ความซวยที่ชื่อว่าสารวัตร

กลิ่นไอจางๆ ของน้ำยาล้างแผลผสมกับกลิ่นอับชื้นของห้องสอบสวนโรงพักกลางกรุง ไม่ได้ทำให้บรรยากาศน่าอภิรมย์ขึ้นเลยแม้แต่น้อย สำหรับ “รสา” แล้ว การมานั่งไขว่ห้างอยู่ตรงนี้ไม่ใช่รสนิยมยามว่างอันแสนสุนทรีย์ ยิ่งเบื้องหน้าคือร่างสูงโปร่งของนายตำรวจยศสารวัตรที่เอาแต่ตีหน้าตายราวกับรูปปั้นหินสลักด้วยแล้ว ความอดทนของนักเขียนนิยายสืบสวนชื่อดังก็ใกล้จะหมดลงเต็มที “คุณกำลังบอกผมว่า บังเอิญเดินสะดุดรากไม้ แล้วหัวไปโขกเข้ากับโครงกระดูกในพุ่มไม้หลังกองขยะร้าง... แถมยังบังเอิญเปิดกระเป๋าเดินทางใบคราบเลือดนั่นออกดู เพราะคิดว่าเป็นกระเป๋าเสื้อผ้าของแฟนเก่าที่ทิ้งไว้เมื่อสามปีก่อนอย่างนั้นหรือครับ คุณรสา” น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบไร้ระลอกคลื่นเอ่ยขึ้น พร้อมกับดวงตาคมกริบใต้กรอบคิ้วหนาที่หรี่ลงเล็กน้อย สารวัตรปกรณ์จ้องมองคนตรงข้ามด้วยแววตาจับผิดที่ทรงพลังเสียจนคนใจไม่แข็งพอคงมีเข่าอ่อน แต่นั่นไม่ใช่กับรสา นักเขียนหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ ขยับตัวเปลี่ยนท่านั่งให้สบายขึ้น ดวงตากลมโตฉายแววท้าทายอย่างไม่เกรงกลัวอำนาจรัฐแม้แต่น้อย “สารวัตรครับ สมองระดับผมคงไม่ต้องกุเรื่องตลกฝืดๆ แบบนั้นมาเล่าให้ฟังหรอกมั้งครับ ถ้าผมจะแต่งเรื่อง ผมคงเขียนให้พระเอกขี่ม้าขาวมาช่วย ไม่ใช่เดินมาเจอซากศพแล้วโดนผู้พิทักษ์สันติราษฎร์หน้าตายมานั่งซักฟอกเหมือนผมเป็นฆาตกรต่อเนื่องแบบนี้หรอกนะ” “ปากเก่งไม่เบา สมกับที่เป็นเจ้าของนามปากกา ‘เงาพナー’ ที่ชอบเขียนเรื่องฆาตกรรมสะเทือนขวัญนักนะ” ปกรณ์โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แผ่นอกกว้างภายใต้เครื่องแบบตำรวจตึงเปรี๊ยะจนเห็นสัดส่วนชัดเจน ระยะห่างระหว่างเขากับรสาหดแคบลงจนได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางสะอาดสะอ้านลอยมาแตะจมูก “แต่จำไว้ว่า นี่ไม่ใช่พล็อตนิยายที่คุณจะบิดเบือนตอนจบได้ตามใจชอบ นี่คือคดีฆาตกรรมจริง ศพจริง และหลักฐานมัดตัวคุณก็คาตา” “หลักฐานอะไรกันครับ แค่ผมบังเอิญไปเจอ—” “บังเอิญเจอในที่เกิดเหตุที่มีรอยนิ้วมือของคุณเปื้อนอยู่ทุกตารางนิ้วเนี่ยนะ?” ปกรณ์สวนกลับทันควัน น้ำเสียงจริงจังขึ้นจนน่ากลัว “รสา คุณมีทางเลือกสองทาง คือหนึ่ง เซ็นรับทราบข้อกล่าวหาฐานบุกรุกและยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน หรือสอง…” สารวัตรหนุ่มเว้นจังหวะ ปรายตามองร่างเพรียวบางที่นั่งเชิดหน้าชูตาอยู่ตรงข้ามด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้รสาแทบสำลักน้ำลายตัวเอง “มาเป็นที่ปรึกษาเฉพาะกิจให้ผม ไขคดีนี้ให้จบภายในเจ็ดวันแลกกับการไม่ดำเนินคดีข้อหาบุกรุก” ห้องสอบสวนตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ รสาอ้าปากค้างเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น ดวงตาสวยคมวาววับด้วยความฉุนเฉียวระคนไม่อยากเชื่อ “นี่สารวัตรเสียสติไปแล้วหรือครับ? ผมเป็นนักเขียนนะครับ ไม่ใช่สายลับ CIA หรือโคนันที่จะได้ไปวิ่งไล่จับฆาตกรทุกลมหายใจเข้าออก อีกอย่าง... ผมไม่มีเวลาว่างพอจะมานั่งเล่นเกมไขปริศนากับตำรวจสมองทึบหรอกนะ!” ปกรณ์ไม่โกรธ เขาเพียงแค่เอื้อมมือไปหยิบแฟ้มคดีขึ้นมาเปิดผ่านๆ ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบเฉยราดรดด้วยความเยnชา จนน่าหมั่นไส้ “ถ้าคุณปฏิเสธ ผมก็จะส่งฟ้องศาลข้อหาพยายามปกปิดหลักฐานในคดีฆาตกรรมอำพราง คิดดูเอาเองก็แล้วกันว่าระหว่างมานั่งทำงานร่วมกับผม กับการไปนอนในกรงขังข้ามคืนในฐานะผู้ต้องสงสัย อย่างไหนมันจะรบกวนเวลาเขียนต้นฉบับของคุณมากกว่ากัน” “คุณ! ไอ้สารวัตรเผด็จการ!” รสากำหมัดแน่นจนข้อต่องอขาวโพลน อยากจะลุกขึ้นไปกระชากคอเสื้อคนตรงข้ามให้หายแค้นนัก โทษฐานที่บังجาญมาขู่เข็ญนักเขียนผู้โด่งดังได้ลงคอ “ผมชื่อปกรณ์ครับ ไม่ใช่ไอ้สารวัตร” พระเอกหนุ่มแก้คำให้หน้าตาเฉย ดวงตาคู่คมพินิจพิจารณาใบหน้าเนียนใสที่กำลังแดงก่ำด้วยความโกรธอย่างนึกสนุกในใจลึกๆ “ตกลงจะเลือกทางไหนครับ... คุณนักเขียนคนเก่ง” “ก็ได้! ผมยอมร่วมมือกับคุณก็0ได้!” รสาเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาดุดันจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่เริ่มมีมุมโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มหยันนิดๆ “แต่บอกไว้ก่อนนะ ถ้าคดีนี้มันน่าเบื่อ หรือสารวัตรทำตัวเกะกะขวางทางผมแม้แต่ก้าวเดียว ผมจะเอาเรื่องนี้ไปเขียนเป็นนิยายแฉพฤติกรรมตำรวจห่วยๆ ให้ดังทั่วประเทศแน่!” ปกรณ์มุมปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ ที่หาดูได้ยากยิ่ง มันเป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ทำให้คนมองรู้สึกอุ่นใจขึ้นเลยสักนิด กลับกัน... มันชวนให้รู้สึกเหมือนเหยื่อตัวน้อยกำลังเดินเข้าสู่กรงเล็บของนักล่าอย่างเต็มใจ “ยินดีต้อนรับสู่ทีมสืบสวนครับ รสา...” ปกรณ์เอ่ยเสียงกระซิบแผ่วเบา ทว่าทรงพลังจนคนฟังขนลุกซู่ “หวังว่าคุณคงจะเก่งเหมือนปากว่านะ” ทว่า ในวินาทีที่ความตึงเครียดระหว่างทั้งคู่กำลังพุ่งถึงขีดสุด เสียงเคาะประตูดังปังก็ทะลุเข้ามาในห้องสอบสวน ตามมาด้วยร่างของนายตำรวจชั้นประทวนที่วิ่งหน้าตาตื่นพรืดเข้ามาด้วยความกระวนกระวายใจ “สารวัตรครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... ศพปริศนาอีกศพถูกพบที่โกดังร้างฝั่งธนฯ สภาพศพ... มีรอยสลักตัวอักษรเดียวกับคดีแรกเป๊ะเลยครับ!” ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับตัวละครนี้นะครับ ปราณธาตุเก้าสุริยัน