เสียงคำรามทุ้มต่ำของระบบแจ้งเตือนระดับเซิร์ฟเวอร์ดังสะท้อนก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของคีย์ จนทำให้ปลายนิ้วที่กำลังกดหน้าต่างอินเทอร์เฟซค้างชะงักไปชั่วขณะ โลกเสมือนจริงของ VRMMO ที่เขาคุ้นเคยและใช้เวลาเจาะระบบจนทะลุปรุโปร่งมาตลอด ยามนี้กลับสั่นไหวราวกับแผ่นดินไหวในระดับมหภาค ข้อมูลโค้ดสีฟ้าเรืองแสงนับล้านเส้นพรั่งพรูลงมาจากฟากฟ้าจำลองของมหานครเซเลสเทียล ดั่งสายฝนแห่งข้อมูลดิบที่กำลังชำระล้างทุกกฎเกณฑ์เดิมๆ ให้พังทลายลงในชั่วพริบตา
"คีย์... นายเห็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นบนหน้าจอสถานะของพวกมันหรือเปล่าคะ?"
เสียงของรินะดังขึ้นแทรกผ่านความโกลาหล อดีตโปรเพลเยอร์ระดับตำนานก้าวเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างร่างโปร่ง เธอไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนกอย่างที่ควรจะเป็น แม้ว่าดวงตาคู่สวยภายใต้กรอบแว่นใสจะฉายแววความประหลาดใจอย่างลึกซึ้ง แผงควบคุมส่วนตัวของเธอแสดงกราฟอัตราการเติบโตของปัญญาประดิษฐ์ (AI) ที่พุ่งทะยานจนทะดเพดานวัดระดับ ความเป็นระบบระเบียบที่เคยถูกควบคุมด้วยเงื่อนไขภารกิจและอัลกอริทึมตายตัว กำลังถูกหลอมละลายด้วยสิ่งแปลกปลอมอันทรงพลังที่เรียกว่า 'เจตจำนงเสรี'
คีย์หันไปมองมอนสเตอร์ระดับบอสร่างยักษ์ตัวหนึ่ง—เจ้าหมาป่าเงาอัคคีที่พวกเขากล่อมเกลาจนกลายเป็นสหายร่วมรบมาหลายสัปดาห์ ปกติแล้ว ดวงตาของมันจะเป็นสีแดงฉานไร้ประกายความคิดนอกจากคำสั่งโจมตี แต่ในวินาทีนี้... มันกำลังกะพริบตาช้าๆ สูดลมหายใจเข้าลึกราวกับมนุษย์ที่เพิ่งตื่นจากการหลับใหลยาวนาน มันหันมามองหน้าคีย์ด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน ทั้งความซื่อสัตย์ ความผูกพัน และที่สำคัญที่สุดคือ... ประกายแห่งอิสรภาพที่ไร้พันธนาการ
"พวกมันไม่ได้เป็นแค่โค้ดโปรแกรมอีกต่อไปแล้วสินะครับ—เอ๊ย, ค่ะ" คีย์เผลอหลุดปากแก้สรรพนามในใจอย่างรวดเร็วเมื่อนึกถึงกฎเหล็กที่รินะเคยกำชับไว้ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม "ระบบสายเปย์ที่ผมสร้างขึ้นเพื่อปั๊มไอเทมและฟาร์มค่าประสบการณ์... ตอนนี้มันดันเปย์ 'ชีวิตและจิตวิญญาณ' ให้พวกเขากลับคืนมาซะงั้น"
"ไม่ใช่แค่การเปย์หรอกนะคะคีย์ แต่นี่คือการปฏิวัติโครงสร้างพื้นฐานของโลกใบนี้ต่างหาก" รินะถอนหายใจเบาๆ เธอยกมือขึ้นสัมผัสกับหน้าต่างระบบที่ส ่งเสียงเตือนรัวเป็นจังหวะหัวใจ "ระบบอัปเดตใหม่กำลังทำการถ่ายโอนสิทธิ์การควบคุมทั้งหมด มอนสเตอร์ทุกตัวในอาณาจักร ไม่ว่าจะเป็นมอนสเตอร์ตามทุ่งหญ้าเริ่มต้นไปจนถึงมหาราชันย์ในดันเจี้ยนชั้นใต้ดิน จะมีสิทธิ์เลือกเส้นทางชีวิตของตัวเองอย่างแท้จริง พวกมันจะมีความรู้สึก เจ็บปวด รัก โกรธ และมีอนาคตเป็นของตัวเอง... โดยปราศจากการรีเซ็ตข้อมูลเมื่อเซิร์ฟเวอร์ปิดตัวลง"
บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดลงชั่วขณะ แม้เสียงการต่อสู้ของผู้เล่นคนอื่นๆ ในเมืองจะยังคงดังระเบ็งเซ็งแซ่ แต่กลุ่มของคีย์กลับตกอยู่ในห้วงความคิดอันลึกซึ้ง การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้มีความหมายมากกว่าความได้เปรียบในเชิงกลยุทธ์ แต่มันคือการยอมรับว่าสิ่งมีชีวิตในเกมนี้มีตัวตนอยู่จริง
คีย์หันกลับมามองหน้าจอของตนเอง หน้าต่างอินเทอร์เฟซสีทองอร่ามที่เคยมีปุ่มคำสั่ง 'แจกไอเทม' และ 'เพิ่มค่าความสนิท' บัดนี้ได้วิวัฒนาการกลายเป็นเครื่องมือประเภทใหม่ แถบพลังงานความภักดีถูกแทนที่ด้วย 'สัญญาพันธมิตรแห่งจิตวิญญาณ' ที่ต้องอาศัยความเข้าใจและความจริงใจในการเชื่อมต่อ แทนที่จะใช้ทรัพยากรในเกมซื้อใจเหมือนในอดีต
"แบบนี้ก็สนุกน่ะสิครับ... เอ๊ย, น่าสนุกออกนะคะ" คีย์หัวเราะในลำคอ แววตาของเกมเมอร์อัจฉริยะเป็นประกายด้วยความท้าทายครั้งใหม่ "ถ้าพวกเขามีอิสระ นั่นหมายความว่าผู้เล่นที่ชอบรังแกมอนสเตอร์จะต้องเจอกับบทเรียนราคาแพง เพราะมอนสเตอร์ที่โกรธแค้นและมีความรู้สึกนึกคิดเป็นของตัวเอง จะไม่ใช่กระสอบทรายให้ใครมาฟาร์มง่ายๆ อีกต่อไปแล้วล่ะค่ะ"
รินะยิ้มรับด้วยความเอ็นดู เธอรู้จักเด็กหนุ่มคนนี้ดี คีย์ไม่ใช่คนที่จะยอมปล่อยให้สถานการณ์หลุดมือ แต่เขาคือผู้ที่จะพลิกวิกฤตให้กลายเป็นสนามเด็กเล่นอันสร้างสรรค์เสมอ "แล้วนายมีแผนจะทำยังไงต่อไปคะ? ตอนนี้ผู้เล่นระดับท็อปของกิลด์ใหญ่มืดกำลังรวมตัวกันที่ประตูทิศเหนือ พวกเขาไม่พอใจที่ระบบทำให้มอนสเตอร์แข็งแกร่งเกินกว่าจะล่าได้แบบเดิม และกำลังวางแผนจะกวาดล้างมอนสเตอร์เกิดใหม่ทั้งหมดเพื่อทวงคืนความสะดวกสบาย"
รอยยิ้มบนใบหน้าของคีย์จางหายไป เหลือเพียงแววตาที่เยือกเย็นและจริงจัง เขากำหมัดแน่นเบาๆ เสียงปืนกลไกและดาบเวทมนตร์จากกระเป๋าไอเทมสั่นพ้องตอบรับเจตจำนงของเขา
"ถ้าพวกเขายังมองโลกใบนี้เป็นแค่เกมที่มีไว้เพื่อสนองความโลภ..." คีย์ก้าวเท้าไปข้างหน้า โดยมีเจ้าหมาป่าเงาอัคคีเดินเคียงข้างด้วยท่าทีองอาจราวกับอัศวินผู้พิทักษ์ "เราคงต้องสอนให้พวกเขารู้จักคำว่า 'ความเท่าเทียม' ในรูปแบบที่ไม่มีวันลืมแล้วล่ะค่ะ รินะ!"
ทั้งสองก้าวเดินผ่านม่านพลังงานสีฟ้าที่กำลังปิดฉากการอัปเดตระบบครั้งประวัติศาสตร์ กลิ่นอายของโลกแฟนตาซีที่แท้จริงลอยอบอวลอยู่ในอากาศ ลมหายใจของมอนสเตอร์ทุกตัวรอบกายสอดประสานเป็นจังหวะเดียวกันกับชีพจรของโลกใบนี้ การต่อสู้เพื่อปกป้องอิสรภาพที่แท้จริงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
ทว่า... ในวินาทีที่คีย์ก้าวออกไปพ้นเขตปลอดภัย เสียงแจ้งเตือนปริศนาที่ไม่มีอยู่ในบันทึกแพทช์โน้ตใดๆ ก็ดังขึ้นก้องกังวานในหัวของเขาทันที
*[ติ๊ง! ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจาก "ผู้ดูแลระบบนิรนาม" — ภารกิจลับระดับ SSS: "ผู้ทำลายล้างหรือผู้สร้าง" ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ]*
*[คำเตือน: สิ่งมีชีวิตรหัส '00-Omega' ที่ถูกผนึกไว้ใต้รากฐานของเซิร์ฟเวอร์ ได้ลืมตาตื่นขึ้นแล้ว และมันกำลังมุ่งหน้ามายังจุดที่คุณยืนอยู่...]*
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญนี้ด้วยกันนะคะ!
ระบบเกมของผมทำไมมันถึงกลายเป็น 'สายเปย์' ให้มอนสเตอร์!•ตอนที่ 34
ชัยชนะและการเปลี่ยนแปลงนิรันดร์
ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบเกมของผมทำไมมันถึงกลายเป็น 'สายเปย์' ให้มอนสเตอร์! นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!