อาณาจักรที่เติบโต

"ตัวเลขในพอร์ตของกองทุนเราทำได้ 18 เปอร์เซ็นต์ภายในสองสัปดาห์ ในขณะที่ดัชนีตลาดร่วงลงไปเกือบสามจุด... คุณกวินครับ นี่มันไม่ใช่เรื่องของโชคช่วยแล้วนะ แต่มันคือความวิปลาสทางตัวเลขชัดๆ" ลินดาโยนแท็บเล็ตลงบนโต๊ะทำงานไม้โอ๊คขัดเงา ดวงตาคู่คมของเธอจ้องมองผมด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเประหว่างความชื่นชมและความหวาดหวั่น ผมเอนหลังพิงเก้าอี้หนังแท้ ผสานมือเข้าหากันอย่างใจเย็น ปล่อยให้ความเงียบในห้องทำงานส่วนตัว ณ ใจกลางย่านธุรกิจทำหน้าที่ของมัน "คนส่วนใหญ่มองว่าตลาดคือเครื่องจักรที่ขับเคลื่อนด้วยอารมณ์ครับลินดา แต่ถ้าเราเข้าใจจังหวะการหายใจของมันจริงๆ เราก็แค่ต้องขยับตัวตามจังหวะที่มันอ่อนแอที่สุด" ผมตอบกลับพลางยิ้มบางๆ ที่มุมปาก "เงินก้อนแรกที่ระดมมาได้จากนักลงทุนวงใน กำลังจะกลายเป็นเมล็ดพันธุ์ของอาณาจักรที่เรากำลังสร้าง" "แต่นักลงทุนกลุ่มนั้นเริ่มสงสัยแล้วนะว่าเราทำได้อย่างไร" ลินดาขยับเข้ามาใกล้ขึ้น กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของเธอมิได้ทำให้สมาธิของผมไขว้เขว แต่มันกลับตอกย้ำถึงความตึงเครียดของสถานการณ์ "พวกเขาไม่ได้โง่ ธันวากำลังขยับตัวผ่านนอมินีหลายทางเพื่อพยายามขุดคุ้ยว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลัง 'กองทุนเกลือสมุทร' ของเรา" ผมชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินชื่อนั้น ชื่อของศัตรูที่เคยบดขยี้ชีวิตของผมในชาติที่แล้ว ธันวา... ชายผู้มีรอยยิ้มอาบยาพิษ ผู้ที่ได้รับทุกอย่างไปบนกองซากศพของความพยายามที่ผมสร้างขึ้นด้วยความสุจริต "ปล่อยให้เขาขุดไปเถอะครับ" ผมลุกขึ้นยืน เดินไปที่กระจกบานใหญ่ที่เผยให้เห็นตึกระฟ้าของกรุงเทพฯ ในยามค่ำคืน "ยิ่งขุดลึก เขาก็จะยิ่งพบว่าหลุมที่เขาขุดไว้ให้คนอื่น กำลังจะกลายเป็นหลุมฝังศพของตัวเขาเอง กองทุนของเราไม่ได้มีแค่กลยุทธ์ แต่เรามี 'พิมพ์เขียว' ของอนาคตที่เขาไม่มีวันมองเห็น" "พิมพ์เขียวที่ว่านั่น... คือการเดิมพันกับวิกฤตที่ยังไม่เกิดขึ้นใช่ไหม?" ลินดาถามเสียงต่ำ ผมหันกลับมามองเธอ ดวงตาของผมคงสะท้อนความเย็นชาที่ผ่านการคัดกรองจากความตายในอดีตมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน "ไม่ใช่การเดิมพันครับลินดา แต่มันคือการ 'อ่านคำสั่งลา' ของยุคสมัยเก่า ผมจะทำให้กองทุนนี้เป็นจุดเริ่มต้นของจุดจบของตระกูลธันวา เริ่มจากการดึงสภาพคล่องทั้งหมดที่เขามีออกมาจากตลาดหุ้นจนเกลี้ยง" ผมวางแผนการนี้มานานนับเดือน การตั้งกองทุนส่วนบุคคลที่สามารถทำกำไรชนะตลาดในระดับที่ผิดปกติ ไม่ใช่แค่เพื่อเงินทอง แต่มันคือการประกาศสงคราม ผมกำลังใช้ 'อัลกอริทึมแห่งอนาคต' ที่ผมจำได้แม่นยำ ผสานเข้ากับจังหวะการทำราคาของธันวาที่ผมเคยวิเคราะห์ไว้ในชาติก่อน ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานอีกครั้ง จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนจากระบบรักษาความปลอดภัยดังขึ้น สัญญาณเตือนภัยระดับต่ำที่บ่งบอกว่ามีคนพยายามแฮ็กเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์ส่วนตัวของกองทุน "มาแล้วสินะ" ผมพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบขณะนั่งลงที่หน้าจอมอนิเตอร์ชุดใหญ่ "การต้อนรับอาคันตุกะที่ไม่ได้รับเชิญ" ลินดาเดินเข้ามาดูหน้าจอด้วยท่าทีระแวดระวัง "นั่นมัน IP address จากเครือข่ายของกลุ่มทุนธันวาโดยตรง พวกเขาเริ่มข้ามเส้นเข้ามาในโซนอันตรายแล้วนะกวิน ถ้าเราโต้กลับแรงเกินไป เราอาจจะถูกกฎหมายตรวจสอบ" "กฎหมายมักจะอยู่ข้างคนที่มีข้อมูลมากกว่าเสมอครับ" ผมพิมพ์โค้ดคำสั่งสุดท้ายลงไปอย่างมั่นคง "และที่สำคัญ... ผมไม่ได้โต้กลับ ผมแค่ปล่อยให้ 'กับดัก' ที่วางไว้ทำงานเอง" ผมกดปุ่ม Enter เพียงครั้งเดียว หน้าจอสีดำมืดสนิทก่อนจะขึ้นสถานะ `Transfer Complete` พร้อมกับกราฟที่พุ่งดิ่งลงอย่างรุนแรงในตลาดซื้อขายล่วงหน้าของกลุ่มทุนธันวา "นั่นอะไรน่ะ?" ลินดาเบิกตากว้าง "เงินในพอร์ตสำรองของธันวา หายวับไปกับตากว่าสามร้อยล้านในสิบวินาที" ผมกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยเหมือนคุยเรื่องสภาพอากาศ "เขาคิดว่ากำลังแฮ็กเข้ามา แต่เขากำลังกดปุ่มขายชอร์ตหุ้นของตัวเองโดยไม่รู้ตัวผ่านช่องโหว่ของโปรแกรมเทรดที่ผมวางยาไว้ตั้งแต่วันแรกที่เขาเริ่มสืบเรื่องผม" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศในห้องทำงานกำลังตึงเครียดจนถึงขีดสุด เสียงโทรศัพท์มือถือของผมก็ดังขึ้น เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย แต่เมื่อผมกดรับ สายปลายทางกลับไม่ได้มีเสียงพูดโต้ตอบ มีเพียงเสียงลมหายใจที่หนักหน่วงและการกดปุ่มรัวๆ ของคีย์บอร์ดที่คุ้นหูอย่างประหลาด "กวิน... ดูเหมือนว่านายจะลืมไปนะว่า ก่อนที่นายจะย้อนกลับมา นายเคยทิ้ง 'รหัสผ่าน' อะไรไว้ให้ฉัน" เสียงกระซิบที่คุ้นเคยจากอดีตชาติทำให้เลือดในกายผมเย็นเยียบไปถึงกระดูก มันคือเสียงของคนที่ควรจะตายไปพร้อมกับการล่มสลายของบริษัทผมในชาติก่อน... เพื่อนสนิทที่หักหลังผมอย่างเจ็บแสบที่สุด "นั่นมันเป็นไปไม่ได้..." ผมพึมพำขณะมองไปที่หน้าจออีกครั้ง ข้อมูลการโอนเงินที่เพิ่งหายไปเริ่มตีกลับเข้ามาในรูปแบบของข้อความคำขู่ที่ซ่อนอยู่ในโค้ดระบบ นั่นไม่ใช่การแฮ็กจากธันวา แต่เป็นใครบางคน... ใครบางคนที่รู้จักความลับของการย้อนเวลานี้ดีพอๆ กับตัวผมเอง! ความหวังที่จะเป็นผู้ล่ากำลังถูกสั่นคลอน เมื่อคนจากอดีตที่ไม่ควรจะมีตัวตน กลับกลายเป็นผู้คุมเกมที่แท้จริงในเงามืด ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของผมนะครับ ในตอนหน้าเราจะมาดูกันว่าผมจะแก้เกมนี้อย่างไรครับ