หมากกระดานแรก

“ถ้าคุณคิดว่าเศษเงินที่โปรยลงมาบนกระดานนี้จะทำให้ผมยอมศิโรราบได้ คุณก็แค่เด็กสาวที่อ่านเกมธุรกิจไม่เป็นเท่านั้นแหละครับ คุณศิรินทร์” เสียงทุ้มต่ำของอัครพลดังขึ้นกลางห้องประชุมหรูชั้น 80 ของตึกระฟ้าใจกลางเมือง บรรยากาศภายในห้องเย็นเยียบจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง บรรดาบอร์ดบริหารหลายคนเหลือบมองสตรีผู้มาใหม่ด้วยสายตาดูแคลน บ้างก็ยิ้มเยาะให้กับชุดสูทสีขาวสะอาดตาที่ดูเรียบง่ายเกินกว่าจะเป็นอาภรณ์ของนักลงทุนระดับพันล้าน ศิรินทร์ไม่ตอบโต้ทันที เธอเพียงแค่นั่งไขว่ห้าง ปลายนิ้วเรียวประคองถ้วยกาแฟเซรามิกราคาแพงที่อัครพลเป็นคนสั่งมาต้อนรับ ดวงตาคู่คมดุจเหยี่ยวของเธอกวาดมองใบหน้าของชายวัยกลางคนตรงหน้าที่กำลังมั่นใจในอำนาจล้นฟ้าของตนเอง เธอจำแววตาแบบนี้ได้ดี... แววตาของฆาตกรที่เคยมองครอบครัวเธอด้วยความสมเพชเมื่อสิบปีก่อน “การอ่านเกมธุรกิจไม่ใช่แค่การดูตัวเลขในงบดุลนะคะคุณอัครพล แต่มันคือการรู้ว่าเมื่อไหร่ที่เหยื่อ... จะเดินเข้ามาในกับดักด้วยตัวเอง” ศิรินทร์วางถ้วยกาแฟลงช้าๆ เสียงกระทบกันของเซรามิกกับจานรองดังกังวานก้องห้องประชุมจนคนรอบข้างสะดุ้ง เธอไม่ได้หันไปมองคู่สนทนา แต่หันไปทางรินรดา หญิงสาวในชุดสูทสีน้ำเงินเข้มที่ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังในฐานะผู้ช่วยส่วนตัว รินรดาส่งยิ้มบางๆ ให้เพื่อนสนิท—ยิ้มที่อ่านไม่ออกว่าคือความกังวลหรือความภูมิใจ “ริน ช่วยสรุป 'มูลค่า' ของบริษัทนี้ให้คุณอัครพลฟังหน่อยค่ะ ว่าตอนนี้หุ้นในมือเขาเหลือความเป็นคนอยู่กี่เปอร์เซ็นต์” อัครพลหัวเราะลั่นห้อง “นี่เธอเสียสติไปแล้วหรือไง? หุ้นในเครือผมมีมูลค่ามหาศาลเกินกว่าที่คนอย่างเธอจะจินตนาการถึงได้!” รินรดาขยับตัวก้าวออกมาข้างหน้า เธอไม่ได้ดูตื่นกลัว ตรงกันข้าม สายตาของเธอวิเคราะห์อัครพลราวกับกำลังผ่าตัดศพ “รายงานฉบับล่าสุดระบุว่า หนี้เสียจากโครงการเหมืองแร่ทางภาคเหนือที่คุณแอบยักย้ายถ่ายเทงบประมาณไปใช้หนี้พนันส่วนตัว กำลังจะถูกเปิดโปงค่ะ และที่น่าสนใจกว่านั้น... บัญชีธนาคารต่างประเทศที่ใช้ฟอกเงินจำนวนมหาศาลนั้น ถูกแช่แข็งเรียบร้อยแล้วเมื่อสิบนาทีก่อน” บรรยากาศในห้องพลิกผันจากความเย้ยหยันกลายเป็นความโกลาหล อัครพลหน้าถอดสี มือที่ถือปากกาด้ามทองเริ่มสั่นเทา “พวกเธอ... พวกเธอทำอะไรลงไป!” ศิรินทร์ลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างบางในชุดสูทสีขาวเดินตรงไปที่หน้าต่างกระจกบานยักษ์ที่มองเห็นวิวเมืองทั้งเมือง เธอไม่ได้หันมามองศัตรูที่กำลังดิ้นรน แต่กางแขนออกเล็กน้อยเหมือนกำลังกอดอำนาจที่ไหลเวียนอยู่ในอากาศ “ฉันไม่ได้ทำอะไรที่รุนแรงเลยค่ะคุณอัครพล แค่ซื้อหนี้ทั้งหมดของคุณมาไว้ในมือ ในฐานะนักลงทุนรายใหม่ ฉันมีสิทธิ์ขาดที่จะตัดสินใจว่า... จะปล่อยให้บริษัทนี้ล้มละลาย หรือจะฉีกทิ้งให้กลายเป็นเศษกระดาษ” เธอกดสมาร์ทโฟนเพียงครั้งเดียว เสียงสัญญาณเตือนจากแท็บเล็ตของบอร์ดบริหารทุกคนดังขึ้นพร้อมกัน ตัวเลขราคาหุ้นที่เคยพุ่งสูงดิ่งเหวราวกับหินที่ถูกทิ้งจากหน้าผา ความเงียบงันเข้าปกคลุมจนได้ยินแม้แต่เสียงลมหายใจที่สั่นพร่าของอัครพล “คุณเคยบอกว่าศรัทธาในอำนาจเงินใช่ไหมคะ?” ศิรินทร์หันกลับมา แววตาของเธอว่างเปล่าและเย็นชาจนน่าขนลุก “วันนี้ฉันเอาเงินนั่นแหละมาซื้อชีวิตที่เหลือของคุณ... ชีวิตที่ไร้ศักดิ์ศรี ไร้เกียรติ และไร้ที่ยืนในสังคม” รินรดาขยับเข้าไปใกล้ศิรินทร์ กระซิบเบาๆ แต่ได้ยินกันทั้งห้อง “คุณอัครพลคะ มีชายชุดดำสามคนรออยู่ด้านล่าง พวกเขาไม่ได้มาเพื่อเจรจา แต่มาเพื่อเชิญคุณไปพบกับพนักงานสอบสวนในข้อหาฉ้อโกงประชาชน” อัครพลทรุดลงกับเก้าอี้ด้วยความสิ้นหวัง เขาพยายามจะคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาสั่งการ แต่หน้าจอกลับดับมืดลงพร้อมข้อความที่เด้งขึ้นมาว่า *'Account Access Denied'* ศิรินทร์เดินผ่านอัครพลไปโดยไม่แม้แต่จะเหลือบมอง เธอหยุดอยู่ที่ประตูห้องประชุมก่อนจะหันกลับมาทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “นี่เป็นแค่หมากกระดานแรกนะคะ อย่าเพิ่งรีบตายไปเสียก่อนล่ะ... เพราะนรกที่แท้จริง เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นหลังจากนี้เท่านั้น” เสียงรองเท้าส้นสูงของเธอกระทบพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะหนักแน่นมั่นคง เธอเดินออกมายังโถงทางเดินที่มีเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำหนึ่งกำลังร่อนลงจอดบนดาดฟ้าตึกอย่างอุกอาจ เสียงใบพัดกัมปนาทสะท้อนไปทั่วชั้นดาดฟ้า ในขณะที่เสียงแจ้งเตือนบัตรเครดิต 'Black Card' รุ่นพิเศษที่ไม่มีวันถูกปฏิเสธการชำระเงินดังขึ้นในกระเป๋าของรินรดา เป็นสัญญาณยืนยันว่าการประมูลบริษัทของอัครพลในราคาสามบาทได้เสร็จสมบูรณ์แล้ว ศิรินทร์ก้าวขึ้นสู่เฮลิคอปเตอร์โดยไม่หันหลังกลับ ทิ้งไว้เพียงร่างของมหาเศรษฐีที่สิ้นไร้ทุกสิ่งบนชั้น 80 ของตึกที่เขาเคยภาคภูมิใจ แต่ทว่า... ทันทีที่เครื่องกำลังจะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า รินรดาก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่หน้าจอคอมพิวเตอร์พกพาของเธอ ข้อมูลลับที่เธอเพิ่งดึงออกมาจากเซิร์ฟเวอร์ของอัครพลกลับมีไฟล์หนึ่งที่ถูกล็อกด้วยรหัสผ่านของ... 'พ่อ' ของศิรินทร์ที่เสียชีวิตไปแล้วเมื่อหลายปีก่อน มันหมายความว่าอย่างไร? ในเมื่อพ่อของเธอคือคนที่อัครพลอ้างว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่วันแรก ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปในกระดานหมากรุกแห่งการล้างแค้นไปพร้อมกับต้นไม้ริมระเบียงนะคะ หากอยากทราบว่าความลับที่ซ่อนอยู่ในรหัสผ่านนั้นคืออะไร ห้ามพลาดตอนถัดไปนะคะ