ขอโทษทีพอดีผมไม่ได้อยากเป็นรุ่นพี่คนโปรดของเธอ•ตอนที่ 1

รุ่นพี่ปากร้ายกับติวเตอร์สุดแสบ

ผลงานโดย ที่คั่นหนังสือสีชมพู
"ถ้าคุณยังไม่อยากเห็นเกรด F โชว์หราบนทรานสคริปต์จนโดนรีไทร์สมใจ ก็กรุณาหุบปากแล้วหยิบปากกาขึ้นมาเขียนตามที่ฉันบอกค่ะ" เสียงเย็นเฉียบของ 'ปริม' ดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศอึดอัดภายในห้องสมุดส่วนตัวของคณะวิศวกรรมศาสตร์ เธอวางหนังสือรวมโจทย์แคลคูลัสเล่มหนาปึกกระแทกลงบนโต๊ะไม้ขัดมัน จนคนตรงข้ามที่กำลังนั่งเท้าคางมองหน้าเธอด้วยสายตาว่างเปล่าถึงกับเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง 'ธันวา' ไม่ได้ขยับตัวตามคำสั่ง เขาทำเพียงแค่ปรายตามองกองหนังสือพวกนั้นด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ อย่างนึกรำคาญ "อาจารย์คงไม่มีใครให้ส่งมาแล้วสินะ ถึงได้ส่ง 'ติวเตอร์ตัวแสบ' ประจำคณะบัญชีมาให้" ธันวาเอ่ยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไปด้วยความกวนประสาทอย่างถึงที่สุด "ถามจริง... อยากได้เกรด A จนตัวสั่น หรือว่าแค่อยากหาเรื่องใกล้ชิดเดือนคณะกันแน่ครับ?" คำว่า 'ครับ' ที่เขาจงใจเน้นเสียงต่ำ ทำให้ปริมรู้สึกเหมือนมีเส้นประสาทบนขมับเต้นตุบๆ เธอขยับแว่นสายตาให้เข้าที่ ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปใกล้ จนกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของเธอไปปะทะกับจมูกโด่งรั้นของอีกฝ่าย "หลงตัวเองไปหน่อยไหมคะคุณรุ่นพี่? สำหรับฉัน การติวให้คนสมองกลวงอย่างคุณน่ะ มันคือ 'งานอาสาการกุศล' ค่ะ เพราะถ้าคุณเรียนไม่จบ คณะวิศวะก็คงเสียชื่อเสียงแย่... อ้อ แล้วก็อย่าพยายามเอาเสน่ห์จอมปลอมมาใช้กับฉัน เพราะมันไม่ได้ผลกับคนที่มีเป้าหมายเป็นเกียรตินิยมอันดับหนึ่งอย่างฉันหรอกนะ" ธันวาหัวเราะหึในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูเย็นชาแต่กลับทำเอาหัวใจคนฟังกระตุกวูบ เขาขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จนเงาร่างหนาของเขาบดบังแสงไฟเหนือหัว ทำให้ปริมรู้สึกเหมือนถูกขังอยู่ในกรงของสายตาคมกริบคู่นั้น "พูดเก่งแบบนี้... ไม่แปลกใจที่ใครๆ ก็บอกว่าเธอคือ 'ติวเตอร์ที่ดุที่สุดในมหาลัย'" ธันวาโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกแทบจะแตะกัน "แต่รู้ไว้ซะนะปริม ว่าคนอย่างฉันน่ะ ไม่เคยยอมจำนนต่อใคร... ยิ่งถ้าคนคนนั้นเป็นผู้หญิงปากดีด้วยแล้ว ผมยิ่งอยากเอาชนะเป็นพิเศษ" ปริมไม่ได้ถอยหนี เธอจ้องตากลับอย่างไม่ลดละ แม้ในใจจะเริ่มเต้นผิดจังหวะจนควบคุมไม่อยู่ มือบางกำแน่นใต้โต๊ะเพื่อเก็บซ่อนความประหม่า "ถ้าอยากเอาชนะ ก็โชว์ศักยภาพออกมาสิคะ อย่าเอาแต่พ่นคำพูดหล่อๆ มาแก้เขินเลย" ธันวาชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาสั่นไหวของเขาถูกกวาดเก็บอย่างรวดเร็ว ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ดูอันตรายและน่าหลงใหลในเวลาเดียวกัน เขาหยิบปากกาของปริมขึ้นมา แล้วหมุนมันเล่นด้วยนิ้วเรียวยาวอย่างชำนาญ "ก็ได้... งั้นเรามาตกลงกันก่อน" ธันวาเปลี่ยนท่าทีจากคนกวนประสาทเป็นจริงจังจนน่าตกใจ "ถ้าฉันสอบผ่านวิชานี้ด้วยเกรดที่เธอตั้งเป้าไว้... เธอต้องยอมทำตามคำขอของฉันหนึ่งอย่าง" "แล้วถ้าคุณสอบตกล่ะคะ?" ปริมสวนกลับทันควัน "งั้นผมจะยอมเป็นเบ๊ให้เธอไปตลอดเทอมนี้เลย... ดีลไหม?" ยังไม่ทันที่ปริมจะได้ตอบรับ เสียงเปิดประตูห้องสมุดก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างของ 'จิน' เพื่อนสนิทของเธอที่วิ่งหน้าตั้งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "ปริม! แย่แล้ว! อาจารย์ภาควิชาโทรมาบอกว่าข้อสอบชุดที่เธอกำลังติวอยู่น่ะ... มันถูกเปลี่ยนหัวข้อกะทันหัน และข่าวร้ายที่สุดคือ..." จินหยุดหายใจหอบ ก่อนจะมองไปที่ธันวาด้วยสายตาเห็นใจ "ข่าวร้ายคือ ธันวาไม่ได้แค่ตกแค่ตัวเดียวนะ แต่เขากำลังโดนตรวจสอบย้อนหลังเรื่องทุจริตการสอบวิชาอื่นด้วย... ซึ่งตอนนี้ตำรวจมหาลัยกำลังมาที่นี่เพื่อเชิญตัวเขาไปสอบสวน!" สีหน้าของธันวาเปลี่ยนไปทันที แววตานิ่งสงบเมื่อครู่กลายเป็นความเย็นชาที่อ่านไม่ออก เขาหันมาสบตาปริมชั่วขณะ ก่อนจะคว้าข้อมือเธอแล้วดึงให้เดินตามออกไปทางประตูหนีไฟอย่างรวดเร็ว "ปล่อยนะ! คุณจะพาฉันไปไหน!" ปริมโวยวาย แต่ธันวาไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง "อยากรู้นักไม่ใช่เหรอว่าทำไมผมถึงเรียนตก?" ธันวาเอ่ยเสียงเครียด "ถ้าไม่อยากโดนหางเลขไปด้วย ก็รีบตามมา... เพราะสิ่งที่เธอกำลังจะเห็นต่อจากนี้ มันคือความลับที่คนทั้งมหาลัยไม่มีวันคาดถึง!" ประตูหนีไฟปิดลงตามหลังพวกเขา ทิ้งความเงียบงันและความสงสัยไว้เบื้องหลัง พร้อมกับเรื่องราวที่ไม่คาดฝันที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนแรกของปริมกับธันวานะคะ รับรองว่าตอนหน้าแซ่บและลุ้นยิ่งกว่านี้แน่นอนค่ะ!
สารจากนักเขียน (ที่คั่นหนังสือสีชมพู)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอโทษทีพอดีผมไม่ได้อยากเป็นรุ่นพี่คนโปรดของเธอ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

Dino Egg common
บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%