พายุในห้องประชุม

“ฉันไม่ได้จ้างคุณมาเพื่อเปลี่ยนหอศิลป์ให้กลายเป็นสวนสนุกราคาถูกแบบนี้” เสียงเย็นเยียบของเรนนี่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องประชุมชั้นบนสุดของหอศิลป์แห่งชาติ ส้นเข็มแหลมเฟี้ยวของเธอกระทบพื้นไม้ปาร์เกต์เป็นจังหวะหนักแน่น ก่อนจะหยุดลงตรงหน้าโต๊ะยาวที่เต็มไปด้วยพิมพ์เขียวและสเกตช์งานออกแบบนิทรรศการครั้งสำคัญที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่สัปดาห์ พายที่กำลังสาละวนอยู่กับการจัดเรียงตัวอย่างสีบนแท็บเล็ตเงยหน้าขึ้น ดวงตาเรียวสวยภายใต้กรอบแว่นดีไซน์ล้ำสมัยหรี่มองภัณฑารักษ์สาวที่ยืนคุมเชิงอยู่ตรงหน้า เธอไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวกับรัศมีอำนาจที่อีกฝ่ายแผ่ออกมาเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม พายกลับเหยียดยิ้มที่มุมปากอย่างท้าทาย “สวนสนุกเหรอคะ?” พายทวนคำพลางแค่นหัวเราะในลำคอ “คุณเรนนี่คะ ถ้าคนอย่างคุณมองว่าศิลปะจัดวางที่สื่อถึงการตั้งคำถามต่อยุคสมัยคือสวนสนุก ก็ไม่แปลกใจเลยที่ทำไมยอดผู้เข้าชมหอศิลป์นี้ถึงดิ่งลงเหวในทุกไตรมาส” บรรยากาศในห้องประชุมกดดันจนแทบหายใจไม่ออก เรนนี่ขยับแว่นสายตาเล็กน้อย นัยน์ตาคู่คมกริบจ้องเขม็งไปที่ผลงานของพาย มือเรียวบางเอื้อมไปคว้าแผ่นสเกตช์งานดีไซน์ที่ดูหวือหวาเกินกรอบที่หอศิลป์เคยเป็น ก่อนจะขยำมันลงบนโต๊ะจนเกิดเสียงดัง ‘ปึก!’ “ที่นี่คือที่จัดแสดงงานศิลปะระดับมาสเตอร์พีซ ไม่ใช่สนามเด็กเล่นสำหรับดีไซเนอร์ที่อยากปล่อยของเพื่อสร้างยอดไลก์ในไอจี” เรนนี่โน้มตัวลงมา ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงไม่กี่คืบ “ดีไซน์ของคุณมัน... ไร้รสนิยม ขาดความลุ่มลึก และที่สำคัญที่สุด คือมันไม่ให้เกียรติสถานที่” “หึ” พายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอสูงกว่าเรนนี่เล็กน้อย ทำให้ต้องก้มมองลงมาด้วยสายตาเย้ยหยัน “ความลุ่มลึกที่คุณว่า คือการปล่อยให้งานฝุ่นเกาะ แล้วหวังว่าคนจะเดินเข้ามาดูด้วยความเบื่อหน่ายน่ะเหรอคะ? คุณยึดติดกับกรอบเก่าๆ จนลืมไปแล้วว่าโลกข้างนอกเขาไปถึงไหนกันแล้ว” เรนนี่กำหมัดแน่น พยายามระงับอารมณ์ที่พุ่งพล่านดั่งพายุ “เพราะโลกข้างนอกมันวุ่นวาย ฉันถึงต้องรักษาที่นี่ไว้ให้เป็นพื้นที่ของความสงบ คุณมันก็แค่คนนอกที่เข้ามาเพื่อทำลายความเป็นเอกลักษณ์ของหอศิลป์นี้!” “ฉันเข้ามาเพื่อช่วยให้คุณรอดจากเงื้อมมือของจินต่างหาก!” พายสวนกลับทันควัน เสียงของเธอสั่นพร่าด้วยความอัดอั้น “คุณคิดว่าคุณเก่งนักหนาที่คุมทุกอย่างให้สมบูรณ์แบบได้ แต่คุณมองไม่เห็นหรือไงว่าจินกำลังจ้องจะเขมือบหอศิลป์นี้ทิ้ง ถ้าฉันไม่สร้างความฮือฮา งานนิทรรศการนี้ล่มแน่นอน และเมื่อนั้น... คุณก็เตรียมเก็บของออกจากห้องทำงานหรูๆ นี่ได้เลย” เรนนี่ชะงัก สายตาที่เคยแข็งกร้าวไหววูบไปชั่วขณะ จิน... ชื่อของชายผู้เป็นภัยคุกคามใหญ่หลวงที่สุดของเธอในเวลานี้ถูกพายงัดขึ้นมาพูดอย่างไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม แต่นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้เรนนี่เกลียดพาย ยัยนี่มักจะรู้จุดอ่อนของเธอเสมอ “ฉันจัดการเรื่องจินได้ ไม่จำเป็นต้องอาศัยดีไซน์ที่เหมือนเอาขยะมาวางรวมกันแบบนี้” เรนนี่พยายามรวบรวมสติ แม้หัวใจจะเต้นรัวด้วยความกังวลลึกๆ “พรุ่งนี้ ฉันต้องการงานเซตใหม่ที่ไม่ใช่แบบนี้ ถ้าคุณทำไม่ได้ ก็เชิญลาออกไปได้เลย” “ให้ฉันลาออกตอนนี้เลยไหมล่ะคะ?” พายเดินอ้อมโต๊ะมาประชิดตัวเรนนี่จนอีกฝ่ายถอยหลังไปชนขอบผนังห้อง กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของพายปะทะเข้ากับจมูกของภัณฑารักษ์สาว “คุณเป็นภัณฑารักษ์ที่เก่งที่สุดที่ฉันเคยเจอมา แต่คุณกลับเป็นคนขี้ขลาดที่สุดในเวลาเดียวกัน” “คุณหมายความว่ายังไง...” เรนนี่ถามเสียงแผ่ว แต่สายตาของทั้งคู่ยังคงประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร พายยกมือขึ้นประคองใบหน้าสวยเฉี่ยวของเรนนี่ด้วยนิ้วเรียวยาว ก่อนจะขยับเข้าไปกระซิบที่ข้างหู “ความขี้ขลาดที่จะยอมรับว่า คุณต้องการคนอย่างฉัน... คนที่จะช่วยพังกำแพงพวกนั้น แล้วสร้างหอศิลป์ที่โลกต้องจดจำไปพร้อมกับคุณ” เรนนี่ตัวแข็งทื่อ ลมหายใจของพายที่รินรดข้างหูทำให้สติสัมปชัญญะของเธอกระเจิงไปหมด แต่ทว่าก่อนที่ความเงียบอันตรายจะถูกทำลายด้วยคำพูดอื่น เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างรุนแรง *ปัง!* ประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออกกว้างโดยไม่รอให้เจ้าของห้องอนุญาต ร่างสูงโปรดปรานของ ‘จิน’ ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปาก ดวงตาคมกริบกวาดมองไปที่พายซึ่งกำลังยืนแทบจะกอดเรนนี่อยู่ ก่อนจะหยุดสายตาลงที่เอกสารที่ขยำยับเยินบนโต๊ะ “ดูเหมือนผมจะมาขัดจังหวะอะไรที่น่าตื่นเต้นเข้าสินะ?” จินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงด้วยความเยือกเย็น “แต่ดูท่าทางแล้ว งานนิทรรศการที่พวกคุณวาดฝันไว้... คงต้องจบลงตั้งแต่วินาทีนี้แล้วล่ะครับ เพราะผมเพิ่งสั่งยกเลิกสัญญาเช่าพื้นที่ทั้งหมดของหอศิลป์นี้เมื่อสิบนาทีที่แล้ว” เรนนี่หน้าถอดสี มือของพายที่ยังคงแตะอยู่ที่ข้างแก้มของเรนนี่สั่นเล็กน้อย ทั้งคู่หันไปมองจินพร้อมกัน ในวินาทีที่ความฝันของเรนนี่กำลังจะแตกสลาย พายกลับบีบมือที่ใบหน้าของเธอแน่นขึ้น ราวกับจะบอกว่า ‘เรายังไม่จบ’ สการ์เล็ตโรสหวังว่ารี้ดที่น่ารักของมัมหมีจะสนุกไปกับแรงปะทะที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้นในตอนนี้นะคะ!