สมรภูมิในห้องพิจารณา

เสียงกระแทกของค้อนไม้ประจำบัลลังก์ดังขึ้นกังวาน บาดลึกเข้าไปในโสตประสาทของผู้คนที่นั่งอึงอลอยู่เต็มห้องพิจารณาคดี ทว่าความเงียบงันที่ตามมากลับน่าอึดอัดเสียยิ่งกว่าเสียงใดๆ เมื่อคู่ความทั้งสองฝั่งต่างยืนหยัดเผชิญหน้ากันด้วยรัศมีแห่งอำนาจที่แผ่ซ่านจนอากาศรอบกายแทบจะกลายเป็นของแข็ง บนโต๊ะฝั่งโจทก์—รินรดา พิริยะกุล ในชุดสูทผ้าไหมอิตาลีสีดำสนิทเข้ารูปที่ตัดเย็บอย่างไร้ที่ติ นั่งหลังตรงสง่างามราวกับรูปปั้นเทพีแห่งความยุติธรรมที่พร้อมจะพิพากษาโลก ใบหน้ารูปไข่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบา ดวงตากลมโตคมกริบซ่อนความเย่อหยิ่งและความทะเยอทะยานไว้ภายใต้กรอบแว่นสายตาไร้กรอบ เส้นผมสีดำสนิทถูกรวบตึงเป็นมวยสูงอย่างไร้ที่ติ ทุกอากัปกิริยาของเธอสะท้อนถึงการควบคุมที่สมบูรณ์แบบ แม้ว่าหัวใจข้างในจะกำลังเต้นระส่ำด้วยเดิมพันครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตการเป็นนักออกแบบและผู้บริหารแบรนด์หรูของตระกูล ตรงข้ามกันนั้น คือโต๊ะของจำเลย ธามัน อัครเดชานันท์ ทนายความมือหนึ่งผู้ไม่เคยรู้จักคำว่าพ่ายแพ้ นั่งไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ ร่างสูงสง่าในชุดสูททักซิโดสั่งตัดพิเศษขับเน้นบุคลิกที่เย็นชาและเด็ดขาด เขานั่งพิงพนักเก้าอี้ ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ บนแฟ้มเอกสารหนังแท้ราวกับกำลังเล่นเปียโนในงานเลี้ยงหรู มากกว่าการยืนอยู่ท่ามกลางสมรภูมิทางกฎหมายที่เดิมพันด้วยมูลค่าหลายพันล้าน "ศาลได้รับคำร้องและเอกสารหลักฐานเพิ่มเติมจากฝ่ายจำเลยแล้วครับท่านผู้พิพากษา" เสียงทุ้มต่ำเรียบเฉยแต่ทรงพลังของธามันดังขึ้น เขาลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ แรงกดดันรอบตัวพลุ่งพล่านขึ้นทันทีราวกับอุณหภูมิในห้องพิจารณาพุ่งสูงขึ้นหลายองศา "และเราพบว่าสิทธิบัตรงานดีไซน์คอลเลกชันล่าสุดของ 'Atelier Rin' มีความคล้ายคลึงกับงานต้นแบบที่จดทะเบียนไว้ก่อนหน้าโดยบริษัทในเครือของ 'ศิลา กรุ๊ป' ถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์... นั่นหมายความว่า ฝ่ายโจทก์ไม่ได้เพียงแค่ละเมิดลิขสิทธิ์ แต่กำลังกระทำการโจรกรรมทางปัญญาอย่างเป็นระบบ" เสียงฮือฮาดังขึ้นในห้องพิจารณาคดีทันที รินรดาขบกรามแน่นจนกล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกเล็กน้อย แต่เธอยังคงรักษาท่าทีนิ่งสงบ ปลายนิ้วที่ประสานกันบนตักจิกเข้าหากันจนเล็บแทบจะจิกเข้าไปในเนื้อเพื่อระบายความโกรธ *ศิลา...* ผู้ชายคนนั้นเล่นสกปรกใช้แผนการต่ำช้าเพื่อฮุบแบรนด์ของเธอ และส่งไอ้ทนายเลือดเย็นนี่มาเป็นมือสังหารทางกฎหมาย รินรดาลุกขึ้นยืนช้าๆ อย่างสง่างาม เธอมองตรงไปยังผู้พิพากษาก่อนจะหันกลับมาสบตาคมกริบของธามันโดยไม่มีทีiท่าเกรงกลัว ดวงตาทั้งคู่ปะทะกันกลางอากาศราวกับประกายไฟที่กระทบกับน้ำมัน นัยน์ตาของธามันว่างเปล่าและเต็มไปด้วยความคำนวณ ขณะที่นัยน์ตาของรินรดาร้อนแรงและพร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้า "ท่านผู้พิพากษาคะ" น้ำเสียงของรินรดานุ่มนวลแต่มั่น กังวาน ก้องกังวานไปทั่วห้องพิจารณา "ดิฉันในฐานะซีอีโอและหัวหน้าทีมดีไซน์ของ 'Atelier Rin' ขอยืนยันว่าข้อกล่าวหาของฝ่ายจำเลยเป็นเพียงเทคนิคการบิดเบือนข้อเท็จจริง เพื่อพยายามครอบครองทรัพย์สินทางปัญญาที่พวกเราใช้เวลาหยาดเหงื่อและแรงกายพัฒนามากว่าสามปี" เธอเดินก้าวออกมาช้าๆ เข้าใกล้แท่นพยานด้วยท่าทีมั่นใจ "ท่านคะ ถ้าฝ่ายจำเลยอว่าลายเส้นและโครงสร้างชุดมีความคล้ายคลึงกัน ดิฉันใคร่ขอให้ศาลโปรดพิจารณาเอกสารหมายเลข จ.สิบสอง ซึ่งเป็นโค้ดลับการเขียนแพทเทิร์นสามมิติที่ดิฉันจดลิขสิทธิ์ภาคผนวกไว้ตั้งแต่วันที่สิบห้าเดือนมกราคม... ซึ่งเป็นเวลาก่อนที่บริษัทของศิลาจะยื่นจดทะเบียนถึงเจ็ดเดือนเต็ม" ธามันเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ปฏิกิริยาเพียงน้อยนิดนั้นหลุดรอดสายตาคนอื่น แต่ไม่พ้นสายตาที่เฉียบคมของรินรดา รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมปากของทนายหนุ่มเสี้ยววินาทีหนึ่ง ก่อนที่เขาจะปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉยดังเดิม "น่าประทับใจครับคุณรินรดา" ธามันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบขณะก้าวเดินออกมาเผชิญหน้ากับเธอบริเวณโถงกลางห้องพิจารณา ระยะห่างระหว่างเขากับเธอลดลงเหลือเพียงไม่กี่ก้าว กลิ่นน้ำหอมผู้ชายกลิ่นไม้จันทน์ผสมความเข้มข้นของใบยาสูบจางๆ ลอยมาแตะจมูกเธอ ชวนให้รู้สึกปั่นป่วนอย่างประหลาด "เอกสารหมายเลข จ.สิบสอง ที่คุณกล่าวถึง... ช่างเป็นหลักฐานที่ดูไร้ที่ติเสียจนน่าสงสัยว่า มันถูกสร้างขึ้นมาทีหลังเพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยการลอกเลียนแบบหรือเปล่าครับ" รินรดาก้าวเข้าไปประชิดเขาอีกหนึ่งก้าว ดวงตาคู่สวยจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาสีนิลที่เย็นชาคู่นั้น เธอยกยิ้มมุมปากอย่างเหนือชั้น ไม่ยอมให้ความกดดันใดๆ มาสั่นคลอนความมั่นใจของเธอได้ "คุณอัครเดชานันท์คะ" เธอเอ่ยชื่อนามสกุลของเขาด้วยน้ำเสียงกระซิบที่ได้ยินกันเพียงสองคน ทว่าทรงพลังพอจะทำให้ลมหายใจของชายหนุ่มสะดุดไปเสี้ยววินาที "การที่คุณพยายามบิดเบือนความจริงในศาล อาจจะทำให้ลูกความของคุณชนะคดีในวันนี้... แต่ระวังตัวไว้นะคะ สุนัขล่าเนื้อที่ซื่อสัตย์เกินไป มักจะมีจุดจบคือการถูกเจ้าของถอดปลอกคอทิ้งเมื่อหมดประโยชน์" คมคำเชือดเฉือนนั้นตกลงกลางใจทนายหนุ่ม ธามันหรี่ตาลงเล็กน้อย รังสีความอันตรายแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาอย่างชัดเจน เขาก้มตัวลงกระซิบข้างใบหูของเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าพร่าที่แฝงไปด้วยความเย้ายวนอันตราย "ปากกล้าดีนี่ครับ... หวังว่าคุณจะยังรักษาความอวดดีนี้ไว้ได้ เมื่อหลักฐานชิ้นต่อไปถูกเปิดเผยบนโต๊ะทำงานของผมค่ำคืนนี้" สิ้นเสียงกระซิบ ผู้พิพากษาเคาะค้อนลงอีกครั้งเพื่อยุติการโต้แย้งชั่วคราวและสั่งพักการพิจารณาคดีเป็นเวลาสามสิบนาที ธามันหันหลังกลับด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง เดินกลับไปยังโต๊ะของตนเองโดยไม่แม้แต่จะชายตามองเธออีก รินรดายืนนิ่งอยู่ที่เดิม กำหมัดแน่นด้วยความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างความโกรธเกรี้ยวและความปรารถนาอันแปลกประหลาดที่ถูกจุดประกายขึ้นในอก ทว่า ในขณะที่รินรดากำลังจะเดินกลับไปยังห้องพักรับรองเพื่อตั้งสติกับสถานการณ์ สมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อสูทของเธอก็สั่นขึ้นแรงๆ เธอหยิบมันขึ้นมาด้วยความหงุดหงิด หน้าจอแสดงข้อความจากเบอร์แปลก พร้อมกับรูปภาพไฟล์เอกสารแนบ— มันคือภาพถ่ายหน้าจอคอมพิวเตอร์เซิร์ฟเวอร์หลักของบริษัท 'Atelier Rin' ที่ถูกแฮก และข้อมูลการออกแบบชิ้นสำคัญที่สุดที่ยังไม่เคยเปิดเผยต่อสาธารณะ กำลังถูกดาวน์โหลดออกไปยัง IP Address ภายนอก... และชื่อผู้ใช้ที่กำลังเข้าถึงระบบในขณะนี้ คือรหัสผ่านส่วนตัวของน้องชายแท้ๆ ของเธอเอง หัวใจของรินรดาร่วงวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ความเย็นเยียบแล่นพล่านจากปลายนิ้วขึ้นมาถึงสันหลัง เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมองไปยังฝั่งตรงข้าม ธามันกำลังก้มลงมองโทรศัพท์มือถือของตนเอง เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับเธอจากอีกฟากของห้อง พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยชัยชนะอันเลือดเย็นที่ส่งตรงมาให้เธอเพียงคนเดียว ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปในเกมแห่งอำนาจนี้ด้วยกันนะคะ