บเล็ต อีกมือถือกระเป๋าเอกสารสีเงินราคาแพงลิบลิ่ว ชายคนนั้นมองไปที่กองซากปรักหักพังของดันเจี้ยนที่เริ่มถล่มลงมา ก่อนจะกดปุ่มบนเครื่องมือสื่อสารส่วนตัว เสียงแจ้งเตือนการโอนเงินจำนวนมหาศาลดังขึ้นผ่านอากาศ ราวกับจะประกาศว่าโลกใบนี้กำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล "ท่านรินทร์ครับ..." ชายชุดสูทโค้งคำนับต่อหน้าความว่างเปล่าที่รินทร์ยืนอยู่ "ท่านประธานสั่งให้ผมมารับกลับครับ ค่าชดเชยสำหรับการดูถูกในครั้งนี้... ผมได้จัดการกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของกิลด์ราชันย์เรียบร้อยแล้วครับ" รินทร์เหลือบมองชายชุดสูทนิ่ง ก่อนจะแสยะยิ้มที่ดูเยือกเย็นที่สุดเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะทำได้ "คีย์... แกเตรียมตัวจ่ายค่าตอบแทนให้สาสมกับการที่แกทิ้ง 'พระเจ้า' ไว้ในนรกได้เลย" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของหมอเทวะแรงก์ SSS นะครับ