ยินดีต้อนรับสู่หอคอยมรณะ

กลิ่นอับชื้นของดินชื้นแฉะและสนิมเหล็กคละคลุ้งจนแสบจมูก ทัศนียภาพเบื้องหน้าถูกย้อมด้วยแสงสีส้มสลัวจากคบเพลิงบนผนังหินปูนที่สลักเสลาด้วยอักษรโบราณแปลกตา คณินกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส ภาพของห้องนอนรกๆ ในอพาร์ตเมนต์ราคาถูกเมื่อไม่กี่วินาทีก่อนมลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย สิ่งที่แทนที่คือโถงหินกว้างใหญ่ไพศาลที่ให้ความรู้สึกกดดันจนแผ่นหลังชื้นเหงื่อ "ระบบประเมินสภาพแวดล้อมล้มเหลว... ตรวจพบสิ่งแปลกปลอมจากต่างมิติ... เริ่มต้นกระบวนการปรับเข้าสู่โครงข่ายมหานครแห่งความตาย... เสร็จสิ้น 100 เปอร์เซ็นต์" เสียงสังเคราะห์ที่ราบเรียบแต่ก้องกังวานในโสตประสาท ไม่ได้มาจากลำโพงสมาร์ตโฟนเครื่องเก่า แต่มันดังขึ้น *‘จากภายในหัว’* ของเขาเอง คณินสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ สมองอันรวดเร็วของเกมเมอร์สายวางแผนประเมินสถานการณ์ทันที เขายังมีชีวิตอยู่ ร่างกายยังขยับได้ เสื้อผ้าเปลี่ยนเป็นชุดคลุมสีดำสนิทเนื้อหยาบ และที่ข้อมือซ้ายมีรอยสักเรืองแสงสีม่วงเข้มรูปกะโหลกไขว้ปรากฏอยู่ *นี่ไม่ใช่ความฝันแน่ๆ* "ยินดีต้อนรับสู่ 'หอคอยมรณะ' ดันเจี้ยนระดับตำนานที่ไร้ผู้พิชิตมาสามร้อยปีครับ ผู้เล่นรหัส 089 ท่านคือผู้ถูกเลือกรายล่าสุด... หรือจะเรียกว่า 'ปุ๋ยชั้นดี' สำหรับชั้นที่หนึ่งดีล่ะครับเนี่ย ฮ่าๆๆ" น้ำเสียงแหบพร่าและกวนประสาทดังขึ้นจากมุมมืดของโถงทางเดิน คณินไม่รอช้า เขาก้าวเท้าถอยหลังตามสัญชาตญาณ พร้อมกับยกท่อนไม้ผุๆ ที่บังเอิญคว้าได้ขึ้นตั้งการ์ดป้องกันตัว ดวงตาคมกวาดมองไปยังต้นตอของเสียงอย่างระแวดระวัง เงาดำเคลื่อนไหวออกจากซอกเสาหิน แสงจากคบเพลิงสาดส่องกระทบกับวัตถุสีขาวโพลน มันไม่ใช่สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์หรือออร์คตัวเข่ายักษ์ แต่เป็น... โครงกระดูกมนุษย์สวมชุดเกราะสนิมเขรอะกระรุ่งกระริ่ง โครงกระดูกตัวนั้นกำลังเอามือข้างหนึ่งเคาะกะโหลกตัวเองเบาๆ ราวกับกำลังแก้ปวดหัว และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ... เบ้าตาของมันมีเปลวเพลิงสีฟ้าอ่อนลุกโชน พร้อมกับขากรรไกรที่ขยับขึ้นลงได้เหมือนมนุษย์กำลังพูดจาเจื้อยแจ้ว "โอ้โห! ดูกล้ามเนื้อที่ลีบแบนนั่นสิครับคุณผู้ชม ขาพับสั่นพั่บๆ แบบนั้น จะวิ่งหนีก็คงได้ไม่เกินสามเมตรสินะครับเนี่ย เกิดเป็นเนโครแมนเซอร์ทั้งที ทำไมสเปกถึงได้ต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดนี้ล่ะเนี่ย โลกภายนอกเขาคัดเลือกพนักงานกันยังไงเนี่ย ฮึ?" โครงกระดูกตัวนั้นบ่นพึมพำพลางเดินเข้ามาใกล้ คณินขมวดคิ้วมุ่น ความกลัวในตอนแรกเริ่มถูกแทนที่ด้วยความประหลาดใจและความฉุนเฉียวเล็กน้อย ชายหนุ่มลดท่อนไม้ลงครึ่งหนึ่ง พลางจ้องมองโครงกระดูกพูดได้ด้วยสายตาพิจารณา "แก... เป็นบอสประจำชั้นนี้เหรอ?" คณินถามเสียงเรียบ พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น โครงกระดูกหยุดเดิน มันกอดอก (เท่าที่ซี่โครงจะอำนวย) แล้วส่ายหัวช้าๆ "บอสอะไรกันล่ะครับเลเวลแค่นี้! ผมก็แค่วิญญาณเคราะห์ร้ายที่ถูกระบบเฮงซวยนี่ปลุกขึ้นมาเป็น 'โครงกระดูกนำทาง' ประจำตัวท่านต่างหากเล่า โอย... พูดแล้วก็ปวดกระดูกสันหลัง อยากนอนพักผ่อนยาวๆ สักห้าร้อยปีจังเลยเว้ยเฮ้ย" ทันใดนั้น หน้าต่างสีฟ้าใสก็เด้งขึ้นตรงหน้าคณิน ขัดจังหวะการบ่นพร่ำของโครงกระดูกจอมกวน --- **[ระบบแจ้งเตือนผู้เล่น]** * **ชื่อผู้เล่น:** คณิน (NecroKane) * **คลาสอาชีพหลัก:** เนโครแมนเซอร์ (Necromancer) - ระดับตำนาน (ถูกผนึกพลัง) * **เลเวล:** 1 * **ทักษะติดตัว (Passive Skill):** - *เนตรมรณะ (Level 1):* มองเห็นค่าสถานะและจุดอ่อนของสิ่งมีชีวิตและซากศพ - *เสียงสะท้อนแห่งความตาย (Level 1):* ควบคุมและสื่อสารกับซากศพในอาณาเขต * **ผู้ติดตามประจำตัว:** โครงกระดูกเลเวล 1 (ฉายาพิเศษ: *ปากแจ๋ว*) * **ภารกิจแรกเริ่ม:** เอาชีวิตรอดจาก 'โถงทดสอบแห่งความมืด' และปลุกกองกำลังซากศพชุดแรก (0/3) --- คณินกวาดสายตาอ่านข้อความทั้งหมดอย่างรวดเร็ว สมองของเขาประมวลผลข้อมูลอย่างเป็นระบบ คลาสเนโครแมนเซอร์ระดับตำนาน... แต่ถูกผนึกพลัง? เลเวล 1? และภารกิจที่บังคับให้ต้องปลุกซากศพในสถานที่ที่ดูเหมือนสุสานใต้ดินแห่งนี้ นี่ไม่ใช่เกมเก็บเลเวลทั่วไป แต่มันคือการเอาชีวิตรอดที่เดิมพันด้วยลมหายใจจริงๆ "นี่นาย... โครงกระดูกปากมาก" คณินเอ่ยขึ้น ทำเอาโครงกระดูกที่กำลังก้มหน้าสำรวจเล็บมือตัวเองชะงัก "เรียกผมว่า 'ซีโร่' ดีกว่าครับท่านเจ้านาย หรือจะให้ไพเราะก็ 'คุณซีโร่ผู้รอบรู้' ก็ได้นะคร้าบ" โครงกระดูกซีโร่ตอบกลับทันควัน พร้อมกับทำท่าโค้งคำนับอย่างประชดประชัน คณินไม่ใส่ใจท่าทีนั้น เขากวาดสายตามองไปรอบๆ โถงหินที่มีซากศพมนุษย์และสัตว์ประหลาดกระจัดกระจายอยู่ตามพื้นนับสิบร่าง ลางสังหรณ์บอกเขาว่า ความเงียบสงบกำลังจะหมดลงในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า "ถ้าไม่อยากให้กระดูกซี่โครงของนายแตกละเอียดคามือฉันล่ะก็... บอกวิธีใช้สกิลปลุกศพของคลาสนี้มาซะซีโร่" คณินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ทว่าแววตากลับคมกริบราวกับใบมีด ซีโร่ชะงักไปเล็กน้อย เปลวเพลิงสีฟ้าในเบ้าตากะพริบถี่ขึ้น ราวกับกำลังประเมินท่าทีของเจ้านายมือใหม่คนนี้ ก่อนที่มันจะหัวเราะคิกคักในลำคอ "โอho... สายตาเอาเรื่องนี่ครับท่าน เลเวลหนึ่งแต่ใจถึงใช้ได้เลย งั้นก็ตามใจท่านสิครับ..." ซีโร่ผายมือไปยังกองซากศพเบื้องหน้า "...เชิญเลือกเหยื่อรายแรกของท่านได้เลยครับท่านเนโครแมนเซอร์มือใหม่" ในจังหวะที่คณินกำลังจะก้าวเท้าเข้าไปหากองซากศพที่ใกล้ที่สุดนั้นเอง... *ครืนนนนน—!* พื้นหินอ่อนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนฝุ่นละอองร่วงหล่นลงมาจากเพดาน เสียงคำรามต่ำทุศลดังมาจากความมืดมิดเบื้องลึกของทางเดิน ทว่ามันไม่ใช่เสียงของสัตว์เดรัจฉานทั่วไป แต่มันคือเสียงโลหะเสียดสีกันและจิตสังหารอันเย็นเยียบที่แผ่พุ่งจนขนลุกซู่ ซีโร่หุบปากฉับทันที เปลวเพลิงในเบ้าตาหรี่แคบลงด้วยความตื่นตระหนก "เวรแล้ว... กลิ่นอายแบบนี้... มันไม่ใช่แค่สัตว์อสูรชั้นล่าง..." หน้าต่างระบบสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นมาทับหน้าจอเดิม พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังรัวระรัวจนน่าปวดหัว --- **[แจ้งเตือนฉุกเฉิน!]** * ตรวจพบผู้พิทักษ์แห่งหอคอยชั้นที่ 1: **'อัศวินโลหิตไร้หัว (Level 15)'** ตื่นจากการหลับใหล * เงื่อนไขการหลบหนีถูกปิดกั้น * **เวลาที่เหลือรอดก่อนเผชิญหน้า:** 00:30 นาที --- คณินจ้องมองตัวเลขถอยหลังที่กระพริบเป็นสีแดงฉานบนอากาศ รอยยิ้มบางๆ ที่หาได้ยากยิ่งผุดขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม ในเมื่อไม่มีทางเลือกอื่น... เกมนี้ เขาก็ต้องเล่นให้สุดทาง "ซีโร่... เตรียมตัวเก็บกวาดสนามรบ" คณินเอ่ยเสียงเข้ม พลางชูมือขวาขึ้น ท่ามกลางความมืดที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกขณะ โปรดติดตามตอนต่อไป... --- *(ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางก้าวเข้าสู่หอคอยมรณะไปพร้อมกับคณินและเจ้าซีโร่ปากแจ๋ว ฝากติดตามและเป็นกำลังใจให้เนโครแมนเซอร์มือใหม่ไต่อันดับไปด้วยกันนะครับ)*