ฟื้นคืนจากเงื้อมมือมรณะ

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับของยาต้มตังกุยราคาถูกคละคลุ้งจนติดอยู่ในประสาทสัมผัส หลินฟางขยับเปลือกตาอย่างยากลำบาก ความเจ็บแปลบแล่นพล่านจากขมับขวาลงมาถึงต้นคอ ราวกับมีใครเอาค้อนมาทุบซ้ำๆ ที่จุดเดิม ความรู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอกราวกับจมดิ่งอยู่ใต้กระแสน้ำเชี่ยวกรากทำให้เธอต้องสูดลมหายใจเฮือกใหญ่เข้าปอด "ฟื้นแล้วหรือนังตัวดี! นอนสำออยอยู่ได้ คิดว่าแกล้งตายแล้วจะไม่ต้องรับผิดชอบเรื่องค่าสินสอดที่รับมาหรือไง!" เสียงแหลมสูงบาดแก้วหูพุ่งทะลุผนังดินปนฟางข้าวเข้ามา เสียงฝ่ามือกระแทกโต๊ะไม้ดังปังสะท้อนก้องห้องแคบๆ หลินฟางกะพริบตาถี่เพื่อปรับโฟกัส ภาพเพดานมุงจากที่คุ้นเคยจนน่าสะอิดสะเอียนปรากฏแก่สายตา นี่คือบ้านพักทรุดโทรมท้ายหมู่บ้านหง Hsing ในมณฑลเหอหนาน ปี ค.ศ. 1978 ช่วงเวลาที่ประเทศกำลังก้าวผ่านความผันผวนครั้งใหญ่ แต่นรกขุมนี้ยังคงจองจำคนตระกูลหลินไว้ด้วยความยากจนและความโลภ สมองที่เคยว่างเปล่าค่อยๆ เรียบเรียงความทรงจำ สองชาติภพหลอมรวมเป็นหนึ่ง ชาติก่อนเธอคือแพทย์หญิงหลิน ศัลยแพทย์มือหนึ่งผู้เยือกเย็นและเฉียบคมแห่งโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยชื่อดัง ทว่าชีวิตต้องจบลงด้วยคมมีดของญาติสนิทที่ฮุบมรดก และในชาตินี้ เธอกลับฟื้นคืนชีพกลับมาในร่างของหลินฟางวัยสิบเก้าปี—ช่วงเวลาชี้ชะตาที่ป้าสะใภ้ตัวแสบ "หลินกุ้ยหลาน" วางแผนขายเธอให้แก่พ่อหม้ายตระกูลซุนเพื่อแลกกับเงินแปดสิบคู่และแป้งสาลีสองกระสอบ! "ฉันถามแกไม่ได้ยินหรือไง หลินฟาง! ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้! ช่างเย็บผ้าในเมืองเขารอรับตัวแกไปเป็นเมียคนที่สามแล้ว อย่าทำให้ตระกูลหลินต้องเสียหน้า!" หลินกุ้ยหลานผลักประตูไม้ผุพังเข้ามาอย่างถือวิสาสะ ใบหน้าอิ่มเอิบด้วยเนื้อหนังของคนเอาเปรียบชาวบ้านบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว มือสวมกำไลหยกเทียมราคาถูกชี้หน้าเธออย่างไม่ไว้หน้า หลินฟางไม่ได้ตอบทันที เธอยันกายลุกขึ้นช้าๆ ความเจ็บปวดที่ศีรษะยังคงอยู่ แต่แววตาที่มองกลับไปยังหลินกุ้ยหลานนั้นเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง มันไม่ใช่แววตาของเด็กสาวหวาดกลัวที่ยอมจำนนต่อโชคชะตาอีกต่อไป หากแต่เป็นสายตาของศัลยแพทย์ผู้ถือมีดผ่าตัด กำลังมอง "ก้อนเนื้อร้าย" ที่ต้องกำจัดทิ้งเพื่อรักษาชีวิตของผู้ป่วย "ป้าสะใภ้..." น้ำเสียงของหลินฟางแหบแห้ง ทว่าราบเรียบและเย็นเยียบจนอีกฝ่ายชะงักกึก "ท่านบอกว่า... ฉันต้องไปแต่งงานเพื่อตระกูลหลินอย่างนั้นหรือ?" หลินกุ้ยหลานแค่น "หอะ! แกกินข้าวแดงแกงร้อนบ้านฉันมาหลายปี ถึงเวลาทดแทนบุญคุณแล้ว อย่ามาทำเป็นไขسแดง แกไม่มีสิทธิ์เลือก!" หลินฟางค่อยๆ ก้าวลงจากเตียงไม้กระดานแข็งๆ เท้าเปล่าสัมผัสพื้นดินเย็นเยียบ เธอไม่ได้ส่งเสียงโวยวาย ไม่ร้องไห้ฟูมฟายตามบทบาทที่ป้าสะใภ้คาดหวัง รอยยิ้มบางเบาแต่ไร้อุณหภูมิผุดขึ้นที่มุมปาก ในมิติในจิตสำนึกของเธอ พลังงานความร้อนอุ่นวาบแผ่ซ่านขึ้นมาจากสร้อยคอรูปหยดน้ำ—มิติฟาร์มสมุนไพรและคลังแสงแพทย์ที่ตามติดวิญญาณเธอข้ามภพมา เพียงแค่เธอนึกถึง เครื่องมือแพทย์ครบครันและตู้ยาโบราณนับพันชนิดก็พร้อมใช้งานได้ทันที "บุญคุณที่ให้ข้าวให้น้ำกิน... ฉันจำได้แม่นยำทีเดียวครับ... อ้อ, ไม่สิ จำได้ไม่เคยลืมเลยต่างหาก" หลินฟางเน้นเสียงคำว่าบุญคุณอย่างมีความหมาย ก่อนจะก้าวเข้าไปหาหลินกุ้ยหลานทีละก้าว แรงกดดันประหลาดแผ่ออกมาจากร่างบอบบาง ทำให้ป้าสะใภ้ผู้ปากกล้าถึงกับผถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว "แก... แกมองตาฉันแบบนั้นหมายความว่ายังไง นังเด็กเวรนี่!" "หมายความว่า บัญชีหนี้สินระหว่างท่านกับฉัน... ถึงเวลาต้องเริ่มชำระดอกเบี้ยกันแล้วล่ะครับ" ก่อนที่หลินกุ้ยหลานจะได้ทันอ้าปากด่าทอต่อ ประตูรั้วด้านนอกก็ถูกผลเปิดออกอย่างแรง เสียงฝีเท้าหนักแน่นมั่นคงก้าวเข้ามาในลานบ้าน ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มในชุดเสื้อคลุมทหารเก่าๆ ที่เปื้อนฝุ่นดินและเหงื่อไคลก้าวเข้ามา ใบหน้าคมคายมีรอยแผลเป็นจางๆ ที่หางตา แววตาคมกริบกวาดมองสถานการณ์ในบ้านเพิงหมาแหงนแห่งนี้ด้วยความเย็นชา เฉินเหว่ย—สามีตามกฎหมายที่เพิ่งจดทะเบียนสมบัติกันหมาดๆ ตามคำสั่งของทางการ ทหารผ่านศึกผู้ถูกตราหน้าว่าเป็น "ตัวซวย" และถูกครอบครัวหลินขับไสไล่ส่งให้มาอยู่กระท่อมปลายนาด้วยกัน เฉินเหว่ยไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาก้าวเข้ามาขวาง1ระหว่างหลินฟางกับหลินกุ้ยหลาน ร่างกายกำยำบดบังภรรยาตัวน้อยไว้มิดชิด สายตาดุจพญาอินทรีจ้องมองป้าสะใภ้จนอีกฝ่ายกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ "ภรรยาผม... ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์พาตัวไปทั้งนั้น" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลังเอ่ยขึ้นอย่างเด็ดขาด หลินฟางมองแผ่นหลังกว้างที่ยืนตระหง่านปกป้องเธอ ความรู้สึกอบอุ่นแปลกประหลาดไหล 0ซ่านเข้าสู่หัวใจที่ด้านชาจากชาติก่อน ชาตินี้... เธอไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพังอีกต่อไปแล้ว ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงเคาะประตูรั้วด้านนอกก็ดังขึ้นสามครั้งติดต่อกัน พร้อมกับเสียงตะโกนแหบแห้งของหัวหน้าหมู่บ้านที่ทำให้สีหน้าของหลินกุ้ยหลานเปลี่ยนเป็นซีดเผือกในพริบตา "หลินกุ้ยหลาน! ออกมานี่! ทางการในอำเภอส่งคนมาตรวจสอบเรื่องการซื้อขายตัวคน สารวัตรทหารมาถึงหน้าหมู่บ้านแล้ว!" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับเส้นทางล้างแค้นและสร้างเนื้อสร้างตัวครั้งนี้ด้วยกันนะครับ