หมากเกมแรก

กลิ่นน้ำหอมราคาแพงเคล้ากับไอเย็นของเครื่องปรับอากาศในห้องจัดเลี้ยงหรูหราใจกลางกรุงปารีสไม่ได้ทำให้ ‘รินรดา’ รู้สึกผ่อนคลายแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน หัวใจของเธอกลับเต้นรัวเป็นจังหวะหนักหน่วงราวกับกลองรบที่พร้อมจะประกาศสงคราม ในชุดเดรสผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มผ่าสูงจนเผยให้เห็นเรียวขาเนียนสวย เธอคือดาวเด่นที่ใครต่อใครในงานประมูลการกุศลคืนนี้ต่างหมายปอง แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าภายใต้รอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มนั้น คือใบมีดที่คมกริบรอวันเชือดเฉือน “คุณศิลาเดินมาทางนี้แล้วครับ...” เสียงกระซิบของเลขาส่วนตัวที่ยืนอยู่ข้างกายทำให้รินรดาต้องสูดลมหายใจลึก เธอกำแก้วแชมเปญในมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดเนี๊ยบกริบปรากฏตัวขึ้น ท่ามกลางวงล้อมของนักธุรกิจและเหล่าไฮโซที่ต่างพากันแหวกทางให้ราวกับเขามีรัศมีแห่งอำนาจที่มองไม่เห็น ‘ศิลา วรโชติเมธา’ เจ้าของอาณาจักรธุรกิจพลังงานระดับโลกที่ใครๆ ต่างขนานนามว่า ‘อสรพิษแห่งทะเลทราย’ นัยน์ตาคู่คมกริบดุจเหยี่ยวคู่นั้นกวาดมองไปรอบห้อง ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างเพรียวบางของหญิงสาวที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นใหม่ในแวดวงนี้ ศิลาไม่ได้เดินตรงเข้ามาหาเธอทันที แต่นั่นกลับเป็นความทรมานที่แสนหวาน เขาหยุดสนทนากับนักการเมืองผู้ทรงอิทธิพลด้วยท่าทีเย็นชา แต่อารมณ์ที่ฉายชัดในแววตาเมื่อหันกลับมาจ้องมองรินรดานั้น มันเป็นความกระหาย... ชนิดที่ทำให้ผู้หญิงคนไหนก็ตามที่ถูกเขาจ้องมองรู้สึกเหมือนถูกเปลื้องผ้าออกทีละชั้น “คุณดูไม่เหมือนคนที่มาประมูลของเพื่อการกุศลเลยนะ” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้นข้างหูโดยที่รินรดาไม่ทันตั้งตัว เขามาถึงด้านหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ กลิ่นกายผู้ชายที่ผสมผสานระหว่างกลิ่นยาสูบจางๆ กับน้ำหอมราคาแพงของเขากำลังทำให้สมองของเธอกระตุกวูบ รินรดาหันกลับไปเผชิญหน้ากับเขา ระยะห่างที่ใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกันทำให้เธอเห็นเงาของตัวเองในดวงตาสีเข้มคู่นั้น เธอส่งยิ้มที่ฝึกฝนมาอย่างดี “แล้วคุณคิดว่าฉันมาเพื่ออะไรล่ะคะ คุณศิลา?” ศิลายกยิ้มที่มุมปาก มันไม่ใช่รอยยิ้มที่เป็นมิตร แต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่พบเหยื่ออันโอชะ เขาเอื้อมมือหนาไปเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกใบหน้าของเธอ นิ้วมือที่หยาบกร้านจากการทำงานหนักแตะสัมผัสผิวแก้มเบาๆ แต่มันกลับทำให้รินรดารู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่านไปทั่วร่าง “คุณมาเพื่อแย่งชิง... หรือมาเพื่อเป็นของขวัญชิ้นพิเศษให้ผมกันแน่” เขาจงใจลากเสียงต่ำ สัมผัสที่ปลายนิ้วเลื่อนลงมายังลำคอระหง กรีดไล้ไปตามเส้นชีพจรที่กำลังเต้นเร่า รินรดาพยายามบังคับไม่ให้ร่างกายสั่นสะท้าน เธอเชิดหน้าขึ้นรับสัมผัสจาบจ้วงนั้นด้วยแววตาที่ท้าทาย “ระวังนะคะ ถ้าคุณคิดจะกินของขวัญชิ้นนี้ บางทีคุณอาจจะพบว่ามันมีพิษร้ายแรงพอที่จะทำให้คุณตายทั้งเป็นได้” “หึ... ผมชอบของมีพิษ ยิ่งร้ายแรงเท่าไหร่ ความทรมานเวลาถอนพิษมันก็น่าตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น” ศิลาขยับเข้ามาใกล้จนแผ่นอกกว้างของเขากดทับกับส่วนโค้งเว้าของเธอผ่านเนื้อผ้าบางเบา เขาใช้มืออีกข้างโอบรอบเอวบางของเธอไว้แน่น ล็อกร่างเธอให้ขยับไปไหนไม่ได้ กลิ่นกายหอมหวานของหญิงสาวในอ้อมกอดกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวเขาอย่างรุนแรง ในจังหวะที่การประมูลรอบถัดไปเริ่มขึ้นด้วยความวุ่นวาย ศิลากลับลากตัวเธอหลบมุมเข้าไปในทางเดินส่วนตัวหลังเวที แสงไฟสลัวสาดกระทบใบหน้าคมเข้มที่บัดนี้เต็มไปด้วยความต้องการที่ไม่ปิดบัง เขาต้อนเธอจนมุมเข้ากับผนังหินอ่อน มือหนาคว้าข้อมือทั้งสองข้างของเธอตรึงไว้เหนือศีรษะ “ทำไมถึงกล้ามาปรากฏตัวต่อหน้าผม... ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าผมตามล่าคุณมานานแค่ไหน” เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นไหวด้วยความปรารถนา รินรดาจ้องมองดวงตาดุดันนั้นด้วยความแค้นที่สุมอยู่ในอก “เพราะฉันอยากให้คุณรู้ว่า ต่อให้คุณรวยล้นฟ้าหรือมีอำนาจแค่ไหน... คนอย่างคุณก็ไม่มีวันได้ในสิ่งที่ต้องการเสมอไป โดยเฉพาะฉัน” ศิลาหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเย็นยะเยือกแต่กลับเร่าร้อน “นั่นคือสิ่งที่ผมอยากได้ยินที่สุด... ความดื้อรั้นของคุณมันทำให้ผมอยากจะทำลายคุณให้แหลกคามือ แล้วค่อยประกอบร่างคุณขึ้นมาใหม่ด้วยความใคร่” เขาโน้มใบหน้าลงมา ประทับจูบหนักหน่วงที่ซอกคอขาวเนียน สัมผัสจากริมฝีปากที่ร้อนดั่งไฟเผาและไรฟันที่ขบเม้มเบาๆ บนผิวเนื้ออ่อนนุ่ม ทำให้รินรดารู้สึกถึงความพ่ายแพ้ชั่วคราว ร่างกายของเธอทรยศต่อความตั้งใจ สัมผัสที่เขาจงใจส่งผ่านความดิบเถื่อนมานั้นกำลังปลุกเร้าอารมณ์ในส่วนลึกที่เธอพยายามกดทับเอาไว้ ทว่า ในขณะที่ศิลากำลังหลงใหลไปกับสัมผัสหอมหวาน รินรดาก็รวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายดันแผ่นอกของเขาออกพลางกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าแต่แฝงด้วยแผนการที่ร้ายกาจ “ถ้าอยากได้ตัวฉันมากนัก ก็ลองดูว่าในงานประมูลคืนนี้... คุณจะสู้ราคาเพื่อซื้อตัวฉันไปทรมานได้เท่าไหร่” ศิลาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่แววตาสีเข้มจะวาวโรจน์ด้วยความคลั่งไคล้ เขาปล่อยข้อมือเธอแล้วไล้ปลายนิ้วไปตามกรอบหน้าสวยอย่างหวงแหน “เท่าไหร่ผมก็จ่าย... ต่อให้ต้องแลกด้วยทุกอย่างที่ผมมี ผมก็จะทำให้คุณเป็นของผมเพียงคนเดียว โดยที่ไม่มีวันได้กลับไปเป็นอิสระอีกตลอดกาล” ทว่าก่อนที่เขาจะทันได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น แสงไฟในโถงใหญ่ก็ดับพรึ่บลง พร้อมกับเสียงกรีดร้องของผู้คนเมื่อเห็นเงาร่างลึกลับของใครบางคนที่ยืนอยู่ตรงระเบียงเหนือศีรษะของพวกเขา... คนที่รินรดาคาดไม่ถึงว่าจะมีชีวิตรอดกลับมา และเขากำลังถือรูปถ่ายใบหนึ่งที่ศิลาเก็บงำไว้เป็นความลับมาตลอดชีวิต ขอบคุณรี้ดที่น่ารักทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่เปลวเพลิงแห่งความแค้นไปกับเข็มฉายานิศนะคะ