"บอกแล้วไงคะว่าตานี้ไม่ได้แจกการกุศล! ใครที่บอกว่าฉันเล่นกาก เตรียมตัวแคפจอแล้วกราบขอขมาหน้าสตรีมได้เลยค่ะ!"
เสียงใสแจ๋วแต่เต็มไปด้วยพลังความเดือดดาลของ 'พินพิน' ดังลั่นห้องสตรีมขนาดกะทัดรัด แสงไฟนีออนสีชมพูม่วงจากหลอดไฟ LED หลังโต๊ะคอมพิวเตอร์สะท้อนเข้ากับดวงตากลมโตที่กำลังจดจ้องหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดสามสิบสองนิ้วอย่างเอาเป็นเอาตาย นิ้วเรียวเล็กกดคลิกเมาส์รัวจนเกิดเสียงดัง 'คลิกๆๆ' แข่งกับเสียงคีย์บอร์ดกลไกที่มีไฟวิ่งกระพริบวิบวับเป็นจังหวะเดียวกับหัวใจที่กำลังเต้นระรัวด้วยความหัวร้อน
ในหน้าจอสตรีมมิ่ง โหมดการจัดอันดับของเกมออนไลน์ชื่อดังกำลังเข้าสู่ช่วงไคลแม็กซ์ ตัวละครนักรบหญิงสวมชุดเกราะสีเงินยววงของเธอกำลังวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนจากศوัตรูสามตัวที่ไล่ล่ามาติดๆ ขณะที่หลอดเลือดฝั่งเธอกำลังกะพริบเตือนสีแดงแป๊ด
[มิกซ์คนเดิมเพิ่มเติมคือหล่อมาก]: 'ใจเย็นก่อนคุณแม่ ยอดฟอลจะทะลุแสนอยู่แล้ว ลุคสตรีมเมอร์สายหวานอ่อนโยนที่บิ้วมาสามปีจะพังเพราะคำด่าเมื่อกี้ไม่ได้นะเว้ย'
ข้อความจากมิกซ์ โมเดอเรเตอร์คู่บุญและเพื่อนสนิทเด้งขึ้นมาบนช่องแชตส่วนตัว พินพินเหลือบตาไปมองแวบหนึ่งแล้วแค่นเสียงฮึดฮัดในลำคออย่างหมั่นไส้
"หวานอะไรล่ะมิกซ์! แกดูมันทำดิ สกิลอัลติเมทกูเพิ่งคูลดาวน์เสร็จ แต่มันรุมยำกูเหมือนชาบูหม่าล่าบุฟเฟต์วันอาทิตย์เลยนะเว้ย!" พินพินโวยวายใส่ไมโครโฟนคอนเดนเซอร์ราคาแพงที่อุตส่าห์เก็บเงินผ่อนจ่ายสามงวดจนหมด เรียกเสียงหัวเราะคิกคักจากผู้ชมในแชตที่ไหลผ่านรัวเป็นน้ำตก
นี่คือวิถีชีวิตปกติของ 'พินพิน' สตรีมเมอร์สาวสู้ชีวิตที่มักจะมีคอนเทนต์เรียกเสียงฮาปนความหัวร้อนมาเสิร์ฟแฟนคลับทุกคืน แต่ดูเหมือนว่าค่ำคืนนี้ โชคชะตาจะไม่ยอมให้เธอได้ปิดสตรีมแบบสวยๆ เหมือนเช่นเคย
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนการโดเนทดังขึ้นพร้อมกับเอฟเฟกต์ภาพกราฟิกสุดอลังการที่พุ่งพรวดขึ้นกลางหน้าจอคอมพิวเตอร์ ข้อความตัวหนังสือสีทองอร่ามสะביดตาจนพินพินต้องชะงักมือจากการกดคีย์บอร์ด
ยอดเงินบริจาคพุ่งพรวดขึ้นมาทีเดียวห้าหมื่นบาทถ้วน!
ในวงการสตรีมเมอร์ ยอดเงินระดับนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ สำหรับช่องที่มีผู้ติดตามหลักหมื่นต้นๆ แบบเธอ พินพินเบิกตากว้าง อ้าปากค้างเล็กน้อยด้วยความตกตะลึง เกมในมือเกือบจะหลุดพรีเซนต์ แต่เธอก็ยังสลัดความตกใจแล้วปรับสีหน้ากลับมาโหมดมืออาชีพอย่างรวดเร็ว พร้อมฉีกยิ้มหวานหยดย้อยที่ฝึกฝนมาเป็นอย่างดีเพื่อกล่าวขอบคุณ
"กรี๊ด! คุณ... คุณ... เอ่อ 'วินนี่เดอะพูห์เกเร' โดเนทมาห้าหมื่นบาทค่ะคุณผู้ชม!" พินพินอุทานเสียงหลง ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับราวกับเห็นทองคำแท่งกองอยู่ตรงหน้า "โอ้โห! ขอบคุณคุณวินนี่มากๆ เลยนะคะ เปย์หนักขนาดนี้ มงกุฎเพชรหรือมงกุฎดอกส้มดีคะเนี่ย อยากให้ฉันร้องเพลงอะไรหรืออยากให้เต้นท่าไหน สั่งมาได้เลยค่ะ แม่ลูกอ่อนคนนี้พร้อมบริการ!"
บรรยากาศในช่องแชตพุ่งทะยานสู่จุดเดือดสูงสุด แฟนคลับต่างพากันส่งสติกเกอร์รูปหัวใจและเครื่องหมายคำถามรัวๆ เพราะชื่อบัญชีนี้ไม่เคยปรากฏมาก่อน และไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีสายเปย์กระเป๋าหนักระดับวาฬเกยตื้นหลงเข้ามาในช่องสตรีมเล็กๆ แห่งนี้
ทว่า ความดีใจของพินพินอยู่ได้ไม่ถึงสามวินาที เมื่อข้อความแนบมากับการโดเนทถูกแสดงผลขึ้นอย่างชัดเจนบนหน้าจอ
[วินนี่เดอะพูห์เกเร]: *เลิกเล่นแบบนี้เถอะครับ น่ารำคาญ*
รอยยิ้มหวานหยดบนใบหน้าของพินพินแข็งค้างทันที เส้นเลือดที่ขมับขวาปูดโปนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด มือที่ถือเมาส์สั่นระริกด้วยความโกรธ
อะไรนะ?
เปย์ห้าหมื่นเพื่อมาบอกว่าเธอน่ารำคาญเนี่ยนะ! นี่มันยิ่งกว่าตบหน้ากลางสี่แยกไฟแดงเสียอีก!
"ว่าไงนะไอ้คุณวินนี่เดอะพูห์เกระ! เอ้ย เกเร!" พินพินลืมตัวหลุดเสียงสูงปรี๊ด สลัดคราบสตรีมเมอร์สาวสายหวานทิ้งลงถังขยะอย่างไร้เยื่อใย เธอโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ไมโครโฟนจนลมหายใจกระแทกใส่วัสดุรับเสียง "เงินห้าหมื่นบาทของคุณมันซื้อความสามารถฉันไม่ได้หรอกนะยะ! ถ้าคิดว่าเล่นกากแล้วขวางหูขวางตา ทำไมไม่ไสก้นออกไปดูช่องอื่นล่ะคะคุณพี่!"
[วินนี่เดอะพูห์เกเร]: *ก็อยากออกไปอยู่นะครับ แต่เสียงโวยวายของคุณมันดังทะลุหูฟังราคาแพงของผมมาซะก่อน เลยต้องเปย์เตือนสติว่าให้หัดเล่นให้ฉลาดกว่านี้หน่อย*
แชตตัวอักษรสีทองยังคงพ่นพิษใส่เธออย่างต่อเนื่อง ชนิดที่ไม่เกรงใจยอดฟอลโลเวอร์นับหมื่นที่กำลังนั่งดูเหตุการณ์สดๆ อยู่เลยสักนิด
"กร๊๊ดดด! อีตานี่!" พินพินทุบโต๊ะเสียงดังสนั่นจนไมโครโฟนสั่นคลอน ใบหน้าเนียนใสแดงก่ำด้วยความโมโหจนแทบจะพ่นไฟออกมาได้อยู่แล้ว "ไอ้คนประสาท! รวยซะเปล่าแต่ไร้มนุษยสัมพันธ์! แน่จริงอย่าดีแต่พิมพ์สิคะ กล้าๆ เข้ามาดวลตัวต่อตัวในเกมกับฉันไหมล่ะ ถ้าแกชนะฉันจะยอมกราบขอขมาสามครั้งสามคราเลยเอ้า!"
ในขณะที่พินพินกำลังหัวฟัดหัวเหวี่ยงจนแทบจะกินหัวคอมพิวเตอร์อยู่แล้วนั้น ที่มุมหนึ่งของห้องพักสุดหรูใจกลางเมืองหลวงซึ่งตกแต่งด้วยโทนสีเทาดำมินิมอล ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มในชุดนอนเสื้อยืดสีดำสนิทกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้เกมมิ่งราคาแพงระยับ
แสงไฟจากจอคอมพิวเตอร์สามจอสะท้อนลงบนใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรที่ถูกแกะสลักขึ้นมาอย่างประณีตสันจมูกโด่งเป็นคม ริมฝีปากหยักได้รูปกำลังยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกสนุก นัยน์ตาสีเข้มพินิจมองภาพสตรีมเมอร์สาวที่กำลังหน้าดำหน้าแดงโวยวายใส่จอผ่านกล้องเว็บแคมความละเอียดสูง
'กวิน' แค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ นิ้วเรียวยาวจรดลงบนคีย์บอร์ดเพื่อพิมพ์ตอบกลับความเดือดดาลของอีกฝ่ายด้วยความรวดเร็วและเยือกเย็น
[วินนี่เดอะพูห์เกเร]: *หึ ตัวเล็กแค่นี้จะเอาอะไรไปสู้ผมครับ เอาเวลาไปฝึกซ้อมการคอนโทรลตัวละครไม่ให้ตายโง่ๆ ดีกว่าไหม*
พินพินที่เห็นข้อความนั้นถึงกับตาเหลือกด้วยความแค้น เธอกำหมัดแน่นจนเล็บแทบจะจิกเข้าไปในเนื้อ
"ไอ้... ไอ้คุณอภิมหาเศรษฐีหน้าเลือด!" พินพินกัดฟันกรอด ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความท้าทาย "กล้าดูถูกฉันเหรอ ได้! ในเมื่อท้าทายกันขนาดนี้ คืนนี้เราจะได้เห็นดีกัน! ถ้าฉันไม่ทำให้แกคุกเข่าอ้อนวอนขอชีวิตในเกม อย่ามาเรียกฉันว่าพินพินคนสวย!"
เธอคลิกเมาส์รัวๆ ส่งคำเชิญชวนเล่นเกมแบบห้องส่วนตัว (Custom Room) ไปยังบัญชีผู้ใช้ของอีกฝ่ายทันทีด้วยความเร็วแสง พร้อมทั้งส่งข้อความท้าทายกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว
[พินพินคนสวย]: *แน่จริงกดรับคำเชิญสิวะไอ้คุณวินนี่! ห้อง 999 รหัส 1234 เจอกันตัวต่อตัว ไม่เลิกจนกว่าใครจะร้องไห้ขี้มูกโป่ง!*
กวินมองคำเชิญที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ รอยยิ้มมุมปากยิ่งลึกขึ้นกว่าเดิม ดวงตาคมกริบฉายแววสนุกสนานราวกับแมวที่กำลังหยอกล้อกับหนูตัวน้อยที่วิ่งเข้าหาหลุมพรางด้วยความเต็มใจ
นิ้วเรียวกดรับคำเชิญนั้นทันทีอย่างไม่ลังเล
[วินนี่เดอะพูห์เกเร]: *ตามใจคุณครับ... หวังว่าจะไม่ร้องไห้งอแงกลางคันซะก่อนนะ*
ทว่า ในวินาทีที่กวินกำลังจะกดเข้าสู่หน้าจอเลือกตัวละคร เสียงแจ้งเตือนข้อความส่วนตัวจากเพื่อนสนิทของเขาอย่าง 'กรณ์' ที่เป็นโปรเกมเมอร์ชื่อดังก็เด้งขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน
[Korn_Pro]: *ไอ้วิน! มึงรู้ตัวป่าววะว่าเพิ่งหาเรื่องใครเข้า?*
กวินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความสงสัย พิมพ์ตอบกลับไปอย่างไม่ใส่ใจนัก
[Win_Kavin]: *ใคร? ก็แค่สตรีมเมอร์ปากดีคนหนึ่ง ทำไมวะ*
[Korn_Pro]: *สตรีมเมอร์คนนั้นที่มึงเพิ่งเปย์ไปห้าหมื่นแล้วไปหาเรื่องเขาน่ะ... น้องสาวแท้ๆ ของกูเองโว้ย! แล้วถ้าน้องกูรู้ว่าไอ้คนที่แกล้งคือกูที่เป็นเพื่อนสนิทมึงเตรียมตัวรับกรรมได้เลย!*
ดวงตาคมกริบของกวินเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าชะงักค้างไปชั่วขณะเมื่อสมองประมวลผลคำพูดของเพื่อนสนิทได้ทันที
ชิบหายแล้ว...
..................................................
ขอบคุณที่ร่วมเดินทางเข้าสู่สนามรบแห่งความป่วนไปกับ "พีชชี่เบอร์รี่" นะคะ
เซียนเกมเมอร์สายเปย์กับยัยสตรีมเมอร์ตัวจี๊ด•ตอนที่ 1
สงครามเริ่มที่หน้าจอมอนิเตอร์
ผลงานโดย พีชชี่เบอร์รี่
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (พีชชี่เบอร์รี่)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนเกมเมอร์สายเปย์กับยัยสตรีมเมอร์ตัวจี๊ด นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!