ก้าวขึ้นสู่ระดับสูง

"คุณยังดูเหมือนเดิม... คีย์ รอยแผลเป็นที่ขยับไม่ได้นั่น ก็ยังคงเป็นเครื่องเตือนใจถึงความพ่ายแพ้ที่น่าสมเพชที่สุดในชีวิตคุณอยู่ใช่ไหมครับ?" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเยือกเย็นดุจน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องพักนักกีฬา คีย์ยืนนิ่ง ร่างกายของเขาเกร็งแน่นจนสัมผัสได้ถึงเส้นเลือดที่เต้นตุบอยู่บริเวณขมับ มือของเขาบีบเข้าหากันจนสนับมือขึ้นสีขาวจัด ชายในชุดสูทสีดำสนิทคนนั้นคือ 'เวนท์' อดีตผู้จัดการทีมที่เคยใช้แผนสกปรกทำลายชีวิตโปรเพลเยอร์ของเขาเมื่อสามปีก่อน "ออกไปจากห้องของพวกเรา เดี๋ยวนี้" คีย์เค้นเสียงผ่านไรฟัน สายตาของเขามุ่งมั่นและไม่มีร่องรอยของความกลัวหลงเหลืออยู่เหมือนในอดีต เวนท์แค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบภายใต้แว่นกรอบทองกวาดมองไปรอบห้อง ก่อนจะหยุดสายตาลงที่หน้าจอโฮโลแกรมที่แสดงตารางคะแนนล่าสุด—ทีมของพวกเขาเพิ่งดีดตัวขึ้นสู่ลำดับที่ 5 ของตารางโลกอย่างเป็นทางการ "ยินดีด้วยนะครับ กับอันดับ Top 5 ที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อและเศษเสี้ยวของศักดิ์ศรี แต่เชื่อผมเถอะ... ในโลกที่เต็มไปด้วยกรงขังแห่งข้อมูลข่าวสารนี้ อันดับที่คุณยืนอยู่ มันก็แค่ที่พักเท้าชั่วคราวให้คนอย่างผมเหยียบเล่นเท่านั้น" เรนที่ยืนอยู่มุมมืดของห้องขยับตัวเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวของเธอกระตุกเป็นจังหวะตามความเคยชินของมือสไนเปอร์ที่พร้อมจะเหนี่ยวไกได้ทุกเมื่อ แม้ไม่ได้ถือปืนอยู่ในมือ แต่บรรยากาศรอบตัวเธอก็เปลี่ยนเป็นเย็นเยียบขึ้นทันตา "การที่นายกล้าเดินเข้ามาถึงที่นี่ โดยไม่กลัวว่าข่าวจะรั่วไหลออกไปว่าผู้บริหารระดับสูงของสมาคมกำลังคุกคามผู้เล่น... นายคงไม่ได้มาแค่เพื่อทักทายใช่ไหมครับ เวนท์?" เรนเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่เฉียบคมดุจใบมีด เวนท์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่มุมปากกว้างขึ้นกว่าเดิม "คุณเรน... สไนเปอร์ผู้เย็นชา สมคำร่ำลือจริงๆ ครับ ผมมาเพื่อจะบอกว่า การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า กฎกติกาจะเปลี่ยนไป 'เล็กน้อย' เพื่อความเร้าใจของผู้ชม" คีย์ก้าวเท้าเข้าไปหาอีกฝ่ายหนึ่งก้าว ระยะห่างที่ลดลงทำให้เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่อบอวลไปด้วยความอหังการ "กฎกติกาที่เปลี่ยนไป เพื่อเปิดทางให้ทีมของนายชนะอย่างนั้นสินะครับ?" "ไม่ใช่หรอกครับ คีย์" เวนท์โน้มตัวลงมาใกล้ กระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูคีย์ "แต่เพื่อดูว่า ถ้าผมพรากสิ่งที่พวกคุณรักไปอีกครั้งในที่แจ้ง... พวกคุณจะยังรักษา 'ทีมเวิร์ก' ที่งดงามนั่นไว้ได้นานแค่ไหน" เมื่อชายชุดดำหันหลังเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงประตูที่ปิดลงอย่างช้าๆ บรรยากาศในห้องก็ยังคงอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เรนเดินเข้ามาใกล้คีย์พลางมองหน้าจอคะแนนที่แสดงชื่อทีมของพวกเขา ซึ่งตอนนี้กำลังเป็นที่จับตามองไปทั่วโลก "เขาตั้งใจจะปั่นหัวเราครับ" เรนกล่าวเบาๆ คีย์สูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามเรียกสติกลับมา "ผมรู้ครับเรน แต่ในเมื่อเราขึ้นมาถึงจุดนี้แล้ว เราจะถอยหลังกลับไปให้เขาหัวเราะเยาะไม่ได้ เราต้องฝึกให้หนักขึ้นกว่าเดิม กลยุทธ์ที่เขากำลังจะเปลี่ยนในรอบหน้า... เราต้องเตรียมรับมือให้ได้ทุกรูปแบบ" ในคืนนั้น คีย์ไม่ได้หลับตาลงเลย เขาใช้เวลาทั้งหมดไปกับการวิเคราะห์รีเพลย์การแข่งขันของทุกทีมใน Top 5 ความกดดันของการเป็นทีมม้ามืดที่ทะยานขึ้นมาสู่ระดับสูงนั้นไม่ใช่เรื่องเล่นๆ การที่อันดับของทีมพุ่งขึ้นมาติดอันดับ 5 หมายความว่าพวกเขาได้กลายเป็น 'เป้าหมาย' ของทีมยักษ์ใหญ่ที่เหลืออยู่ เขานั่งจ้องมองแผนที่จำลองของสนามแข่งรอบถัดไป มือของเขาเลื่อนไปมาบนหน้าจออย่างรวดเร็ว ความคิดในหัวของเขาเริ่มเชื่อมโยงกลยุทธ์เข้ากับความสามารถพิเศษของสมาชิกในทีม "ถ้าเขาจะใช้สนามแข่งที่มีสิ่งกีดขวางแบบสุ่ม... เราก็ต้องใช้ความเร็วของเรนเป็นตัวนำ แล้วดึงจังหวะด้วยแผน 'ลวงตา' ที่เราเคยซ้อมกัน" คีย์พึมพำกับตัวเอง ขณะที่เขากำลังจะปิดระบบเพื่อพักผ่อน ข้อความแจ้งเตือนจากระบบเกมก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอส่วนตัว มันเป็นข้อความนิรนามที่ไม่มีชื่อผู้ส่ง แต่เนื้อหาภายในทำเอาหัวใจของคีย์แทบหยุดเต้น 'อย่าเชื่อมั่นในสิ่งที่เห็นบนตารางคะแนน คีย์... เพราะหนึ่งในสมาชิกทีมที่นายเชื่อใจที่สุด กำลังเตรียมมีดเล่มใหม่ไว้แทงข้างหลังนายในรอบชิงชนะเลิศ... เวนท์รู้เรื่องนี้ดี' คีย์นิ่งงัน มือที่ถือเม้าส์อยู่สั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ เขาหันไปมองประตูห้องนอนของเรนที่อยู่ถัดออกไปเพียงไม่กี่ก้าว ความสงสัยที่เขาพยายามกดทับไว้ตลอดหลายปีเริ่มพรั่งพรูออกมาเหมือนเขื่อนที่แตกทะลัก เขาควรจะเชื่อใจใคร? หรือนี่เป็นเพียงหมากอีกตัวที่เวนท์ใช้เพื่อทำลายความสัมพันธ์ในทีมของเขาให้พังทลายลงจากภายใน? ในจังหวะนั้นเอง เสียงเคาะประตูห้องของเขาก็ดังขึ้นอย่างแผ่วเบา เป็นจังหวะเดียวกับที่หน้าต่างระบบแจ้งเตือนว่า 'มีผู้พยายามล็อกอินเข้าสู่บัญชีทีมของเขาจากตำแหน่งที่ไม่รู้จัก' คีย์ตัดสินใจหยิบปืนจำลองข้างโต๊ะขึ้นมา พลางเดินไปที่หน้าประตูด้วยหัวใจที่เต้นรัวเกินกว่าปกติ เขาตั้งสติแล้วเอ่ยถามออกไป "ใครครับ?" ไม่มีเสียงตอบกลับจากอีกฝั่ง มีเพียงเสียงวัตถุบางอย่างถูกเสียบเข้าที่ช่องใต้ประตู ก่อนที่ควันสีจางๆ จะเริ่มฟุ้งกระจายออกมา... ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดที่เข้มข้นที่สุดของเส้นทางอีสปอร์ตนี้ไปพร้อมกับผมนะครับ แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต