เริ่มต้นจากกองขยะ

กลิ่นอับของเศษซากโลหะเวทมนตร์ขึ้นสนิมและคราบมานาที่เสื่อมสภาพคละคลุ้งจนแสบจมูก ทว่าสำหรับเซนแล้ว กลิ่นเหล่านี้กลับหอมหวานเสียยิ่งกว่าไวน์ชั้นดีในมหานครหลวง เสียงโลหะหนักอึ้งกระทบกันดังโคร้งครามจากการทิ้งขยะระลอกใหม่จากด้านบนหลุมพราง มหานครแห่งเวทมนตร์ ‘แอสทราเรีย’ ไม่เคยสนใจว่าเบื้องล่างของเกาะลอยฟ้าแห่งนี้จะมีซากอารยธรรมที่ถูกลืมเลือนมากแค่ไหน ขยะเวทมนตร์นับตันถูกทิ้งลงสู่เขตทิ้งขยะมหภาคทุกวัน และในฐานะ ‘ผู้ประเมินไอเทมระดับล่าง’ ที่ทางการจัดสรรให้ เซนมีหน้าที่เพียงอย่างเดียวคือการคัดแยกเศษขยะเหล่านี้ให้อยู่ในหมวดหมู่ที่ถูกต้องก่อนที่มันจะเน่าสลายกลายเป็นพิษ นิ้วเรียวยาวภายใต้ถุงมือหนังเก่าคร่ำคร่าหยิบแกนพลังงานเวทมนตร์สีหม่นขึ้นมาพินิจ "แกนเวทมนตร์ธาตุดินรุ่นที่สาม... เสื่อมสภาพไปเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ วงจรมานาภายในขาดช่วง ถ้านำไปหลอมใหม่คงได้เศษมานาคุณภาพต่ำสำหรับใช้จุดตะเกียงในสลัมได้สักสัปดาห์กระมัง" เซนพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย นัยน์ตาสสีนิลภายใต้กรอบแว่นเลนส์เวทมนตร์กวาดมองกองซากอารยธรรมตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์ ความเงียบงันคือสหายสนิทของเขา ในโลกที่ตัดสินคุณค่ากันด้วยปริมาณมานาในกระแสเลือด ชายหนุ่มผู้มีวงจรมานาพิการอย่างเขาเป็นได้แค่ฟันเฟืองตัวเล็กๆ ที่ไร้ค่า ทว่า... ในวินาทีที่ปลายนิ้วของเขาแตะลงบนแผ่นศิลาโบราณที่สลักอักษรเรืองแสงจางๆ ซึ่งปะปนอยู่ใต้กองเศษเหล็ก โลกทั้งใบก็พลันหยุดนิ่ง *ตึ้ง!* เสียงประหลาดดังขึ้นในโสตประสาท มันไม่ใช่เสียงจากภายนอก แต่เป็นเสียงก้องกังวานที่สั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณ [ระบบคัดแยกไอเทมเวทมนตร์ (Magical Item Sorting System) กำลังเชื่อมต่อ...] [ตรวจพบข้อผิดพลาดร้ายแรงในเครือข่ายมานา: สัญญาณรบกวนจากมิติเบื้องล่างทำให้ระบบเกิดการรีบูตฉุกเฉิน] [คำเตือน: โปรแกรมคัดแยกขยะระดับพื้นฐานขัดข้อง กำลังอัปเกรดฐานข้อมูลอัตโนมัติ...] [อัปเกรดสำเร็จ... ปลดล็อกทักษะติดตัวระดับพิเศษ: 'เนตรคัดแยกบรรพกาล' (Primal Sorting Eye - ระดับ SS)] เซนชะงักค้าง มือที่กำลังถือศิลาโบราณนิ่งงัน ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย—ปฏิกิริยาเพียงน้อยนิดที่แสดงออกถึงความตกใจระดับสูงสุดเท่าที่ชายหนุ่มผู้เงียบขรึมคนนี้เคยแสดงมาในรอบหลายปี ทักษะระดับ SS? ในทวีปนี้ ทักษะระดับ S นับเป็นสมบัติล้ำค่าที่สามารถพลิกแผ่นดินและทำให้ผู้ถือครองก้าวขึ้นเป็นขุนนางชั้นสูงได้ทันที แล้วทักษะระดับ SS ที่หลุดรอดมาจากความผิดพลาดของระบบคัดแยกขยะ มันคืออะไรกันแน่? ก่อนที่เซนจะได้ทันตั้งสติ อากาศรอบตัวก็บิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่น ข้อมูลมหาศาลหลั่งไหลทะลักเข้าสู่สมองของเขาดั่งเขื่อนแตก ภาพของอารยธรรมโบราณที่ล่มสลาย วงจรเวทมนตร์ที่สูญหายไปนับหมื่นปี และสูตรการแปรธาตุที่ถูกลบเลือนจากหน้าประวัติศาสตร์ถูกยัดเยียดเข้ามาจนขมับปวดหนึบ แต่สิ่งที่น่าตื่นตะลึงยิ่งกว่าคือ... การมองเห็นของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อเซนกวาดสายตากลับไปมองกองขยะตรงหน้าอีกครั้ง โลกก็ไม่ได้มีเพียงสีเทาของเศษซากโลหะอีกต่อไป เหนือศิลาโบราณที่เขาถือ ปรากฏหน้าต่างแสงสีทองอร่ามลอยเด่นขึ้นมา พร้อมข้อความบรรยายรายละเอียดที่ทำให้ลมหายใจของเขาติดขัด: [ไอเทม: แผ่นศิลาบันทึกวิชาค่ายกล 'เกราะปฐพีบรรพกาล'] [ระดับความหายาก: ตำนาน (Mythic)] [สถานะ: เสื่อมสภาพ (พลังงานคงเหลือ 5%)] [วิธีฟื้นฟู: ผสมผสานเข้ากับน้ำยาแปรธาตุธาตุดินบริสุทธิ์ และกระตุ้นด้วยมานาอัตราส่วน 1:3 ภายในเวลาสามนาที จะทำให้ฟื้นคืนสภาพสมบูรณ์และสามารถใช้งานได้ทันที] [มูลค่าประเมินในตลาดมืด: ไม่สามารถประเมินค่าได้ (เทียบเท่าอาณาจักรขนาดกลางหนึ่งแห่ง)] "นี่มัน..." เซนสูดหายใจเข้าลึกเพื่อควบคุมความสั่นเทาของหัวใจ เศษซากที่คนทั้งแอสทราเรียมองว่าเป็นขยะไร้ค่า... ในสายตาของ 'เนตรคัดแยกบรรพกาล' กลับกลายเป็นขุมสมบัติระดับตำนานที่แม้แต่มหาอำนาจทั้งสามยังต้องแย่งชิงจนเลือดนองแผ่นดิน! ระบบนี้ไม่ได้แค่คัดแยกขยะ แต่มันคือระบบที่ช่วยให้เขาสามารถ 'รีไซเคิล' ประวัติศาสตร์ที่ถูกลืมให้กลายเป็นอำนาจที่แท้จริงได้ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเยือกเย็นและความฉลาดล้ำลึกที่ซ่อนเร้นมานาน หากทางการและสมาคมพ่อค้าคิดว่าการส่งเขามาอยู่ที่นี่คือการเนรเทศให้พ้นทาง... พวกเขาคงคาดไม่ถึงเลยว่า การกระทำดังกล่าวเปรียบเสมือนการโยนเพชรเม็ดงามกลับคืนสู่กองเพลิงที่จะเผาผลาญบัลลังก์ของพวกมันจนไม่เหลือซาก "ดูท่าทาง... ชีวิตอันแสนสงบในฐานะคนเก็บขยะของฉันคงต้องจบลงเสียแล้วกระมังครับ" เซนพึมพำเบาๆ ขณะกำลังจะเก็บแผ่นศิลาเข้าสู่แหวนมิติระดับต่ำที่ติดตัว ทว่าสัญชาตญาณอันเฉียบคมกลับร้องเตือนภัยขึ้นมาเสียก่อน ฝีเท้าแผ่วเบาราวกับเสียงใบไม้ไหว ดังแทรกเข้ามาท่ามกลางเสียงเครื่องจักรบดขยะในระยะประชิด มีใครบางคนกำลังเดินเข้ามาในเขตกักเก็บขยะระดับสาม—เขตต้องห้ามที่แม้แต่ทหารยามยังไม่ยอมก้าวเท้าเข้ามาหลังตะวันตกดิน บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบในพริบตา กลิ่นอายเวทมนตร์อันทรงพลังที่ถูกกดขี่ไว้ภายใต้ผ้าคลุมสีดำสนิทแผ่ซ่านเข้ามาในความมืด พร้อมกับเงาร่างของใครบางคนที่ก้าวพ้นกองซากเหล็กออกมาเผชิญหน้ากับเขา แสงจันทร์สาดส่องกระทบเข้ากับเรือนผมสีเงินยวดยวงและดวงตาสีฟ้าครามที่ประกายแวววาวราวกับดวงดาวในห้วงลึก แม้เสื้อผ้าจะเปรอะเปื้อนฝุ่นผงและมีร่องรอยการต่อสู้จนขาดวิ่น แต่กลิ่นอายอันสูงส่งและเย่อหยิ่งที่แผ่ออกมาจากตัวตนของเธอก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่านี่คือบุคคลระดับสูง เอลีน่า อดีตจอมเวทหลวงแห่งราชสำนัก... หญิงสาวผู้ถูกกล่าวหาว่าทรยศต่ออาณาจักรและมีค่าหัวสูงที่สุดในประกาศจับของสภาเวทมนตร์! เธอกวาดสายตาคมกริบมาที่เซน ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่แผ่นศิลาในมือของเขา รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากเรียวสวย พร้อมกับปลายไม้เท้าเวทมนตร์ที่ชี้ตรงมาที่หว่างคิ้วของชายหนุ่มอย่างไร้ความลังเล "พ่อค้าขยะตาบอด... แกบังaอาจหยิบสมบัติที่ข้าตามหามาตลอดสามเดือนขึ้นมาเชยชมเชียวหรือ? ส่งมันมาให้ข้าเสียดีๆ หรือจะให้ข้าควักเอาออกจากศพของแกด้วยมือตัวเองล่ะ?" เสียงหวานใสที่เจือด้วยกระแสจิตสังหารอันเข้มข้นเอ่ยขึ้น ทว่ายังไม่ทันที่เซนจะได้เอ่ยปากตอบโต้ เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่นิ่งเงียบไปก็ดังแทรกขึ้นในหัวอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรนกว่าเดิม: [ตรวจพบเป้าหมายอันตรายระดับ S: เอลีน่า (อดีตจอมเวทหลวง)] [ระบบกระตุ้นภารกิจฉุกเฉินระดับ SSS: 'พันธะสัญญาแห่งซากอารยธรรม'] [เงื่อนไขภารกิจ: ร่วมมือกับเอลีน่าในการฟื้นฟูวิชาค่ายกลปฐพี ก่อนที่กองกำลังไล่ล่าของสมาคมจะมาถึงภายใน 10 นาที] [บทลงโทษหากปฏิเสธ: ลบความทรงจำทั้งหมดและรีเซ็ตสถานะตัวละครถาวร] [ของรางวัล: ปลดล็อกช่องเก็บของมิติบรรพกาล และเพิ่มค่าสถานะมานา 500 หน่วย] เซนมองหน้าหญิงสาวผู้ทรงพลังที่ยืนประจันหน้าอยู่ตรงหน้า สลับกับหน้าต่างภารกิจสีแดงฉานที่กระพริบเตือนด้วยความเร็วสูง ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างจนใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาคู่สวยนั้นด้วยแววตาที่สงบนิ่งราวกับผิวน้ำในบึงลึก ทว่าเต็มไปด้วยความท้าทายที่ทำให้อีกฝ่ายชะงักไป "ดูเหมือนว่า... เราคงต้องมาเจรจากันยาวหน่อยแล้วล่ะครับ ท่านอดีตจอมเวทหลวง" ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับผมในตอนแรกนี้นะครับ