ฟื้นคืนชีพในร่างนางร้ายที่ไม่มีใครต้องการ

"ดื่มไวน์แก้วนี้เสียเถอะลินิน... ถือว่าเป็นการสั่งลาบทบาท 'คู่หมั้น' ที่เธอยึดติดมาตลอดชีวิตอย่างไร้ค่า" เสียงของ 'ศิลา' ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมไปด้วยรูปลักษณ์แต่เน่าเฟะภายใน ดังขึ้นท่ามกลางเสียงดนตรีคลาสสิกที่คลอเบาๆ ในห้องจัดเลี้ยงสุดหรู เขาส่งแก้วไวน์มาให้ฉันด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความสมเพช รอบข้างมีเสียงกระซิบกระซาบจากแขกเหรื่อในงานหมั้นที่ควรจะเป็นของฉันและเขา แต่บัดนี้กลับกลายเป็นเวทีประจานความโง่เขลาของผู้หญิงที่ชื่อ 'ลินิน' ฉันกะพริบตา ความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศกระทบผิวหนังจนขนลุกชัน ความทรงจำสุดท้ายของฉันคือความเจ็บปวดจากการถูกทรยศจนสิ้นลมหายใจ ทว่าตอนนี้... ฉันกลับมายืนอยู่ที่นี่ อีกครั้ง ในชุดราตรีสีแดงเพลิงที่เปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของนางร้ายที่ทุกคนรุมประณาม ฉันมองมือตนเองที่จับก้านแก้วไวน์แน่น แรงบีบทำให้ข้อนิ้วขาวซีด ความเย็นของแก้วแก้วคริสตัลไม่ได้สั่นคลอนความนิ่งสงบในใจฉันแม้แต่น้อย ในเมื่อสวรรค์เล่นตลกให้ฉันย้อนกลับมาในวินาทีที่กำลังจะกลายเป็นตัวตลกของสังคมไฮโซ... ฉันก็ขอน้อมรับมันด้วยรอยยิ้มที่เหนือกว่า "สั่งลาอย่างนั้นหรือคะ?" ฉันเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่ากังวานดังก้องไปทั่วบริเวณจนบรรยากาศที่กำลังนินทาเงียบกริบลง "น่าขันนะคะศิลา... การที่ฉันยอมให้คุณเล่นละครตบตามานาน ไม่ได้หมายความว่าฉันเป็นคนโง่ แต่มันหมายความว่าฉันแค่กำลังรอให้ละครฉากนี้ถึงจุดจบที่สมบูรณ์ที่สุดต่างหาก" ศิลาชะงัก สายตาที่เคยดูแคลนวูบไหวไปชั่วขณะ ก่อนจะกลับมาเก๊กท่าทางมั่นใจ "อย่ามาเล่นลิ้นลินิน งานหมั้นวันนี้จะเปลี่ยนตัวเจ้าสาว และเธอ... ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเหยียบย่างเข้ามาในอาณาจักรธุรกิจของตระกูลฉันอีก" แขกเหรื่อเริ่มส่งเสียงฮือฮา มือถือหลายเครื่องเริ่มถ่ายวิดีโอเพื่อรอชมภาพความพ่ายแพ้ของฉัน แต่ทว่า... ฉันกลับยกแก้วไวน์ขึ้นจิบเบาๆ ราวกับดื่มน้ำเปล่า ก่อนจะปล่อยมือจากแก้วจนมันร่วงหล่นลงพื้นกระเบื้องหินอ่อนแตกละเอียด เสียงเพล้งที่ดังสนั่นกลบเสียงดนตรีจนมิด "คุณคิดว่าอาณาจักรของคุณมันยิ่งใหญ่จนฉันต้องโหยหางั้นหรือคะ?" ฉันก้าวเดินเข้าไปหาเขา ช้าๆ ทว่าทุกย่างก้าวกลับเต็มไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้เขาสั่นเทาโดยไม่รู้ตัว "คนอย่างคุณน่ะหรือจะรู้จักความมั่งคั่งที่แท้จริง สำหรับฉัน... อำนาจเงินที่คุณอวดอ้าง มันก็เป็นแค่เศษเงินที่ฉันไม่เคยคิดจะก้มเก็บด้วยซ้ำ" ฉันหันไปหา 'คีย์' ทนายความหนุ่มที่ยืนเยื้องอยู่ด้านหลังเขานิ่งๆ เขาคนนี้... คนที่อยู่เคียงข้างฉันในวันที่โลกทั้งใบหันหลังให้ ในชาติก่อนฉันไม่เคยใส่ใจเขา แต่วันนี้ฉันรู้แล้วว่าใครกันแน่คือเพชรแท้ที่ถูกทิ้งไว้ข้างทาง "คีย์คะ จัดการเรื่องโอนกรรมสิทธิ์หุ้นส่วนทั้งหมดที่ฉันถืออยู่ให้เป็นสาธารณกุศลเสียที" ฉันสั่งเสียงเรียบ "อ้อ... อย่าลืมส่งสำเนาหลักฐานการทุจริตของว่าที่เจ้าสาวคนใหม่ของศิลาให้สื่อมวลชนด้วยนะคะ ฉันไม่อยากเห็นขยะเปียกอยู่ในที่สูงนานเกินไป" สีหน้าของศิลาเปลี่ยนจากมั่นใจเป็นซีดเผือด "เธอทำอะไรลงไป! หุ้นส่วนพวกนั้นมันคือชีวิตของฉันนะลินิน!" "ไม่ค่ะศิลา..." ฉันโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกที่ทำให้เขาสั่นสะท้านไปถึงกระดูก "มันคือค่าชดเชยที่ฉันต้องเสียเวลากับผู้ชายห่วยๆ อย่างคุณต่างหาก" ทันใดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์จากภายนอกก็ดังสนั่นกึกก้องไปทั่วอาคารจนหน้าต่างกระจกสั่นไหว ประตูโถงใหญ่ถูกเปิดออกพร้อมกับลมพายุที่พัดเข้ามาปะทะใบหน้าของผู้คนในงาน แสงไฟสปอร์ตไลท์จากลานจอดด้านนอกส่องสว่างเข้ามาจนทุกคนต้องยกมือขึ้นบังตา ร่างสูงโปรดของ 'คีย์' ก้าวขึ้นมาเคียงข้างฉัน เขาไม่ได้พกเพียงแค่เอกสาร แต่เขาส่งกุญแจรถซูเปอร์คาร์รุ่นสั่งทำพิเศษที่ไม่มีใครในประเทศนี้ครอบครองได้ให้ฉัน พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่อ่านไม่ออก "รถพร้อมแล้วครับคุณลินิน... และทางเราได้ทำการอายัดบัญชีทั้งหมดของตระกูลศิลาเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ทุกตารางนิ้วที่คุณกำลังยืนอยู่... เป็นกรรมสิทธิ์ของผมที่ถือครองในนามของคุณครับ" ฉันรับกุญแจมาถือไว้ในมือ เสียงเครื่องยนต์ที่คำรามกึกก้องอยู่นอกอาคารเปรียบเสมือนเสียงปืนเปิดฉากสงครามครั้งใหม่ ศิลาทรุดลงกับพื้นด้วยความช็อกเมื่อพนักงานธนาคารเดินเข้ามาแจ้งข่าวร้ายผ่านโทรศัพท์ของเขา ฉันเดินผ่านร่างที่กำลังแตกสลายของอดีตคู่หมั้นไปอย่างไร้เยื่อใย มุ่งหน้าสู่ประตูที่เปิดกว้างออกสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยโอกาส ความร่ำรวยที่พวกคุณเข้าไม่ถึงกำลังรอฉันอยู่... และเกมการล้างแค้นที่แท้จริง เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นในวินาทีนี้ ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับเอวาลินน์ในบทแรกนี้ และเตรียมตัวพบกับการเอาคืนที่สะใจยิ่งกว่าเดิมในตอนถัดไปนะคะ