จุดจบของคนไร้ค่า

"ขอโทษทีนะริน... แต่คนระดับ F อย่างนาย มันก็เป็นได้แค่เหยื่อล่อให้พวกเราได้ก้าวข้ามผ่านดันเจี้ยนนี้ไปเท่านั้นแหละ" เสียงหัวเราะเยาะของ 'คาร์ล' หัวหน้าปาร์ตี้ผู้หยิ่งผยองดังก้องสะท้อนไปตามผนังหินที่ชุ่มไปด้วยเมือกและกลิ่นคาวเลือด รินเงยหน้าขึ้นมองภาพเบื้องหน้าด้วยสายตาพร่าเลือน เลือดสีแดงฉานไหลอาบใบหน้าจนแสบตาไปหมด ในมือของเขายังคงกำโล่เหล็กผุๆ ที่บิดเบี้ยวจากการรับการโจมตีของมอนสเตอร์ระดับบอสเมื่อครู่นี้ไว้แน่น เขารู้สึกถึงความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านไปทั่วแผ่นหลัง ไม่ใช่เพราะความหนาวเหน็บของดันเจี้ยนซากศพ แต่เป็นเพราะความจริงที่ว่า เพื่อนร่วมทีมที่เขายอมเอาชีวิตเข้าแลกปกป้องตลอดสามปีที่ผ่านมา กำลังหันคมดาบเข้าหาเขาเพื่อเบิกทางหนี "ทำไม..." รินเค้นเสียงถาม เสียงของเขาสั่นพร่าและแหบแห้ง "ฉันช่วยพวกนายไว้... ทุกครั้ง... ทำไมถึงทำแบบนี้" "เพราะนายมันไร้ค่าไงล่ะ" เอลิน่าเดินก้าวออกมาจากเงามืดข้างหลังคาร์ล ดวงตาของเธอที่รินเคยหลงใหลในความอ่อนโยน บัดนี้กลับเย็นชาดุจน้ำแข็ง "นายคิดจริงๆ เหรอว่าคนอย่างฉันจะยอมคบหาหรือร่วมทีมกับคนกระจอกที่ไม่มีแม้แต่พลังมานาที่จะเลื่อนระดับ? การที่ฉันอยู่กับนายมาตลอด... มันก็แค่การจัดฉากเพื่อให้ฉันดูเป็นคนดีในสายตาของกิลด์ก็เท่านั้น" คำพูดนั้นกรีดลึกลงไปในหัวใจของริน ยิ่งกว่าบาดแผลฉกรรจ์บนร่างกายเสียอีก เอลิน่าไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมทีม แต่เธอคือเหตุผลเดียวที่ทำให้เขาอยากแข็งแกร่งขึ้นเพื่อให้คนระดับล่างอย่างเขาได้ยืนเคียงข้างเธออย่างสมเกียรติ ทว่าวันนี้ ความหวังนั้นถูกเหยียบย่ำลงจนไม่เหลือชิ้นดี คาร์ลถ่มน้ำลายลงพื้น ก่อนจะหันหลังเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะชายตามอง "ทิ้งไว้ที่นี่แหละ เสียงกรีดร้องของนายจะเป็นอาหารชั้นดีให้กับพวกอันเดดเอง หวังว่าจะได้เจอกันในขุมนรกนะ... ฮันเตอร์ระดับ F" เสียงฝีเท้าของคนเหล่านั้นค่อยๆ จางหายไป ทิ้งให้รินจมดิ่งลงสู่ความมืดมิดภายในห้องโถงกว้าง ร่างกายของเขากำลังชาหนึบ ความตายกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้พร้อมกับเสียงขุดคุ้ยดินของกองทัพซอมบี้ที่เริ่มเคลื่อนไหวจากหลุมศพรอบด้าน *เจ็บใจ... เจ็บใจเหลือเกิน* รินกัดฟันจนเลือดกบปาก เขาไม่เสียดายชีวิต แต่เขาเสียดายความไว้วางใจที่มอบให้คนผิด แววตาของเขาที่เคยอ่อนโยนค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีดำสนิทราวกับก้นบึ้งของมหาสมุทร หากชีวิตนี้ต้องจบลงด้วยน้ำมือของคนที่เขาเคยเชื่อใจ เขาสาบานว่าหากมีปาฏิหาริย์... เขาจะทำให้คนพวกนี้ได้รู้จักคำว่า 'นรก' ที่แท้จริง ทันใดนั้น เสียงเตือนที่เย็นเยียบและราบเรียบดั่งเครื่องจักรก็ดังขึ้นในหัวของเขา [ตรวจพบความปรารถนาอันแรงกล้าในสภาวะใกล้ตาย] [เงื่อนไขการปลดล็อก: 'การทรยศหักหลัง' เสร็จสิ้น] [ระบบ 'เดอะคลาสเชนเจอร์' กำลังติดตั้ง... 1%... 50%... 99%... สมบูรณ์] รินขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ ความเจ็บปวดที่เคยถาโถมดูเหมือนจะเลือนหายไปแทนที่ด้วยพลังงานบางอย่างที่ไหลเวียนผ่านเส้นเลือด เขาพยายามพยุงกายขึ้นยืน แม้ร่างกายจะเต็มไปด้วยบาดแผล แต่จิตวิญญาณกลับรู้สึกตื่นตัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน [โฮสต์ได้รับการระบุตัวตน: ริน] [สถานะปัจจุบัน: ฮันเตอร์ระดับ F (กำลังรอการอัปเกรด)] [ภารกิจแรก: สังหารผู้ทรยศ และกอบกู้เกียรติยศที่เสียไป] "ระบบงั้นเหรอ?" รินพึมพำขณะมองไปที่หน้าต่างโฮโลแกรมโปร่งแสงที่ลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า เขาเห็นเงาสะท้อนของตัวเองในแววตาที่เปลี่ยนไป มันไม่ใช่คนอ่อนแอที่ถูกรังแกอีกต่อไป แต่เป็นนักล่าที่พร้อมจะฉีกกระชากทุกอย่างที่ขวางหน้า ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นจากทางเดินที่พวกคาร์ลเพิ่งจากไป มันไม่ใช่เสียงเดินที่รีบร้อนเหมือนพวกหนีตาย แต่เป็นเสียงเดินที่มั่นคง สงบนิ่ง และเต็มไปด้วยอำนาจที่ทำให้มอนสเตอร์ในบริเวณนั้นถึงกับล่าถอย เงาดำร่างหนึ่งก้าวออกมาจากความมืด มันเป็นชายในชุดสูทสีดำสนิทที่ดูหรูหราผิดกับสถานที่แห่งนี้ ชายผู้นั้นหยุดยืนตรงหน้ารินแล้วกางร่มสีดำขึ้นมาแม้จะอยู่ในดันเจี้ยนที่ไม่มีฝนฟ้า "ขอโทษที่ล่าช้าครับ คุณริน" ชายปริศนากล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพราวกับกำลังเจ้านาย "ทางเราตรวจสอบพบว่า 'ทรัพย์สิน' ของเรากำลังถูกรบกวนโดยกลุ่มคนไร้คุณธรรม... และดูเหมือนว่าการลงทุนในตัวคุณจะถึงเวลาเริ่มต้นเสียที" ชายผู้นั้นยื่นบัตรเครดิตสีดำสนิทที่มีลวดลายทองคำประดับให้อย่างนอบน้อม "นี่คือบัตร 'Infinite Genesis' ครับ... วงเงินไม่จำกัด เพื่อการไต่เต้าสู่จุดสูงสุดที่คุณต้องการ ตอนนี้... คุณจะเลือกเป็นผู้ถูกล่า หรือจะเลือกซื้อชีวิตของคนที่กล้าทรยศคุณกันครับ?" รินมองบัตรในมือ สลับกับรอยยิ้มปริศนาของชายตรงหน้า หัวใจของเขาเต้นรัว ไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่ด้วยความสะใจที่กำลังจะเกิดขึ้นนับจากนี้เป็นต้นไป ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทเริ่มต้นแห่งการล้างแค้นนี้ครับ เงาฮันเตอร์ไร้เงา