ซากปรักหักพังและจุดเริ่มต้นใหม่

"ถ้าข้อมูลในเซิร์ฟเวอร์สำรองไม่โกหก ที่นี่แหละคือจุดที่ 'อาณาจักรเอเธอร์เรีย' ล่มสลายลงเมื่อสามร้อยปีก่อน" เสียงพึมพำของรินขาดหายไปในสายลมเย็นเยียบที่พัดผ่านซากปรักหักพัง เธอไม่ได้ตื่นนอนมาพบกับแสงแดดสวยงามอย่างที่ใครหลายคนคาดหวัง แต่เธอลืมตาขึ้นมาท่ามกลางความเงียบงันของเมืองร้างที่ถูกแผ่ปกคลุมด้วยไอหมอกสีเทาจางๆ ร่างกายในชุดเกราะผ้าคลุมสีหม่นของเธอขยับไหวด้วยความคล่องแคล่ว สายตาคู่คมกวาดมองไปรอบด้านอย่างระแวดระวัง นี่คือ 'เขตแดนต้องห้าม: ซากเมืองเซเลสเทีย' พื้นที่ที่ผู้เล่นทั่วไปต่างหลีกหนีด้วยกลัวการสูญเสียระดับเลเวล แต่สำหรับริน มันคือขุมทรัพย์ที่รอการกู้คืน "ริน! ทางนี้ไม่มีกับดักกลไก แต่ดูเหมือนกำแพงนี้จะถูกปิดผนึกด้วยรูนโบราณนะ" เสียงใสๆ ของเรย์ดังมาจากทางทิศตะวันออก เพื่อนร่วมอุดมการณ์คนเดียวของเธอโบกมือเรียกพลางขยับดาบในมือเบาๆ เรย์ไม่ได้ร่าเริงเกินเหตุจนดูโง่เขลา แต่แววตาที่มองสำรวจรอบข้างนั้นเต็มไปด้วยความระมัดระวังในแบบนักดาบสายซัพพอร์ตผู้ผ่านการเคี่ยวกรำมาอย่างหนัก รินพยักหน้าตอบรับ ก่อนจะก้าวเข้าไปหาผนังหินที่สลักลวดลายประหลาด เธอหยิบอุปกรณ์วิเคราะห์ข้อมูลทรงกระบอกออกมาจากกระเป๋าสะพาย ปลายนิ้วเรียวสัมผัสหน้าจอโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ นิ้วของเธอรัวเร็วบนแป้นพิมพ์แสง จังหวะการกดมีน้ำหนักและมั่นคง เหมือนกับนักวางหมากรุกที่กำลังเดินหมากตัวสำคัญ "เรย์ ระวังตัวด้วยนะ รูนพวกนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อป้องกันคนนอก แต่มันมีไว้ 'กักขัง' บางอย่างข้างใน" รินเอ่ยเตือน น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยความกดดัน "เข้าใจแล้วล่ะ... ฉันจะคุมเชิงให้เอง เธอจัดการส่วนที่เหลือเถอะ" เรย์กระชับดาบในมือมั่น รอยยิ้มจางๆ บนใบหน้าหายไปแทนที่ด้วยความมุ่งมั่น การวิเคราะห์ข้อมูลดำเนินไปอย่างเคร่งเครียด หน้าจอระบบแสดงค่าความเสถียรของโค้ดเกมที่ลดฮวบลงเรื่อยๆ รินกัดริมฝีปากแน่น เธอรู้ดีว่าหากความผิดพลาดในการถอดรหัสนี้เกิดขึ้นเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ตัวตนของเธอในเกมนี้อาจจะถูกลบหายไปตลอดกาล แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่รินหวาดกลัว... สิ่งที่เธอกลัวคือการไม่มีโอกาสได้กู้คืนเกียรติยศที่กิลด์ของเธอเคยเสียไป *ติ๊ด—* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในจังหวะที่หัวใจของรินเต้นระรัว พลังงานสีครามสว่างวาบขึ้นจากผนังหิน ลวดลายรูนที่เคยดับสนิทเริ่มส่องแสงสีทองสลับกับสีแดงฉาน ความรู้สึกเสียวสันหลังวาบแล่นผ่านร่างเมื่อพื้นที่ใต้เท้าของทั้งคู่เริ่มสั่นสะเทือนเบาๆ เหมือนกับว่ามีอะไรบางอย่างที่หลับใหลมานานนับร้อยปี กำลังถูกกระตุ้นให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนาน "ริน... ฉันว่าเราถอยก่อนดีไหม? บรรยากาศมันแปลกๆ นะ" เรย์ถามขึ้น สายตาจ้องเขม็งไปที่รอยแยกของกำแพงที่เริ่มขยับเปิดออกเองอย่างช้าๆ "ไม่ได้หรอกเรย์ ถ้าเราทิ้งจังหวะนี้ไป ทุกอย่างที่เราวางแผนมาจะสูญเปล่าทันที" รินกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แม้เหงื่อเย็นจะซึมออกมาตามไรผม แต่เธอก็ไม่ยอมละมือจากการเชื่อมต่อกับระบบ ทันใดนั้น หน้าต่างระบบสีดำสนิทที่รินไม่เคยเห็นมาก่อนก็เด้งขึ้นมากลางอากาศ พร้อมกับตัวอักษรสีแดงฉานที่สั่นระริกราวกับมีชีวิต: [คำเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'เศษเสี้ยวแห่งความทรงจำจักรวรรดิ'] [ภารกิจระดับ SSS: กุญแจสู่บัลลังก์ที่สาบสูญ ถูกเปิดใช้งานโดยรหัสผ่านที่ผิดพลาด] [คำเตือน: ผู้พิทักษ์ไร้เงาถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากสุสานเหล็กไหล] รินเบิกตากว้างเมื่อเห็นชื่อภารกิจ ลมหายใจของเธอแทบสะดุดกึก ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยในการถอดรหัสเมื่อครู่กลายเป็นจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิด เสียงโครมครามจากซากหินพังทลายดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งหุบเขา เงามืดขนาดมหึมาค่อยๆ ก้าวพ้นออกมาจากรอยแยกของกำแพงที่เปิดกว้างออก มันไม่ใช่บอสทั่วไป แต่มันคือเครื่องจักรสงครามโบราณที่มีดวงตาสีแดงฉานหันมาจับจ้องที่พวกเธอเพียงจุดเดียว รินกำมือแน่นพลางมองหน้าจอระบบที่แจ้งเตือนรัวไม่หยุด "นี่มันเกินขอบเขตของเควสต์ลับที่เราสืบหามา... เรย์ เตรียมตัวให้พร้อม เราอาจจะต้องสู้เพื่อรอดชีวิตตั้งแต่นาทีแรกแล้วล่ะ" ยังไม่ทันที่เรย์จะตอบรับ แสงสีทองสว่างวาบก็พุ่งทะลุร่างของรินไปจนเกิดเป็นเสียงระเบิดกัมปนาท พื้นดินใต้เท้าของเธอแยกออกเผยให้เห็นห้องลับเบื้องล่างที่มีเก้าอี้บัลลังก์สีเงินวางอยู่ท่ามกลางซากศพของทหารนับร้อยที่ยังคงถือดาบแน่นราวกับกำลังปกป้องบางสิ่ง และบนบัลลังก์นั้น... ร่างของอัศวินในชุดเกราะสีเงินที่ควรจะตายไปแล้ว ก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองพวกเธอด้วยดวงตาที่ปราศจากแววตาของมนุษย์! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับรินและเรย์ในจุดเริ่มต้นที่ไม่อาจย้อนกลับคืนนี้นะคะ พรีสต์สายลุยจะรอทุกคนในตอนถัดไปค่ะ!