“ในเมื่อเธอไร้ซึ่งเศษเสี้ยวของมานา ก็จงยอมรับสถานะ ‘เศษเหล็ก’ ของสถาบันนี้เสียเถอะ ไอริส”
ถ้อยคำเหยียดหยามของเซนอสยังคงดังก้องอยู่ในมโนภาพ พร้อมกับแรงกระแทกมหาศาลที่ผลักร่างของฉันให้ไถลไปกับพื้นหินเย็นเยียบจนแผ่นหลังแสบร้อนไปหมด กลิ่นอายของเวทมนตร์ธาตุสายฟ้าที่หลงเหลืออยู่ในอากาศยังคงซ่าอยู่ที่ปลายนิ้วมือราวกับจะตอกย้ำความพ่ายแพ้ที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่กี่นาทีที่ผ่านมา
ฉันหอบหายใจถี่ รสคาวเลือดจางๆ ไหลซึมที่มุมปาก ดวงตาคู่ที่เคยเย็นชาและจดจ้องเพียงสมการการไหลเวียนของมานา บัดนี้กลับพร่าเลือนจนต้องกะพริบตาถี่ๆ เพื่อเรียกสติสัมปชัญญะกลับคืนมา
‘ไร้ค่า’... งั้นหรือ?
ฉันแค่นยิ้มที่มุมปาก แม้ความเจ็บปวดจะแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย แต่สมองกลับทำงานหนักยิ่งกว่าเครื่องจักรกลที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้ นี่ไม่ใช่จุดจบ แต่มันคือตัวแปรใหม่ที่ฉันไม่เคยคำนวณมาก่อน ในฐานะบุตรีแห่งตระกูลจอมเวทผู้ทรงเกียรติ ฉันรู้ดีว่าการมีค่าพลังเวทเป็น ‘ศูนย์’ ในโลกที่วัดค่าทุกอย่างด้วย ‘มานา’ นั้นหมายถึงอะไร แต่มันไม่ได้หมายความว่าฉันจะต้องจบชีวิตลงที่นี่
ทันใดนั้นเอง... ท่ามกลางความเงียบงันที่แสนทรมาน เสียงสัญญาณแหลมสูงก็ดังก้องขึ้นในโสตประสาทของฉัน ไม่ใช่เสียงภายนอก แต่เป็นเสียงที่ดังขึ้นจาก ‘ข้างใน’
[ตรวจพบการแตกสลายของวงจรเวทมนตร์ดั้งเดิม]
[สถานะพลังงาน: 0/10,000 (จุดวิกฤต)]
[กำลังดำเนินการเชื่อมต่อกับ ‘อัลกอริทึมแก้ต่าง’... สำเร็จ]
ตัวอักษรสีฟ้าสว่างวาบขึ้นตรงหน้า ราวกับหน้าต่างโปร่งแสงที่ลอยเด่นอยู่ในอากาศธาตุ ไอริสพยายามฝืนยันตัวลุกขึ้น มือข้างที่สั่นเทาคว้าจับขอบโต๊ะทำงานไม้โอ๊กเก่าๆ ภายในห้องวิจัยลับของสถาบัน ดวงตาของฉันหรี่ลงวิเคราะห์สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าอย่างรอบคอบ
‘อัลกอริทึมแก้ต่าง?’ ฉันพึมพำกับตัวเอง เสียงที่เปล่งออกมานั้นแหบพร่าแต่แฝงไปด้วยความเยือกเย็นอย่างน่าประหลาด ระบบนี่คืออะไรกันแน่... สิ่งประดิษฐ์จากยุคโบราณ หรือช่องโหว่ที่เกิดขึ้นจากความผิดพลาดของพระเจ้า?
[ยินดีต้อนรับผู้ใช้งาน: ไอริส]
[ภารกิจแรกของคุณคือการ ‘พิสูจน์ความไม่เป็นธรรม’ ของสมการโลกใบนี้]
[คำเตือน: หากคุณไม่สามารถรักษาชีวิตรอดจากแผนการกำจัดทิ้งของสถาบันได้ภายใน 24 ชั่วโมง อัตราการรอดชีวิตของคุณจะลดลงเหลือ 0%]
ฉันขมวดคิ้วแน่น นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะ นี่ไม่ใช่จังหวะการเต้นของหัวใจที่ตื่นตระหนก แต่มันคือจังหวะการคิดวิเคราะห์ของคนที่เริ่มเห็นทางออกในเขาวงกต การมีค่าสถานะศูนย์ไม่ได้ทำให้ฉันด้อยค่าลง หากแต่มันทำให้ฉันกลายเป็น ‘ตัวแปร’ ที่ระบบตรวจจับไม่ได้... ช่างเป็นข้อได้เปรียบที่หอมหวานเสียจริง
ประตูห้องวิจัยถูกกระชากเปิดออกโดยไม่มีการเคาะบอกสัญญาณ ร่างสูงสง่าในชุดคลุมสีดำสนิทขลิบทองของจอมเวทคุมกฎก้าวเข้ามา เซนอสยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น สายตาของเขาจ้องมองมายังฉันด้วยความสมเพชปนสมน้ำหน้า
“ยังไม่ตายอีกรึ?” เขาเอ่ยเสียงเรียบ พลางสะบัดมือเบาๆ สายลมหมุนวนรอบฝ่ามือของเขาพร้อมจะปะทุออกได้ทุกเมื่อ “สภาสูงลงความเห็นแล้วว่า เธอคือความผิดพลาดที่ควรถูกลบออกจากสถิติของสถาบัน จงอย่าได้ขัดขืนให้มันเป็นเรื่องใหญ่โตไปกว่านี้เลยไอริส”
ฉันค่อยๆ ยันตัวขึ้นยืนเต็มความสูง แม้ร่างกายจะอ่อนล้าเพียงใด แต่กระดูกสันหลังของฉันยังคงตั้งตรงดิ่ง สายตาที่จ้องมองกลับไปยังเซนอสนั้นไม่ได้มีความหวาดกลัวอยู่เลยแม้แต่น้อย
“ท่านบอกว่าฉันคือ ‘ความผิดพลาด’ งั้นหรือคะ เซนอส?” ฉันเอ่ยถาม น้ำเสียงราบเรียบจนอีกฝ่ายชะงักไปชั่วขณะ
“ใช่ และความผิดพลาดนั้นจำเป็นต้องถูกกำจัด”
“แต่ถ้าความผิดพลาดที่ท่านว่า... ดันเป็นตัวแปรเดียวที่จะทำให้สมการที่ล้มเหลวของสถาบันนี้กลับมาสมดุลได้ล่ะคะ?” ฉันก้าวเดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แม้จะรู้ว่าเขาสามารถปลิดชีพฉันได้ด้วยเวทบทเดียว แต่ในวินาทีนั้น ข้อมูลมหาศาลจากระบบลึกลับได้หลั่งไหลเข้าสู่สมองของฉัน มันวิเคราะห์วิถีมานาของเซนอสและจุดบกพร่องในการร่ายเวทของเขาอย่างแม่นยำจนน่าตกใจ
เซนอสขมวดคิ้ว เขาชะงักงันกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของเด็กสาวตรงหน้า ความมั่นใจที่ฉายชัดในแววตาของไอริสทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจอย่างประหลาด
“เธอพูดอะไรของเธอ...”
“ข้ากำลังจะบอกว่า” ฉันคลี่ยิ้มบางๆ เป็นยิ้มที่ไม่ได้สื่อถึงความอ่อนน้อม แต่เป็นยิ้มของผู้ที่ถือไพ่เหนือกว่าในเกมที่ไม่มีใครมองเห็น “ตั้งแต่วินาทีนี้ไป สถานะศูนย์ของข้า... จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของจุดจบสำหรับพวกท่านทุกคน”
ทันใดนั้น แสงสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นทั่วทั้งห้อง พร้อมกับข้อความสีทองตัวหนาที่เด้งขึ้นมาขวางกั้นระหว่างฉันกับเซนอส... มันคือภารกิจระดับ SSS ที่ฉันไม่เคยจินตนาการถึงมาก่อน
[ภารกิจ: ล้มล้างอำนาจมืดใน 10 นาที]
[เงื่อนไข: ห้ามใช้มานา แต่ต้องเอาชนะผู้คุมกฎด้วยการดึง ‘ตรรกะ’ มาเป็นอาวุธ]
[คำเตือน: ศัตรูที่แท้จริงไม่ได้ยืนอยู่แค่ข้างหน้าคุณ]
เซนอสเบิกตากว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้นจากพื้นดินใต้เท้า ราวกับว่ามีบางอย่างที่ทรงพลังและถูกปิดผนึกไว้มานานแสนนานกำลังจะลืมตาตื่นขึ้นภายใต้ฝ่าเท้าของเราทั้งคู่
แล้วพบกันในตอนถัดไปนะคะ... หวังว่าความสนุกนี้จะช่วยแต่งแต้มวันหยุดของทุกท่านให้สดใสขึ้นค่ะ
- ต้นไม้ริมระเบียง -
อัลกอริทึมแก้ต่างของจอมเวทไร้แต้ม•ตอนที่ 1
ค่าสถานะศูนย์ที่ไม่ธรรมดา
ผลงานโดย ต้นไม้ริมระเบียง
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ต้นไม้ริมระเบียง)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลกอริทึมแก้ต่างของจอมเวทไร้แต้ม นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
