ความลับในแฟ้มคดีเก่า

เสียงกระแทกของแฟ้มเอกสารสันหนาที่วางลงบนโต๊ะทำงานไม้สักเก่าครึ่ม ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องเก็บหลักฐานชั้นใต้ดินของกองบังคับการปราบปราม ฝุ่นละอองสีเทาที่นอนนิ่งอยู่บนสันปกพับกระจายตัวขึ้นสู่อากาศราวกับละอองดาวในยามค่ำคืน รินรดากะพริบตาถี่เพื่อขับไล่ความอ่อนล้าที่เกาะกุมเปลือกตามาตลอดสามสัปดาห์เต็ม นิ้วเรียวภายใต้ถุงมือลาเท็กซ์สีขาวค่อยๆ พลิกกระดาษแผ่นสีเหลืองกรอบที่มีรอยหมึกจางลงตามกาลเวลา เอกสารชิ้นนี้ไม่ควรมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ด้วยซ้ำ หากอ้างอิงตามบันทึกการทำลายแฟ้มคดีของกรมตำรวจเมื่อสิบปีก่อน "คุณแน่ใจนะศิลา ว่ารหัสผ่านนี้เปิดเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์สำรองชั้นที่สามได้จริง?" รินรดาเอ่ยถาม เสียงของเธอนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยความระแวดระวัง สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ตัวเลขโค้ดลับชุดยาวสิบสองหลักที่เพิ่งดึงออกมาจากฮาร์ดไดรฟ์ตัวจิ๋ว ซึ่งหมวดศิลาเพิ่งเสี่ยงชีวิตไปกวาดมาจากตู้เซฟของสารวัตรใหญ่เมื่อคืนวาน หมวดศิลายืนพิงกรอบประตูมือล้วงกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีเข้ม ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องเพื่อความปลอดภัย รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นเล็กน้อยก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาใกล้ โน้มตัวลงใช้มือข้างหนึ่งค้ำโต๊ะทำงานเพื่อมองหน้าจอคอมพิวเตอร์พกพาที่รินรดากำลังควบคุมอยู่ "ถ้าผมไม่แน่ใจ เราคงไม่ได้มายืนสูดกลิ่นกระดาษเก่าๆ ในห้องอับนี่หรอกครับริน... แต่บอกไว้ก่อนนะ ว่าสิ่งที่คุณกำลังจะเปิดดู มันไม่ใช่แค่คดีฆาตกรรมธรรมดา แต่มันคือรอยร้าวที่ลึกที่สุดในโครงสร้างของกรมตำรวจที่เราเคยศรัทธา" บรรยากาศรอบตัวราวกับลดอุณหภูมิลงทันที รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ปมในใจเรื่องการหายตัวไปของพี่ชายเมื่ออดีตคอยสะกิดเตือนเธออยู่ตลอดเวลาว่า ทุกย่างก้าวที่เธอกำลังเดินเข้าใกล้ความจริง ย่อมหมายถึงการเหยียบย่างลงบนสนามรบที่มองไม่เห็นศัตรู บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ แถบโหลดข้อมูลสีเขียววิ่งไปถึงร้อยละเก้าสิบเก้า จุดตัดสำคัญมาถึงแล้ว รินรดาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสมาธิ ก่อนจะกดปุ่ม Enter ยืนยันคำสั่งครั้งสุดท้าย *คลิก* หน้าจอสีดำสนิทเปลี่ยนเป็นรายชื่อแฟ้มคดีลับที่ถูกเข้ารหัสลับซ้อนกันถึงสามชั้น ชื่อของคดีปรากฏขึ้นทีละไฟล์ รินรดากวาดสายตาอ่านหัวข้ออย่างรวดเร็ว จนกระทั่งสะดุดเข้ากับชื่อแฟ้มคดีหนึ่ง—คดีหมายเลข 404/2552: "อุบัติเหตุ" บนถนนสายเอเชียของร้อยตำรวจเอกธนา... พี่ชายแท้ๆ ของเธอเอง หัวใจของนักวิเคราะห์สาวกระตุกวูบ ความรู้สึกเย็นเฉียบแล่นริ้วขึ้นตามสันหลัง เมื่อพิจารณาจากหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ที่เธอเคยเห็นในสำนวนเก่า มันชี้ชัดว่าเป็นอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำธรรมดา แต่ทว่า... ในแฟ้มดิจิทัลที่เพิ่งเปิดออกนี้ กลับมีรายงานการตรวจพิสูจน์อีกฉบับที่ถูกซ่อนไว้ใต้พรม "ดูนี่สิครับศิลา..." รินรดาชี้ไปที่หน้าจอด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย "รอยขูดขีดบนชิ้นส่วนเบรก... มันไม่ใช่รอยจากการชน แต่มันถูกตัดด้วยเครื่องมือกลที่มีความแม่นยำสูง และที่สำคัญที่สุด... ลายเซ็นผู้ตรวจสอบในเอกสารฉบับนี้ คือสารวัตรวิชัย หัวหน้าชุดพนักงานสอบสวนในขณะนั้นเอง" หมวดศิลาหุบยิ้มทันที แววตาที่เคยมีความขี้เล่นเปลี่ยนเป็นความจริงจังและดุดันขึ้นในเสี้ยววินาที เขายืดตัวตรง กวาดตามองตัวเลขและชื่อบุคคลในเอกสารเหล่านั้น "หมายความว่า พี่ชายของคุณไม่ได้ประสบอุบัติเหตุ... แต่ถูกฆาตกรรมโดยฝีมือของคนในเครื่องแบบเดียวกัน เพื่อปิดปากเรื่องการทุจริตล็อตใหญ่ในกรมเมื่อสิบปีก่อน" "ใช่..." เสียงของรินรดาเบาหวิวแต่หนักแน่นในความรู้สึก เธอกัดริมฝีปากจนห่อเลือด "และพวกมันยังคงลอยนวลอยู่จนถึงทุกวันนี้ แถมยังไต่เต้าขึ้นไปอยู่ในตำแหน่งที่สูงขึ้นไปอีก" ก่อนที่ทั้งคู่จะได้วิเคราะห์หลักฐานชิ้นถัดไป เสียงฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าคอมbat หลายคู่ก็ดังแว่วมาจากทางเดินด้านนอก ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ด้วยจังหวะที่รวดเร็วและพร้อมเพรียงกันอย่างไร้ที่ติ เสียงเหล็กกระทบกันของกุญแจมือและเสียงวิทยุสื่อสารที่ดังลอด "แซ่ด" เบาๆ ทำให้บรรยากาศในห้องใต้ดินเปลี่ยนจากความเงียบงันเป็นความตึงเครียดถึงขีดสุด หมวดศิลาหันขวับไปมองที่ประตูทันที ใบหน้าคมเข้มตึงเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขาเอื้อมมือไปดึงแขนรินรดาให้ถอยหลังไปหลบหลังชั้นวางเอกสารเหล็กขนาดใหญ่ พร้อมกับชักอาวุธปืนพกประจำกายออกมาขึ้นลำกล้องอย่างเงียบเชียบที่สุด "เราโดนจับได้แล้ว ระบบตรวจพบการเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์สำรอง..." ศิลาพูดกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงดุดันและจริงจัง "พวกมันส่งหน่วยเก็บกวาดมาที่นี่แล้วริน" รินรดามองหน้าคู่หูของเธอ เธอยังมีข้อมูลหลักฐานชิ้นสำคัญที่ยังดาวน์โหลดไม่เสร็จสิ้น หน้าจอแสดงผลระบุว่าเหลืออีกเพียงแปดเปอร์เซ็นต์เท่านั้น ข้อมูลทั้งหมดก็จะถูกบันทึกลงในฮาร์ดไดรฟ์พกพา แต่วินาทีนี้ เสียงฝีเท้าด้านนอกหยุดลงตรงหน้าประตูห้องเก็บหลักฐานพอดี *แอ๊ด...* เสียงบานประตูเหล็กส่งเสียงเอี๊ยดยาวน่าขนลุกขณะที่ถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ แสงไฟฉายสว่างจ้ากราดส่องเข้ามาในความมืด กวาดผ่านซอกมุมต่างๆ จนมาหยุดอยู่ที่โต๊ะทำงานที่พวกเขานั่งอยู่เมื่อครู่ เงาร่างของชายฉกรรจ์ในชุดหน่วยปฏิบัติการพิเศษสีดำสนิทปรากฏขึ้นที่กรอบประตู พร้อมกับปลายกระบอกปืนไรเฟิลติดลำกล้องที่เล็งตรงเข้ามาในความมืดมิด และในวินาทีที่หัวใจของรินรดากำลังเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก หน้าจอคอมพิวเตอร์พกพาก็ตอบสนองด้วยเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังขึ้นเบาๆ ในความเงียบ— *[แจ้งเตือนระบบ: ดาวน์โหลดข้อมูลลับระดับ SSS เสร็จสมบูรณ์ กำลังส่งพิกัดปัจจุบันไปยังบุคคลปริศนา...]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาและลุ้นระทึกไปกับรินรดาและหมวดศิลานะครับ