ฟื้นตื่นในผืนดินแตกระแหง

"ถ้าตระกูลฉินอยากได้ที่ดินผืนนี้จนตัวสั่นนัก ก็เอาสัญญาหนี้สินห้าสิบหยวนกับไหปลาร้าเน่าๆ นี่กลับไปใส่พานกราบทูลบรรพบุรุษของพวกท่านเถอะค่ะ!" เสียงกร้าวที่เต็มไปด้วยความหยิ่งทะนงและรอยยิ้มเยาะหยันดังบาดแก้วหู จนแม่สามีอย่าง 'โจวฮุ่ยหลิง' ถึงกับหน้าเขียวคล้ำด้วยความโกรธ ปลายเล็บแหลมจิกเข้าที่ฝ่ามือจนแทบจะหยดเป็นเลือด สายตาที่มองร่างระหงตรงหน้าเต็มไปด้วยความริษยาและรังเกียจเดียดฉันท์ หลินเฟยหรงกวาดสายตามองไปรอบห้องโถงที่ผุพัง ฝุ่นคละคลุ้ง และกลิ่นอายความยากจนข้นแค้นที่ลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นยาจีนขมปี๋ นี่ไม่ใช่ความฝัน... เธอจำสัมผัสเย็นยะเยือกของความตายในชาติก่อนได้แม่นยำ วินาทีที่ถูกทรยศหักหลังจนลมหายใจเฮือกสุดท้ายดับวูบ แต่วันนี้ วิญญาณของอดีตนางร้ายผู้เยือกเย็นกลับตื่นขึ้นอีกครั้งในร่างของสตรีอ่อนแอผู้ตกเป็นเบี้ยล่างแห่งไร่ร้าง ทว่าแววตาคู่นั้นในยามนี้กลับคมกริบดุจคมดาบที่พร้อมเชือดเฉือนทุกผู้คนที่คิดจะเข้ามาเหยียบย่ำ ร่างบางในชุดผ้าฝ้ายเก่าขาดวิ่นขยับกายลุกขึ้นยืน แม้ร่างกายจะยังอ่อนล้าจากพิษไข้และภาวะขาดสารอาหาร แต่ท่าทีกลับสง่างามและเย่อหยิ่งจนโจวฮุ่ยหลิงเผลอถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว "หลินเฟยหรง! นังตัวดี แกกล้าดียังไงมาขึ้นเสียงใส่ฉัน แบบนี้สินะถึงได้ทำให้บ้านหลังนี้ต้องฉิบหายวายป่วง! ผัวของแกก็กลายเป็นไอ้พวกวิศวกรตกอับที่ถูกเนรเทศมาใช้แรงงานไถดิน ป่านนี้คงก้มหน้าก้มตาขุดหลุมฝังตัวตายอยู่ในไร่ร้างนั่นแล้วกระมัง!" แม่สามีแผדเสียงแหลมสูงพยายามกู้หน้าคืน ทว่าเฟยหรงกลับเพียงแค่ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ "สามีของฉันจะขุดหลุมฝังตัวหรือสร้างวิมานบนดิน ก็ยังดีกว่าคนที่วันๆ เอาแต่จ้องจะฮุบสมบัติคนอื่นโดยไม่ใช้สมองคิดนะคะ คุณแม่... เชิญกลับไปเถอะค่ะ ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนแล้วเอาบัญชีหนี้สินลับๆ ที่คุณแอบยักยอกเงินส่วนกลางไปเล่นการพนันเมื่อปีกลาย ไปประกาศให้คนทั้งหมู่บ้านได้ฟังกันทั่วหน้า" สิ้นคำพูดนั้น สีหน้าของโจวฮุ่ยหลิงก็เปลี่ยนเป็นสีเผือดซีดราวกับไก่ต้ม นางอ้าปากพะงาบๆ จะเอ่ยด่าทอแต่ก็ทำได้เพียงชี้หน้าคาดโทษด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะสะบัดก้นเดินหนีหายออกไปจากประตูบ้านอย่างลนลาน ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันและความกดดันที่ระอุขึ้นในอากาศ เฟยหรงผ่อนลมหายใจยาวเหยียด นางทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้เก่าๆ ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด พร้อมกับทบทวนสถานการณ์ปัจจุบันในสมองอย่างรวดเร็ว ไร่ร้างผืนนี้มีเนื้อที่กว่ายี่สิบไร่ ดินแห้งแล้งแตกระแหงจนไม่น่าจะเพาะปลูกอะไรขึ้น เต็มไปด้วยก้อนหินและวัชพืช หนี้สินก้อนโตที่ตระกูลเดิมทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า และสุขภาพร่างกายที่ย่ำแย่จนแทบจะก้าวเดินไม่ไหว แต่นี่คือจุดเริ่มต้น... เป็นกระดานหมากรุกที่นางจะใช้มันพลิกชะตากรรมของตนเองและสามีผู้ซื่อตรงให้กลายเป็นมหาเศรษฐีแห่งยุคให้จงได้ เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยดังขึ้นที่หน้าประตูกระท่อม ฉินอี้เฉินก้าวเข้ามาในบ้านด้วยสภาพที่เนื้อตัวเปรอะเปื้อนคราบดินและเหงื่อไคล ใบหน้าคมคายมีร่องรอยความเหนื่อยล้า แต่ดวงตาคมกริบคู่นั้นกลับฉายแววห่วงใยอย่างลึกซึ้งยามเมื่อมองตรงมาที่นาง เขายังคงสวมชุดวิศวกรสนามที่มอมแมมจากการทำแนวกันดิน แต่ไหล่กว้างนั้นแบกรับความกดดันทั้งหมดของครอบครัวไว้โดยไม่เคยปริปากบ่น "คุณ... ไหวไหมครับ?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าภรรยาคนนี้จะแตกสลายคามือ เช่นเดียวกับทุกวันที่ผ่านมา ฉินอี้เฉินชายหนุ่มผู้เคร่งครัดในกฎระเบียบและรักความสงบ ยอมทิ้งอนาคตไกลในเมืองหลวงมาตกระกำลำบากเคียงบ่าเคียงไหล่นาง ก็เพราะหัวใจดวงนี้มอบให้หญิงสาวตรงหน้าไปหมดสิ้นแล้ว แม้ว่าในอดีตนางจะเคยเย็นชาและผลักไสเขาเพียงใดก็ตาม เฟยหรงเงยหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่ม ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างตีตื้นขึ้นมาในอก ชาติก่อนนางมุ่งมั่นแต่จะแก้แค้นจนมองข้ามความรักที่มั่นคงและบริสุทธิ์ของสามีคนนี้ไป แต่วันนี้... นางจะไม่ยอมให้ความโง่เขลาทำลายความสุขตรงหน้าอีกเป็นอันขาด "ฉันไม่เป็นไรค่ะ อี้เฉิน..." เฟยหรงแย้มยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มที่จริงใจที่สุดตั้งแต่ฟื้นตื่นขึ้นมา "เรามาเริ่มลงมือกันเถอะค่ะ ที่ดินตรงนี้... จะต้องกลายเป็นผืนดินทองคำที่เราสองคนจะสร้างอาณาจักรด้วยกัน" ฉินอี้เฉินชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคู่คมเบิกกว้างขึ้นด้วยความประหลาดใจระคนดีใจ เขาน้อยครั้งนักที่จะได้เห็นรอยยิ้มที่อ่อนโยนเช่นนี้จากภรรยา ก่อนที่เขาจะพยักหน้ารับอย่างหนักแน่นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคลั่งไคล้และศรัทธาในตัวนาง ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังอบอวลไปด้วยความมุ่งมั่นอันเปี่ยมพลังนั้นเอง... *ก๊อกๆๆ!* เสียงเคาะประตูด้านนอกดังขึ้นอย่างกะทันหัน ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนแปลกหน้าหลายคู่ที่รายล้อมตัวบ้านไว้รอบด้าน พร้อมกับเสียงตะโกนก้องด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันจากชายชราปริศนาคนหนึ่งที่แผดดังทะลุผนึกไม้เข้ามา "หลินเฟยหรง! ฉินอี้เฉิน! ออกมาเปิดประตูรับโทษทัณฑ์จากทางการเดี๋ยวด่วน! พวกแกแอบลักลอบครอบครอง 'พื้นที่ต้องห้ามสีเลือด' ทางทิศเหนือ และตอนนี้เจ้าหน้าที่กำลังนำกำลังมาอายัดทรัพย์สินทั้งหมดในไร่ของพวกแกเดี๋ยวนี้!" *(โปรดติดตามตอนต่อไป)* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางพลิกชะตากรรมไปพร้อมกับเฟยหรงนะคะ!