“นั่นไง! กดอัลติแบบนี้เอาส้นเท้าเล่นเหรอคะคุณพี่! หน้าจอมีไว้ให้มอง ไม่ใช่เอาไว้ประดับร้านเน็ตนะคะ!”
เสียงหวานแหลมที่ปนไปด้วยความหงุดหงิดระคนขบขันดังขึ้นผ่านไมค์คอนเดนเซอร์ราคาแพง นัยน์ตากลมโตของ ‘นับดาว’ เบิกกว้างขณะจ้องมองหน้าจอมอนิเตอร์สามจอตรงหน้า นิ้วเรียวรัวแป้นคีย์บอร์ดจนเกิดเสียงดังกึกกักเป็นจังหวะที่สื่อถึงอารมณ์ ‘หัวร้อน’ ของเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี
ในหน้าจอไลฟ์สดที่มียอดคนดูทะลุสองหมื่นคน แชตบ็อกซ์กำลังเลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับกระแสน้ำป่า ทั้งอีโมจิขำขันและข้อความล้อเลียนเรื่องสกิลการเล่นอันต่ำเตี้ยเรี่ยดินของเพื่อนร่วมทีมสุ่ม ส่งผลให้สตรีมเมอร์สาวต้องขยี้ผมสีน้ำตาลประกายทองของตัวเองจนยุ่งเหยิง
“ไม่ไหวแล้วค่ะทุกคน ดาวจะบ้าตาย! คือพี่เขาจะเดินไปแจกคิลให้ศัตรูทำไมคะ? สงสัยคงอยากไปเป็นสปอนเซอร์ให้ฝั่งตรงข้ามแน่ๆ เลย”
นับดาวถอนหายใจยาว พลางหยิบแก้วชานมไข่มุกขึ้นมาดูดเพื่อระงับอารมณ์ แต่แล้วข้อความหนึ่งในแชตก็เด้งขึ้นมาโดดเด่นท่ามกลางความวุ่นวาย
[User : Q_07] : "เล่นกากเองแล้วโทษเพื่อนเหรอครับ? สตรีมเมอร์หรือนักด่ากันแน่"
นับดาวชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเบ้ปากใส่กล้อง
“โอ๊ะ! ใครเนี่ย? สมาชิกใหม่เหรอคะ? ถึงจะใช้ชื่อว่า Q แต่พูดจาแบบนี้ไม่ได้แต้มบุญในช่องดาวนะคะ จะบอกให้ว่าดาวน่ะสายบวก ถ้าไม่พอใจจะกดออกก็เชิญค่ะ ไม่ต้องมาคอมเมนต์สั่งสอน!”
[User : Q_07] : "ไม่ได้สั่งสอน แค่พูดตามเนื้อผ้า สกิลเพลย์เลเวลกระจอกแบบนี้ อย่าหวังว่าจะขึ้นแรงก์สูงได้เลย"
นับดาวกัดฟันกรามแน่น มือที่กำลังจะกด ‘แบน’ ยูสเซอร์จอมป่วนนั้นสั่นระริกด้วยความโมโห เธอไม่เคยเจอใครกวนประสาทได้เย็นชาและน่าหมั่นไส้ขนาดนี้มาก่อน ปกติจะมีแต่แฟนคลับที่คอยอวยหรือด่าแบบไร้เหตุผล แต่นี่... มันเหมือนเขากำลังวิเคราะห์ความผิดพลาดของเธออย่างใจเย็นจนน่าขนลุก
“ได้ค่ะ! งั้นตาหน้า ดาวจะโชว์เทพให้ดู ถ้าดาวชนะ คุณคิวอะไรนี่ต้องโดเนทมาหมื่นนึงนะ! แต่ถ้าดาวแพ้... ดาวจะยอมให้คุณสั่งอะไรก็ได้หนึ่งอย่าง กล้าไหมคะ?”
เธอกดรับคำท้าด้วยความเลือดร้อน โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองเพิ่งจะก้าวขาข้างหนึ่งเข้าไปในสนามรบที่ชื่อว่า ‘กับดัก’
[System Message] : Q_07 ได้ส่งของขวัญ ‘ปราสาทลอยฟ้า’ จำนวน 10 ชิ้น ให้กับสตรีมเมอร์นับดาว
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังสนั่นก้องห้องสตูดิโอ นัยน์ตานับดาวเบิกกว้าง ยอดเงินที่เด้งขึ้นมาทำให้เธอแทบสำลักชานม นี่มันคนหรือตู้ ATM เดินได้กันแน่? แต่ความตกใจนั้นอยู่ได้ไม่นานเมื่อมีข้อความแชตส่วนตัวจาก ‘Q_07’ เด้งขึ้นมาบนหน้าจอแบบกะทันหัน
[Q_07] : "ตกลงตามนั้นครับ สตรีมเมอร์ตัวน้อย เตรียมตัวโดน 'สอน' ได้เลย"
“นี่มันอะไรกัน...” นับดาวพึมพำ น้ำเสียงไม่ได้มีความมั่นใจเหมือนเมื่อครู่อีกแล้ว
ทว่าในอีกฝั่งหนึ่งของหน้าจอ... ภายในห้องพักหรูใจกลางเมือง ‘คิริน’ หรือ ‘คิว’ โปรเพลเยอร์หนุ่มเจ้าของฉายา ‘น้ำแข็งพันปี’ กำลังนั่งเอนหลังพิงเก้าอี้เกมมิ่งตัวโปรด นัยน์ตาสีเข้มจ้องมองใบหน้าใสที่กำลังเหวอผ่านไลฟ์สดด้วยรอยยิ้มมุมปากที่หาดูได้ยาก
เขารู้ดีว่าตัวตนของเขาคือใครในวงการนี้ แต่เขากลับเลือกที่จะซ่อนตัวในเงามืด เพื่อแกล้งยัยสตรีมเมอร์ที่ชอบโวยวายไปวันๆ คนนี้... ก็นะ ในชีวิตที่เต็มไปด้วยความกดดันจากครอบครัวธุรกิจพันล้าน การได้เห็นความวุ่นวายเล็กๆ ของผู้หญิงคนนี้ มันกลับกลายเป็นความบันเทิงเดียวที่เขาสนใจ
เขาพิมพ์ข้อความสุดท้ายทิ้งไว้ก่อนจะกดปิดหน้าต่างแชต
[Q_07] : "อ้อ... ลืมบอกไป ผมก็อยู่ในทีมตาหน้าของคุณนะครับ นับดาว"
นับดาวเห็นข้อความนั้นแล้วใบหน้าก็เปลี่ยนสีทันที เธอรีบกดเช็ครายชื่อผู้เล่นในห้องล็อบบี้และพบว่าไอดี ‘Q_07’ ได้เข้ามาอยู่ในทีมของเธอจริงๆ แถมยังเลือกตำแหน่ง ‘ซัพพอร์ต’ ที่เธอเกลียดที่สุดเสียด้วย!
หัวใจของนับดาวเต้นแรงขึ้นอย่างประหลาด ไม่ใช่เพราะโกรธอย่างเดียว แต่มันมีความรู้สึกแปลกๆ ที่อธิบายไม่ได้แล่นผ่านเข้ามาในอก ราวกับว่าสนามรบในวันนี้ ไม่ใช่แค่เรื่องของเกมอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นสนามรบที่เขากำลังพยายามดึงเธอเข้าไปสู่เกม... ที่เธออาจจะเป็นฝ่ายแพ้ราบคาบตั้งแต่ยังไม่เริ่มแข่ง
เสียงแจ้งเตือนจาก Discord ดังขึ้น... เป็นสายเรียกเข้าจากคนคนเดียวที่เธอเพิ่งท้าทายไปเมื่อครู่
“ฮัลโหล?” เธอรับสายด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก
“เลิกหัวร้อนแล้วหันมาฟังทางนี้...” เสียงทุ้มต่ำ นุ่มลึก และเต็มไปด้วยเสน่ห์จากปลายสายเอ่ยขึ้นเบาๆ “ถ้าอยากชนะ... ก็หัดเชื่อใจซัพพอร์ตบ้างนะคะ... ยัยตัวแสบ”
สิ้นเสียงนั้น นับดาวก็นิ่งไปเหมือนโดนสตั๊น ร่างกายของเธอชาวาบเมื่อได้รับรู้ถึง ‘ความลับ’ บางอย่างที่คนปลายสายเพิ่งหลุดปากออกมา
“เดี๋ยว... ทำไมเสียงคุณถึง...”
ยังไม่ทันที่เธอจะได้ถามจบ คิรินก็กดวางสายไปทิ้งไว้เพียงความเงียบที่น่าอึดอัด และความสงสัยที่ถาโถมเข้ามาในหัวใจของนับดาวจนแทบตั้งตัวไม่ติด... เขาเป็นใครกันแน่ และทำไมถึงรู้ชื่อเล่นของเธอในจังหวะที่เผลอไผลเช่นนี้?
พีชชี่เบอร์รี่หวังว่ารี้ดเดอร์ทุกคนจะตื่นเต้นและพร้อมไปลุยต่อในตอนหน้ากันนะคะ!
เซียนเกมเมอร์สายเปย์กับยัยสตรีมเมอร์หัวร้อน•ตอนที่ 1
กดเริ่มเกม: สนามรบที่ชื่อว่าแชต
ผลงานโดย พีชชี่เบอร์รี่
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (พีชชี่เบอร์รี่)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนเกมเมอร์สายเปย์กับยัยสตรีมเมอร์หัวร้อน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!