รันเวย์นี้ไม่มีที่ให้คนอ่อนแอ

เสียงชัตเตอร์จากกล้องนับร้อยตัวที่รัวระเบิดแสงแฟลชวับวาบราวกับพายุฝนฟ้าคะนองในค่ำคืนนี้ ไม่ได้ทำให้หัวใจของ รสา เต้นเร็วขึ้นแม้แต่น้อย ความนิ่งสงบภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยและแววตาคมกริบดั่งใบมีดโกนคือเกราะป้องกันชั้นดีที่เธอสวมไว้ ในฐานะครีเอทีฟไดเรกเตอร์และดีไซเนอร์สาวผู้แบกรับความคาดหวังทั้งหมดของแบรนด์ รสาไม่มีที่ว่างให้ความผิดพลาด แม้กระทั่งรอยยิ้ม เธอก็เลือกที่จะมอบให้เพียงความเย่อหยิ่งและสง่างามบนรันเวย์ไฮแฟชั่นระดับประเทศ คอลเลกชัน ‘Nocturne Mirage’ เปิดฉากขึ้นด้วยเสียงดนตรีบีทหนักหน่วงเร้าใจ นางแบบในชุดผ้าไหมซาตินสีเข้มตัดเย็บด้วยโครงสร้างสถาปัตยกรรมล้ำสมัยก้าวเดินผ่านฟร้อนต์โรว์ด้วยท่วงท่าที่ทรงพลัง ทุกย่างก้าวสะท้อนความตั้งใจและความหยาดเหงื่อที่รสาเทลงไปตลอดหกเดือนเต็ม รสา đứngกอดอกอยู่หลังม่านโปร่งแสง สายตากวาดมองผ่านความมืดไปยังที่นั่งแถวหน้าสุด—จุดที่บรรดากูรูและเซเลบริตี้ระดับท็อปนั่งตรึงอยู่ และเธอก็เห็น ‘คนคนนั้น’ กานต์พิชชา ทายาทสาวหมื่นล้านแห่งอาณาจักรเครื่องเพชรพรีเมียม ‘Aura Gems’ กำลังนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีผ่อนคลายจนน่าหมั่นไส้ ชุดเดรสผ้าทวีตเข้ารูปขับเน้นรูปร่างเพรียวระหงให้โดดเด่นยิ่งขึ้นท่ามกลางแสงสลัว แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตารสายิ่งกว่าเครื่องเพชรเม็ดโตบนข้อมือของอีกฝ่าย คือรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยัน—รอยยิ้มที่กำลังบอกเธอชัดเจนว่า ผลงานชิ้นเอกที่เธอภาคภูมิใจนักหนา กำลังถูกตีค่าเป็นแค่เรื่องตลกในสายตาของไฮโซสาวผู้เกิดมาบนกองเงินกองทอง เมื่อเสียงดนตรีจบลงพร้อมกับไฟฟลอร์ที่สว่างวาบ รสาเดินก้าวออกมาเพื่อรับเสียงปรบมือ เธอยกมือขึ้นแตะหน้าอกเล็กน้อยโค้งศีรษะรับความชื่นชม ทว่าดวงตากลับพุ่งตรงไปยังแถวหน้าอย่างไร้ความลังเล เธอสบตากับกานต์พิชชาพอดิบพอดี—ดวงตากลมโตคู่สวยคู่นั้นไม่ได้มีแววชื่นชมยินดีเลยแม้แต่น้อย "ผลงานชิ้นเอกเหรอคะ?" เสียงหวานใสแต่บาดลึกดังขึ้นอย่างจงใจ ท่ามกลางเสียงฮือฮาของผู้คนรอบข้างที่กำลังทยอยลุกขึ้น กานต์พิชชาไม่ได้ลุกตามคนอื่น เธอยังคงนั่งนิ่ง ไขว่ห้าง และมองตรงมาที่รสาด้วยสายตาวิพากษ์วิจารณ์แบบไร้ความปรานี "ฉันนึกว่าหลุดมาจากพิพิธภัณฑ์ผ้าเก่าๆ ซะอีก ดีไซเนอร์มือหนึ่งของประเทศหมดมุกแล้วเหรอคะ ถึงได้หยิบเอาซิลูเอทเมื่อสิบปีที่แล้วมาปัดฝุ่นใหม่ขายคนดู" ความเงียบราวกับถูกมนต์สะกดโรยตัวลงในกลุ่มคนใกล้เคียง ทีมงานเบื้องหลังถึงกับหน้าถอดสี รสาชะงักไปชั่วเสี้ยววินาที เล็บเรียวสวยจิกเข้ากับฝ่ามือใต้ชายแขนเสื้อเบาๆ เพื่อสะกดกลั้นอารมณ์พุ่งพล่านที่ตีตื้นขึ้นมาเป็นระลอก ความเจ็บปวดในอดีตเรื่องการยอมรับจากวงการแฟชั่นที่เธอเพียรพยายามปีนป่ายขึ้นมา ถูกสะกิดให้แผลเปิดออกด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำของคนตรงหน้า แต่ในเมื่อรสาไม่ใช่คนที่จะยอมก้มหัวให้ใครเหยียบย่ำง่ายๆ รอยยิ้มเยือกเย็นจึงระบายขึ้นบนเรียวปากสีแดงก่ำทันที เธอไม่รอให้ใครมาช่วยแก้สถานการณ์ รสาตัดสินใจเดินตรงดิ่งลงจากรันเวย์ มุ่งหน้าไปยังฟร้อนต์โรว์ด้วยฝ่าเท้าที่มั่นคง เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดัง *คลิก... คลิก...* เป็นจังหวะที่ทรงพลังและบีบหัวใจคนรอบข้าง "ถ้าคุณกานต์พิชชาใช้สายตาที่ประดับด้วยเพชรราคาแพงมหาศาลมองให้ลึกกว่าเปลือกนอก คุณน่าจะเห็นนะคะว่าโครงสร้างของชุดนี้มันฉีกกฎฟิสิกส์และโครงสร้างเดิมไปไกลแค่ไหนแล้ว" รสาหยุดยืนตรงหน้าเก้าอี้ของอีกฝ่าย ระยะห่างระหว่างเธอกับกานต์พิชชาเหลือเพียงแค่ก้าวเดียว กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวราคาแพงลอยปะทะจมูก ชวนให้รู้สึกมึนงงเล็กน้อย แต่นั่นยิ่งทำให้รสายิ่งเชิดหน้าขึ้นสูง "หรือว่า... คลังสมองของคุณมีไว้ประดับเพชรอย่างเดียว จนพื้นที่วิเคราะห์งานศิลปะมันเต็มหมดแล้วล่ะคะ" กานต์พิชชาเงยหน้าขึ้นสบตาดีไซเนอร์สาวผู้พยศไม่แพ้กัน ดวงตาคู่คมพราวระยับด้วยความท้าทาย ไม่มีทีท่าสะท้านสะเทือนต่อวาจาเชือดเฉือนนั้นเลยแม้แต่น้อย กลับกัน... มุมปากของทายาทสาวหมื่นล้านกลับยกย่องขึ้นสูงกว่าเดิมราวกับสนุกสนานเสียเต็มประดาที่ได้เห็นแมวป่าแยกเขี้ยวใส่ "ปากเก่งใช้ได้นี่คะ รสา" กานต์พิชชาเอียงคอมองเล็กน้อย น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยความเย้ายวนอันตราย เธอยื่นมือเรียวที่สวมแหวนเพชรเม็ดเป้งขึ้นมาเกลียวปอยผมเล่นอย่างไม่รีบร้อน "แต่ก็น่าเสียดาย... ที่ความมั่นใจของคุณมันดันสวนทางกับรสนิยมบนผืนผ้าซะเหลือเกิน ถ้าคุณยอมรับคำวิจารณ์ไม่ได้ตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ามาในวงการนี้ ป่านนี้คุณคงแขวนเข็มเย็บผ้าไปนานแล้วล่ะค่ะ" รสาขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นรูปชัดเจน หัวใจเต้นแรงขึ้นด้วยความโกรธปนความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างที่เธออธิบายไม่ถูก เธอก้มตัวลงเล็กน้อยให้อยู่ในระดับสายตาเดียวกับกานต์พิชชา ระยะห่างที่ใกล้ชิดจนเกือบจะได้ยินเสียงลมหายใจ ทำให้บรรยากาศรอบตัวเหมือนมีกระแสไฟฟ้าสถิตแล่นผ่านจนผิวหนังรู้สึกซ่า "คำวิจารณ์ที่มีประโยชน์ ฉันยินดีรับฟังค่ะคุณกานต์พิชชา..." รสากระซิบด้วยน้ำเสียงต่ำพร่าทว่าดุดัน ชิดริมฝีปากอีกฝ่ายจนเกือบสัมผัส "...แต่วิจารณ์อย่างไร้สาระแบบที่คุณทำเมื่อกี้ เขาเรียกว่า 'อาการเรียกร้องความสนใจ' จากดีไซเนอร์มากกว่านะคะ" กานต์พิชชาชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินคำตอบที่เผ็ดร้อนเกินคาด ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกสนุก แววตาซุกซนและดื้อรั้นฉายชัดขึ้นมาแทนที่ความเย่อหยิ่ง ทว่าก่อนที่กานต์พิชชาจะได้ทันเปิดฉากสวนกลับด้วยประโยคเจ็บแสบตามสไตล์ของเธอ เสียงฝีเท้าเร่งรีบพร้อมเสียงเรียกชื่อบรรณาธิการบริหารก็ดังแทรกขึ้นมาจากด้านหลัง "รสา! คุณกานต์พิชชาคะ! ทางนี้ค่ะ!" เสียงของ ธีรดา บรรณาธิการบริหารสาวจอมป่วนผู้มีสายตารู้ทันทุกสถานการณ์ดังขึ้น พร้อมกับร่างโปร่งในชุดสูทโอเวอร์사이즈ที่พุ่งเข้ามาแทรกกลางระหว่างพวกเธอทั้งสองคนพอดี ธีรดากวาดตามองหน้าดีไซเนอร์สาวกับทายาทหมื่นล้านสลับกันไปมาด้วยรอยยิ้มเจ้าเลื้อยที่ปิดไม่มิด ราวกับกำลังชมละครฉากโปรด "อุ๊ย... บรรยากาศดูร้อนแรงกว่าไฟบนรันเวย์เมื่อกี้ซะอีกนะคะเนี่ย" ธีรดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะหันไปทางรสาแล้วกระซิบเสียงเบาแต่ได้ยินกันชัดเจน "พอดีเลยรสา... คุณกานต์พิชชาเขามีข้อเสนอ 'พิเศษ' มากๆ เกี่ยวกับโปรเจกต์คอลเลกชันถัดไปของคุณ ที่รับรองว่าถ้าเธอได้เข้ามามีส่วนร่วมด้วยแล้ว... รสาอาจจะไม่ได้แค่หัวเสียแบบนี้แน่ๆ ค่ะ" รสาขมวดคิ้วมุ่น ละสายตาจากใบหน้าสวยเฉี่ยวของกานต์พิชชามาชั่วคราวเพื่อมองเพื่อนสนิทตัวดี "หมายความว่ายังไง ยัยธี?" กานต์พิชชาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดชุดเดรสให้เข้าที่อย่างใจเย็น เธอมองรสาด้วยรอยยิ้มลึกลับที่ซ่อนประกายไฟประหลาดไว้ในดวงตา ก่อนจะเอื้อมมือมาปัดเศษด้ายจิ๋วที่ติดอยู่ตรงปกเสื้อของรสาออกอย่างถือวิสาสะ โดยที่รสาไม่ทันได้ถอยหนี "ก็หมายความว่า..." กานต์พิชชาโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูของรสาแผ่วเบา จนความอุ่นร้อนจากลมหายใจเป่ารดต้นคอ ทำเอาดีไซเนอร์สาวผู้เยือกเย็นถึงกับสะดุ้งวาบ หัวใจกระตุกวูบไปจังหวะหนึ่ง "...ฉันนี่แหละค่ะ จะเป็นคนลงทุนซื้อหุ้นทั้งหมดในแบรนด์ของคุณ เพื่อบังคับให้คุณต้องมานั่งออกแบบเครื่องเพชรคู่กับชุดดีไซน์เชยๆ ของคุณเอง... แบบตัวต่อตัว" รสาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หันขวับกลับมาหมายจะเอ่ยปากปฏิเสธคำพูดที่อุกอาจนั้น แต่ทว่า— กานต์พิชชาไม่ได้รอให้เธอได้พูดอะไรต่อ ทายาทสาวหมื่นล้านเพียงแค่ส่งยิ้มหวานหยดย้อยที่ชวนให้หมั่นไส้ที่สุดในโลกมาให้ ก่อนจะหันหลังเดินจากไปท่ามกลางแสงแฟลชที่สาดตามหลัง ทิ้งให้รสายืนแข็งทื่ออยู่กับที่ หัวใจเต้นรัวแรงจนแทบจะกระโจนออกมานอกอกด้วยความสับสนและเร่าร้อนที่ถูกจุดประกายขึ้นอย่างไม่มีวันดับ ————————————————————————— ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเปิดฉากความแซ่บครั้งนี้ไปกับควีนบีทูโกนะคะ