บทที่ 1: ศิษย์ไร้ค่ากับกระบี่หักใต้หุบเหว

สายลมหวีดหวิวพัดผ่านยอดผาหมื่นเซียน... หลินเซียวในวัยสิบเจ็ดปีกุมหน้าอกที่ชุ่มไปด้วยโลหิต ความเจ็บปวดจากการถูกสหายร่วมสำนักทำลายจุดตันเถียนยังคงแล่นริ้วไปทั่วร่าง "หลินเซียว... เจ้าเป็นเพียงเศษสวะ จะมีคุณสมบัติครอบครองไข่มุกมังกรฟ้าได้อย่างไร!" เสียงหัวเราะเยาะของศิษย์พี่ใหญ่ยังคงดังก้องในหู ทว่าในขณะที่สติของเขากำลังจะดับวูบลง มือของเขากลับสัมผัสได้ถึงเศษเหล็กขึ้นสนิมชิ้นหนึ่งใต้เศษซากหิน ทันใดนั้น แสงสีครามสว่างจ้าดั่งดวงตะวันก็ระเบิดออก เสียงคำรามกึกก้องที่ราวกับมาจากยุคบรรพกาลดังก้องขึ้นในวิญญาณ! [ตรวจพบสายเลือดเทวะมังกรโบราณ... กำลังเริ่มหลอมรวมกระบี่เก้าภพ... ปลดผนึก 10%!]