ประสานรอยร้าวด้วยดาต้า

เสียงคำรามของ "โครอส - อสูรเหล็กกล้าพันตัน" สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งห้องโถงใต้ดินชั้นที่เจ็ด แรงอัดอากาศจากการเหวี่ยงหมัดบดขยี้พื้นศิลาจนแหลกละเอียดเป็นผุยผง กลิ่นอายความร้อนจากแกabแกนพลังงานเวทมนตร์ที่รั่วไหลคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นคาวเลือดและสนิมเหล็ก ในสถานการณ์ที่ความเป็นความตายอยู่ห่างกันแค่เสี้ยววินาที เรย์ในชุดเกราะหนังเบาเคลือบสารสะท้อนแสงกลับดีดตัวลอยกลางอากาศด้วยทักษะ [Phantom Step] ร่างเงาร่างหนึ่งแยกออกเป็นสามเพื่อล่อเป้าหมาย "เฮ้ เจ้าเศษเหล็กขึ้นสนิม! ทางนี้ต่างหากเล่าที่แกควรจะสนใจ!" เสียงตะโกนพร้อมกับลูกศรเวทมนตร์ธาตุแสงสว่างจ้าพุ่งเข้ากระทบดวงตาคริสตัลสีแดงก่ำของบอสเต็มแรง มันเบี่ยงความสนใจจากร่างของอาคเนย์ที่กำลังนั่งชันเข่าอยู่เบื้องหลังแนวป้องกันชั่วคราว ดวงตากลมโตของอสูรเหล็กกล้าหันขวับตามเป้าหมายใหม่ มันพ่นไอความร้อนสีฟ้าจัดออกมาจากช่องระบายความร้อนข้างลำคอ ก่อนจะพุ่งทะยานเข้าใส่เรย์ด้วยความเร็วที่แทบไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตจักรกลขนาดมหึมา อาคเนย์ขบกริมฝีปากแน่น เหงื่อกาฬไหลย้อยลงตามกรอบใบหน้าผ่านแว่นตาอัจฉริยะที่กำลังสะท้อนโค้ดข้อมูลสีเขียวเข้มระยิบระยับ นิ้วมือทั้งสテンของเขากำลังรัวแป้นพิมพ์โฮโลแกรมเสมือนจริงด้วยความเร็วสูงสุด ดวงตาสีเข้มหรี่ลงอย่างใช้สมาธิขั้นสุดยอด ในโลกทัศน์ของเขาเวลานี้ บอสระดับตำนานตรงหน้าไม่ได้มีรูปลักษณ์เป็นสัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัวอีกต่อไป แต่มันคือ "บัคขนาดมหึมา" ที่กำลังทำลายความสมบูรณ์แบบของระบบสถาปัตยกรรมโค้ด "บัดซบเอ๊ย... โค้ดส่วนคำนวณการชน (Collision Detection) ของแขนขวาถูกเขียนทับด้วยข้อมูลขยะจากแพตช์อัปเดตเก่า ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ เรย์รับการโจมตีตรงๆ อีกแค่ครั้งเดียวเกราะแตกแน่" อาคเนย์พึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงแหบพร่า หัวใจเต้นรัวระรัวราวกับกลองศึก ความทรงจำอันเลวร้ายจากโปรเจกต์ระบบโลจิสติกส์ในโลกจริงที่เคยล่มสลายจนเกือบทำลายชีวิตการทำงานของเขาแวบเข้ามาในหัว แต่นี่ไม่ใช่โลกจริง... นี่คือโลกที่เขายังสามารถแก้ไขมันได้ด้วยมือของตัวเอง ด้านนอกแนวคูเมืองจำลอง เรย์กำลังเล่นไล่จับกับมัจจุราชเหล็กอย่างเฉียดฉิว ร่างเพรียวบางพลิ้วไหวหลบหลีกการฟาดกรงเล็บเหล็กกล้าที่สามารถผ่าแผ่นดินได้ด้วยการก้าวเท้าเพียงไม่กี่ก้าว ทว่าความเร็วของเรย์เริ่มลดลงอย่างเห็นได้ชัด ค่าความเหนื่อยล้า (Stamina) พุ่งสูงถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ ดวงตาคมกริบกวาดมองมาที่อาคเนย์แวบหนึ่งโดยไม่ต้องเอ่ยคำพูดใด แต่มันคือความเชื่อใจที่ส่งผ่านสายตาอย่างชัดเจน—*นายทำเวลาได้อีกเท่าไหร่ อาคเนย์?* "อีกสิบวินาที..." อาคเนย์กัดฟันกรอด ขณะที่มือซ้ายลากแถบข้อมูลสีแดงฉานซึ่งแสดงผลผิดพลาดออก แล้วลากชุดโค้ดบรรทัดใหม่ที่เขาเพิ่งเขียนขึ้นสดๆ ร้อนๆ เข้าไปแทนที่ในโครงสร้างหลักของเซิร์ฟเวอร์ย่อย ระบบแจ้งเตือนสีส้มกระพริบเตือนรัว: `[Warning: กำลังเขียนทับโค้ดแกนกลาง ความเสี่ยงระบบล่ม 47%]` "เสี่ยงเป็นเสี่ยงกันวะ!" อาคเนย์กดปุ่ม Enter บนแป้นพิมพ์โฮโลแกรมด้วยความเด็ดเดี่ยว แสงสีฟ้าสว่างวาบพุ่งทะยานจากปลายนิ้วของเขาลงสู่พื้นศิลาใต้ฝ่าเท้า คลื่นพลังงานข้อมูลดิจิทัลแผ่ขยายออกเป็นวงกว้างราวกับใยแมงมุม เรย์ที่อ่านจังหวะได้ทันทิ้งตัวสไลด์หลบหมัดสุดท้ายของบอสได้อย่างหวุดหวิด ก่อนจะกลิ้งตัวหลบไปอยู่ข้างกายของสถาปนิกหนุ่ม ทันใดนั้น โครงสร้างร่างยักษ์ของโครอสก็ชะงักกึกกลางอากาศ เสียงกลไกภายในตัวมันส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดราวกับกระดูกที่กำลังถูกบดขยี้ แสงสีแดงฉานในดวงตาคริสตัลกะพริบถี่ๆ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นสีฟ้าใสบริสุทธิ์ บัคที่เคยทำให้มันโจมตีอย่างไร้รูปแบบถูกแก้ไขและจัดระเบียบใหม่ด้วยอัลกอริทึมไร้พ่ายของอาคเนย์ เรย์หอบหายใจหนักหน่วง ร่างกายชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ เธอทรุดตัวลงนั่งพักพิงกับไหล่ของอาคเนย์อย่างหมดแรง พลางหัวเราะเบาๆ ในลำคอด้วยความโล่งอก "นายเนี่ย... เกือบทำให้ฉันหัวใจวายตายก่อนจะได้เห็นหน้าบอสตัวต่อไปจริงๆ นะ อาคเนย์" อาคเนย์ถอนหายใจยาวเหยียด ถอดแว่นตาโฮโลแกรมออกแล้วใช้หลังมือปาดเหงื่อบนหน้าผาก รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่มเป็นครั้งแรกในรอบหลายชั่วโมง "ก็บอกแล้วไงว่าผมไม่ชอบงานที่มีข้อผิดพลาด... งานนี้เรียบร้อยดี ไม่มีที่ติ" ทว่าความเงียบสงบหลังจากการแก้ไขบัคไม่ได้กินเวลานานอย่างที่คิด พื้นศิลาเบื้องล่างที่ควรจะนิ่งสงบกลับสั่นสะเทือนขึ้นมาอีกครั้งอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม รอยแยกสีดำสนิทปรากฏขึ้นกลางห้องโถง พร้อมกับกลิ่นอายความมืดมิดที่กดดันจนแม้แต่อาคเนย์และเรย์ยังต้องหน้าถอดสี เสียงระบบแจ้งเตือนระดับสูงสุดที่พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อนดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาทของทุกคนในปาร์ตี้: `[System Alert: ตรวจพบรหัสลับฉุกเฉินระดับ SSS - โครงสร้างรากฐานของเซิร์ฟเวอร์หลักถูกเข้าถึงโดยบุคคลภายนอก]` `[Warning: เอนทิตีปริศนา "ปฐมสถาปัตยกรรม" กำลังเริ่มต้นกระบวนการรีเซ็ตโลกเสมือนทั้งหมด]` `[Critical Error: ตัวตนของพวกท่านถูกบันทึกว่าเป็นสิ่งแปลกปลอม... กำลังดำเนินการลบข้อมูลออก 3... 2... 1...]` ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครในโลกใบนี้ด้วยกันเสมอนะครับ