วันแรกที่ออฟฟิศกับความซวย

"ถ้าภายในสิบนาทีนี้ โปรแกรมเมอร์หน้าใหม่อย่างคุณยังกู้ข้อมูลชุดนี้กลับมาไม่ได้ ก็เชิญเก็บของแล้วไสหัวออกจากตึก ‘เรดไนต์ โกลบอล’ ไปซะ เพราะที่นี่เราไม่เลี้ยงขยะเปียกไว้รกแผนก" เสียงตบโต๊ะดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับแฟ้มเอกสารหนาปึกที่ถูกโยศกระแทก1ลงตรงหน้า รินรดาเงยหน้าขึ้นจากจอคอมพิวเตอร์อย่างช้าๆ ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นหนาเตอะกวาดตามองชายหนุ่มร่างสูงโปรดในชุดสูทราคาแพง คิน—หัวหน้าทีมโปรแกรมเมอร์รุ่นพี่ผู้มีใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย เขากำลังยืนกอดอกมองเธอด้วยสายตาเหยียดหยาม ราวกับเธอนั้นเป็นเพียงมดปลวกตัวเล็กๆ ที่เขาพร้อมจะบดขยี้ให้แหลกคามือได้ตลอดเวลา บรรยากาศภายในห้องทำงานรวมของแผนกพัฒนาเกมระดับท็อปของประเทศเงียบกริบ พนักงานคนอื่นๆ ต่างแกล้งทำเป็นก้มหน้าก้มตาจ้องจอภาพของตัวเอง แต่หูตั้งชันรอฟังเสียงความพินาศของเด็กฝึกงานเส้นใหญ่วันแรกอย่างใจจดใจจ่อ ทุกคนต่างรู้ดีว่า "ไฟล์ขยะ" ที่คินโยนมาให้รินรดานั้น ไม่ใช่ข้อมูลธรรมดา แต่มันคือโค้ดขยะที่ถูกเข้ารหัสลับระดับทหารและถูกทำลายทอนโครงสร้างจนแหลกละเอียด ไม่มีโปรแกรมเมอร์หน้าไหนบนโลกนี้ที่สามารถกู้มันกลับมาได้ภายในสิบนาทีหรอก... แม้แต่ตัวคินเองก็ยังทำไม่ได้ แต่สำหรับรินรดาแล้ว... มุมปากเรียวบางกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ ที่มีความหมายล้ำลึกเกินกว่าที่ใครจะคาดเดา "สิบนาทีเหรอคะ?" น้ำเสียงหวานใสแต่แฝงไปด้วยความเยือกเย็นเอ่ยขึ้นอย่างไม่สะทกสะทะท้าน เธอดันแว่นตาขึ้นเล็กน้อยก่อนจะหมุนเก้าอี้หันเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายตรงๆ "คุณคินแน่ใจนะคะว่าให้เวลาฉันตั้งสิบนาที เกรงว่าจะนานเกินไปจนทำให้คุณเสียเวลาหายใจเปล่าๆ ค่ะ" คินแค่นหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น "ปากดีชะมัด! หวังว่าตอนที่เธอร้องไห้ขี้มูกโป่งวิ่งออกจากตึกนี้ ปากเก่งๆ ของเธอจะยังอยู่ครบนะรินรดา อย่าลืมล่ะ... นับถอยหลังตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป!" พูดจบ คินก็สะบัดหน้าเดินหนีด้วยความสะใจ ทิ้งให้รินรดานั่งนิ่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ท่ามกลางสายตาสมเพชเวทนาจากรอบข้าง บางคนถึงกับแอบกระซิบกระซาบว่าผู้หญิงคนนี้คงใช้เส้นสายเข้ามาทำงานแน่ๆ ถึงได้ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเล่นอยู่กับใคร รินรดาไม่ได้สนใจเสียงนินทาเหล่านั้นแม้แต่น้อย ปลายนเรียวเล็กเสมือนศิลปินเปียโนเริ่มวางลงบนแป้นพิมพ์ เธอมองโค้ดขยะที่ปรากฏบนหน้าจอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากเด็กสาวผู้เรียบร้อยอ่อนแอ กลายเป็นนักล่าที่กำลังจดจ่ออยู่กับเหยื่อ *ก๊อกๆ... ก๊อก...* นิ้วเรียวรัวลงบนแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงดังระรัวราวกับเสียงฝนตกกระทบหลังคากระเบื้อง โค้ดแปลกปลอมนับล้านบรรทัดที่ถูกเข้ารหัสซับซ้อน ถูกเธอดึงเข้าสู่ระบบอัลกอริทึมส่วนตัวที่ถูกพัฒนาขึ้นมาเองอย่างเงียบเชียบ เธอรู้ทันทีว่านี่คือฝีมือของใคร... คินตั้งใจจะกลั่นแกล้งเธอให้ขายหน้าตั้งแต่วันแรก เพื่อที่เขาจะได้เขี่ยเธอพ้นทางและฮุบโปรเจกต์ใหญ่ที่เธอกำลังจะดูแลไปเสีย แต่คินคงลืมไปว่า... คนที่นั่งอยู่ตรงนี้ไม่ใช่เด็กจบใหม่ไร้ประสบการณ์ หน้าจอคอมพิวเตอร์ปรากฏโค้ดสีเขียววิ่งผ่านรวดเร็วจนมองแทบไม่ทัน รินรดากดปุ่ม Enter ครั้งสุดท้ายด้วยท่าทางสบายๆ เธอยกกาแฟขึ้นจิบอย่างใจเย็น ขณะที่หน้าจอกลับแสดงผลไฟล์ข้อมูลทั้งหมดถูกกู้คืนกลับมาอย่างสมบูรณ์แบบ 100% พร้อมกับระบบป้องกันความปลอดภัยระดับสูงสุดที่ถูกติดตั้งทับลงไปทันทีเพื่อไม่ให้ใครแอบเข้ามาเจาะข้อมูลได้อีก หน้าปัดนาฬิกาดิจิทัลมุมขวาบนเพิ่งจะผ่านไปแค่สามนาทีเท่านั้น! "เสร็จแล้วค่ะ" รินรดาเปล่งเสียงพูดขึ้นเบาๆ แต่ก้องกังวานพอที่จะทำให้ทั้งห้องทำงานหยุดชะงัก คินที่เพิ่งเดินไปหยิบกาแฟหันขวับมามองด้วยความตกใจ ใบหน้าของเขาซีดเผือกราวกับคนเห็นผี เขาปรี่เข้ามาที่โต๊ะของเธอทันที ดวงเบิกกว้างด้วยความเหลือเชื่อเมื่อเห็นหน้าจอแสดงผลข้อมูลลับที่กู้คืนได้ครบถ้วนสมบูรณ์ แถมยังมีระบบความปลอดภัยใหม่ที่แม้แต่ผู้บริหารสูงสุดอย่างเรย์มอนด์ก็ยังต้องทึ่ง "เป็นไปไม่ได้! เธอ... เธอทำได้ยังไง!" คินแผדเสียงลั่นด้วยความสติหลุด มือไม้สั่นเทาชี้หน้าเธอ รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้เขา แววตาทรงอำนาจที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความนอบน้อมถูกปลดปล่อยออกมาจนคินถึงกับผงะถอยหลังไปสามก้าว "ฝีมือมั้งคะ พอดีว่าฉันค่อนข้าง... ถนัดเรื่องเก็บกวาดขยะเป็นพิเศษค่ะ" ในจังหวะที่คินกำลังจะอ้าปากเถียงด้วยความโกรธจัด ประตูห้องกระจกบزمของแผนกก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้การเคารพ ร่างสูงสง่าของเรย์มอนด์—ซีอีโอหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่งวงการเกมมิ่ง เจ้าของฉายา "มัจจุราชนัยน์ตาน้ำแข็ง" ก้าวเข้ามาพร้อมกับบอดี้การ์ดชุดสูทสีกรมท่าสี่คน บรรยากาศในห้องกดดันจนแทบหยุดหายใจ เรย์มอนด์กวาดสายตาคมกริบมาหยุดที่โต๊ะทำงานของรินรดาด้วยใบหน้าเรียบเฉยเย็นชา ก่อนที่เขาจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ทุกคนในห้องถึงกับหัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม "เกิดอะไรขึ้นเสียงดังไปถึงห้องทำงานฉัน... แล้วเธอกล้าดียังไงถึงมายืนทำตัวไร้มารยาทในบริษัทของฉัน, คุณหนูรินรดา?" (โปรดติดตามตอนต่อไป...) รี้ดเดอร์ที่รักคะ เตรียมตัวพบกับความสะใจเลเวลพรีเมียมในตอนหน้าได้เลยนะคะ เมล่อนโซดาคัดสรรความฟินมาเสิร์ฟให้ถึงมือแล้วค่ะ!