ยอดเชฟมิติฟาร์มกับสามีหนุ่มนายร้อยยุค 80•ตอนที่ 1

ทะลุมิติสู่ยุคขาดแคลน

ผลงานโดย ส้มหวานมิติลับ
"ถ้าแกล้งทำเป็นตายแล้วบ้านนี้จะมีข้าวสารเพิ่มขึ้นมาสักชั่ง ฉันจะยอมให้แกนอนยาวถึงชาติหน้าเลยย่ะ อีสะใภ้ขี้เกียจ!" เสียงตบโต๊ะไม้เก่า ๆ ดังปังจนจานชามสังกะสีบนตู้สั่นสะเทือน ตามด้วยแรงเขย่าที่หัวไหล่ซึ่งกระชากร่างของหลี่จินฮุ่ยให้หลุดจากห้วงนิทราอันยาวนาน กลิ่นอับชื้นของดินโคลนผสมกับกลิ่นเหงื่อไคลและกลิ่นข้าวต้มเจือจางลอยเข้าจมูกจนเธอต้องขมวดคิ้วมุ่น ความเจ็บแปลบแล่นริ้วไปทั่วแผ่นหลังจากการนอนบนเตียงไม้แข็ง ๆ ที่รองด้วยฟางแห้ง ๆ หลี่จินฮุ่ย เชฟสาวมือหนึ่งจากศตวรรษที่ 21 ผู้ครองรางวัลมิชลินสามปีซ้อนและเป็นเจ้าของอาณาจักรเชนร้านอาหารชื่อดัง พยายามกะพริบตาปรับโฟกัส ภาพเบื้องหน้าไม่ใช่ห้องครัวสแตนเลสเงางามไฮเทคของเธอ แต่เป็นฝาผนังดินเหนียวที่แตกปริ หน้าต่างไม้ผุ ๆ ที่มีแสงแดดสาดส่องผ่านรอยโหว่ และหญิงวัยกลางคนในชุดเสื้อผ้าฝ้ายเก่า ๆ สีมอซอ ที่กำลังยืนค้ำหัว ย่นจมูกด้วยความเกลียดชัง แม่เฒ่าเฉิน... แม่สามีจอมเคี่ยวและเห็นแก่ตัวที่สุดในหมู่บ้านหง H "มองหน้าฉันทำไม? คิดจะเถียงหรือไง อีเด็กนี่ ตั้งแต่แต่งเข้าบ้านตระกูลลู่มา แกกินเปลืองไปเท่าไหร่แล้ว แรงงานก็ไม่ค่อยจะมีทำ วัน ๆ เอาแต่นอนสำออย ลูกชายฉันส่งเงินกลับมาแต่ละที แกแอบเอาไปซ่อนไว้ไหนหมด คายออกมาเดี๋ยวนี้!" แม่เฒ่าเฉินแผดเสียงแหลมสูง นิ้วเหี่ยวย่นจิ้มลงมาที่หน้าผากของเธอซ้ำ ๆ หลี่จินฮุ่ยสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อระงับสติอารมณ์ สมองอันชาญฉลาดที่ผ่านการบริหารจัดการครัวระดับโลกมาแล้วกำลังประมวลผลสถานการณ์ ความทรงจำแปลกปลอมไหลทะลักเข้ามาในหัวราวกับเขื่อนแตก เธอกลายเป็น "หลี่จินฮุ่ย" หญิงสาววัยสิบเก้าปีที่ถูกคลุมถุงชนให้แต่งงานกับ ลู่ถิง นายทหารหนุ่มอนาคตไกลผู้ถูกส่งตัวไปประจำการในค่ายทหารห่างไกล ทิ้งให้เธอต้องเผชิญหน้ากับแม่สามีและบ้านใหญ่ที่จ้องแต่จะสูบเลือดสูบเนื้อ ร่างกายนี้เพิ่งจะเป็นลมหมดสติไปด้วยความอดอยากและตรอมใจ แต่ตอนนี้... เจ้าของร่างเดิมคงสิ้นใจไปแล้ว และวิญญาณของเชฟสาวจากยุคปัจจุบันก็เข้ามาแทนที่ ท้องของหลี่จินฮุ่ยส่งเสียงร้องโครกครากออกมาอย่างดัง เป็นสัญญาณประท้วงที่น่าอนาถที่สุดในรอบสามสิบชีวิตของเธอ ความหิวโหยระดับวิกฤตแผ่ซ่านไปทั่วกระเพาะอาหาร ข้าวต้มใสแจ๋วที่ลอยเห็นเมล็ดข้าวไม่ถึงยี่สิบเมล็ดในชามตรงมุมห้อง นั่นหรือคืออาหารของคนในยุค 1980 นี้? "แม่คะ..." หลี่จินฮุ่ยเปล่งเสียงแหบแห้งออกมา น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่แฝงไว้ด้วยความเย็นเยียบที่ทำให้แม่เฒ่าเฉินชะงักไปชั่วขณะ "ท่านบอกว่าฉันกินเปลือง งั้นเรามาลองคำนวณดูไหมคะว่า ตั้งแต่ฉันแต่งเข้ามา เงินที่พี่ถิงส่งกลับมาบ้านห้าสิบหยวนทุกเดือน มันไปอยู่ที่กระเป๋าใครหมด? น้องสาวสามีได้เสื้อผ้าใหม่กี่ชุด พี่ชายสามีได้ซื้อจักรยานคันใหม่ด้วยเงินส่วนไหน?" "นัง... นังสะใภ้ปากดี!" แม่เฒ่าเฉินหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความโกรธจัดที่ถูกจี้จุดดำมืด นางยกมือขึ้นทำท่าจะตบลงบนใบหน้าขาวซีดของหลี่จินฮุ่ย "แกกล้าดียังไงมาทวงบุญคุณกับบ้านฉัน แกมันก็แค่ตัวกินข้าวฟรีที่พี่ชายฉันหามาเลี้ยง!" หลี่จินฮุ่ยไม่หลบ เธอกลับคว้าข้อมือเหี่ยวย่นนั้นไว้ด้วยแรงที่คาดไม่ถึง ดวงตากลมโตคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของแม่สามี รังสีความกดดันแบบเชฟใหญ่ผู้ควบคุมลูกน้องนับร้อยแผ่ซ่านออกมาจนแม่เฒ่าเฉินรู้สึกหนสันหลังวาบอย่างประหลาด *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณดิจิทัลใส ๆ ดังขึ้นในห้วงความคิดของหลี่จินฮุ่ย พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมใสแจ๋วที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า มีเพียงเธอเท่านั้นที่มองเห็น [ยินดีต้อนรับสู่ "ซูเปอร์มาร์เก็ตมิติลับระดับปรมาจารย์" ระบบปลดล็อกสำเร็จ!] [สถานะปัจจุบัน: ทรัพยากรภายในมิติ - วัตถุดิบอาหารพรีเมียมจากทั่วโลก, เครื่องปรุงรสครบวงจร, และอุปกรณ์ครัวอัจฉริยะ พร้อมใช้งาน] [ภารกิจแรก: ยกระดับโภชนาการตนเอง เอาชนะความยากจน และสั่งสอนผู้ที่ดูถูกเหยียดหยาม] หัวใจของหลี่จินฮุ่ยกระตุกวูบ ความตื่นเต้นพุ่งพล่านไปทั่วร่าง มิติลับห้างสรรพสินค้าที่เธอสะสมไว้ก่อนทะลุมิติยังอยู่ครบถ้วน! ไม่ว่าจะเป็นเนื้อวัวเกรดเอ เครื่องเทศหอมกรุ่น น้ำมันพืชชั้นดี หรือแม้แต่แป้งสาลีขาวสะอาดสะอ้าน ทุกอย่างอยู่ในกำมือของเธอแล้ว ในยุคที่ข้าวยากหมากแพงและผู้คนอดอยากเช่นนี้ เธอกลับมีซูเปอร์มาร์เก็ตส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดในโลกหนุนหลัง! "ถ้าคิดว่าฉันกินข้าวบ้านนี้จนเปลืองนัก..." หลี่จินฮุ่ยสะบัดมือแม่เฒ่าเฉินออกอย่างไม่ไยดี เธอค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นยืน แม้ร่างกายจะผอมบางแต่แววตากลับเปล่งประกายด้วยอำนาจและความมั่นใจที่น่าเกรงขาม "งั้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉัน 'หลี่จินฮุ่ย' จะขอแยกครัว ไม่ขอแตะต้องข้าวต้มก้นหม้อเจือจางของแม่แม้แต่เมล็ดเดียว แต่..." เธอยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่งดงามแต่กลับทำให้แม่เฒ่าเฉินรู้สึกหนาวเยือกถึงกระดูกดำ "พื้นที่ครัวเล็ก ๆ หลังบ้านนั้น จะต้องเป็นกรรมสิทธิ์ของฉันแต่เพียงผู้เดียว และห้ามใครหน้าไหนเข้ามาวุ่นวายเด็ดขาด!" "ฝันไปเถอะ! พื้นที่บ้านนี้เป็นของฉัน แกไม่มีสิทธิ์..." แม่เฒ่าเฉินกรีดร้องเสียงหลง แต่ยังไม่ทันที่นางจะด่าทอต่อ หลี่จินฮุ่ยก็เดินผ่านร่างของนางไปอย่างไร้เยื่อใย มุ่งตรงไปยังห้องครัวรกร้างหลังบ้านทันที ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าสู่ห้องครัวมืดทึบ หลี่จินฮุ่ยก็จัดการล็อกกลอนประตูไม้ผุ ๆ ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้เก่า และส่งจิตเข้าไปในมิติลับทันที ภายในพริบตา กลิ่นอายของความเจริญรุ่งเรืองก็โชยมาแตะจมูก บนชั้นวางสินค้าเสมือนจริงเรียงรายไปด้วยวัตถุดิบชั้นเลิศ เธอเลือกหยิบแป้งสาลีเนื้อละเอียด ไข่ไก่สด ๆ หมูสามชั้นติดมันสวยงาม และขวดซีอิ๊วขาวพรีเมียมออกมาอย่างคล่องแคล่ว สำหรับเชฟระดับมิชลิน การทำอาหารในสถานการณ์ที่จำกัดไม่ใช่ปัญหา แต่คือความท้าทาย หลี่จินฮุ่ยจุดเตาฟืนเก่า ๆ ในครัว เปลวไฟสีส้มเริ่มลุกโชนขึ้นท่ามกลางความมืด เธอจัดการสับหมูสามชั้นในมิติลับด้วยความรวดเร็ว ผสมผสานกับต้นหอมและเครื่องเทศลับที่ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วห้องครัวแคบ ๆ เสียงฉู่ฉ่าจากการผัดเนื้อหมูบนกระทะเหล็กดังขึ้นอย่างเร้าใจ กลิ่นหอมเย้ายวนของเนื้อสัตว์และเครื่องเทศเข้มข้นเริ่มเล็ดลอดผ่านรอยแตกของฝาผนังบ้านออกไปสู่ลานบ้านด้านนอก ท่ามกลางบรรยากาศความอดอยากของหมู่บ้านชนบทที่ทุกคนต่างกินแค่ผักต้มและมันเทศแห้ง ๆ กลิ่นอาหารอันโอชะนี้ช่างโดดเด่นและรุนแรงราวกับการประกาศสงคราม แม่เฒ่าเฉินที่ยืนหน้าดำคร่ำเครียดอยู่หน้าบ้าน ถึงกับสูดจมูกฟุดฟิด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจและหิวกระหาย ในขณะเดียวกัน ที่ทางเดินเข้าหมู่บ้าน ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้ม ร่างกายกำยำสมส่วน ใบหน้าคมคายเคร่งขรึมและมีรอยแผลเป็นจาง ๆ ที่หางคิ้วกำลังก้าวเดินเข้ามาด้วยฝีเท้าหนักแน่น ลู่ถิงเพิ่งได้รับวันลาฉุกเฉินและเดินทางกลับมาถึงบ้านหลังจากการฝึกฝนอันยาวนาน สิ่งแรกที่เขาตั้งใจจะทำคือการกลับมาปกป้องภรรยาตัวน้อยที่เขาได้ยินข่าวลือว่าถูกแม่ของตนรังแกมาโดยตลอด แต่ทว่า... ฝีเท้าของนายร้อยหนุ่มผู้เกรียงไกรกลับต้องหยุดชะงักลงทันที เมื่อลมพัดโชยนำพา "กลิ่นหอมอันเย้ายวนใจ" ของเนื้อผัดซีอิ๊วและแป้งทอดกรอบลอยมาปะทะนาสิก ท้องของนายทหารผู้ไม่เคยแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น กลับส่งเสียงโครกครากออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ลู่ถิงขมวดคิ้วเข้ม ดวงตาคมกริบมองตรงไปยังบ้านพักของตนเองด้วยความรู้สึกประหลาดใจระคนสงสัย ภรรยาตัวน้อยที่ใคร ๆ ต่างบอกว่าอ่อนแอและขี้โรค จนป่านนี้... กำลังทำอะไรอยู่ในบ้านหลังนั้นกันแน่? *(โปรดติดตามตอนต่อไป)* --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางข้ามมิติมาลิ้มรสความอร่อยและความสะใจไปพร้อมกับ "ส้มหวานมิติลับ" นะคะ!
สารจากนักเขียน (ส้มหวานมิติลับ)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ยอดเชฟมิติฟาร์มกับสามีหนุ่มนายร้อยยุค 80 นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

Dino Egg common
บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%