รีวิวพินาศ ร้านประกาศศึก

“สเต็กเนื้อวากิวที่ราคาพุ่งสูงไปถึงดาวอังคารจานนี้ ไม่ได้เรียกว่า ‘ความสมบูรณ์แบบ’ อย่างที่ป้ายหน้าร้านโฆษณาหรอกค่ะ แต่มันคือ ‘ความพยายามที่ล้มเหลว’ ของเชฟที่หลงใหลในอีโก้ตัวเองจนลืมรสสัมผัสของเนื้อที่แท้จริงไปสิ้น” นิ้วเรียวสวยภายใต้เล็บเจลสีสดกดปุ่ม ‘โพสต์’ บนสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุด เสียงแจ้งเตือนไลก์และคอมเมนต์ที่เด้งรัวราวกับห่ากระสุนไม่ได้ทำให้พิมพ์ดาวรู้สึกผิดแม้แต่น้อย เธอยกไวน์ขาวราคาแพงขึ้นจิบ พลางเหยียดยิ้มบางที่มุมปาก ใช่ค่ะ... นี่คือรีวิวพินาศที่เธอตั้งใจเขียนเพื่อฉีกหน้า ‘รินรดา’ เชฟสาวผู้เย่อหยิ่งเจ้าของร้านอาหารฝรั่งเศสระดับมิชลินที่ดูถูกลูกค้าเพียงเพราะสั่งสเต็กแบบ Medium Well เพราะสำหรับรินรดา ลูกค้าคือ ‘คนไม่รู้เรื่องอาหาร’ ที่ต้องถูกสอนให้กินตามสูตรของเธอเท่านั้น ร้านอาหารในย่านสุขุมวิทเงียบสงบจนได้ยินเสียงแอร์ทำงาน แต่บรรยากาศกลับอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เมื่อจู่ๆ ประตูหน้าร้านที่ปิดล็อคไว้ถูกผลักเข้ามาโดยหญิงสาวในชุดสูทสีขาวสะอาดตา เธอดูเนี้ยบกริบตั้งแต่เส้นผมที่รวบตึงไปจนถึงปลายรองเท้าคัทชู รินรดาเดินตรงดิ่งมาที่โต๊ะของพิมพ์ดาว แรงกระแทกของส้นสูงกระทบพื้นไม้ดังเป็นจังหวะที่ฟังดูเหมือนเสียงฝีเท้าของเพชฌฆาต เธอหยุดยืนตรงหน้าอินฟลูเอนเซอร์สาวด้วยสายตาที่เย็นเฉียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก “คุณพิมพ์ดาวคะ” รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบจนน่ากลัว “การที่ได้รับเงินค่าจ้างจากคู่แข่งเพื่อมาทำลายชื่อเสียงร้านคนอื่นแบบนี้... มันเป็นวิถีของ ‘นักรีวิวคุณภาพ’ ที่เขาทำกันเหรอคะ?” พิมพ์ดาวเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตสบตาอีกฝ่ายอย่างไม่หวั่นเกรง เธอวางสมาร์ทโฟนลงบนโต๊ะก่อนจะโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยให้ระยะห่างระหว่างใบหน้าลดลงจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมจางๆ ของอีกฝ่าย “อุ๊ย... เชฟรินรดาอ่านเจอเร็วเหมือนกันนะเนี่ย” พิมพ์ดาวแค่นหัวเราะ “แต่ขอโทษทีนะคะ พอดีที่รีวิวนั่นน่ะ ไม่ได้มีใครจ้างค่ะ ฉันเขียนจาก ‘ลิ้น’ ของฉันล้วนๆ และที่สำคัญ... ฉันเป็นเจ้าของพื้นที่สื่อ ฉันมีสิทธิ์จะพูดสิ่งที่ฉันเจอ ในเมื่อร้านคุณมันห่วยจนน่าผิดหวัง ก็อย่าโทษว่าใครใส่ร้ายเลยค่ะ” บรรยากาศในร้านเปลี่ยนเป็นสงครามขนาดย่อม รินรดาขบกรามแน่น เธอไม่ได้โกรธเพราะเสียชื่อเสียง แต่มันคือการที่ผลงานที่เธอทุ่มเทชีวิตเพื่อสร้างมันขึ้นมา กลับถูกคนปากเสียอย่างพิมพ์ดาวเหยียบย่ำในชั่วข้ามคืนเพื่อความสะใจ “ห่วยเหรอคะ?” รินรดาก้าวเข้ามาใกล้จนพิมพ์ดาวต้องเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ “ถ้าลิ้นของคุณมันไร้รสนิยมถึงขนาดแยกแยะความแตกต่างระหว่างความสุกที่พอดีกับความกระด้างไม่ได้ ก็อย่าเอาความโง่เขลาของคุณมาตัดสินมาตรฐานของเชฟคนอื่นเลยค่ะ” “ปากดีจังนะคะ” พิมพ์ดาวสวนกลับทันควันโดยไม่เกรงกลัว “เก็บความมั่นใจที่ล้นออกมานั่นไปใช้กับการกู้ชื่อเสียงร้านที่กำลังจะเจ๊งเพราะรีวิวของฉันเถอะค่ะ อ้อ... แล้วอย่าลืมเช็กโซเชียลด้วยนะ เพราะตอนนี้ทัวร์กำลังลงร้านคุณแบบไม่ต้องจองคิวเลยค่ะ” รินรดาเม้มปากแน่น ความโกรธพุ่งพล่านจนปลายนิ้วสั่น เธอคว้าคอเสื้อของคนตรงหน้าให้ขยับเข้ามาใกล้มากขึ้น จนลมหายใจของทั้งคู่ปะทะกัน ใบหน้าของทั้งสองห่างกันเพียงไม่กี่เซนติเมตร สายตาที่จ้องมองกันเหมือนจะเผาผลาญอีกฝ่ายให้มอดไหม้ แต่ในขณะเดียวกัน... มันกลับมีความรู้สึกบางอย่างที่สั่นคลอนลึกข้างใน “คุณต้องการอะไรกันแน่ พิมพ์ดาว” รินรดากระซิบถามด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า “ฉันก็แค่ต้องการให้เชฟที่หยิ่งยโสอย่างคุณ... รู้สึกถึงความพ่ายแพ้บ้างยังไงล่ะคะ” ทันใดนั้น เสียงประตูร้านก็เปิดออกอีกครั้งพร้อมกับร่างของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก เขาถือแท็บเล็ตในมือแน่นก่อนจะรีบละล่ำละลักบอกเชฟสาว “เชฟรินครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว... คุณแม่ของคุณ... ท่านเพิ่งโพสต์ในเพจของโรงแรมเครือใหญ่ว่า ท่านผิดหวังในตัวคุณมากที่ปล่อยให้เกิดเรื่องดราม่าแบบนี้ขึ้น และท่านกำลังจะยกเลิกโปรเจกต์งานกาล่าดินเนอร์ที่เราต้องเป็นเจ้าภาพหลักเดือนหน้าครับ!” รินรดาปล่อยมือจากคอเสื้อของพิมพ์ดาวทันที ใบหน้าของเธอซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด ความมั่นใจที่เคยมีมลายหายไปในพริบตา พิมพ์ดาวที่เพิ่งตั้งตัวได้มองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยแววตาที่สั่นไหวเล็กน้อย... เธอไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องมันลามไปถึงครอบครัวของอีกฝ่ายขนาดนี้ รินรดาหันกลับมามองพิมพ์ดาวอีกครั้ง แต่คราวนี้แววตาของเธอไม่ใช่ความโกรธ แต่มันคือความเจ็บปวดที่ปิดไม่มิด “สมใจคุณหรือยังคะ?” รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “นี่คือสิ่งที่คุณต้องการใช่ไหม... การทำลายชีวิตของฉันให้พังพินาศจนไม่เหลือชิ้นดี” พิมพ์ดาวอ้าปากค้าง กำลังจะเอ่ยปฏิเสธ แต่แล้วเธอก็สังเกตเห็นบางอย่างที่ขอบตาของรินรดา... หยาดน้ำใสที่รื้นขึ้นมาแต่ถูกกักเก็บไว้ด้วยทิฐิอันแรงกล้า ในจังหวะที่หัวใจของพิมพ์ดาวกำลังเต้นผิดจังหวะเพราะความรู้สึกผิดที่ตีตื้นขึ้นมา ประตูร้านก็ถูกเปิดกว้างออกอย่างรุนแรงอีกครั้ง พร้อมกับกลุ่มนักข่าวสายบันเทิงและสายอาหารที่กรูกันเข้ามาพร้อมกล้องวิดีโอและไมโครโฟน ราวกับว่าพวกเขาได้รับนัดหมายให้มาเก็บภาพวินาทีที่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่กำลังจะกลายเป็นข่าวหน้าหนึ่งในวันพรุ่งนี้ "เชฟรินรดาครับ! ทางเราได้รับแจ้งมาว่าคุณกำลังมีปัญหากับนักรีวิวชื่อดังคนนี้ จริงเท็จแค่ไหนครับ?!" รินรดามองไปทางกลุ่มนักข่าวด้วยความตื่นตระหนก ก่อนจะคว้าข้อมือของพิมพ์ดาวเอาไว้แน่นแล้วลากเธอเข้าไปในห้องครัวด้านหลังร้านท่ามกลางสายตาของทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น ดอกเดซี่ริมทางหวังว่าคุณรี้ดจะชื่นชอบความแซ่บปนดราม่าในตอนแรกนี้ และเตรียมพบกับความสัมพันธ์ที่นัวยิ่งกว่าครัวอาหารฝรั่งเศสในตอนถัดไปนะคะ!