สมรภูมิใหม่

เสียงปรบมือในห้องประชุมใหญ่ของตึกระฟ้าใจกลางย่านธุรกิจไม่ได้ทำให้ศิลารู้สึกยินดีแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันคือเสียงประกาศสงครามอย่างเป็นทางการ “ยินดีต้อนรับสู่บอร์ดบริหารอย่างเป็นทางการค่ะ คุณศิลา” รอยยิ้มของนลินในชุดสูทสีขาวสะอาดตาช่างดูงดงามและเปี่ยมด้วยอำนาจในสายตาของคนนอก แต่นิ้วมือเรียวบางที่กำลังหมุนปากกาปาร์กราคาแพงในมือของเธอ กลับกำลังสั่นระริกด้วยความตื่นเต้นระคนหวาดระแวง ดวงตาคมกริบของศิลาจ้องมองอดีตคนรักผ่านโต๊ะประชุมหินอ่อนขนาดยักษ์ เขารู้ดีว่าชัยชนะในระดับบุคคลเมื่อสัปดาห์ก่อนเป็นเพียงแค่การปัดกวาดเศษฝุ่น ตัวหมากบนกระดานนี้ถูกยกระดับขึ้นจากสนามรบในห้องแคบๆ สู่การปะทะกันของกลุ่มทุนข้ามชาติมูลค่าหลายแสนล้าน “ขอบคุณสำหรับคำต้อนรับค่ะคุณนลิน” ศิลาตอบรับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาเย็นชาคู่นั้นกวาดมองไปรอบห้องประชุมที่มีผู้ถือหุ้นรายใหญ่และกรรมการบริษัทจากต่างประเทศนั่งประจำที่ “หวังว่าเก้าอี้ตัวนี้จะแข็งแรงพอที่จะรับน้ำหนักความโลภของพวกคุณได้นานพอนะคะ” บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันที รวิศที่นั่งอยู่ถัดจากนลินแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เขาใช้มือขยับเนกไทด้วยความกระวนกระวาย แม้ภายนอกจะพยายามตีสีหน้ามั่น “อย่าลำพองตัวให้มากนักเลยศิลา นายคิดว่าการซื้อหุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ผ่านนอมินีจะทำให้คุมบริษัทนี้ได้เบ็ดเสร็จหรือไง? ตื่นจากฝันได้แล้ว ที่นี่ไม่ใช่สนามเด็กเล่นของนาย!” รวิศกระแทกเสียงใส่ พร้อมกับส่งสัญญาณให้เลขานุการแจกเอกสารลับชุดใหม่ให้ทุกคนในที่ประชุม ศิลาไม่ได้หยิบเอกสารขึ้นมาดูด้วยซ้ำ เขารู้ดีว่าในนั้นมีอะไร—ข้อกล่าวหาเรื่องการฟอกเงินและการใช้ข้อมูลภายในซื้อขายหุ้น ซึ่งรวิศกับนลินร่วมมือกันกุเรื่องขึ้นมาเพื่อหวังจะปลดเขาออกจากตำแหน่งทันทีที่ก้าวเข้ามา นี่คือเกมสกปรกระดับองค์กรที่ใช้กฎหมายเป็นอาวุธ และใช้ชื่อเสียงของบริษัทเป็นเดิมพัน เมฆ ซึ่งยืนกอดอกนิ่งอยู่มุมห้องด้านหลังศิลา ส่งสายตาคมกริบมายังเจ้านายเพื่อรอรับคำสั่ง มือขวาหนุ่มขยับมือเข้าใกล้กระเป๋าเสื้อสูทด้านในโดยสัญชาตญาณ เตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์ฉุกเฉินที่อาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา “ข้อกล่าวหาเรื่องการทุจริตและผลประโยชน์ทับซ้อน... ช่างเป็นมุกที่คลาสสิกเสียจริงนะคะ” ศิลาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่กลับทรงพลังจนทุกคนต้องเงียบเสียงลงเพื่อฟัง “แต่ก่อนที่พวกคุณจะยกมือโหวตไล่ผมออกตามบทที่เตี๊ยมกันมา ผมคิดว่าเราควรมาทบทวน ‘โครงสร้างทางการเงิน’ ของบริษัทลูกในเครือเสียหน่อยดีไหมคะ” ศิลาหยิบแฟ้มเอกสารสีดำสนิทขึ้นมาเปิดด้วยตัวเอง ใบหน้าคมคายฉายแววเย้ยหยันจางๆ “บริษัท เอส-โฮลดิ้งส์ ที่คุณนลินถือหุ้นใหญ่ในเคย์แมนไอส์แลนด์ จริงๆ แล้วเป็นเจ้าของหนี้สินกว่าหหมื่นล้านที่กำลังจะล้มละลายใช่ไหมคะ? และคุณรวิศ... เงินทุนหมุนเวียนที่คุณใช้กว้านซื้อหุ้นในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา ถูกโอนออกไปจากบัญชีสำรองของบริษัทแม่โดยไม่ผ่านมติบอร์ด... แบบนี้ในทางกฎหมายเขาเรียกว่า ‘ยักยอกทรัพย์’ หรือเปล่าคะ?” เพล้ง! แก้วกาแฟในมือของรวิศหล่นกระทบพื้นกระจกแตกกระจาย กาแฟสีดำไหลนองไปตามร่องกระเบื้อง สีหน้าของรวิศถอดสีจนซีดเผือด เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นเต็มหน้าผาก นลินเองก็หน้าถอดสีไม่แพ้กัน เธอกำปากกาในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวโพลน แววตาที่เคยพกความมั่นใจยามแรกพบ บัดนี้เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด “นาย... นายเอาหลักฐานพวกนี้มาจากไหน!” รวิศผุดลุกขึ้นยืนค้ำโต๊ะตะโกนลั่นห้อง ลืมภาพลักษณ์นักบริหารหนุ่มผู้ทรงเกียรติไปจนหมดสิ้น ศิลายังคงนั่งไขว่ห้างอย่างสุขุม เขาสEบตากับรวิศด้วยแววตาที่ไร้ซึ่งความปรานี ความแค้นที่ถูกสั่งสมมานานนับแรมปีไม่ได้ถูกชำระด้วยกำปั้นอีกต่อไป แต่มันกำลังถูกบดขยี้ด้วยอำนาจและตัวเลขทางบัญชีที่พร้อมจะพานรวิศและนลินดิ่งลงสู่เหวลึกอย่างไร้ทางหนี “ความลับไม่มีในโลกหรอกค่ะ โดยเฉพาะความลับที่แลกมาด้วยเลือดและหยาดเหงื่อของครอบครัวผม” ศิลาพูดเสียงเบา แต่ก้องกังวานไปทั่วห้องประชุมที่เงียบสงบราวกับป่าช้า ทว่า ในวินาทีที่ชัยชนะกำลังจะตกเป็นของศิลานั้นเอง จู่ๆ หน้าจอโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่หน้าห้องประชุมก็ดับวูบลง ก่อนที่มันจะติดขึ้นมาอีกครั้งด้วยภาพวิดีโอสตรีมมิ่งสดจากห้องทำงานส่วนตัวของศิลาเอง! ภาพบนจอแสดงให้เห็นร่างของบุคคลปริสนาในชุดสูทสีดำสนิท สวมหน้ากากอนามัยและหมวกแก๊ปอำพรางใบหน้า กำลังยืนอยู่หน้าตู้เซฟนิรภัยของศิลา และกำลังกดรหัสผ่านเจ็ดหลัก—รหัสผ่านที่แม้แต่เมฆก็ยังไม่ล่วงรู้—เปิดมันออกอย่างง่ายดาย พร้อมกับหยิบแฟ้มเอกสารลับที่สุดของศิลาขึ้นมาถือไว้ในมือ ดวงตาของศิลาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเป็นครั้งแรก ความเย็นชาบนใบหน้าถูกแทนที่ด้วยความตกใจอย่างคาดไม่ถึง เมฆขยับตัวพุ่งพรวดไปที่ประตูห้องประชุมทันทีด้วยสัญชาตญาณนักฆ่า เสียงทุ้มต่ำผ่านลำโพงในห้องประชุมดังขึ้น ขัดจังหวะทุกความเคลื่อนไหว “เกมเพิ่งจะเริ่มต้นต่างหากล่ะ ศิลา... นายคิดว่านายคุมกระดานนี้คนเดียวจริงๆ งั้นเหรอ?” โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ (ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง ฟาดฟัน และล้างแค้นไปพร้อมกับศิลาและทีมงานในตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!)