หวนคืนจากเถ้าถ่าน

กลิ่นอับของน้ำมันเครื่องผสมผสานกับฝุ่นผงถ่านหินคละคลุ้งจนแสบจมูก ทว่าสิ่งที่บาดลึกยิ่งกว่าคือเสียงกรีดร้องและเสียงทุบโต๊ะไม้สนกระด้างที่ดังสะท้อนก้องอยู่ภายในห้องทำงานคับแคบ "ถ้าพวกแกยังหาเงินมาจ่ายค่าแรงคนงานไม่ได้ภายในวันนี้ โรงงานแปรรูปเครื่องจักรกลเกษตรแห่งนี้ ก็เตรียมตัวถูกยึดเป็นสมบัติของรัฐเพื่อล้างหนี้เสียได้เลย!" น้ำเสียงเกรี้ยวกราดดังขึ้นพร้อมกับแฟ้มเอกสารปกกระดาษสีน้ำตาลที่ถูกปาลงกระแทกโต๊ะอย่างแรง จนเศษกระดาษด้านในปลิวว่อน หลี่ซูเหวินปรือเปลือกตาขึ้นช้าๆ ความเจ็บแปลบราวนับพันเข็มแทรกซึมอยู่ทั่วขมับ สมองของนางในยามนี้ไม่ได้มีภาพความทรงจำของโรงงานชนบทจีนแผ่นดินใหญ่ในปี ค.ศ. 1980 หากแต่ยังคงก้องกังวานด้วยเสียงกระทบกันของหยกประดับราชสำนัก และกลิ่นอายธูปหอมหมื่นลี้ในตำหนักซู2 หวางอันโอ่อ่า นางผู้เคยดำรงตำแหน่งราชเลขาฯ หญิงผู้กุมอำนาจเงาหลังม่านมุก กวาดสายตาคมปลาทูมองผ่านแพขนตางอนงาม สำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างเงียบเชียบ เสื้อแจ็กเก็ตสีเขียวขี้ม้าเนื้อหยาบที่สวมทับเสื้อคอเต่าเก่าคร่ำคร่า ชวนให้นึกถึงความอึดอัดของชุดไว้ทุกข์ในราชสำนัก ทว่ามันกลับถูกสวมทับด้วยความสง่างามที่ขัดแย้งกับกาลเวลาโดยสิ้นเชิง นางขยับกายลุกขึ้นยืนช้าๆ ท่วงท่าการก้าวเดินยังคงรักษาจังหวะจะโคนราวกับนางพญาหงส์ผู้ก้าวเดินบนแผ่นศิลาอ่อนในวังหลวง แม้เบื้องหน้าจะเป็นเพียงโต๊ะไม้สนบวมน้ำและเก้าอี้โยกที่ส่งเสียงเอี๊ยดอาด "ผู้จัดการเฉิน... ท่านใจร้อนเกินไปแล้วกระมัง" น้ำเสียงนุ่มนวลทว่ากังวานใสรากระฆังเงินดังขึ้นท่ามกลางความโกลาหล ทุกสายตาภายในห้องประชุมตึงเครียดหันขวับมามองสตรีร่างระหงที่เพิ่งฟื้นคืนสติ หลี่ซูเหวินกวาดสายตาเรียบเฉยไปยังชายวัยกลางคนสวมเสื้อเชルต์พับแขน ผู้ดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่รัฐจากส่วนกลาง รอยยิ้มบางเบาประดับอยู่บนมุมปากอย่างเยือกเย็น ชวนให้ผู้พบเห็นรู้สึกหนสันหลังวาบราวกับยืนอยู่ริมหน้าผา "เธอ! นากงานบัญชีใหม่คนนี้กล้าดียังไงมาพูดแทรกเรื่องใหญ่โตของคอมมูน! เงินเดือนค้างจ่ายสามเดือน บัญชีติดลบสีแดงฉาน ทางการจะส่งคนมาNoticeยึดทรัพย์อยู่รำคาญใจ แกจะเอาปัญญาที่ไหนมาใช้หนี้หกพันหยวน!" เฉินกั๋วเฉียงชี้หน้าคาดโทษด้วยความโมโห หลี่ซูเหวินไม่สะทกสะท้าน นางหยิบปากกาหมึกซึมด้ามเก่าขึ้นมาหมุนเล่นในเรียวนิ้วเรียวยาว ความคุ้นเคยกับตัวอักษรจีนตัวเต็มและตัวย่อถูกประมวลผลในสมองอย่างรวดเร็วราวกับคอมพิวเตอร์ชั้นเลิศ สมองของอดีตกุนซือผู้พลิกแผ่นดินมาแล้วไม่รู้กี่กระดานกำลังคำนวณตัวเลขและนโยบายการปฏิรูปเศรษฐกิจยุคเติ้งเสี่ยวผิงที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้นในขณะนี้ "เงินหกพันหยวนสำรับท่านอาจเป็นภูเขาเลากาที่ไม่มีวันปีนป่ายพ้น..." นางก้าวเท้าเดินช้าๆ เข้าไปใกล้โต๊ะทำงาน เอกสารบัญชีเล่มหนาถูกพลิกเปิดด้วยปลายนิ้วอย่างทะนุถนอม "แต่สำหรับผู้มีสายตาแหลมคมแล้ว นี่มิใช่หนี้สิน... หากแต่เป็น 'ทุนตั้งต้น' ต่างหาก" สิ้นคำพูดนั้น บรรยากาศภายในห้องพลันเงียบกริบลงทันที แม้แต่คนงานที่ยืนออกันอยู่หน้าประตูก็ยังกลั้นหายใจ หลี่ซูเหวินเงยหน้าขึ้นสบตากับชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่ยืนพิงกรอบหน้าต่างอยู่มุมห้อง คนผู้นั้นสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนจนเห็นกล้ามเนื้อแขนกำยำ ใบหน้าคมคายดั่งได้รับการแกะสลักจากหินหยกชั้นดี คิ้วหนาดั่งกระบี่และดวงตาคู่นคมดุจเหยี่ยวคู่นั้นกำลังจ้องมองนางด้วยประกายความสงสัยระคนระแวง ฉินอี้เฉิน... เจ้าของโรงงานผู้กุมชะตากรรมของที่นี่ และชายผู้มีความทรงจำรางเลือนจากชาติภพก่อนที่ผูกพันกับนางอย่างลึกซึ้ง สายตาของทั้งคู่ประสานกันกลางอากาศ ราวกับมีประกายไฟจากการปะทะกันของคมดาบซ่อนอยู่ภายใน หลี่ซูเหวินหัวใจกระตุกวูบ แต่นางยังคงรักษารอยยิ้มราบเรียบไว้บนใบหน้าได้อย่างแนบเนียน ในขณะที่ฉินอี้เฉินขมวดคิ้วมุ่น ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างแล่นริ้วผ่านหัวใจของเขา ราวกับสตรีตรงหน้ามิใช่เพียงแค่เสมียนสาวชนบทธรรมดา แต่เป็นเงาคุ้นเคยที่เขาเคยสลักไว้ในห้วงลึกแห่งวิญญาณ "เธอเป็นใครกันแน่..." ฉินอี้เฉินเอ่ยเสียงทุบต่ำ ก้าวเท้าเข้ามาประชิดตัวนางช้าๆ กลิ่นอายกดดันอันทรงพลังแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา "แค่เสมียนบัญชีตกงานจากเมืองหลวง... ไม่มีทางพูดจาและมีสายตาเช่นนี้ได้" หลี่ซูเหวินไม่ถอยหนี นางเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ ปลายนิ้วเรียวยาวเอื้อมไปแตะปกเสื้อเชิ้ตที่ยับย่นของเขาอย่างถือวิสาสะ ท่าทีอาจหาญนั้นทำให้คนทั้งห้องถึงกับอ้าปากค้าง "หากท่านอยากรู้ว่าข้าเป็นใคร..." นางกระซิบแผ่วเบาริมหูเขา น้ำเสียงเจือความเย้ายوانและอำนาจที่เหนือกว่า "ก็จงร่วมมือกับข้า... แล้วข้าจะพาโรงงานใกล้ตายแห่งนี้ ไปเหยียบย่ำจุดสูงสุดของเศรษฐกิจยุคแปดศูนย์ด้วยกัน ท่านประธานฉิน" ฉินอี้เฉินนิ่งงันไปชั่วขณะ ร่างกายแข็งทื่อเมื่อปลายนิ้วเย็นเฉียบของนางสัมผัสโดนผิวเนื้อ ทว่าก่อนที่เขาจะได้เอ่ยคำใดต่อ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงก็ดังขึ้นที่หน้าประตูกลุ่มคนงาน พร้อมกับร่างของบุรุษในเครื่องแบบเจ้าหน้าที่พรรคคอมมิวนิสต์ท้องถิ่นผู้ทรงอิทธิพลที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะ "เกิดอะไรขึ้นที่นี่? อ้อ... ท่านประธานฉิน โรงงานของพวกคุณคงไม่มีปัญหานะครับ พอดีมีคำสั่งด่วนจากท่านเลขาธิการอำเภอ... ให้ทำการ 'โอนย้ายกรรมสิทธิ์โรงงาน' ทันทีในคืนนี้!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางย้อนเวลาไปกับกลยุทธ์อันล้ำลึกนี้นะคะ