"ถ้าคุณยังกล้าก้าวขาเข้ามาเหยียบเขตบ้านของเราอีกแม้แต่ก้าวเดียว ฉันจะแจ้งความข้อหาบุกรุกและพยายามกรรโชกทรัพย์ให้ตำรวจมาลากตัวพวกคุณไปเข้าคุกทหารทันทีค่ะ!"
น้ำเสียงเด็ดขาดและทรงพลังของลินดา ดังก้องกังวานไปทั่วลานบ้านไม้หลังใหญ่ที่บัดนี้ถูกรีโนเวตใหม่จนกลายเป็นบ้านพักสุดอบอุ่นและทันสมัยที่สุดในค่ายทหารแห่งนี้ ร่างเพรียวระหงในชุดเดรสผ้าฝ้ายเนื้อดีสีฟ้าพาสเทล ยืนกอดอกมองกลุ่มญาติผู้เคยใจร้ายและชอบสูบเลือดเนื้อของสามีเธอด้วยแววตาเยียบเย็น ปราศจากความหวาดกลัวหรือความอ่อนแอเช่นในอดีตอย่างสิ้นเชิง
ป้าสะใภ้และบรรดาญาติห่างๆ ที่เคยมาตั้งวงกว้างขาขอเงินและเสบียงจากร้อยเอกศิลาหน้าตาเฉย ถึงกับหน้าถอดสี ถอยร่นกรูดกราวลงจากบันไดบ้านด้วยความหวาดผวา เมื่อเห็นนายทหารร่างสูงใหญ่ในเครื่องแบบเต็มยศ สีหน้าเคร่งขรึมดุจพญาอินทรีย์ ก้าวออกมาจากประตูบ้านพร้อมกับแววตาคมกริบที่แผ่รังสีสังหารออกมาอย่างชัดเจน
"ไสหัวไปซะ!" ร้อยเอกศิลาเอ่ยสั้นๆ เพียงสี่คำ แต่ทรงพลังราวกับอสุนีบาตฟาดลงกลางหัวใจของคนพวกนั้น จนต่างพากันวิ่งหนีเตลิดเปิดเปิงออกไปจากรั้วบ้านอย่างไม่คิดชีวิต
ลินดาผ่อนลมหายใจยาวออกมาเบาๆ ความตึงเครียดเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา เมื่อฝ่ามืออุ่นจัดของสามีโอบเอวบางของเธอเข้ามาแนบชิด พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยกระซิบข้างใบหูด้วยความอ่อนโยน ซึ่งต่างจากเมื่อครู่อย่างลิบลับ
"เหนื่อยไหมครับ... เอ๊ย, เหนื่อยไหมคะภรรยาคนเก่งของพี่" ศิลาแก้คำพูดแทบไม่ทัน เมื่อเห็นภรรยาปรายตามองค้อนด้วยความหมั่นไส้ปนเอ็นดู
"ทีเวลาพูดกับคนอื่นล่ะเสียงดังน่าเกรงขาม พอกับฉันทีไรทำตัวเป็นลูกแมวทุกทีนะคะผู้กอง" ลินดาอดไม่ได้ที่จะหยิกแขนแกร่งเบาๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว
ศิลาหัวسาะในลำคออย่างอารมณ์ดี มือหนารวบเอวเธอเข้ามากอดแน่นขึ้น ปลายจมูกโด่งกดลงบนกลุ่มผมนุ่มสลวยที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของแยมสตรอว์เบอร์รีโฮมเมดที่เธอกวนไว้เมื่อช่วงสาย
"ก็พี่มีเมียคนเดียวนี่ครับ... จะให้ไปทำเสียงดุใส่ใครได้อีก" ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อนที่หากลูกน้องในกองร้อยมาเห็นเข้าคงต้องช็อกจนตาค้างอย่างแน่นอน
นี่คือบทสรุปของชีวิตที่ลินดาเคยจินตนาการไว้ในห้วงฝัน...
ย้อนกลับไปเมื่อวันแรกที่เธอทะลุมิติเข้ามาในร่างของภรรยาขัดดอกผู้แสนร้ายกาจและถูกเกลียดชัง ทุกอย่างรอบตัวเต็มไปด้วยความยากลำบาก ข้าวยากหมากแพง และสายตารังเกียจเดียดฉันท์จากคนรอบข้าง แต่ด้วยความเฉียบคมของอดีตนักโภชนาการ และ "มิติห้างสรรพสินค้า" ที่ซ่อนอยู่ในจิตวิญญาณ ทำให้เธอลุกขึ้นมาปฏิรูปชีวิตทีละสเต็ป เปลี่ยนวัตถุดิบธรรมดาในยุค 70 ให้กลายเป็นเมนูเด็ดระดับภัตตาคาร สร้างแบรนด์อาหารแปรรูป ส่งขายจนสร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำ ปลดหนี้สินทั้งหมด และยกระดับฐานะของครอบครัวให้กลายเป็นเศรษฐีเงียบๆ ในค่ายทหารได้อย่างสง่างาม
"คิดอะไรอยู่ครับ หายใจเข้าลึกเชียว" ศิลาผละออกเล็กน้อยเพื่อมองดวงตาคู่สวยที่กำลังทอประกายระยิบระยับ
"กำลังคิดว่า... ชีวิตตอนนี้มีความสุขมากเลยค่ะ" ลินดายิ้มกว้าง รอยยิ้มที่สว่างไสวราวกับแสงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน ขับให้ใบหน้าหวานละมุนยิ่งดูโดดเด่นสะดุดตา "ทั้งการงานที่กำลังไปได้สวย ร้านอาหารในเมืองที่เปิดกิจการจนคิวจองยาวข้ามเดือน และที่สำคัญที่สุด..." เธอยื่นมือไปแตะปลายคางแกร่งเบาๆ "...สามีคลั่งรักที่ยืนอยู่ตรงนี้ค่ะ"
ศิลาหัวเราะร่วนอย่างมีความสุข ดวงตาคมเข้มทอประกายความรักและความซาบซึ้งใจอย่างไม่ปิดบัง ตลอดเวลาที่ผ่านมา ลินดาไม่เพียงแต่พลิกฟื้นชีวิตของเธอเอง แต่เธอยังพลิกฟื้นหัวใจที่ด้านชาของเขาให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง เธอคือความอบอุ่น คือบ้าน และคืออนาคตที่เขาสัญญาว่าจะปกป้องด้วยชีวิต
"ถ้าอย่างนั้น เพื่อเป็นการฉลองความสำเร็จที่เราสร้างร่วมกันมา..." ศิลาโคตัวลงกระซิบชิดริมฝีปากอิ่มด้วยน้ำเสียงพร่ามัว "คืนนี้ พี่ขออนุญาตทวงรางวัลจากภรรยาได้หรือยังครับ?"
ลินดาหน้าแดงเรื่อขึ้นมาทันทีด้วยความเขินอาย แม้จะแต่งงานกันมานานและผ่านเรื่องราวมาด้วยกันมากมาย แต่ผู้ชายคนนี้ก็ยังขยันหยอดคำหวานและทำให้ใจเธอดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่ำอยู่เสมอ
"รางวัลอะไรกันคะ คนฉวยโอกาส..." เธอบ่นอุบอิบแต่ไม่ได้ขัดขืนยามที่วงแขนแข็งแรงอุ้มร่างเธอขึ้นแนบอกด้วยความรวดเร็ว
"ก็รางวัลของสามีดีเด่น ที่สนับสนุนทุกโปรเจกต์ความมั่งคั่งของภรรยาไงล่ะครับ" ศิลาสอนยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะพาภรรยาสุดที่รักเดินหายเข้าไปในห้องนอนที่อบอวลไปด้วยความรักและความหวานชื่น
ณ มุมหนึ่งของห้องครัว กลิ่นหอมกรุ่นของชาผลไม้สูตรพิเศษและเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่มที่ลินดาอบเตรียมไว้สำหรับมื้อค่ำยังคงลอยอบอวลผสมผสานไปกับสายลมเย็นยามเย็น ท่ามกลางความมั่งคั่งที่สร้างขึ้นด้วยหยาดเหงื่อและน้ำ 100% ความรักที่มั่นคงดั่งหินผา และอนาคตที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ ชีวิตของ "ลินดา" และ "ร้อยเอกศิลา" ในยุค 70 นี้ จึงมิใช่เพียงแค่ความฝัน... แต่มันคือความจริงที่งดงามที่สุดในโลกใบนี้ค่ะ
---
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับความรักและเมนูเด็ดของลินดานะคะ
เกิดใหม่เป็นภรรยาขัดดอก: ปฏิรูปยุค 70 ด้วยเมนูเด็ดมัดใจสามีทหาร•ตอนที่ 30
บทส่งท้าย: ชีวิตที่เป็นดั่งฝัน
ผลงานโดย ดัชเชสโพดำ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ดัชเชสโพดำ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เกิดใหม่เป็นภรรยาขัดดอก: ปฏิรูปยุค 70 ด้วยเมนูเด็ดมัดใจสามีทหาร นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!