จุดเริ่มต้นของเศษสวะ

เสียงกระดาษแผ่นบางที่ถูกฉีกออกจากสมุดทะเบียนสิทธิ์ ขับเน้นความเงียบงันภายในห้องโถงประเมินคลาสระดับสูงให้ยิ่งน่าอึดอัด ตัวเลขและสัญลักษณ์บนหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าไอแซคกะพริบถี่เป็นสีแดงฉาน ก่อนจะดับวูบลง เหลือไว้เพียงความว่างเปล่าอันน่าสมเพชในสายตาของทุกคนที่รายล้อม "เศษสวะ... นี่สินะ ผลลัพธ์ของการดิ้นรนอย่างไร้ยางอายตลอดสามปี" เสียงหัวเราะเยาะหยันดังลอดมาจากมุมห้อง เร็กซ์ รองหัวหน้ากิลด์ดาบเพลิงสวรรค์ กอดอกพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ด้วยท่าทีผ่อนคลาย ดวงตาเรียวเล็กจ้องมองชายหนุ่มผู้ยืนนิ่งสนิทราวกับรูปปั้นด้วยความเหยียดหยาม ไร้ซึ่งความเห็นอกเห็นใจใดๆ ทั้งสิ้น ไอแซคไม่แม้แต่จะชายตามองหน้าอีกฝ่าย เขาก้มลงมองฝ่ามือเปล่าเปลือยของตนเอง ข้อมูลสถานะที่ปรากฏอยู่เบื้องลึกในจิตสำนึกระบุไว้อย่างชัดเจนและโหดร้าย [คลาส: ว่างเปล่า (Void)] [ระดับ: 1] [ทักษะติดตัว: ไม่มี] [คำอธิบาย: ความมืดมิดที่ไร้ตัวตน ไม่สามารถเติบโต ดูดซับมานาไม่ได้ และไม่ถูกจัดอยู่ในระบบเวทมนตร์ใดๆ ในโลก] มันคือคลาสที่ไร้ค่าที่สุดในประวัติศาสตร์เกมออนไลน์อพอลโลออนไลน์ โลกใบใหม่ที่มนุษยชาติต้องฝากอนาคตไว้ คลาสที่ไม่เพียงแต่ใช้ต่อสู้ไม่ได้ แต่ยังไม่สามารถแม้แต่จะถือครองไอเทมใดๆ เพราะระบบจะปฏิเสธการเชื่อมต่อทันที สำหรับกิลด์ระดับท็อปอย่างดาบเพลิงสวรรค์ การมีสมาชิกที่มีสถานะเป็น 'ภาระ' ย่อมเป็นรอยด่างพร้อยที่ยอมให้เกิดขึ้นไม่ได้ "นายคงได้ยินแล้วนะ ไอแซค" เสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของมาสเตอร์กิลด์ดังขึ้นจากหัวโต๊ะประชุม การ์เน็ต ชายวัยกลางคนผู้สวมชุดเกราะเวทมนตร์ประดับอัญมณีราคาแพง ปรายตามองเด็กหนุ่มด้วยความรังเกียจราวกับกำลังมองเศษขยะติดรองเท้า "กิลด์ของเราไม่ใช่สถานสงเคราะห์คนพิการ สามปีที่ผ่านมา ทางเราหมดทรัพยากรไปกับนายไม่รู้เท่าไหร่ แต่นายกลับตอบแทนเราด้วยคลาสขยะชิ้นนี้" การ์เน็ตโยนสัญญาว่าจ้างฉบับจริงลงบนพื้นเบื้องหน้าเท้าของไอแซค เศษกระดาษปลิวว่อนไปตามแรงลมจากเครื่องปรับอากาศ "เซ็นชื่อยกเลิกสังกัดซะ แล้วไสหัวออกไปจากตึกนี้ ก่อนที่ฉันจะใช้สิทธิ์ของกิลด์ลบข้อมูลตัวละครของนายให้หายไปจากเซิร์ฟเวอร์ตลอดกาล" เสียงซุบซิบและเสียงหัวเราะคิกคักดังระงมขึ้นจากบรรดาสมาชิกชั้นสูงที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่รอบด้าน ไม่มีใครยื่นมือเข้าช่วย ไม่มีใครมองด้วยความเห็นใจ มีเพียงความสะใจและความสมเพชเวทนาที่ฉาบอยู่บนใบหน้าของคนเหล่านั้น ไอแซคค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่คมสีดำสนิทไร้ซึ่งระลอกคลื่นแห่งความตื่นตระหนก ความโกรธเกรี้ยว หรือแม้แต่ความเสียใจ ความนิ่งงันของเขาทำให้รอยยิ้มเยาะบนใบหน้าของเร็กซ์เริ่มแข็งค้างไปชั่วขณะ "พวกคุณ... มั่นใจกันขนาดนั้นเลยเหรอครับ ว่าสิ่งที่อยู่บนจอโฮโลแกรมนั้นคือความจริงทั้งหมด" เสียงทุ้มราบเรียบเอื้อnเอ่ยออกมา แผ่วเบาแต่ทรงพลังพอที่จะทำให้เสียงซุบซิบรอบด้านเงียบลงทันที เร็กซ์แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ เดินเข้ามาประชิดตัวไอแซค กลิ่นน้ำหอมราคาแพงโชยเข้าจมูก "ไอ้สวะ แกยังกล้ามีปากเสียงอีกงั้นเหรอ? ระบบประเมินของหอคอยศักดิ์สิทธิ์ไม่เคยผิดพลาด คลาส 'ว่างเปล่า' ของแกมันก็แค่ก้อนเนื้อไร้ประโยชน์ที่รอวันถูกลบทิ้ง แกมันก็เป็นแค่ไอ้ขี้แพ้ที่เกาะพวกเรากินมาตลอดสามปี!" ไอแซคไม่ตอบโต้ เขาเพียงแค่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้สื่อถึงความสุข แต่เป็นรอยยิ้มของคนที่กำลังมองดูละครสัตว์ที่น่าขันที่สุดในชีวิต ในวินาทีที่เร็กซ์กำลังจะยื่นมือมาผลักอกเพื่อขับไล่ไอแซคให้ออกไปพ้นสายตา บรรยากาศภายในห้องโถงประเมินก็พลันเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน แรงกดดันมหาศาลราวกับภูเขาพันลูกกดทับลงบนบ่าของทุกคนในห้องจนแทบทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น อุณหภูมิในห้องดิ่งฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ประตูเหล็กกล้าหนาเตอะที่เชื่อมต่อกับโถงทางเดินหลักถูกแรงกระแทกมหาศาลเปิดผางออกอย่างไร้ความปรานี ฝีเท้าหนักแน่นและมั่นคงคู่หนึ่งก้าวเข้ามา ร่างระหงในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทประดับลวดลายเวทมนตร์สีเงินยวง เส้นผมสีเงินยาวสลวยสะท้อนกับแสงไฟในห้อง ดวงตาสีฟ้าครามราวกับห้วงสมุทรลึกไร้ก้นบึ้งแฝงไว้ด้วยรัศมีอันเยือกเย็นและกดดันจนผู้คนรอบข้างต้องก้าวถอยหลังโดยสัญชาตญาณ ลูมิน่า อดีตหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่ง 'ราชินีแห่งเหมันต์' ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเซิร์ฟเวอร์ และเป็นบุคคลที่แม้แต่มาสเตอร์การ์เน็ตยังต้องก้มหัวให้ด้วยความเกรงกลัว ทุกคนในห้องต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง พวกเขาต่างรู้ดีว่าลูมิน่าประกาศถอนตัวจากการเป็นผู้เล่นระดับแนวหน้าและหายสาบสูญไปจากวงการนานนับปีแล้ว เหตุใดเธอจึงมาปรากฏตัวที่นี่ ในกิลด์ระดับกลางแห่งนี้? แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนช็อกยิ่งกว่าคือ ท่าทีของเธอ ลูมิน่ากวาดสายตาอันเย็นชาผ่านร่างของมาสเตอร์การ์เน็ตและเร็กซ์ไปราวกับพวกเขาเป็นเพียงอากาศธาตุ ก่อนที่ร่างระหงนั้นจะเดินตรงดิ่งเข้าไปหาไอแซคที่ยืนอยู่นิ่งๆ ท่ามกลางสายตานับสิบ ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัด ลูมิน่าคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้นเบื้องหน้าไอแซคอย่างนอบน้อม มือเรียวบางประสานกันไว้ที่หน้าอก ก้มศีรษะลงต่ำแสดงความเคารพสูงสุดที่ผู้เล่นจะมีให้แก่ผู้เป็นนาย เสียงหวานใสแต่ทรงอำนาจเอמהดังขึ้น ก้องกังวานไปทั่วทุกมุมห้องที่ขณะนี้เงียบสนิตรจนได้ยินแม้แต่เสียงเข็มตก "ดิฉัน ลูมิน่า... ผู้ติดตามผู้ต่ำต้อย มารายงานตัวตามสัญญาแล้วค่ะ, นายท่าน" สิ้นเสียงนั้น ร่างของมาสเตอร์การ์เน็ตและเร็กซ์ถึงกับเซถอยหลัง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ขณะที่หน้าต่างระบบแจ้งเตือนสีทองอร่ามทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ก็เด้งขึ้นมากลางอากาศ พร้อมกับเสียงประกาศก้องที่ทำให้ผู้เล่นนับล้านคนทั่วโลกต้องหยุดชะงัก [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่น 'ลูมิน่า' ได้ทำการผูกพันธะนิรันดร์ในฐานะ 'ผู้รับใช้สัตย์สาบาน' กับผู้เล่น 'ไอแซค' สำเร็จ] หวังว่าตอนนี้จะถูกใจและทำให้ทุกท่านตื่นเต้นไปพร้อมกันนะครับ!