ระบบแจ้งเตือนข้อผิดพลาดสีแดง

"ค่าความเสถียรลดลงต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 0.04 เปอร์เซ็นต์... ข้อมูลขยะพวกนี้มาจากไหนกัน" นิ้วเรียวยาวของเรนเคาะลงบนแผงควบคุมโฮโลแกรมด้วยจังหวะที่มั่นคง ทว่าสายตาของเธอกลับฉายแววหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด ในฐานะหัวหน้าทีมวิเคราะห์ระบบระดับสูงสุดของ 'หน่วยพิทักษ์รหัสลับ' เธอไม่เคยยอมให้ความผิดพลาดแม้เพียงเศษเสี้ยวหลุดรอดไปได้ ข้อมูลตัวเลขสีฟ้าครามที่เคยเรียงตัวกันอย่างเป็นระเบียบในพื้นที่ทำงานเสมือนจริง บัดนี้กลับถูกแทรกแซงด้วยเส้นสายสีแดงฉานที่เต้นเร่าราวกับชีพจรที่ผิดจังหวะ เธอกดปุ่ม 'Trace & Purge' เพื่อไล่ล่าจุดบกพร่อง แต่ผลลัพธ์ที่ปรากฏบนหน้าจอทำเอาลมหายใจของเธอสะดุดลง [ERROR: SOURCE NOT FOUND. ENCRYPTION LEVEL: UNKNOWN] "ไม่จริง... ระบบรักษาความปลอดภัยระดับ 'ไอเซนการ์ด' ไม่เคยถูกข้ามผ่านด้วยรหัสที่ไม่ระบุที่มา" เรนพึมพำ น้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่ากดดัน หัวใจของเธอเริ่มเต้นเร็วกว่าปกติเล็กน้อย มันไม่ใช่ความกลัว แต่มันคือความกระหายใคร่รู้ที่ถูกกระตุ้นด้วยสิ่งที่ไม่เป็นไปตามตรรกะ เธอตัดสินใจเจาะลึกเข้าไปยังชั้นข้อมูลดิบที่ซ่อนอยู่หลังไฟร์วอลล์หนาแน่น ทันใดนั้น ฉากทัศน์รอบตัวก็บิดเบี้ยว ข้อมูลตัวเลขที่เคยดูเย็นชาถูกฉีกกระชากออก เผยให้เห็นภาพของสวนดอกไม้ที่ดูผิดที่ผิดทางอยู่กลางห้องแล็บดิจิทัล และที่กลางสวนนั้นเอง... หญิงสาวคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เก่าๆ ที่ไม่ควรมีอยู่จริง เธอคนนั้นสวมชุดเดรสพลิ้วไหว ดวงตาคู่งามที่เงยขึ้นมองเรนนั้นไม่ได้มีความตกใจอยู่เลยแม้แต่น้อย กลับกัน... เธอกลับยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ที่ถือไพ่เหนือกว่า "มาช้าจังนะคะ คุณนักวิเคราะห์" น้ำเสียงนั้นกังวานและติดจะยั่วเย้า เรนชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะตั้งสติกลับมาเป็นกำแพงน้ำแข็งเช่นเดิม "เธอเป็นใคร? รหัสผ่านระบบนี้เป็นของฉัน และเธอกำลังทำลายสมดุลของอัลกอริทึมที่ฉันเฝ้าดูแล" ฟ้าใสลุกขึ้นยืนช้าๆ เธอเดินตรงเข้ามาหาเรน ร่างกายของเธอโปร่งแสงเล็กน้อยเหมือนสัญญาณภาพที่กำลังรบกวน แต่มันกลับรู้สึกมีตัวตนและดึงดูดสายตาอย่างประหลาด "สมดุล? หรือว่าแค่กรอบกรงขังที่คุณสร้างขึ้นมาเพื่อปลอบใจตัวเองว่าทุกอย่างอยู่ในที่ที่ควรอยู่กันแน่คะ คุณเรน" เรนกำมือแน่นจนสั่น "อย่ามาเรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงแบบนั้น ถ้าเธอไม่รีบออกไปจากระบบ ฉันจะสั่งลบโปรไฟล์ของเธอทิ้งเสียตอนนี้" "ลองดูสิคะ ถ้าคุณทำแบบนั้น..." ฟ้าใสขยับเข้าไปใกล้จนเรนได้กลิ่นจางๆ ของดอกลิลลี่ที่อบอวลอยู่ในบรรยากาศจำลองนี้ "ระบบทั้งหมดที่คุณภาคภูมิใจ ก็จะแตกสลายกลายเป็นฝุ่นผงไปพร้อมกับฉัน... สนุกไหมล่ะคะ การเล่นเกมเดิมพันที่มีชีวิตของผู้คนนับล้านเป็นตัวประกันน่ะ" เรนเม้มปากแน่น ความโกรธแค้นและสับสนตีกันอยู่ในอก เธอไม่เคยเจอกับตัวแปรที่รับมือยากขนาดนี้มาก่อน ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่แค่บั๊ก แต่เป็นรอยร้าวที่กำลังขยายตัว และที่เลวร้ายที่สุดคือ... เรนกลับรู้สึกว่าสายตาที่จ้องมองมานั้น มันกำลังทำให้อัตราการเต้นของหัวใจเธอไม่เป็นไปตามระบบที่วางไว้จริงๆ "คุณต้องการอะไร" เรนถามเสียงแข็ง ฟ้าใสหัวเราะเบาๆ เป็นเสียงที่ฟังดูเหมือนระฆังแก้วที่แตกละเอียด เธอเอื้อมมือไปแตะที่แผงควบคุมของเรน เบาหวิวแต่กลับสร้างกระแสไฟฟ้าสีม่วงเข้มให้แล่นพล่านไปทั่วทั้งห้องแล็บ ทันใดนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดก็แผดร้องขึ้นจนแก้วหูแทบแตก [SYSTEM ALERT: RED CODE INITIATED] [CORE INTEGRITY: 45% AND FALLING] [WARNING: ANOMALY ACCESS GRANTED - THE KEY HAS BEEN ACTIVATED] หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ทุกอย่างรอบตัวเริ่มสั่นสะเทือนเหมือนโลกกำลังถล่ม เรนคว้าข้อมือของฟ้าใสไว้โดยสัญชาตญาณ ทว่าสัมผัสนั้นกลับอุ่นร้อนผิดกับความเย็นเยียบของข้อมูลรอบข้าง "ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ... ในฐานะคนที่จะทำให้คุณต้องเปลี่ยนตรรกะทั้งหมดในชีวิตไปตลอดกาล" ฟ้าใสกระซิบชิดใบหู ก่อนที่รหัสสีทองนับล้านสายจะพุ่งทะลุเพดานห้องแล็บลงมา ล้อมรอบพวกเธอไว้เป็นรูปกรงขังที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน เรนเบิกตากว้างเมื่อเห็นชื่อของเธอกับฟ้าใสปรากฏขึ้นบนเงื่อนไขภารกิจที่เด้งขึ้นมาตรงหน้า [ภารกิจระดับ SSS: 'สัญญาพันธนาการนิรันดร์' เริ่มต้นขึ้นแล้ว] [เงื่อนไข: ผู้บุกรุกและผู้เฝ้าประตูต้องรวมจิตเป็นหนึ่งเพื่อหยุดยั้งการล่มสลาย หากล้มเหลว... โลกจะถูกรีเซ็ตใหม่ทั้งหมด] ขอบคุณที่เดินทางมาในโลกของกลิ่นลิลลี่สีขาวนะคะ พบกันตอนหน้าค่ะ