โปรเจกต์นรกกับคนเย็นชา

“ถ้าคุณมีเวลาว่างพอจะมานั่งจิบกาแฟให้หายร้อนแทนที่จะเช็กสเกลงานให้ละเอียด ฉันแนะนำให้คุณไปสมัครเป็นพนักงานร้านกาแฟแทนสถาปนิกนะคะ คุณธาม” พายกระแทกเมาส์ลงบนโต๊ะทำงานเสียงดังฟังชัด จนร่างสูงใหญ่ที่ยืนกอดอกพิงผนังกระจกฝ้าในห้องประชุมวีไอพีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาคมกริบดุจมีดโกนของเขากวาดมองกราฟิกดีไซน์เนอร์สาวตรงหน้าที่กำลังส่งสายตาอาฆาตมาให้ ธามไม่ตอบทันที เขายกแก้วอเมริกาโน่เย็นขึ้นจิบช้าๆ กิริยาท่าทางสุขุมเยือกเย็นจนน่าหมั่นไส้ ต่างจากพายที่หัวใจเต้นรัวด้วยความเดือดดาลจากการแก้ไฟล์งานรอบที่สิบสองในเวลาไม่ถึงสามชั่วโมง “งานดีไซน์ที่ไม่มีจิตวิญญาณ ต่อให้ใส่ฟอนต์สวยแค่ไหน มันก็เป็นได้แค่ขยะทางสายตาครับ คุณพาย” เขาเน้นเสียงต่ำที่แฝงไปด้วยแรงกดดัน “และที่ผมให้คุณแก้ เพราะผมยังไม่เห็น ‘หัวใจ’ ของงานที่ผมบรีฟไปในชิ้นงานพวกนี้เลย” “หัวใจเหรอคะ?” พายหัวเราะในลำคอ เธอเดินเข้าไปใกล้เขาจนระยะห่างลดลงเหลือเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงแนววู้ดดี้จางๆ จากตัวเขาทำให้เธอยิ่งรู้สึกขัดใจ “งั้นช่วยบอกทีว่าความเพอร์เฟกต์ที่ไร้ที่ติของคุณมันมีความหมายตรงไหน ในเมื่อโปรเจกต์นี้ต้องการกลุ่มเป้าหมายคือคนรุ่นใหม่ ไม่ใช่การโชว์อีโก้ผ่านเส้นสายและสเปซที่ดูแข็งทื่อแบบนี้!” ธามโน้มตัวลงมาหาเธอ รัศมีแห่งความเย็นชาห่อหุ้มรอบตัวเขาจนอุณหภูมิในห้องประชุมดูเหมือนจะลดต่ำลงเฉียบพลัน ดวงตาสีเข้มคู่นั้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ ราวกับจะค้นหาความนัยบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความปากเก่ง “คุณกำลังสู้เพื่อ ‘งาน’ หรือสู้เพื่อ ‘ชนะใจผม’ กันแน่?” เขาถามเสียงพร่า ทว่าแฝงไปด้วยนัยยะที่ทำให้พายชะงักไปครู่หนึ่ง พายไม่ยอมหลบสายตา เธอเชิดหน้าขึ้นแม้หัวใจจะเริ่มเต้นผิดจังหวะด้วยความประหม่าที่พยายามซ่อนไว้ “อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลยค่ะ สิ่งเดียวที่ฉันอยากชนะคือความเห็นแก่ตัวของคุณ... ที่ทำให้งานของทีมต้องล่าช้า” “ดี” ธามเหยียดยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา “งั้นคืนนี้เรามาเริ่มกันใหม่ที่ห้องทำงานผม เคลียร์ให้จบแบบตัวต่อตัว ถ้าคุณมั่นใจว่างานของคุณดีพอ ผมจะเซ็นอนุมัติให้โดยไม่มีเงื่อนไข แต่ถ้าไม่... คุณต้องยอมรับเงื่อนไขของผม” “เงื่อนไขอะไรคะ?” ธามก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอมากขึ้น จนพายสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากร่างกายกำยำของเขา มือหนาของเขายกขึ้นกั้นประตูห้องประชุมไว้ ไม่ให้เธอหนีไปไหนได้ มืออีกข้างที่ถือแก้วกาแฟวางลงบนโต๊ะข้างตัวพาย ล้อมกรอบเธอไว้ในอาณาเขตของเขาอย่างสมบูรณ์ “เงื่อนไขที่ว่า... ต่อจากนี้ไป คุณต้องทำทุกอย่างตามที่ผมสั่ง โดยไม่มีข้อแม้” ลมหายใจของพายสะดุดกึก ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุม มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ ทว่าหัวใจของเธอกลับเต้นรัวราวกับกลองรบ เธอรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้คือ ‘ปีศาจ’ ในร่างสถาปนิกที่เยือกเย็นและอันตรายที่สุดเท่าที่เคยเจอมา แต่ความดื้อรั้นในใจกลับบอกให้เธอพยักหน้ายอมรับคำท้าทายนี้ ทว่าก่อนที่เธอจะได้เอ่ยปากตกลง ประตูกระจกบานใหญ่ก็ถูกผลักเข้ามาอย่างแรงจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว “ธามคะ! มาอยู่ที่นี่เองเหรอ รินคิดว่าคุณจะติดประชุมด่วนเสียอีก” เสียงหวานแหลมที่คุ้นหูทำให้ธามชะงัก เขารีบผละตัวออกห่างจากพายทันที สีหน้าเย็นชาเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเรียบเฉยที่คาดเดาอารมณ์ไม่ได้ พายหันไปมองร่างระหงที่ก้าวเข้ามาด้วยชุดเดรสสีแดงเพลิง ใบหน้าที่ผ่านการแต่งแต้มมาอย่างประณีตนั้นเชิดขึ้นเล็กน้อย รินปรายตามองพายด้วยสายตาเหยียดหยาม ก่อนจะตรงเข้าไปควงแขนธามอย่างถือสิทธิ์ “พอดีผมมีงานต้องเคลียร์ต่อกับคุณพาย คุณมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ ริน?” ธามถามเรียบๆ แต่สายตาที่เขามองรินกลับดูว่างเปล่าจนน่ากลัว รินยิ้มกว้าง เธอไม่ได้สนใจสายตาของพายแม้แต่น้อย มือเรียวของเธอลูบไล้ไปตามแขนเสื้อเชิ้ตของธามอย่างจงใจ “ก็แค่เรื่องงานนั่นแหละค่ะ แต่รินว่าตอนนี้เราไปหาอะไรทานกันดีกว่านะคะ ปล่อยให้เด็กฝึกงานเขาจัดการงานจุกจิกพวกนี้ไปเถอะค่ะ... จริงไหมคะ คุณพาย?” พายเม้มปากแน่น ความรู้สึกบางอย่างที่เธอพยายามกดไว้กำลังปะทุขึ้นมา เธอหันไปสบตากับธามที่ยืนนิ่งราวกับรูปปั้น ร่างสูงไม่ได้ขัดขืนการเกาะกุมของริน แต่ดวงตาของเขากลับเหลือบมามองพายด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ในจังหวะที่พายกำลังจะหันหลังเดินหนีไปจากสถานการณ์น่าอึดอัดนี้ ธามก็ขยับตัวแรงจนรินเสียหลักไปเล็กน้อย เขาคว้าข้อมือพายไว้แน่นด้วยมือข้างเดียว ก่อนจะหันไปพูดกับรินด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบกว่าเดิม “เชิญรินไปก่อนเถอะครับ คืนนี้ผมมี ‘โปรเจกต์นรก’ ที่ต้องปิดให้จบ... กับคนคนนี้” รินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ขณะที่พายเองก็ยืนอึ้งกับคำพูดของเขา บรรยากาศในห้องประชุมกดดันจนแทบหายใจไม่ออก เมื่อธามหันมาหาเธอแล้วกระซิบด้วยเสียงที่ได้ยินเพียงสองคน “จำไว้ว่านรกของจริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นหลังจากนี้ เตรียมตัวให้พร้อมนะครับ... พาย” ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนแรกของโปรเจกต์นรกครั้งนี้ไปด้วยกันนะคะ เมล่อนโซดาจะรีบมาต่อตอนถัดไปให้เร็วที่สุดค่ะ!