เด็กฝึกงานคนใหม่คือยัยตัวแสบ

"ถ้าเอกสารกองนี้ไม่เสร็จภายในเที่ยง คุณก็เตรียมตัวเก็บกระเป๋าออกจากตึกนี้ได้เลยค่ะ เด็กฝึกงานคนใหม่!" เสียงกระแทกแฟ้มหนาปึกดังก้องไปทั่วห้องทำงานกระจกใส แพรวสะดุ้งสุดตัวขณะยืนอยู่ข้างโต๊ะทำงาน ก่อนจะส่งสายตาอาฆาตมาดร้ายไปที่ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดพิเศษเข้ารูป เรือนผมสีดำสนิทถูกเซ็ตไว้อย่างเนี้ยบรับกับใบหน้าคมคายที่ประดับด้วยรอยยิ้มมุมปาก—รอยยิ้มที่ชวนให้คนมองอยากจะกระโดดเข้าไปฟาดสักทีให้หายหมั่นไส้ รินรดาไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด เธอยกมือขึ้นกอดอก ปลายคางเชิดขึ้นเล็กน้อยอย่างไว้ตัว ดวงตากลมโตคู่สวยจ้องมอง 'ท่านประธานจอมกวนประสาท' กลับนิ่งสนิทโดยไม่หลบสายตา แม้ว่าภายในใจตอนนี้พายุลูกใหญ่กำลังโหมกระหน่ำด้วยความเคืองแค้นก็ตาม ให้ตายสิ! นี่มันบ้าชัดๆ! เมื่อคืนก่อน เธอยังเป็นถึงคุณหนูทายาทคนเดียวของตระกูลดังที่นั่งจิบไวน์ราคาแพงลิบลิ่วอยู่ในเพนต์เฮาส์หรูหราระดับท็อป แต่เพราะคำท้าทายไร้สาระของคุณพ่อที่อยากดัดนิสัยเธอให้ออกไปเรียนรู้โลกกว้างด้วยลำแข้งตัวเอง ทำให้วันนี้รินรดาต้องแปลงโฉมตัวเองสวมชุดสูทเรียบๆ รวบผมตึงเปรี๊ยะ ปลอมตัวเป็น "เด็กฝึกงานไร้เส้นสาย" ก้าวเข้ามาสมัครงานในบริษัทสตาร์ทอัพเทคโนโลยีหน้าใหม่อย่าง *K-Innovate* แห่งนี้ แล้วแจ็คพอตก็หล่นทับหัวทุยๆ ของเธอเข้าเต็มแรง เมื่อคนที่นั่งแท่นซีอีโอและมีอำนาจชี้เป็นชี้ตายในบริษัท... กลับกลายเป็น "คินน์" ผู้ชายปากร้ายที่เธอเพิ่งจะมีเรื่องทะเลาะแย่งที่จอดรถกันอย่างดุเดือดเมื่อเช้านี้ที่ลานจอดรถใต้ดิน! โลกกลมยิ่งกว่าลูกบอลยาง และดูเหมือนโชคชะตาจะจงใจกลั่นแกล้งเธอโดยเฉพาะ "มองหน้าผมแบบนี้ แปลว่าเนื้อหาในรายงานกลยุทธ์การตลาดห้าสิบหน้าที่ผมสั่ง ยังไม่อัดแน่นพอในสมองสินะครับ?" คินน์เลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นอย่างกวนประสาท นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะทำงานเสียงดัง *ก๊อกๆ* เป็นจังหวะ ราวกับกำลังกดดันสติของคนตรงหน้าให้พังทลายลงทีละน้อย "มันก็ไม่ได้ยากเกินความสามารถของฉันหรอกค่ะท่านประธาน..." รินรดาเน้นเสียงคำว่า 'ท่านประธาน' ทีละพยางค์ด้วยความหมั่นไส้ รอยยิ้มหวานหยดถูกปั้นแต่งขึ้นบนใบหน้าอย่างฝืนทน "แต่ดิฉันแค่สงสัยว่า... สมองของคนที่คิดโปรเจกต์งานแบบนี้ออกมาได้ จะมีรอยหยักมากพอที่จะเข้าใจกลยุทธ์ที่ดิฉันวิเคราะห์หรือเปล่าต่างหากล่ะคะ" บรรยากาศในห้องทำงานพลันเงียบกริบลงทันตาเห็น แพรวที่ยืนเป็นลูกมืออยู่ข้างๆ ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก มือเรียวเล็กดึงชายเสื้อสูทของเพื่อนสนิทเบาๆ เป็นเชิงส่งสัญญาณเตือนว่าเธอกำลังเล่นกับไฟกองโตเข้าให้แล้ว แต่มีหรือที่คนอย่างรินรดาจะยอมถอย? ศักดิ์ศรีของคุณหนูตระกูลดังค้ำคออยู่ เธอไม่มีวันยอมก้มหัวให้ผู้ชายหน้ามึนคนนี้เด็ดขาด! คินน์ชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มกวนประสาทบนใบหน้าหล่อเหลาจางหายไปชั่วพริบตา ดวงตาคมกริบสีนิลคู่นั้นหรี่ลงเล็กน้อยราวกับกำลังพิจารณาสัตว์ประหลาดแปลกปลอมที่หลุดเข้ามาในอาณาจักรของเขา เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงานของเธออย่างรวดเร็ว กลิ่นน้ำหอมผู้ชายแบรนด์ดังเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยเข้าแตะจมูกจนรินรดาต้องเผลอกลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ ร่างสูงโน้มตัวลงมาข้างหน้า ใบหน้าหล่อเหลาอยู่ห่างจากเธอเพียงแค่คืบเดียว จนเธอรู้สึกได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวเขา "ปากเก่งดีนี่..." เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมหรี่ตาลงมองเธออย่างท้าทาย "หวังว่าผลงานตอนบ่าย ในการประชุมร่วมกับพาร์ทเนอร์รายใหญ่ จะคมคายได้สักครึ่งหนึ่งของฝีปากเธอนะ รินรดา" รินรดาตาโตขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ "คุณ... รู้จักชื่อฉันได้ยังไง?" คินน์ยกยิ้มมุมปากอีกครั้ง รอยยิ้มที่ทำให้เธอนึกถึงปีศาจเจ้าเล่ห์ในคราบเทพบุตร มือหนาหยิบบัตรประชาชนใบเล็กที่หล่นออกมาจากแฟ้มเอกสารของเธอขึ้นมาพลิกดูช้าๆ ก่อนจะโยนมันกลับลงบนโต๊ะด้วยท่าทางสบายๆ "ประวัติการศึกษาเกียรตินิยมอันดับหนึ่งจากอังกฤษ คณะบริหารธุรกิจระดับท็อป... แถมยังเป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลมหาเศรษฐีที่กำลังเป็นคู่แข่งทางธุรกิจคนสำคัญกับตระกูลศรุต..." คินน์ไล่เรียงข้อมูลออกมาทีละคำด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ราวกับกำลังอ่านเมนูอาหารเช้า "น่าสนใจดีนี่ครับ คุณหนูตกอับ... ที่นึกครึ้มอกครึ้มใจอะไร ถึงได้ปลอมตัวมาเป็นเด็กฝึกงานต๊อกต๋อยในบริษัทเล็กๆ ของผม?" ซวยแล้ว! ความลับแตกเร็วกว่าที่คิดไว้เสียอีก! รินรดากัดริมฝีปากแน่นอย่างเจ็บใจ แผนการปลอมตัวมาเก็บเกี่ยวประสบการณ์เพื่อพิสูจน์ตัวเองโดยไม่ใช้เส้นสาย กำลังจะพังทลายลงเพราะความสะเพร่าของตัวเองแท้ๆ เธอลืมเช็คว่าทำบัตรประชาชนตกไว้ตอนไหน! "ถ้าคุณคิดจะเอาเรื่องนี้ไปฟ้องคุณพ่อของฉันล่ะก็ ฝันไปเถอะค่ะ!" รินรดาเชิดหน้าขึ้นสู้ แม้ว่าในใจจะเริ่มหวั่นวิตกขึ้นมาบ้างแล้ว "ฉันมีความสามารถพอที่จะทำงานที่นี่โดยไม่ต้องอาศัยบุญเก่าของครอบครัว!" "ผมไม่ได้สนใจเรื่องที่คุณจะใช้เส้นสายหรอกนะ..." คินน์ยืดตัวตรงขึ้น สายตาคมกราบกรานมองสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความหมายที่อ่านไม่ออก "แต่การที่มี 'สายลับ' จากตระกูลคู่แข่งเข้ามาอยู่ในกำมือแบบนี้... มันก็เป็นเกมที่สนุกไม่เบาเลยไม่ใช่หรือไง?" ก่อนที่รินรดาจะได้อ้าปากสวนกลับอะไรออกไป ประตูห้องทำงานกระจกก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่เคาะขออนุญาต ร่างท้วมของศรุต—นักธุรกิจรุ่นใหญ่คู่ปรับตัวฉกาจของคินน์ก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปาก ตามด้วยกลุ่มผู้บริหารระดับสูงที่เดินตามหลังมาติดๆ "โอ้โห ท่านประธานคินน์ ดูท่าทางบริษัทสตาร์ทอัพเล็กๆ ของคุณจะวุ่นวายน่าดูนะครับ ถึงได้มีเวลามาเล่นขายของกับเด็กฝึกงานหน้าตา 18 มงกุฎแบบนี้" ศรุตหัวเราะในลำคอด้วยน้ำเสียงดูถูกเหียดหยาม สายตาคมปลาบกวาดมองรินรดาด้วยความสมเพช "ผมได้ข่าวว่าโปรเจกต์ใหญ่ล้านแตกที่คุณกำลังแย่งชิงกับบริษัทผมอยู่ กำลังจะเจ๊งไม่เป็นท่าเพราะหาพาร์ทเนอร์มาร่วมทุนไม่ได้... ถ้าพวกคุณยอมก้มกราบขอร้องผมดีๆ บางทีผมอาจจะเมตตาซื้อบริษัทกระจอกๆ นี้ต่อในราคาถูกๆ ก็ได้นะ" บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงในพริบตา แพรวหน้าซีดเผือดด้วยความโกรธและตกใจ ขณะที่รินรดากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความโกรธพุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุดเมื่อได้ยินคำพูดดูถูกเหียดหยามจากปากของศรุต ตาแก่เจ้าเล่ห์คนนี้คือคนที่เคยเกือบจะฮุบบริษัทของครอบครัวเธอมาแล้วครั้งหนึ่ง! คินน์ยังคงยืนนิ่งสีหน้าเรียบเฉย ไม่มีร่องรอยของความตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขายกมือขึ้นปัดเศษฝุ่นที่สูทอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะหันไปสบตากับศรุตด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันราวกับมองตัวตลก "ซื้อบริษัทผมเหรอครับ?" คินน์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงทุ้มกังวานดังก้องไปทั่วห้อง "เกรงว่าเงินในบัญชีบริษัทของคุณตอนนี้... จะไม่พอแม้กระทั่งค่ากาแฟในออฟฟิศผมด้วยซ้ำมั้งครับ คุณศรุต" "แก! ไอ้เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม กล้าดียังไงมาพูดจาอวดดีกับฉัน!" ศรุตหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความโกรธจัด นิ้วอ้วนสั่นเทาชี้หน้าคินน์ "ผมพูดความจริงต่างหากล่ะครับ..." คินน์พูดตัดบทด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ มือหนาควักสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอด้วยรอยยิ้มมุมปาก ก่อนจะหันไปมองรินรดาที่ยืนมองเขาด้วยความอึ้งงัน "จริงไหมครับ... ว่าที่คู่หมั้นของผม? หรือเราควรจะเปิดฉากตบหน้าตาแก่ปากดีคนนี้ ให้เขารู้ซึ้งเสียหน่อยว่า ใครกันแน่ที่เป็นเจ้าของเงินทุนหลักแสนล้านที่แท้จริงในโปรเจกต์นี้?" รินรดาเบิกตากว้างอย่างตกใจสุดขีด หัวใจดวงน้อยกระหน่ำเต้นรัวจนแทบจะกระเด็นออกมานอกอก เมื่อจู่ๆ คินน์ก็เอื้อมมือมาโอบเอวบางของเธอเข้าไปแนบชิด พร้อมกับกดปุ่มสปีกเกอร์โฟนบนโต๊ะทำงาน เพื่อต่อสายตรงไปยังธนาคารกลางระดับโลก... ________________________________________ *(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางมาเปิดฉากความแซ่บไปด้วยกัน แล้วเตรียมตัวพบกับความฟินระดับพรีเมียมในตอนต่อไปนะคะ - เมล่อนโซดา)*