หน้าจอคอมพิวเตอร์สามจอสะท้อนแสงสีฟ้าอมเขียววับวามลงบนกรอบแว่นสายตาของรินรดา นิ้วเรียวบางของเธอกำลังรัวแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วสูง เสียง *คลิกๆๆ* ของปุ่มแมกคานิคอลสวิทช์ดังประสานกับเสียงถอนหายใจยาวของหมวดศิลาที่ยืนกอดอกพิงขอบโต๊ะทำงานอยู่
"ทำได้ดีมาก หมวดศิลา... และคุณรินรดา ไม่คิดเลยนะครับว่าพวกคุณจะช่วยฉันรวบรวมหลักฐานทั้งหมดมาให้ถึงที่นี่ได้ง่ายดายขนาดนี้"
เสียงทุ้มต่ำที่ก้องกังวานผ่านลำโพงบลูทูธบนโต๊ะยังคงติดอยู่ในห้วงความคิด คำพูดเย้ยหยันของฆาตกรอัจฉริยะที่ใช้ชื่อปลอมว่า *'Janus'* เมื่อช่วงบ่ายยังคงสร้างความคุกรุ่นในอก แม้เราจะเกือบเข้าถึงตัวมันได้ แต่เจ้าตัวแสบรายนี้ก็ทิ้งร่องรอยดิจิทัลอันซับซ้อนไว้ให้ดูต่างหน้า พร้อมกับข้อความท้าทายที่บอกเป็นนัยว่า ทุกอย่างอยู่ในแผนของมันตั้งแต่แรก
"มันไม่ได้ฉลาดล้ำเลิศอะไรหรอกครับคุณรินรดา" หมวดศิลาเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ มือหนายกกาแฟกระป๋องขึ้นจิบแก้เครียด "มันแค่ใช้ความไว้ใจของเหยื่อ และช่องโหว่ของระบบไอทีหละหลวมที่เราไว้ใจกันเกินไป... ว่าแต่ หน้าจอโปรแกรมจำลองเส้นทางไอพีแอดเดรสที่เธอเขียนขึ้นตอนนี้ มันวิ่งไปถึงไหนแล้วล่ะครับ"
รินรดาไม่ตอบในทันที ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นยังคงจดจ้องอยู่กับบรรทัดโค้ดภาษา Python ที่ไหลผ่านหน้าจอราสายน้ำตก ข้อมูลดิบหลายร้อยกิกะไบต์ที่ดึงมาจากเซิร์ฟเวอร์สำรองของเหยื่อรายล่าสุด ถูกนำมาประมวลผลผ่านระบบวิเคราะห์พฤติกรรมเชิงลึกที่เธอพัฒนาขึ้นเอง
"ระบบกำลังแกะรอยฮอป (Hop) ของสัญญาณครับหมวด" เสียงของรินรดานุ่มนวลแต่หนักแน่น เธอกด Enter อีกครั้งเพื่อรันคำสั่งชุดสุดท้าย "Janus อาจจะคิดว่าการเข้ารหัสแบบ Onion Routing สามชั้นจะซ่อนตัวมันไว้ได้พ้น แต่มันลืมไปอย่างหนึ่ง... ต่อให้เก่งแค่ไหน อาชญากรก็ยังคงทิ้ง 'พฤติกรรมส่วนตัว' ไว้ในจังหวะการกดแป้นพิมพ์เสมอครับ"
หมวดศิลาเลิกคิ้วสูงด้วยความสนใจ เขยิบเข้ามาใกล้หน้าจอมากขึ้น "พฤติกรรมส่วนตัว? หมายความว่าไงครับ"
"เรียกว่า Biometric Keystroke Dynamics ครับหมวด" รินรดาหันมาสบตาอธิบายด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก "จังหวะเวลาในการกดเว้นวรรค น้ำหนักการกดแป้น และความเร็วในการพิมพ์ของมนุษย์ เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ปลอมแปลงได้ยากที่สุด แม้จะใช้โปรแกรมเปลี่ยนเสียงหรือซ่อน IP แต่จังหวะการรัวนิ้วตอนพิมพ์คำว่า 'เกม' หรือคำลงท้ายเฉพาะตัวของมัน... ตรงกับฐานข้อมูลฟอรัมมืดที่เราเคยเจาะเข้าไปเมื่อสามเดือนก่อนไม่มีผิดเพี้ยนครับ"
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง มีเพียงเสียงพัดลมระบายอากาศของเคสคอมพิวเตอร์ที่ส่งเสียงหึ่งๆ รินรดาดึงสมาธิกลับมาที่หน้าจอหลัก แถบสถานะการโหลดพุ่งขึ้นจากร้อยละแปดสิบห้า เป็นเก้าสิบ และเก้าสิบเก้าในที่สุด
*ติ๊ง!*
เสียงแจ้งเตือนระบบวิเคราะห์เครือข่ายดังขึ้นเบาๆ บนหน้าจอ ปรากฏภาพแผนที่สามมิติของเมืองหลวง จุดพิกัดสีแดงกะพริบถี่ๆ แสดงตำแหน่งที่ตั้งของเซิร์ฟเวอร์ปลายทางที่ Janus กำลังใช้งานอยู่
หมวดศิลากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ดวงตาคมกริบกวาดมองพิกัดที่ปรากฏบนจอ "บ้านพักตากอากาศเก่าริมแม่น้ำเจ้าแถบชานเมือง... ที่นี่สินэйที่มันกบดานอยู่"
"ไม่ใช่แค่กบดานหรอกครับหมวด" รินรดาชี้ไปยังหน้าต่างอีกบานที่แสดงกราฟการรับส่งข้อมูล "ดูปริมาณการอัปโหลดสิครับ มันกำลังถ่าย2ข้อมูลชุดใหญ่... เดาว่าน่าจะเป็นหลักฐานทั้งหมดที่มันรวบรวมเกี่ยวกับคดีการหายตัวไปของพี่ชายฉัน หรือไม่ก็... แผนการขั้นต่อไปของมัน"
ความตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่วบรรยากาศ ทั้งคู่รู้ดีว่านี่ไม่ใช่การสืบสวนธรรมดา แต่มันคือเกมเดิมพันด้วยชีวิต และพวกเขาก กำลังเหยียบย่างเข้าไปในกับดักที่ถูกออกแบบไว้อย่างประณีต
หมวดศิลาตบลงบนไหล่บางของรินรเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ รอยยิ้มมุมปากแบบฉบับนายตำรวจสายลุยปรากฏขึ้น "งั้นก็อย่ารอช้าเลยครับคุณรินรดา แจ้งพิกัดนี้ให้หน่วยปฏิบัติการพิเศษเตรียมกำลังพล แล้วเราไปทวงความยุติธรรมให้พี่ชายของคุณกัน... ตาต่อตา ฟันต่อฟัน กับเจ้า Janus สักตั้ง!"
รินรดาพยักหน้ารับ แววตาของเธอฉายประกายความมุ่งมั่นอย่างที่หมวดศิลาน้อยครั้งนักจะได้เห็น มือเรียวกดส่งพิกัดสุดท้ายเข้าระบบกลางของกองปราบทันที
แต่ทว่า... ในวินาทีที่นิ้วเธอกำลังจะกดปิดหน้าจอโปรแกรมจำลอง หน้าจอหลักทั้งสามจอกลับกะพริบวูบวาบเป็นสีแดงฉาน ข้อความโค้ดประหลาดรันพรวดพราดขึ้นมาเองโดยไม่มีใครสั่งการ หน้าจอทั้งหมดถูกแทนที่ด้วยภาพโลโก้รูปหน้ากากยิ้มกริ่มอันเป็นเอกลักษณ์ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนข้อความใหม่ที่ดังขึ้นด้วยความถี่สูงผิดปกติ
*ข้อความขาเข้าจาก: Janus*
*"ยินดีด้วยครับที่มาถึงเส้นชัย... แต่พวกคุณแน่ใจเหรอครับ ว่าจุดสีแดงบนแผนที่นั้น คือ 'ตัวจริง' ของผม ไม่ใช่แค่... ของขวัญต้อนรับชิ้นสุดท้าย?"*
สิ้นเสียงแจ้งเตือน ไฟสำรองฉุกเฉินในห้องทำงานก็ดับพรึบลงทันที ความมืดมิดเข้าโอบล้อมรอบตัวทั้งสองคน พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบที่กำลังดังขึ้นจากทางเดินนอกประตูห้อง... และเสียงล็อกกลอนประตูด้านนอกที่ดัง *'คลิก'* ขึ้นพร้อมกันอย่างน่าขนลุก!
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปมปริศนานี้ไปด้วยกันนะครับ
นิติวิทยาศาสตร์หัวใจกับคดีที่เหลือทิ้งไว้•ตอนที่ 21
ร่องรอยในโลกออนไลน์
ผลงานโดย แฟ้มคดีลับ007
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แฟ้มคดีลับ007)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง นิติวิทยาศาสตร์หัวใจกับคดีที่เหลือทิ้งไว้ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!