อัลกอริทึมหัวใจ กับนายไอเทมระดับตำนาน•ตอนที่ 4

ร่วมมือชั่วคราว

ผลงานโดย พรีสต์สายลุย
"รหัสผ่านหกหลักสุดท้าย... ผิดพลาด." เสียงสังเคราะห์จากระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานสาดสะท้อนลงบนใบหน้าคมคายของเรย์ บรรยากาศรอบตัวในห้องโถงใต้ดินแห่งนี้อัดแน่นไปด้วยกลิ่นอายของสนิมเหล็กและเศษซากข้อมูลที่เสียหาย พื้นที่ที่ควรจะเป็นเขตปลอดภัยของเควสต์ระดับตำนานกลับกลายเป็นเขาวงกตดิจิทัลที่พร้อมจะบดขยี้ผู้เล่นทุกคนให้แหลกสลายได้ทุกเมื่อ เอลาร่าก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว สัญชาตญาณนักรบระดับหัวแถวของเธอร้องเตือนภัยเสียงดังลั่น ชุดเกราะเวทมนตร์สีเงินยวงสะท้อนแสงเรืองรองจากผลึกมานาที่เริ่มกระพริบถี่ ดวงตาคมกริบของเธอกวาดมองไปรอบห้องด้วยความระแวดระวัง ก่อนจะตวัดกลับมามองชายหนุ่มผู้ยืนอยู่หน้าแผงควบคุมด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถาม "นายกำลังเล่นกับไฟ เรย์" น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่แฝงแรงกดดันมหาศาล "ถ้าการ *[Code Injection]* เมื่อครู่ของนายทำลายเซิร์ฟเวอร์ย่อยของดันเจี้ยนนี้พังทลายลง เราสองคนจะไม่ใช่แค่ออกจากเกมไม่ได้... แต่อวตารของเราอาจจะถูกลบถาวรจากฐานข้อมูลหลักของเกม" เรย์ไม่ตอบทันที นิ้วเรียวยาวของเขายังคงรัวอยู่บนแป้นพิมพ์ลอยตัวที่สร้างจากโค้ดแสงสีฟ้า ดวงตาสีเข้มสะท้อนตัวเลขและชุดคำสั่งนับพันบรรทัดที่วิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับสายน้ำไหล เขาผ่อนลมหายใจยาวเหยียดเพื่อควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจที่เริ่มเร่งเร้าตามสถานการณ์ "ถ้าผมไม่ทำแบบนั้น เราคงติดอยู่ในวังวนการวนลูปของเควสต์ย่อยไปอีกสามวันสามคืน" เรย์เอ่ยขึ้นโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอ น้ำเสียงของเขานิ่งสนิทแต่มั่นคง "คุณก็รู้ว่าระบบของพื้นที่ลับ 'หอสมุดลืมเลือน' แห่งนี้ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ผู้เล่นไขปริศนาด้วยกำลัง แต่มันถูกเขียนขึ้นด้วยตรรกะที่บิดเบี้ยว... มีใครบางคนจงใจซ่อน 'ประตูหลัง' เอาไว้" เอลาร่าหรี่ตาลงเล็กน้อย เธอก้าวเข้าไปใกล้เขาอีกนิดจนได้กลิ่นจางๆ ของโค้ดข้อมูลที่ลอยวนเวียนอยู่ในอากาศรอบตัวชายหนุ่ม "ประตูหลังที่ว่า... หมายถึงการแฮกเข้าระบบแกนกลางของเควสต์เนี่ยนะ? นายบ้าไปแล้วหรือเปล่า เรย์? นั่นมันคือกฎข้อห้ามสูงสุดของวิศวกรเกม" "กฎมีไว้แหก... โดยเฉพาะเมื่อมันเป็นกฎที่ผู้สร้างตั้งใจทิ้งช่องโหว่ไว้ให้คนฉลาดพบบes" เรย์หยุดมือนิ่งทันที หน้าจอสีฟ้าตรงหน้าเปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกต พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ไพเราะที่สุดเท่าที่เคยได้ยิน *[System Notification: อนุญาตเข้าถึงพื้นที่ลับระดับ SSS - 'หอคอยบรรพกาล']* ครืนนน—! พื้นดินใต้เท้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงอีกครั้ง เร็วกว่าครั้งก่อนหน้าหลายเท่าตัว ผนังห้องสมุดโบราณที่เคยทึบตันค่อยๆ แยกตัวออก เผยให้เห็นทางเดินหินอ่อนสีดำสนิทที่ทอดยาวดิ่งลงสู่เบื้องล่าง ลมหายใจของกาลเวลาพัดพาเอาละอองดาวและกลิ่นอายเวทมนตร์โบราณโชยขึ้นมาปะทะร่าง ทำให้ทั้งสองรับรู้ได้ทันทีว่าพวกเขากำลังก้าวเข้าสู่เขตแดนที่ไม่มีผู้เล่นคนใดเคยเหยียบย่างมาก่อน เอลาร่ามองทางเดินเบื้องหน้าสลับกับใบหน้านิ่งสงบของเรย์ เธอยกมือขึ้นกอดอก ขบคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย "ดูเหมือนว่าฉันจะประเมินนายต่ำไปสินะ... โปรแกรมเมอร์นอกรีต" "ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนที่ยุติธรรมครับ... เอ๊ย หมายถึง... ยุติธรรมดีครับ" เรย์เผลอหลุดคำพูดตามความคุ้นเคยเดิมออกไปเล็กน้อยก่อนจะรีบปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติ แล้วหันไปสบตาเธอตรงๆ "ในเมื่อเรามาถึงจุดนี้แล้ว ทางเลือกเดียวที่จะรอดออกไปได้คือการร่วมมือกันชั่วคราว คุณเคลียร์เส้นทางด้านหน้าด้วยกำลัง ส่วนผมจะจัดการกับระบบกลไกและปมปริศนาเบื้องหลัง ตกลงไหม?" เอลาร่าจ้องมองนัยน์ตาของชายหนุ่มอยู่นาน เธอมองเห็นความเด็ดเดี่ยวและความรอบคอบที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีหยิ่งทะนงเล็กน้อยนั้น ในโลกของ VRMMO ที่เต็มไปด้วยความเห็นแก่ตัวและการหักหลัง การมีพันธมิตรที่ฉลาดและคาดเดาไม่ได้แบบนี้อาจเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้เธอไขปริศนาความผิดเพี้ยนของระบบเกมที่เธอกำลังตามหาอยู่ก็ได้ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของหัวหน้ากิลด์สาว เธอชักดาบยาวประจำตัวออกจากฝัก เสียงเหล็กกระทบกันกังวลวานใสท่ามกลางความเงียบงัน "ตกลง... ร่วมมือกันชั่วคราว" เอลาร่าก้าวผ่านตัวเรย์ไปยืนนำหน้าตรงปากทางเข้า พร้อมกับปลดปล่อยออร่าพลังเวทสีเงินเข้มข้นออกมาเพื่อเปิดทาง "แต่อย่าคิดนะว่าฉันจะยอมให้นายตายง่ายๆ ถ้า นายถ่วงเวลาฉันแม้แต่ก้าวเดียว... ฉันนี่แหละจะเป็นคนจัดการนายเอง" เรย์เพียงแค่ยิ้มมุมปาก เขาเดินตามหลังเธอไปติดๆ พร้อมกับเรียกอินเทอร์เฟซเขียนโค้ดส่วนตัวขึ้นมาเตรียมพร้อมใช้งาน "วางใจได้เลยครับ หัวหน้ากิลด์... ผมยังไม่อยากรีบออกจากเกมนี้หรอกนะ" ทั้งสองก้าวเท้าเดินลึกเข้าไปในความมืดของทางเดินหินอ่อน แสงไฟจากคบเพลิงเวทมนตร์ค่อยๆ ดับลงทีละดวงตามหลังพวกเขา ประหนึ่งว่ามีใครบางคนหรือบางสิ่งกำลังจงใจปิดตายทางถอยหลัง ทว่า ในวินาทีที่ก้าวเข้าสู่โถงกลางของหอคอยบรรพกาล เสียงฝีเท้าของใครอีกคนที่ไม่ควรจะมีอยู่ก็ดังสะท้อนก้องมาจากความมืดเบื้องหน้า... *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...* พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าจากระบบที่ดังขึ้นในหัวของเรย์และเอลาร่าพร้อมกันโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า: *[Warning: ตรวจพบผู้บุกรุกคนที่สาม... และมันกำลังรอคอยพวกคุณอยู่ตั้งแต่แรกเริ่ม]* ---------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "พรีสต์สายลุย" นะคะ
สารจากนักเขียน (พรีสต์สายลุย)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลกอริทึมหัวใจ กับนายไอเทมระดับตำนาน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%