ความจริงที่น่าตกใจ

เอกสารกองโตนับร้อยหน้าปลิวว่อนลงสู่พื้นหินอ่อนขัดเงา สะท้อนภาพใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความสิ้นหวังของปวีร์ ชายหนุ่มผู้เคยเชิดหน้าชูตาอยู่บนยอดปิรามิดทางสังคม ตอนนี้เข่าทรุดฮวบลงกับพื้นราวกับกระดูกสันหลังถูกกระชากออกไปทั้งแถบ ท่ามกลางเสียงกระซิบกระซาบของเหล่าบอร์ดบริหารที่เคยพثกphakดี แต่วันนี้กลับพร้อมใจกันเบือนหน้าหนีราวกับเขาเป็นเชื้อโรค รินรดายืนกอดอกพิงผนังกระจกใสของห้องประชุมใหญ่ รอยยิ้มเยาะหยันบนเรียวปากสีแดงระเรื่อช่างดูทรงพลังและเย้ายวนใจในคราวเดียวกัน ดวงตากลมโตคู่สวยมองภาพอดีตคุณชายตระกูลดังที่กำลังกลายเป็นยาจกชั่วข้ามคืนด้วยความสะใจระดับพีก "ล้มละลาย... เป็นไปไม่ได้! ตระกูลเราทำธุรกิจมาเป็นสิบปี จะล้มภายในสามนาทีได้ยังไง!" เสียงแหบพร่าของปวีร์ตวาดลั่น ดวงตาแดงก่ำเส้นเลือดปูดโปนเต็มขมับ เขาพยายามตะเกียกตะกายคลานเข้ามาหานนท์ ผู้ชายที่เขากลั่นแกล้ง เหยียดหยาม และเหยียบย่ำมาตลอดชีวิต แต่นนท์ไม่มีแม้แต่จะชายตามอง ร่างสูงโปรดในชุดสูทตัดเย็บพิเศษยืนสงบนิ่ง ปลายนิ้วเรียวเคาะเบาๆ บนหน้าจอแท็บเล็ตสีดำสนิท ซึ่งกำลังแสดงกราฟฟิกการโอนกรรมสิทธิ์ทรัพย์สินทั้งหมดเข้าสู่บัญชีส่วนตัวของเขาอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ไม่มีช่องว่างให้อุทธรณ์ "ความโลภมันบังตาจนทำให้มองไม่เห็นความจริงสินะครับ... อ๊ะ ขอโทษทีค่ะ ดิฉันหมายถึง 'คุณปวีร์' คนเก่งคนเดิมหายไปไหนซะแล้วล่ะคะ?" นนท์แย้มยิ้มเย็นเยียบ รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มันคือรอยยิ้มของมัจจุราชที่ถือเคียวรอเกี่ยววิญญาณ รินรดาก้าวเข้ามาใกล้ร่างของนนท์ กลิ่นน้ำหอมแบรนด์ดังลอยแตะจมูกพร้อมกับเสียงส้นสูงที่กระทบพื้นเป็นจังหวะมั่นคง เธอยื่นมือเรียวไปแตะแขนเสื้อสูทของชายหนุ่มเบาๆ เป็นเชองสนับสนุน ก่อนจะก้มลงมองปวีร์ด้วยสายตาเวทนาที่เจือความสมเพชอย่างไม่ปิดบัง "คนอย่างนาย ต่อให้มีเงินพันล้านก็บริหารให้มันหมดไปกับบ่อนและการพนันได้อยู่ดีแหละค่ะปวีร์ น่าสมเพชจริงๆ ที่ต้องมานั่งร้องไห้เหมือนสุนัขข้างถนนแบบนี้" เสียงใสๆ ของคุณหนูตัวร้ายเอ่ยตอกย้ำราวกับเอาน้ำเกลือสาดลงบนแผลสด ปวีร์หอบหายใจสะท้าน ตัวสั่นเทาด้วยความแค้นที่สุมอก เขากัดฟันกรอดจนได้ยินเสียงกรามกระทบกันดังกรัด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นจ้องมองนนท์ด้วยแววตาอาฆาตมาดร้ายถึงขีดสุด "แก... แกมันก็แค่ไอ้เด็กกำพร้าที่บริษัทเก็บมาเลี้ยง! ไม่มีทางที่แกจะหาเงินมหาศาลขนาดนี้มาซื้อหุ้นทั้งหมดได้ในวันเดียว! ใคร... ใครเป็นคนหนุนหลังแกวะ นนท์!" ปวีร์แผดเสียงตะโกนลั่นห้องประชุม น้ำลายกระเด็นด้วยความคลุ้มคลั่ง นนท์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมกริบฉายแวววาววับ เขาย่อตัวลง110 องศา เพื่อให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกับอดีตเพื่อนรักที่ตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับฝุ่นใต้รองเท้า ปลายนิ้วยาวยื่นเข้าไปแตะคางของปวีร์แล้วบังคับให้เงยหน้าขึ้นสบตา "อยากรู้จริงๆ หรือคะว่าใครอยู่เบื้องหลังฉัน?" นนท์เอ่ยเสียงกระซิบแผ่วเบา แต่กลับดังชัดเจนก้องไปทั่วห้องประชุมที่เงียบกริบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจ ปวีร์เบิกตากว้างด้วยความหวาดระแวง สมองที่ปั่นป่วนเริ่มประมวลผลถึงบุคคลผู้มีอิทธิพลมืดที่อาจจะชักใยอยู่เบื้องหลังความพินาศของเขา แต่ไม่ว่าจะเป็นนักธุรกิจคนไหน ก็ไม่มีใครมีอำนาจเงินมหาศาลระดับที่ล้มล้างตระกูลปวีร์ได้ในชั่วพริบตาเดียวแบบนี้ นนท์ดึงเอกสารแผ่นสุดท้ายที่ซ่อนอยู่ใต้มันสมองของระบบอภิมหาเศรษฐีออกมา มันคือเอกสารลับที่ระบุเส้นทางการเงินและการทำธุรกรรมย้อนหลังสามปี ซึ่งเชื่อมโยงชื่อของบุคคลปริศนาผู้ถือหุ้นใหญ่ตัวจริงเสียงจริง รินรดาชะوةมองกระดาษแผ่นนั้นแวบหนึ่ง ก่อนที่ดวงตากลมโตจะเบิกกว้างด้วยความตกใจจนเผลอยกมือขึ้นปิดปาก อุทานออกมาเบาๆ ด้วยความคาดไม่ถึง "นี่มัน... เป็นไปได้ยังไงกันคะเนี่ย?!" ปวีร์แค่นหัวเราะทั้งน้ำตา หยาดเหงื่อไหลอาบใบหน้าโทรมๆ เขาคว้ากระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาด้วยมืออันสั่นเทา กวาดสายตาอ่านตัวอักษรและลายเซ็นที่ปรากฏอยู่เบื้องล่าง บรรทัดนั้นสลักชื่อของคนที่เขารู้จักดี เป็นคนที่เพิ่งนั่งร่วมโต๊ะอาหารกับเขาเมื่อคืนนี้เอง... หัวใจของปวีร์หล่นวูบลงไปถึงตาตุ่ม ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน เมื่อตระหนักได้ว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังการทำลายล้างตระกูลของเขา ไม่ใช่ใครอื่นไกล แต่เป็น... ทันใดนั้น ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามา พร้อมกับเงาร่างของบุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่แย้มยิ้มทักทายอย่างใจดี แต่นัยน์ตากลับเย็นชาดุจน้ำแข็ง... ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมฟินไปกับความสะใจในตอนนี้นะคะ!