ศัตรูหัวใจ หรือแค่คนหมั่นไส้?

เสียงตบโต๊ะไม้เนื้อแข็งดังสนั่นจนถ้วยชาเซรามิกบนโต๊ะอาหารสั่นระริก ของเหลวสีอำพันกระฉอกออกมาเล็กน้อยสะท้อนกับแสงไฟจากโคมไฟเวทมนตร์สีนวล "ประกาศท้าดวลอย่างเป็นทางการงั้นเหรอคะ?" รินะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นทรง The Row เปล่งประกายความฉุกคิด เธอยกนิ้วเรียวขึ้นเคาะโต๊ะเป็นจังหวะสม่ำเสมอ พลางปรายตามองหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสที่ลอยเด่นอยู่กลางห้องพักรับรองของกิลด์ หน้าจอนั้นกำลังฉายคลิปวิดีโอจากผู้เล่นระดับท็อปอันดับสามของเซิร์ฟเวอร์—'สวอน' ผู้นำแห่งกิลด์ 'ปีกหงส์เพลิง' กำลังเหยียดยิ้มเยาะใส่กล้องด้วยความมั่นใจเกินร้อย คีย์ถอนหายใจออกมาเบาๆ ขณะใช้ปลายนิ้วปัดหน้าต่างสถานะของมอนสเตอร์ประเภทสไลิม์สีรุ้งที่นอนขดตัวซุกอยู่บนตักของเขา เจ้าก้อนนิ่มส่งเสียงคราง 'งุงิ' อย่างสบายใจเมื่อถูกลูบหัว ผู้เป็นเจ้าของยิ้มบางๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับอดีตโปรเพลเยอร์สาว "ค่ะ เขาประกาศกร้าวกลางลานน้ำพุเมืองหลวงเลย แถมยังถ่ายทอดสดให้ผู้เล่นทั้งเซิร์ฟเวอร์ได้ยินกันถ้วนหน้าด้วยนะคะ" คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ราวกับเรื่องที่เพิ่งได้ยินไม่ใช่การประกาศสงครามระหว่างกิลด์ แต่เป็นแค่เรื่องดินฟ้าอากาศ "แล้วเหตุผลล่ะคะ? เด็กคนนั้นขึ้นชื่อเรื่องความเย่อหยิ่งและเกลียดพวกนอกรีตเข้าไส้... คงไม่ใช่แค่เรื่องที่เราไปแย่งดันเจี้ยนระดับตำนานเมื่อวานหรอกกระมังคะ" รินะถามต่อ น้ำเสียงเจือความขบขันเล็กน้อยแต่แววตากลับจริงจังขึ้น "หึ..." คีย์แค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบมองลอดผ่านหน้าจอระบบ "เขากลัวต่างหากล่ะคะ" "หืม?" "กิลด์ 'ปีกหงส์เพลิง' ของเขามีรายได้จากการผูกขาดตลาดวัตถุดิบและไอเทมดรอปจากมอนสเตอร์ป่าดิบชื้นมาโดยตลอด แต่ตั้งแต่ระบบ 'สายเปย์' ของฉันเริ่มแจกไอเทมระดับแรร์ให้พวกมอนสเตอร์ตามทางเดินเพื่อสร้างความสัมพันธ์ ราคาตลาดของพวกเขาก็ร่วงกราวรูดจนน่าใจหาย ผู้เล่นหน้าใหม่เริ่มหันมาผูกมิตรกับมอนสเตอร์แทนที่จะล่าพวกมันเพื่อเอาเงิน... สำหรับคนบ้าอำนาจอย่างสวอนแล้ว นี่ไม่ใช่แค่การตัดราคาทางธุรกิจ แต่มันคือการสั่นคลอนรากฐานอำนาจที่เขาใช้เวลาสร้างมาเป็นปีๆ ต่างหากล่ะคะ" รินะพยักหน้ารับช้าๆ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างพึงพอใจ "สมเป็นคุณคีย์จริงๆ ค่ะ มองเกมทะลุปรุโปร่งยิ่งกว่าอัลกอริทึมของฉันเสียอีก... แล้วคุณจะเอายังไงต่อคะ? เงื่อนไขการท้าดวลคืออะไร?" "ศึกชิงอาณาเขตแบบ 5 ต่อ 5 ในสนามประลองโคพัน ภายในสามวัน ถ้ากิลด์ของเราแพ้... กิลด์ 'พิทักษ์พงไพร' จะต้องถูกยุบและโอนย้ายทรัพยากรทั้งหมดให้ฝั่งนั้น แต่ถ้าเราชนะ..." คีย์เว้นจังหวะ ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความเจ้าเล่ห์ "สวอนจะต้องยอมรับข้อตกลง 'ห้ามล่ามอนสเตอร์ในเขตอนุรักษ์' เป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็มค่ะ" "ฮ่าๆๆ! เดิมพันสูงลิ่วเลยนี่คะ น่าสนใจไม่เบาเลยนี่หน่า" รินะหัวسาเบาๆ อย่างนึกสนุก "แต่ผู้เล่นระดับท็อปพวกนั้นไม่ได้มีดีแค่ชื่อนะคะ พวกเขามีทั้งเซ็ตไอเทมระดับเทพ เทคนิคการคอมโบสกิลที่ไร้ที่ติ และที่สำคัญ... พวกเขามีระบบสนับสนุนที่สมบูรณ์แบบต่างจากเราที่เน้นรับสมัครเด็กใหม่และมอนสเตอร์ป่า" "ใครว่าเราสู้ไม่ได้ล่ะคะ..." คีย์ลุกขึ้นยืนช้าๆ จนเจ้าสไลิม์บนตักต้องไหลลงมาพื้นอย่างเสียดาย เขาเดินไปที่ระเบียงห้อง มองทัศนียภาพของเมืองหลวงที่ถูกย้อมด้วยแสงสีทองของอาทิตย์อัสดง ลมเย็นยามเย็นพัดผ่านเส้นผมสีดำสนิทของเขาให้ไหววูบ "ในสายตาของคนพวกนั้น มอนสเตอร์คือ 'ข้อมูลดิจิทัล' ที่รอวันถูกฆ่าเพื่อหาค่าประสบการณ์และเงินตรา แต่สำหรับเรา... มอนสเตอร์คือเพื่อนร่วมทีมที่มีชีวิตจิตใจ และมี 'บัฟ' ที่ซ่อนอยู่ใต้ระบบที่พวกเขายังไม่เคยเข้าใจด้วยซ้ำค่ะ" คีย์หันกลับมามองรินะ แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่ทรงพลังจนหญิงสาวถึงกับใจกระตุกวูบ "เตรียมตัวให้พร้อมเถอะค่ะอาจารย์... เราจะไปสอนให้ผู้เล่นระดับท็อปพวกนั้นได้รู้ซึ้งว่า 'พลังแห่งสายเปย์' ที่แท้จริงมันหน้าตาเป็นอย่างไร!" --- สามวันต่อมา บรรยากาศภายในสนามประลองโคพันเนืองแน่นไปด้วยผู้เล่นนับหมื่นคนที่หลั่งไหลเข้ามาดูการประลองแมตช์ประวัติศาสตร์ระหว่างกิลด์ยักษ์ใหญ่อย่าง 'ปีกหงส์เพลิง' และกิลด์เกิดใหม่อย่าง 'พิทักษ์พงไพร' ที่มีสมาชิกส่วนใหญ่เป็นสายผลิตและมอนสเตอร์ที่ถูกยกระดับสถานะ เสียงโห่ร้องและเสียงวิจารณ์ดังอึงมอลั่นอัฒจันทร์ หลายคนส่งเสียงเยาะเย้ยถากถางเมื่อเห็นสภาพทีมของคีย์ที่มีทั้งผู้เล่นเลเวลต่ำและมอนสเตอร์ป่าหน้าตาประหลาดร่วมทีมอยู่ด้วย บนเวดประลองฝั่งตรงข้าม สวอนในชุดเกราะเพลิงสีแดงฉานยืนกอดอก ใบหน้าหล่อเหลาแต่หยิ่งทะนงกำลังแย้มยิ้มเหยียดหยาม เขาใช้ดาบใหญ่พาดบ่าแล้วตะโกนผ่านไมโครเวทมนตร์เสียงดังสนั่น "ไอ้เด็กหน้าอ่อน คีย์! แกคิดจริงๆ เหรอวะว่าจะเอาชนะพวกฉันด้วยเศษสวะพวกนี้? วันนี้ฉันจะทำให้แกเห็นว่าโลกของ VRMMO มันไม่ใช่สวนสัตว์เลี้ยง!" เสียงเชียร์จากฝั่งปีกหงส์เพลิงระเบิดขึ้นราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้าย แรงกดดันจากจิตสังหารระดับสูงถูกปล่อยออกมาเพื่อข่มขวัญคู่ต่อสู้ รินะที่ยืนอยู่ข้างกายคีย์ขมวดคิ้วมุ่น เธอหันไปกระซิบ "พวกเขาใช้สกิล 'จิตคุกคามแห่งราชันย์' เพื่อกดดันสติปัญญาของสมาชิกในทีมเราค่ะ... แย่ล่ะสิ เด็กๆ ฝั่งเราเริ่มมือไม้สั่นแล้ว" คีย์ไม่ตอบคำถาม เขายังคงยืนสงบนิ่งราวกับรูปปั้นหิน มือขวายกขึ้นแตะที่หน้าอกเบาๆ สัมผัสได้ถึงไออุ่นของสร้อยคอรูปลวดลายแปลกตาที่ได้รับมาจากบอสลับในตอนก่อนหน้านี้ ริมฝีปากของชายหนุ่มขยับยิ้มบางๆ อย่างใจเย็น "ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะอาจารย์..." คีย์เอ่ยเสียงเรียบ แต่ระบบภายในเกมกลับตอบสนองต่อคำพูดของเขาทันทีด้วยเสียงแจ้งเตือนที่ดังกระหึ่มก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของทุกคนในสนามประลอง— *[ระบบตรวจพบความตั้งใจอันแน่วแน่ของผู้เล่น 'คีย์']* *[เงื่อนไขพิเศษ: "เสียงสะท้อนแห่งความผูกพัน" ถูกปลดล็อกสมบูรณ์!]* *[คำเตือนจากระบบ: กำลังทำการอัปเกรดสถานะของมอนสเตอร์ร่วมทีมทั้งหมดจาก 'ระดับปกติ' สู่ 'ระดับมหากาพย์ (Epic)' ชั่วคราว...]* ดวงตาส่อประกายแสงสีรุ้งเจิดจ้าออกจากร่างของมอนสเตอร์ทุกตัวในฝั่งของคีย์ แรงกดดันมหาศาลพุ่งทะยานสวนกลับใส่ฝั่งตรงข้ามจนสวอนถึงกับผงะถอยหลังด้วยความตกใจ! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตื่นเต้นไปกับก้าวสำคัญนี้ด้วยกันนะคะ พบกันในตอนถัดไปนะคะ!