ศิษย์นอกสำนักผู้ถูกลืม

รอยเปื้อนสีชาดบนกระดาษยันต์แผ่นนั้นยังไม่ทันแห้งสนิทดีด้วยซ้ำ กลิ่นอายของหมึกผสมเลือดอสูรระดับสามก็ส่งกลิ่นคละคลุ้งตลบอบอวลไปทั่วห้องเก็บตำหรับเก่าคร่ำคร่า ในห้องโถงพิพากษาของสำนักกระบี่นภามืดครึ้มไร้แสงตะวัน เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของ "ลู่เฟิง" ผู้อาวุโสฝ่ายวินัยดังสะท้อนก้องกังวาน ราวกับเสียงค้อนเหล็กที่กำลังตอกฝาโลงศพให้แก่ผู้ไร้ทางสู้ "ฉินมู่หาน เจ้าศิษย์อกตัญญูผู้ไร้รากปราณ บังaniอาจขโมย 'คัมภีร์อัสนีหวนคืน' ของสำนัก โทษฐานนี้มีเพียงความตายเท่านั้นจึงจะสาสม!" สายตาทุกคู่ในลานพิพากษาจับจ้องมาที่ร่างโปร่งบางในชุดศิษย์นอกสำนักสีเทาเก่ามอซอ แม้เผชิญหน้ากับสายตาดูถูกเหยียดหยามนับร้อยคู่ และแรงกดดันจากพลังปราณขอบเขตหลอมรวมวิญญาณขั้นสมบูรณ์ของผู้อาวุโสลู่เฟิงที่แผ่ซ่านกดทับจนอากาศแทบขาดช่วง ทว่าฉินมู่หานกลับมิได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขายืนหลังตรงดั่งกระบี่ในฝัก แม้ไร้ซึ่งพลังปราณมหามัยที่ไหลเวียนในเส้นชีพจรอย่างคนทั่วไป แต่ประกายในนัยน์ตาคู่คมกลับฉายแววเยือกเย็นและลุ่มลึกราวกับห้วงมหาสมุทรที่ไร้ก้นบึ้ง "ขโมยงั้นหรือ..." ฉินมู่หานเอ่ยปาก น้ำเสียงราบเรียบทว่าทรงพลังจนผู้คนรอบข้างชะงักงัน "สำนักกระบี่นภาผู้ยิ่งใหญ่ วันนี้กลับต้องใช้แผนสกปรกใส่ร้ายศิษย์นอกสำนักผู้หนึ่ง เพื่อปกปิดความเน่าเฟะของผู้อาวุโสบางคนที่แอบลักลอบขายศิลาวิญญาณของสำนักให้แก่สำนักมารโลหิต ช่างน่าขบขันยิ่งนัก" "สามหาว!" ลู่เฟิงตบโต๊ะเสียงดังสนั่น พลังปราณระเบิดออกจนเศษไม้ปลิวว่อน "ฆ่ามันเสีย! คนทรยศเช่นนี้ไม่มีสิทธิ์มีชีวิตอยู่ดูตะวันวันพรุ่งนี้!" ศิษย์สายในสองคนพุ่งทะยานเข้ามาหมายจะเด็ดหัวฉินมู่หานด้วยกระบี่ในมือ ประกายคมดาบวาบวับสะท้อนกับแสงไฟในโถงพิพากษาจนน่ากลัว รวดเร็วจนคนธรรมดามองตามไม่ทัน ทว่า... ในวินาทีที่คมกระบี่อยู่ห่างจากลำคอเพียงคืบ ฉินมู่หานไม่แม้แต่จะขยับตัวหลบ เขากลับยกมือซ้ายขึ้นอย่างเชื่องช้า นิ้วเรียวยาวสะบัดแผ่นยันต์สีทองที่เตรียมไว้ลงบนพื้นศิลาเบื้องหน้าอย่างแม่นยำ *ฟึบ!* อักขระโบราณนับร้อยตัวพลันทอแสงเรืองรองขึ้นจากพื้นดิน ก่อตัวเป็นม่านค่ายกลลวงตาทับซ้อนกันถึงสามชั้นในพริบตาเดียว! ศิษย์สายในทั้งสองที่พุ่งเข้ามาแทงลมเข้าอย่างจัง ภาพเบื้องหน้าบิดเบี้ยวกลายเป็นความว่างเปล่า ก่อนที่ร่างของพวกเขากระแทกเข้าหากันเองจนกระอักเลือดสดๆ ออกมาคำโต "ค่ายกลมายา... เจ้าวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้วอย่างนั้นรึ!" ลู่เฟิงเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก เขาไม่เคยคิดเลยว่าเด็กหนุ่มผู้ไม่มีรากปราณจะบรรลุวิถีอักขระขั้นสูงจนน่ากลัวเช่นนี้ "โลกใบนี้ ผู้ที่ใช้กำลังตัดสินทุกสิ่ง มักจบลงด้วยความโง่เขลาเสมอ" ฉินมู่หานแย้มยิ้มบางเบา รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันต่อกฎเกณฑ์ของยุทธภพ เขากระทืบเท้าลงบนพื้นเบื้องล่าง แสงอักขระสีทองระเบิดออกเป็นวงกว้าง สร้างควันหนาทึบและภาพลวงตาแยกย่อยนับพันร่างพุ่งกระจายไปทั่วทุกทิศทาง จนแยกไม่ออกว่าร่างไหนคือตัวจริง "ตามไป! อย่าให้มันหนีไปได้!" เสียงคำรามด้วยความเกรี้ยวกราดของลู่เฟิงดังไล่หลังมาท่ามกลางความโกลาหล แต่ยามนี้... ฉินมู่หานได้หายลับเข้าไปในความมืดมิดของผืนป่าด้านหลังสำนักแล้ว ลมหนาวพัดโชยกลิ่นอายสนป่าลอยมาปะทะร่าง ฉินมู่หานพ่นลมหายใจยาวเหยียดเพื่อขับพิษปราณที่ตกค้างในอกออก แม้จะหนีรอดมาได้ชั่วคราว แต่เขารู้ดีว่าโลกเบื้องหน้านั้นกว้างใหญ่และอันตรายยิ่งนัก การถูกขับไล่ครั้งนี้ไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของการล้างบางความเน่าเฟะทั้งหมดต่างหาก ทว่า ในขณะที่เขากำลังก้าวเท้าลึกเข้าไปในเขตแดนต้องห้ามของหุบเขาเหมันต์ มิติอากาศเบื้องหน้ากลับสั่นไหวอย่างรุนแรง เกล็ดน้ำแข็งสีขาวบริสุทธิ์นับหมื่นโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้าที่ไร้เมฆหมอก อุณหุภูมิรอบตัวลดฮวบลงจนหยาดน้ำค้างกลายเป็นน้ำแข็งในเสี้ยววินาที สตรีในชุดอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ดั่งหิมะโปรย ก้าวเดินออกมาจากความว่างเปล่าอย่างเชื่องช้า รัศมีปราณเย็นยะเยือกกดทับจนสรรพสิ่งรอบกายราวกับหยุดนิ่ง นางคือ "มู่หรงฉิงเซวี่ย" เจ้าสำนักหอคอยเหมันต์ ผู้มีฉายาว่าเซียนน้ำแข็งพันปี ผู้ที่ไม่เคยชายตากล่าววาจากับบุรุษใดในใต้หล้า ดวงตาคู่สวยดั่งหยกน้ำแข็งคู่นั้นกวาดมองฉินมู่หานที่เนื้อตัวมอมแมม แต่นัยน์ตากลับทอประกายความฉลาดเฉลียวไม่ยอมก้มหัวให้ผู้ใด นางชักกระบี่อัสนีเหมันต์ออกจากฝักช้าๆ เสียงคมดาบเสียียดสีกับฝักดังกรีดกรายบาดลึกถึงจิตวิญญาณ ปลายกระบี่คมกริบจ่อตรงมาที่ลำคอของฉินมู่หานโดยตรง พร้อมกับเสียงหวานเย็นยะเยือกที่เอ่ยขึ้นแผ่วเบาแต่ก้องกังวานในโสตประสาท "บังอาจนัก... กล้าบุกรุกเขตหวงห้ามของข้า เจ้าคิดว่าชีวิตของเจ้ายังมีค่าพอให้ข้าไว้ชีวิต หรือควรจะถูกแช่แข็งเป็นรูปปั้นประดับหุบเขาแห่งนี้ดีล่ะ? ศิษย์นอกสำนักผู้ถูกขับไล่" หัวใจของฉินมู่หานกระตุกวูบหนึ่ง ทว่าเขากลับไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอีกครั้งท่ามกลางลมหนาวที่บาดผิว หวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะสนุกไปกับการเดินทางครั้งนี้ร่วมกันนะครับ --- ขอบพระคุณที่ติดตามและร่วมเดินทางไปในวิถีกระบี่นี้ด้วยกันนะครับ *หมึกทองคำข้ามภพ*