กลิ่นอายของกาแฟอาราบิก้าคั่วเข้มผสมผสานกับความเงียบงันอันน่าอึดอัดภายในเพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมือง รินลดาจ้องมองเอกสารบนโต๊ะกระจกใสด้วยความรู้สึกเหมือนมีหินผาขนาดมหึมามากดทับลงบนทรวงอก ตัวเลขในสัญญาไม่ได้น่ากลัวเท่ากับชื่อและสายตาของคนที่นั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้าม
พายุ อัครเดโช ประธานหนุ่มผู้กุมอำนาจครึ่งหนึ่งของตึกระฟ้าแห่งนี้กำลังมองเธอนราวกับเธอกเป็นเพียงแมลงตัวเล็กๆ ที่เขาจะบี้ให้แบนเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ปัญหาคือ... แมลงตัวนี้ดันกุมจุดอ่อนชิ้นใหญ่ที่ทำให้เสือร้ายอย่างเขาต้องยอมลดตัวลงมาเล่นเกมสกปรก
"คุณไม่มีสิทธิ์ต่อรอง รินลดา" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบที่น่าอึดอัด รอยยิ้มเยาะหยันที่มุมปากของเขาช่างน่าหมั่นไส้เสียจนเธออยากจะหยิบแฟ้มเอกสารฟาดหน้าหล่อๆ นั้นสักทีสองที
"ฉันไม่ได้ต่อรองค่ะ... เอ้ย! ฉันไม่ได้ต่อรองครับ!" รินลดาเผลอหลุดเสียงแข็งใส่ตามความเคยชิน ก่อนจะรีบดึงสติแล้วเปลี่ยนสรรพนามเมื่อนึกถึงสถานะปัจจุบันที่เธอเป็นฝ่ายเสียเปรียบ "ฉันหมายถึง... คุณพายุไม่มีสิทธิ์มาบังคับให้ฉันทำเรื่องบ้าๆ แบบนี้ สัญญานี่มันละเมิดสิทธิส่วนบุคคลชัดๆ!"
พายุดันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดตัวเธออย่างรวดเร็วจนรินลดาต้องถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังกระจกเย็นเฉียบ ภาพสะท้อนของเมืองเบื้องล่างดูวุ่นวาย แต่ความวุ่นวายนั้นเทียบไม่ได้เลยกับหัวใจของเธอที่กำลังเต้นรัวระรัวราวกับกลองศึก
มือหนายื่นไปค้ำยันกำแพงกระจกข้างใบหูของเธอ กักขังเธอไว้ในวงแขนอย่างไร้ทางหนี กลิ่นกายหรูหราเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยเข้ามารบกวนประสาทสัมผัสจนเธอเผลอกลั้นหายใจ ใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ดวงตาคมกริบคู่นั้นเต็มไปด้วยความท้าทายและประกายไฟบางอย่างที่อันตรายถึงชีวิต
"ละเมิดสิทธิเหรอ?" พายุหัวเราะในลำคอ เสียงกระซิบพร่าต่ำดังอยู่ข้างริมฝีปากของเธอ "คืนนั้น... คุณเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอว่าผู้หญิงอย่างรินลดาไม่มีคำว่าเสียเปรียบ ใครเร็วกว่าคนนั้นได้ประโยชน์ จำไม่ได้แล้วหรือไงครับ แม่ตัวแสบ"
ใบหน้าของรินลด้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน ความผิดพลาดชั่วข้ามคืนที่เกิดขึ้นจากฤทธิ์แอลกอฮอล์และความประมาท ทำให้เธอต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกแบบนี้ ใครจะไปคิดว่าผู้ชายที่เธอเถียงฉอดๆ ในผับคืนนั้น จะกลายเป็นท่านประธานจอมเผด็จการที่เธอกำลังสมัครงานด้วยพอดี
"เรื่องเมื่อคืนมันเป็นอุบัติเหตุ!" เธอเชิดหน้าสู้ แม้ขาจะสั่นพับๆ "ฉันเมา และคุณก็ฉวยโอกาส!"
"ผมเนี่ยนะฉวยโอกาส?" พายุเลิกคิ้วสูง แววตาพราวระยับด้วยความสนุกสนานยามได้เห็นคนปากเก่งเริ่มจนมุม "จำได้ว่าคุณเป็นคนดึงเนกไทผมลงมาเองนะรินลดา แถมยังบอกว่า... หน้าตาอย่างผมเนี่ย น่าเอามาทำสามีให้แม่ดูสักครั้งด้วยซ้ำ"
"ไอ้...!" รินลดาอ้าปากค้าง หน้าแดงแจ๋จนลามไปถึงใบหู เธอจำไม่ได้เลยสักนิดว่าเคยพูดประโยคชวนช็อกโลกแบบนั้นออกไป แต่ดูจากรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขาแล้ว มันช่างน่าเชื่อถือเสียจนเธออยากจะมุดแผ่นดินหนี
"หึ หึ ปากเก่งให้มันตลอดก็แล้วกัน" พายุผละตัวออก2-3ก้าวอย่างอารมณ์ดี ปล่อยให้เธอยืนหายใจแทบไม่ทัน "ทางเลือกของคุณมีแค่สองทาง หนึ่ง เซ็นสัญญาฉบับนี้แล้วมาเป็นเลขาฯ ส่วนตัวพร้อมกับทำตามเงื่อนไขของผมทุกอย่าง เพื่อแลกกับการใช้หนี้แทนครอบครัวของคุณ... หรือสอง ปฏิเสธ แล้วเตรียมตัวเห็นบริษัทพ่อของคุณล้มละลายภายในสัปดาห์นี้ได้เลย"
รินลดาเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความโกรธแล่นริ้วขึ้นมาจนมือทั้งสองข้างกำเป็นหมัดแน่น เธอเกลียดคนเผด็จการที่สุด เกลียดคนที่ใช้เงินทองและอำนาจมาบีบบังคับคนอื่น แต่เธอก็รู้ดีว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ ครอบครัวของเธอ กำลังจะจมน้ำตายอยู่รอมร่อ และผู้ชายตรงหน้าก็คือคนเดียวที่โยนห่วงยางมาให้... แม้ว่าห่วงยางนั้นจะติดหนามแหลมคมก็ตาม
ดวงตากลมโตตวัดมองเอกสารสัญญานบนโต๊ะสลับกับใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ เธอสูดลมหายใจเข้าลึก3เพื่อเรียกความกล้าทั้งหมดที่มีในชีวิต ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงขึ้นมา
"ฉันเกลียดคุณ คุณพายุ" เธอพูดลอดไรฟันด้วยน้ำเสียงจริงจัง
พายุกอดอกมองการกระทำของเธอ มุมปากยังคงประดับด้วยรอยยิ้มเยาะ "ยินดีต้อนรับเข้าสู่นรกนะครับ เลขาฯ ส่วนตัวของผม"
รินลดากำลังจะจรดปลายปากกาลงบนกระดาษแผ่นนั้นอยู่แล้ว หากแต่จังหวะเดียวกัน เสียงกริ่งหน้าห้องทำงานส่วนตัวก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน พร้อมกับเสียงเคาะประตูดังปังๆ ตามด้วยเสียงเปิดเข้ามาอย่างไร้มารยาทของใครบางคน
"พายุ! นายอยู่ข้างในใช่ไหม ทำไมโทรหาไม่รับสาย..."
เสียงทุ้มคุ้นหูที่ดังแทรกเข้ามาทำให้มือของรินลดาชะงัก พายุหุบยิ้มฉับพลัน ใบหน้าคมคายตึงเครียดขึ้นมาทันทีเมื่อหันไปมองผู้มาใหม่
และเมื่อรินลดาเงยหน้าขึ้นมองตาม ร่างของเธอก็แทบแข็งค้าง เพราะผู้ชายที่ก้าวเข้ามาในห้องเวลานี้ คือกวินทร์... เพื่อนสนิทที่เธอเพิ่งบอกเลิกความสัมพันธ์ไปเมื่อวาน และเป็นคู่แข่งคนสำคัญที่สุดของพายุ!
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาติดตามตอนแรกด้วยนะครับ
เหลี่ยมรักพรางใจยัยตัวแสบ•ตอนที่ 1
คืนวุ่นวายกับข้อเสนอสุดป่วน
ผลงานโดย มหายุทธ์ไร้เทียมทาน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (มหายุทธ์ไร้เทียมทาน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เหลี่ยมรักพรางใจยัยตัวแสบ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!