เศษขยะในดันเจี้ยนระดับ E

กลิ่นคาวเลือดและสนิมเหล็กคละคลุ้งอวลอยู่ในโพรงจมูก จนแทบแยกไม่ออกว่ากลิ่นไหนมาจากซากออร์คที่เพิ่งถูกฆ่า หรือมาจากเลือดสดๆ ที่ไหลรินอาบศีรษะของชายหนุ่มผู้กำลังทรุดกายพิงผนังถ้ำอันเย็นเยียบ "นายหมดประโยชน์แล้ว, คิม" เสียงทุ้มต่ำแต่ราบเรียบไร้ซึ่งความรู้สึกของแบรด ดังสะท้อนก้องไปทั่วโถงหินอัคนีของดันเจี้ยนระดับ E ภายใต้แสงคบเพลิงสลัว ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะฮันเตอร์เกรด A ของหัวหน้ากิลด์ ‘ไททัน’ ยืนตระหง่านมองลงมาด้วยสายตาคล้ายกำลังมองเศษสวะข้างถนน ใบหน้าคมคายนั้นไม่ได้ซ่อนเร้นความดูถูกเหยียดหยามเอาไว้เลยแม้แต่น้อย คิมกัดฟันกรอด ความเจ็บปวดจากบาดแผลฉกรรจ์ที่ต้นขาซ้ายแล่นริ้วไปทั่วร่าง แต่ความเจ็บปวดทางกายนั้นเทียบไม่ได้เลยกับความร้าวรานในอก แบรดไม่ได้มาคนเดียว ด้านข้างของมันคือสหายร่วมทีมอีกสามคนที่เคยร่วมเป็นร่วมตายกันมานับครั้งไม่ถ้วน ทว่าบัดนี้ ทุกคนต่างเบือนหน้าหนี หลบสายตา และไม่มีใครกล้าเอ่ยปากสักคำเพื่อปกป้องคนที่เพิ่งช่วยชีวิตพวกมันจากฝูงก็อบลินเมื่อชั่วโมงก่อน "พวกแก..." คิมเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของแบรดอย่างไม่เกรงกลัว "ฉันเป็นคนเคลียร์กับดักทางเข้าให้พวกแก... ฉันเป็นคนคำนวณเส้นทาง... แล้วนี่คือสิ่งที่พวกแกตอบแทนฉันงั้นเหรอ?" แบรดหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะเยพันนั้นบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ตอบแทน? นายพูดเรื่องอะไร, คิม? นายเป็นแค่ 'ฮันเตอร์ไร้คลาส' ที่ไม่มีแม้แต่พลังมานาติดตัว ทำได้แค่แบกสัมภาระและเป็นเหยื่อล่อชั้นดี การที่นายได้ตายในดันเจี้ยนระดับ E เพื่อเปิดทางให้กิลด์ไททันของเราเก็บเกี่ยวดรอปไอเทม ถือเป็นเกียรติสูงสุดในชีวิตฮันเตอร์ชั้นต่ำอย่างนายแล้วนะ" คำว่า 'ฮันเตอร์ไร้คลาส' ถูกเน้นย้ำด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยถากถาง มันคือตราบาปที่สังคมฮันเตอร์ตีตราเขาไว้ตั้งแต่วันที่ผลึกมานาในRiftสแกนไม่พบพลังใดๆ ในร่างกายของเขา ทว่าตลอดสามปีที่ผ่านมา คิมใช้มันสมอง ความอดทน และหยาดเหงื่อเอาชีวิตรอดมาได้โดยไม่เคยร้องขอความปรานีจากใคร... จนกระทั่งวันนี้ วันที่เขาเชื่อใจคนผิด "จำไว้ซะ, คิม" แบรดหันหลังกลับ พร้อมกับโบกมือส่งสัญญาณให้ลูกทีมถอยร่อนออกไปที่ประตูทางออก "ประตูนี้ถูกล็อกด้วยระบบสลายมานาภายนอกแล้ว นายไม่มีทางออกไปได้หรอก... และอีกสามนาทีข้างหน้า บอสประจำดันเจี้ยน 'ราชวงศ์ออร์คคลั่ง' จะตื่นจากการจำศีล ลาก่อนนะไอ้สวะ หวังว่าแกจะตายอย่างทรมานพอกลบเกลื่อนร่องรอยความโลภของพวกเราได้นะ" *ครืนนน—!* เสียงกลไกประตูหินหนักอึ้งเลื่อนปิดสนิทลงต่อหน้าต่อตา ความมืดมิดและเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่ทันที เหลือเพียงแสงไฟจากคบเพลิงที่ใกล้จะมอดดับลงทุกที และเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จากความมืดมิดเบื้องลึก *โฮกกกกกก—!* เสียงคำรามสะท้านปฐพีดังสนั่นจนพื้นดินสั่นสะเทือน เงาขนาดมหมหึมาสูงเกือบสามเมตรปรากฏขึ้นพร้อมกับดวงตาสีแดงฉานที่จ้องมองมายังเหยื่อตัวจิ๋วที่มุมห้อง กลิ่นอายกดดันระดับบอสแผ่ซ่านจนขนหัวลุกชัน คิมพยายามพยุงร่างของตนเองให้ลุกขึ้นยืน มือขวาจับด้ามมีดสั้นขึ้นตั้งรับด้วยสัญชาตญาณแห่งการเอาตัวรอด แม้จะรู้ดีว่าร่างกายที่โชกเลือดและไร้มานานี้ไม่มีทางเอาชนะออร์คคลั่งได้เลยก็ตาม *นี่ฉันต้องมาตายอยู่ที่นี่จริงๆ งั้นเหรอ...?* ภาพของหลินอวี้ คนรักสาวนักเวทผู้คอยเคียงข้างและเยียวยาจิตใจเขามาตลอด ผุดขึ้นมาในห้วงความคิด รอยยิ้มอ่อนโยนและดวงตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยของเธอในยามที่เขากลับบ้านด้วยสภาพสะินสะท้าน ทำให้หัวใจของคิมเจ็บปวดราวกับถูกบีบขยี้ *ถ้าฉันตาย... หลินอวี้จะอยู่ยังไง? ใครจะปกป้องเธอจากพวกเหลือบไรในสมาคมฮันเตอร์?* ความโกรธแค้น ความคับแค้นใจ และความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะมีชีวิตอยู่เพื่อล้างแค้นระเบิดขึ้นในอกจนถึงขีดสุด ดวงตาของคิมฉายแววอำมหิตที่ไม่เคยมีมาก่อนในชีวิต ในวินาทีที่ออร์คคลั่งเงมือถือขวานยักษ์ฟาดลงมาหมายบดขยี้ร่างของเขาให้แหลกเป็นจุล เสียงจักรกลอันเย็นเยือก ลึกลับ และทรงพลังจนน่าขนลุก ก็ดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาทของคิมโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ [ตรวจพบความต้องการเอาชีวิตรอดถึงขีดสุด... เงื่อนไขลับถูกปลดล็อก!] [ยินดีต้อนรับสู่ระบบ 'มหาเศรษฐีไร้ขีดจำกัด' (Unlimited Billionaire System)] [โฮสต์ได้รับการยืนยันตัวตน: คิม] [สถานะปัจจุบัน: ฮันเตอร์ไร้คลาส (กำลังดำเนินการอัปเกรด...)] [ของขวัญต้อนรับสมาชิกใหม่ระดับ SSS: บัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัด (Unlimited Black Card) ได้รับการบรรจุเข้าสู่กระเป๋าจิตวิญญาณเรียบร้อยแล้ว] [ยอดเงินในบัญชีปัจจุบัน: 1,000,000,000,000 ดอลลาร์ (หนึ่งล้านล้านดอลลาร์) - ถอนและใช้จ่ายได้ทันทีอย่างไร้เงื่อนไข] คิมเบิกตากว้าง ลมหายใจสะดุดกึก ความเจ็บปวดทั่วร่างราวกับถูกลืมเลือนไปชั่วขณะ เมื่อหน้าจอสีทองโปร่งแสงนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า พร้อมกับสัมผัสเย็นเฉียบของบัตรโลหะสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นในมือของเขาอย่างอัศจรรย์ บนหน้าบัตรสลักชื่อของเขาด้วยตัวอักษรทองคำแท้ที่เปล่งประกายระยิบระยับ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน...? เงินหนึ่งล้านล้านดอลลาร์ในโลกที่ขับเคลื่อนด้วยพลังของดันเจี้ยนเนี่ยนะ? *ตู้มมม—!* ขวานยักษ์ของออร์คคลั่งฟาดกระทบพื้นหินจนเศษหินกระจายว่อน ฝุ่นควันตลบอบอวล ทว่าคิมในตอนนี้กลับไม่ได้หลบหนีอีกต่อไปแล้ว เขายืนหยัดขึ้นอย่างมั่นคง สายตาคมกริบมองร่างมหึมาของบอสตรงหน้าด้วยมุมปากที่กระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย็นชาและอำนาจที่เหนือกว่าอย่างเบ็ดเสร็จ ในเมื่อพวกมันอยากให้เขาตายในฐานะ 'เศษขยะ' นัก เขาก็จะใช้เงินหนึ่งล้านล้านนี้ ซื้อทั้งดันเจี้ยน ซื้อความตายของพวกมัน และซื้อกิลด์ไททันทั้งกิลด์ ให้พังพินาศคาเท้าของเขาเอง! คิมยกมือขึ้น นิ้วเรียวยาวสัมผัสลงบนหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว ก่อนจะเลือกกดปุ่มสีแดงเพลิงที่เขียนว่า [เปิดใช้งานร้านค้ามหาเศรษฐีระดับพระเจ้า] และกรอกยอดเงินซื้อไอเทมชิ้นแรกทันทีโดยไม่แม้แต่จะเหลือบมองราคา [ติ๊ง! ทำรายการสำเร็จ: ซื้อสิทธิ์ขาด 'เทพสงครามผู้พิทักษ์ (ระดับอมตะ)' เรียบร้อยแล้ว] [ยอดเงินคงเหลือ: 999,999,850,000 ดอลลาร์] ทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าจำลองภายในดันเจี้ยนระดับ E ก็พลันฉีกขาดออกเป็นเสี่ยงๆ สายฟ้าสีทองอร่ามฟาดผ่าลงมาจากความว่างเปล่า แรงกดดันระดับเทพเจ้าแผ่ซ่ายจนออร์คคลั่งที่เคยดุร้ายถึงกับทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัวสุดขีด และในเงาสีทองนั้น ร่างของอัศวินเกราะทองคำอร่ามผู้ถือดาบยักษ์แห่งการพิพากษาก็ค่อยๆ ก้าวเท้าลงมาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าคิม พร้อมกับเสียงทุ้มกังวานที่ดังสะท้อนก้องกังวานไปทั่วอาณาจักรใต้ดิน "นายท่าน... มีบัญชาประการใดสำหรับค่ำคืนนี้?" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางก้าวแรกไปพร้อมกับผม แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ