ค่าพลังติดลบ กับระบบที่พึ่งตื่น

“ค่าพลังเวท... ศูนย์” เสียงแหบแห้งของศาสตราจารย์อาวุโสที่ทำหน้าที่คุมเครื่องวัดผลดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันราวกับเสียงประกาศประหารชีวิต เรย์ยืนนิ่งอยู่บนแท่นศิลาสีดำสนิท ฝ่ามือของเขายังคงแนบติดกับผลึกแก้วที่ควรจะเรืองแสงเจิดจรัสเพื่อแสดงถึงศักยภาพ ทว่าสิ่งที่ปรากฏกลับมีเพียงความว่างเปล่าที่มืดมิด “นี่มันเรื่องตลกหรือไง?” เสียงซุบซิบจากบรรดานักเรียนหัวกะทิรอบข้างดังขึ้นเหมือนเสียงแมลงหวี่ที่น่ารำคาญ “สถาบันเซนต์มิสเทลล่าไม่เคยรับ ‘ขยะ’ ที่มีค่าพลังต่ำเตี้ยติดดินขนาดนี้เข้ามานะ” เรย์ไม่ได้โต้ตอบ ดวงตาคู่คมกริบกวาดมองไปรอบห้องโถงใหญ่ เขาไม่ได้สนใจคำดูถูกเหล่านั้น แต่กำลังสังเกตการณ์ ‘โครงสร้าง’ ของเครื่องวัดพลังที่สั่นไหวเล็กน้อยด้วยสายตาที่วิเคราะห์ลึกไปถึงกระแสมานาที่ไหลเวียนอยู่ภายใน ในขณะที่ทุกคนมองเห็นเพียงความล้มเหลว เรย์กลับมองเห็นบางอย่างที่แตกต่าง... เขาเห็น ‘จุดรั่วไหล’ ของกระแสเวทมนตร์ภายในผลึกแก้ว “นักเรียนเรย์ เธอไม่มีสิทธิ์อยู่ในสถาบันนี้ การที่เธอฝ่าด่านคัดเลือกเข้ามาได้คงเป็นความผิดพลาดของระบบตรวจสอบในตอนแรก” ศาสตราจารย์ชายคนเดิมกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา เขาหยิบตราสัญลักษณ์นักเรียนออกจากอกเสื้อของเรย์อย่างไร้ความปราณี “เชิญออกจากสถาบันไปภายในสิบนาที มิฉะนั้นฉันจะเรียกหน่วยรักษาความปลอดภัยมาลากคอเธอออกไป” เรย์ยังคงนิ่งเฉย เขาค่อยๆ ถอนมือออกจากผลึกแก้ว ทว่าในวินาทีที่ปลายนิ้วแยกออกจากผิวแก้วนั้นเอง สายตาของเขาก็ปะทะเข้ากับสตรีผู้หนึ่งที่ยืนกอดอกพิงเสาหินอยู่มุมห้อง เธอคือ 'อาเรีย' อาจารย์สาวผู้คุมกฎแห่งสถาบัน ผู้ที่มีนัยน์ตาสีครามดั่งท้องทะเลลึกในคืนที่ไร้จันทร์ เธอไม่ได้มองเรย์ด้วยสายตาสมเพชเหมือนคนอื่นๆ แต่ในแววตาคู่นั้นกลับมีความกระหาย... เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกว่าเธอกำลังเฝ้ารออะไรบางอย่างจากเขา “เดี๋ยวสิคะ ศาสตราจารย์” เสียงทุ้มนุ่มทว่าทรงอำนาจของอาเรียดังกังวานขึ้น ทุกสายตาหันไปมองเธอเป็นตาเดียว “ในเมื่อผลการประเมินเป็นศูนย์... ก็น่าจะลองให้โอกาสเขาได้ 'พิสูจน์' สัญชาตญาณกันสักหน่อยไหมคะ?” “ท่านอาเรีย? เรื่องนี้มันไม่มีกฎข้อไหนรองรับนะคะ!” ศาสตราจารย์ทักท้วงด้วยความประหลาดใจ อาเรียเดินกรายเข้ามาใกล้เรย์ กลิ่นหอมจางๆ ของดอกกุหลาบสีเงินที่ลอยมาจากตัวเธอทำให้หัวใจของเรย์เต้นจังหวะแปลกไปชั่วครู่ เธอโน้มตัวลงมากระซิบข้างใบหูของเขาจนรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ “ถ้าเธอโง่เขลา... เธอก็แค่ขยะที่ควรถูกกำจัด แต่ถ้าเธอกำลัง 'ซ่อน' อะไรไว้ภายใต้ค่าศูนย์ที่แสนน่าสมเพชนี้... ฉันจะเป็นคนกระชากมันออกมาเอง” ทันใดนั้น เสียงเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวของเรย์—ไม่ใช่เสียงที่หูคนอื่นจะได้ยิน แต่มันคือเสียงที่สั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณ [ระบบ ‘รีดเค้นพลัง’ เริ่มต้นการทำงาน] [วิเคราะห์เป้าหมาย: อาเรีย (ระดับความแข็งแกร่ง: ลึกลับ)] [ตรวจพบจุดอ่อนในกระแสมานาของผู้ใช้: 0.03% ของจุดรวมพลังในหัวใจ] [คำเตือน: หากท่านไม่ทำตามเงื่อนไขที่กำหนด ภายใน 5 นาที ร่างกายของท่านจะสลายกลายเป็นละอองเวท] เรย์เม้มริมฝีปากแน่น เขาไม่ได้ตกใจกับคำขู่ของระบบ เพราะเขารู้ดีว่าโลกใบนี้หมุนเวียนด้วยกฎเกณฑ์ที่โหดร้าย แต่เขากลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างประหลาด นี่คือโอกาสที่เขาจะ 'ขโมย' และ 'รีดเค้น' พลังมาเป็นของตนเอง “อาจารย์อยากเห็นอะไรล่ะครับ?” เรย์ถามด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา มันไม่ใช่รอยยิ้มของผู้แพ้ แต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่กำลังเจอเหยื่อชิ้นโต อาเรียชะงักไปครู่หนึ่ง เธอไม่ได้คาดคิดว่าเด็กหนุ่มที่เพิ่งถูกไล่ออกจะมีแววตาที่มั่นใจถึงเพียงนี้ เธอชูปลายนิ้วขึ้น เกิดเป็นวงเวทสีทองสว่างวาบไปทั่วโถง “จงขยับวงเวทของฉัน... ด้วยพลังที่เธอบอกว่าไม่มีให้ฉันดูหน่อยสิ ถ้าทำได้ ฉันจะมอบสิทธิ์เข้าเรียนให้เธอเป็นกรณีพิเศษ แต่ถ้าทำไม่ได้... ก็จงกลายเป็นปุ๋ยให้ต้นไม้ในสวนหลังสถาบันเสีย!” วงเวทขนาดยักษ์พุ่งเข้าหาเรย์ด้วยแรงกดมหาศาล บรรยากาศรอบข้างบีบคั้นจนนักเรียนคนอื่นต้องถอยกรูออกไป เรย์ไม่ได้ขยับหนี เขากลับพุ่งเข้าหาวงเวทนั้นราวกับผีเสื้อที่บินเข้าหาไฟ [ตรวจพบการถ่ายโอนมานา: การวิเคราะห์จุดอ่อนเสร็จสิ้น 100%] [เริ่มดำเนินการ ‘รีดเค้นพลัง’ - ขโมยคุณสมบัติวงเวท] เรย์ยกมือขึ้น วางสัมผัสลงบนศูนย์กลางของวงเวทสีทองที่กำลังจะบดขยี้เขา ในเสี้ยววินาทีก่อนที่แรงกดดันจะปะทะตัว เขาก็ส่งกระแสจิตเข้าไปในจุดอ่อน 0.03% ที่ระบบระบุไว้ทันที พลังเวทที่ไหลเวียนอยู่ในวงเวทของอาเรียเกิดอาการ ‘สะดุด’ อย่างรุนแรง ก่อนจะถูกสูบหายเข้าไปในฝ่ามือของเรย์ราวกับสายน้ำที่ไหลลงสู่ก้นบึ้งที่ไม่มีวันเต็ม แสงสีทองสว่างจ้ากลายเป็นสีเงินยวงที่ดูแปลกตา มันไหลวนรอบนิ้วของเรย์เหมือนสัตว์เลี้ยงที่เชื่องช้า แรงกดดันที่ควรจะสังหารเขากลับหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความเงียบงันที่น่าขนลุกทั่วทั้งห้อง อาเรียเบิกตากว้าง ความเย็นชาในแววตาถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึงที่ซ่อนไว้ไม่อยู่ ทว่าในจังหวะนั้นเอง หน้าต่างโปร่งใสของระบบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเรย์อีกครั้ง พร้อมกับข้อความที่ทำให้ลมหายใจของเขาแทบหยุดลง [ยินดีด้วย! ท่านได้รับภารกิจระดับ SSS: ‘กุมความลับของผู้คุมกฎ’] [เงื่อนไข: หากท่านเปิดเผยความจริงเรื่องพลังของอาจารย์อาเรีย ท่านจะถูกลบออกจากโลกนี้ทันที] [คำเตือน: เบื้องหลังประตูมิติที่เปิดออกในขณะนี้... มีสิ่งหนึ่งที่ตื่นขึ้นมาจากการหลับไหลนับพันปี และมันกำลังจ้องมองมาที่ท่าน] เรย์เหลือบมองไปที่ผนังด้านหลังอาเรีย ที่นั่น มิติอากาศบิดเบี้ยวเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ และดวงตาสีเลือดคู่มหึมาก็ค่อยๆ ลืมขึ้นท่ามกลางความมืดมิดนั้น! หวังว่าตอนแรกจะถูกใจนักอ่านทุกท่านนะคะ เซเลสเทียละอองเวทจะตั้งใจร้อยเรียงเรื่องราวให้เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ฝากติดตามการเดินทางของเรย์ต่อไปด้วยนะคะ!