การตายของแร้งค์เกอร์และการตื่นขึ้นของระบบสตรีม

กลิ่นคาวเลือดและสนิมเหล็กคละคลุ้งจนน่าคลื่นไส้ เศษซากเกราะระดับตำนานแตกละเอียดอยู่แทบเท้า รองเท้าบูทหนังชั้นดีบดขยี้ลงบนซากไอเทมหายากอย่างไร้ความปรานี เรย์พยายามใช้ดาบประจำกายยันร่างที่อาบไปด้วยโลหิตของตนเองขึ้น ทว่ากระดูกซี่โครงที่หักร้าวจากการโดนเวทมนตร์ธาตุมืดอัดกระแทกเมื่อครู่ ทำให้ทุกอณูขยับเขยื้อนเต็มไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว เบื้องหน้าของเขาคือเงาร่างของคนที่เคยเรียกมันว่า 'เพื่อนแท้' "จบกันแค่นี้สินะ เรย์..." เสียงทุ้มต่ำของคาร์ล หัวหน้ากิลด์ ‘ฟีนิกซ์เบลด’ คนปัจจุบันเอ่ยขึ้นอย่างเยือกเย็น มุมปากของอีกฝ่ายยกยิ้มเหยียดหยาม ดวงตาคู่คมจ้องมองอดีตสหายสนิทราวกับมองเศษขยะข้างทาง "นายมันก็แค่แร้งค์เกอร์ตกยุคที่หมดประโยชน์แล้ว โลกเกมออนไลน์ใบนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยมิตรภาพหรอกนะเพื่อนรัก แต่มันขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์ต่างหาก ดันเจี้ยนระดับ S แห่งนี้ จะเป็นหลุมศพที่สมบูรณ์แบบที่สุดสำหรับนาย" เรย์แค่นหัวเราะออกมาเป็นเลือดสดๆ ดวงตาคมกริบที่เคยฉายแววราชาแห่งกิลด์อันดับหนึ่งจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคนที่ไว้ใจที่สุด ความเจ็บปวดจากการถูกแทงข้างหลังมันสาหัสยิ่งกว่าบาดแผลฉกรรจ์บนร่างกายเสียอีก "แก... หักหลังฉันเพราะผลประโยชน์แค่นี้เนี่ยนะ คาร์ล" เรย์เค้นเสียงลอดไรฟัน "ไม่ใช่แค่ฉันหรอกนะ เรย์" เสียงหวานใสของมีอา อดีตนักเวทสาวผู้เคยร่วมเป็นร่วมตายและอยู่เคียงข้างเขามาตลอดสามปีดังแทรกขึ้น เธอเดินควงแขนมากับคาร์ล ใบหน้าสวยหวานนั้นไม่มีร่องรอยของความเสียใจแม้แต่น้อย มีแต่รอยยิ้มเยдяหยัน "นายมันใจกว้างเกินไป ปกป้องคนโน้นคนนี้จนกิลด์ไม่เติบโต พวกเราต่างหากที่พาฟีนิกซ์เบลดก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ... แต่ลาก่อน" สิ้นคำพูดนั้น คาร์ลก็หวาดดาบเวทมนตร์ฟันฉับเข้าที่ลำคอของเรย์อย่างไร้เยื่อใย ความมืดมิดเข้ากลืนกินสติสัมปชัญญะทันที ความรู้สึกเย็นเฉียบแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ความตาย... มันควรจะเป็นจุดจบของทุกสิ่ง *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณบางอย่างดังขึ้นในโสตประสาท มันไม่ใช่เสียงระบบของเกมออนไลน์ที่คุ้นเคย แต่เป็นเสียงที่ก้องกังวานลึกเข้ามาในจิตวิญญาณ [ตรวจพบพลังงานจิตอาฆาตสูงสุด...] [เงื่อนไขการทำสัญญาของ "ระบบสตรีมเมอร์ทวงแค้นสะท้านเซิร์ฟ" ผ่านสมบูรณ์ 100%] [กำลังทำการรีเซ็ตสภาพร่างกาย... ฟื้นฟูเซลล์ที่ตายไปแล้ว 0.01%... 50%... 100%] [ยินดีต้อนรับกลับสู่โลกแห่งความจริง เจ้าของช่องสตรีมหมายเลข 001: เรย์] เฮือก! เรย์สะดุ้งเฮือกใหญ่ ดวงตาเบิกโพลงตื่นขึ้นมาพร้อมกับหอบหายใจเข้าปอดอย่างกระหาย เขาใช้มือสัมผัสลำคอของตัวเอง รอยแผลฉกรรจ์หายวับไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นจริง สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าไม่ใช่พื้นหินเย็นเยียบของดันเจี้ยนระดับ S อีกต่อไป แต่เป็นห้องพักโทรมๆ แห่งหนึ่งในเขตสลัมของเมืองหลวง เบื้องหน้าของเขามีหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าโปร่งใสลอยเคว้งคว้างอยู่ มันขยับตัวด้วยความเร็วสูงพร้อมกับตัวเลขจำนวนผู้ชมที่พุ่งทะยานราวกับกราฟหุ้นติดจรวด [จำนวนผู้ชมปัจจุบัน: 142,500 คน!] [ยอดโดเนทเริ่มต้น: 50,000 เหรียญทองคาลอส!] "เห้ยๆๆๆ! ตื่นมาก็เรียกเรตติ้งเลยเหรอวะนั่น!" "เฮ้ย! นี่มันเรย์ อดีตกิลด์มาสเตอร์ฟีนิกซ์เบลดนี่หว่า! ไม่ใช่ว่าโดนคาร์ลฆ่าตายในดันเจี้ยน S ไปแล้วรึไง?" "สตรีมเมอร์หน้าใหม่เหรอ? หน้าตาใช้ได้นะเนี่ย แต่ช่องนี้ขายคอนเทนต์อะไรวะเนี่ย?" คอมเมนต์นับแสนข้อความวิ่งผ่านหน้าจอด้วยความเร็วสูงจนอ่านแทบไม่ทัน เรย์ขมวดคิ้วมุ่น ความสับสนตีรวนอยู่ในหัว สมองประมวลผลเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เขายังไม่ตาย และเขาก็ถูกดึงเข้ามาอยู่ในระบบสตรีมเมอร์ประหลาดนี่ "เรย์!" เสียงคุ้นเคยที่เต็มไปด้วยความห่วงใยดังขึ้นจากประตูห้อง ลูน่า อดีตนักเวทอัจฉริยะคู่ชีวิตของเขาพุ่งเข้ามาสวมกอดร่างของเรย์ทันที น้ำตาคลอหน่วยเบ้า ใบหน้าซีดเผือดด้วยความตื่นตระหนก "คุณ... คุณฟื้นแล้ว คุณปลอดภัยใช่ไหม ฉัน... ฉันรู้สึกได้ว่าคุณเกือบจะตาย..." เรย์กอดตอบร่างบางในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม สัมผัสอุ่นๆ นี้ยืนยันว่าเขายังมีชีวิตอยู่ และคนที่เขารักที่สุดยังอยู่เคียงข้าง "ฉันไม่เป็นไรแล้ว ลูน่า" เรย์เอ่ยเสียงนุ่ม ลูบกลุ่มผมนุ่มของเธอเบาๆ ก่อนจะหันกลับมามองหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้า ดวงตาคมกริบฉายแวววาวโรจน์ด้วยประกายแห่งความแค้น ในเมื่อพวกมันเลือกที่จะเหยียบย่ำเขาให้จมดิน... ในเมื่อพวกมันคิดว่าเขาเป็นแค่แร้งค์เกอร์ตกอับที่ไร้ค่า... เรย์เหยียดยิ้มเย็นชา มุมปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ทำให้เหล่าผู้ชมในสตรีมถึงกับขนลุกซู่ "ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ช่องสตรีมของผมนะครับ..." เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบแต่นิ่งสนิท ทว่าทรงพลังจนกดดันให้แชทที่เคยไหลบ่าหยุดชะงักลงชั่วขณะ "วันนี้ผมจะมาสอนให้พวกสวะในเซิร์ฟเวอร์ได้รู้ซึ้งว่า... การมีเงินสดมหาศาลและระบบสตรีมเมอร์ที่โกงที่สุดในโลกใบนี้ มันใช้ตบหน้าคนทรยศได้สะใจขนาดไหน" *ติ๊ง!* [ระบบตรวจพบยอดโดเนทพิเศษจากผู้สนับสนุนปริศนา: 1,000,000 เหรียญทอง!] [ข้อความจากผู้โดเนท: "เปย์ให้หมดหน้าตักครับท่านเรย์ ไปกระทืบหน้าพวกมันให้จมตีนที!"] เรย์มองยอดเงินในบัญชีระบบที่พุ่งทะยานแตะหลักล้านในเวลาไม่ถึงสิบนาที ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนจากระบบกิลด์ส่วนกลางจะดังแทรกขึ้นมาพร้อมกับภาพโฮโลแกรมขนาดใหญ่ที่ฉายภาพงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของกิลด์ฟีนิกซ์เบลด ณ โรงแรมหรูใจกลางเมืองหลวง คาร์ลและมีากำลังดื่มฉลองชัยชนะบนความตายของเขาอย่างระรื่นชื่นมื่น เรย์แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ดวงตาดำมืดสนิทไร้ซึ่งความปราณี "ลูน่า หยิบบัตรเครดิตดำมาให้ผมที..." เรย์เอ่ยเสียงกระซิบเบาๆ แต่ชัดเจนก้องกังวาน "เราจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลอง... แบบไม่ต้องรับเชิญกัน" --- ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านผลงานของ "ผู้กล้าตกอับ" นะครับ