ฟื้นคืนจากความตายในวันที่ท้องฟ้าเปลี่ยนสี

"เอาตัวนังสะใภ้ตัวดีไปโยนทิ้งที่ท้ายหมู่บ้านเสีย! อย่าให้ลมหายใจของมันต้องมาทำให้อากาศในบ้านตระกูลหลินต้องแปดเปื้อนไปมากกว่านี้!" เสียงแหลมสูงปรี๊ดของแม่สามีดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาท ราวกับมีเข็มเล่มเล็กนับพันเล่มทิ่มแทงลงบนเนื้อเยื่อสมองที่ยังคงอ่อนล้า หลินเฟยหรงรู้สึกถึงความเย็นเยียบของพื้นดินที่กดทับแผ่นหลัง รสชาติคาวเลือดที่คละคลุ้งในลำคอ และแรงฉุดกระชากจากฝ่ามือหยาบกร้านของเหล่าญาติมิตรที่จ้องจะกำจัดเธอทิ้งเหมือนเศษขยะ นี่คือความทรงจำสุดท้ายก่อนที่ความมืดมิดจะกลืนกิน... ทว่า กลิ่นอายของความตายในชาติภพก่อนกลับถูกแทนที่ด้วยกลิ่นไอชื้นของดินและกลิ่นเหม็นอับของฟางข้าว *ฮึก!* เฟยหรงสูดลมหายใจเข้าลึกจนเจ็บแปลบไปถึงทรวงอก ดวงตาที่เคยพร่ามัวค่อยๆ ปรับโฟกัสท่ามกลางแสงสลัวที่ลอดผ่านรอยแตกของหลังคาสังกะสีเก่าคร่ำคร่า สัมผัสแรกที่เธอรับรู้ไม่ใช่ความอบอุ่น แต่เป็นความเงียบสงัดที่กดทับหัวใจ เธอไม่ได้ตาย... เธอฟื้นขึ้นมาในกระท่อมหลังเดิม ในช่วงเวลาที่ตระกูลหลินเพิ่งจะเริ่มใช้อุบายสกปรกเพื่อฮุบส่วนแบ่งมรดกจากครอบครัวเธอไปจนหมดสิ้น "ยังไม่ตายรึ? นังลูกสะใภ้ดวงแข็ง!" เสียงสบถด่าทอจากด้านนอกหน้าต่างดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมเสียงฝีเท้าที่เหยียบย่ำดินโคลนจนเกิดเสียงดังจั๊บๆ เฟยหรงกัดฟันแน่น เธอไม่ได้อ่อนแอเหมือนเด็กสาวในอดีตอีกต่อไป ความทรงจำที่ไหลย้อนกลับมาเหมือนสายน้ำเชี่ยวกรากทำให้เธอตระหนักว่า ตนเองได้ย้อนเวลากลับมาในยุค 80 ช่วงเวลาที่เศรษฐกิจกำลังผันผวน และเป็นช่วงที่เธอยังถูกตราหน้าว่าเป็นสะใภ้ไร้ค่า ทันใดนั้นเอง ความรู้สึกร้อนผ่าวที่ข้อมือซ้ายก็ปรากฏขึ้น เมื่อเธอเพ่งสมาธิไปที่จุดนั้น ภาพในห้วงความคิดก็เปลี่ยนไป ราวกับโลกอีกใบซ้อนทับกับความจริงที่โหดร้าย เธอเห็นทุ่งหญ้าเขียวขจีสุดลูกหูลูกตา สายน้ำใสสะอาดที่ไหลเย็น และเมล็ดพันธุ์พืชแปลกตากองโต นี่คือ ‘มิติฟาร์ม’ ความลับเพียงหนึ่งเดียวที่จะเป็นอาวุธให้เธอใช้ต่อกรกับโลกใบนี้ "ในเมื่อสวรรค์เมตตาให้ข้ากลับมา... อย่าหวังว่าประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิมจะเกิดขึ้นอีก" เฟยหรงพึมพำ น้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงไว้ด้วยประกายแห่งความเด็ดขาดที่ไม่มีใครกล้าสบตา ประตูไม้ที่ผุพังถูกผลักเปิดออก เสียงดังโครมครามพร้อมกับการปรากฏตัวของ 'จางเหว่ยหาน' ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารที่เปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นดิน ใบหน้าคมสันของเขาเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจางๆ และคิ้วที่ขมวดมุ่นบ่งบอกถึงความเคร่งเครียด ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองไปทั่วห้อง ก่อนจะหยุดลงที่ร่างของภรรยาที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนเตียงไม้ "เฟยหรง... เจ้าฟื้นแล้ว" น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและสั่นเครือเล็กน้อย ต่างจากภาพลักษณ์ทหารผู้เด็ดขาดโดยสิ้นเชิง เขาปรี่เข้ามาทรุดตัวลงข้างเตียง มือหนาที่หยาบกร้านจากการฝึกฝนเอื้อมมาสัมผัสใบหน้าของเธออย่างแผ่วเบา ประหนึ่งกลัวว่าคนตรงหน้าจะสลายกลายเป็นฟองอากาศ เฟยหรงมองใบหน้าสามีผู้ที่ในอดีตยอมแลกชีวิตเพื่อปกป้องเธอ แต่กลับต้องพบจุดจบที่อนาถเพราะเล่ห์เหลี่ยมของญาติๆ น้ำตาของเธอคลอเบ้า แต่มันไม่ใช่ความเศร้า มันคือความปิติที่ได้เห็นเขายังมีชีวิตอยู่ "เหว่ยหาน... พี่กลับมาแล้วหรือคะ" เธอเอ่ยชื่อเขาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า จังหวะที่เธอขยับตัว มิติฟาร์มในใจของเธอก็สั่นไหว พร้อมกับกระแสพลังบางอย่างที่แผ่ซ่านเข้าสู่ร่างกาย ทำให้ความเจ็บปวดจากการถูกทุบตีมลายหายไปอย่างน่าอัศจรรย์ "ใครทำอะไรเจ้า บอกพี่มา... ใครที่บังอาจแตะต้องเจ้า พี่จะทำให้มันชดใช้อย่างสาสม" เหว่ยหานคำรามในลำคอ แววตาของเขาวาวโรจน์ด้วยไอสังหารที่ทำเอาเฟยหรงใจสั่น เธอรีบคว้าข้อมือเขาไว้ "ยังไม่ใช่ตอนนี้พี่เหว่ยหาน... พวกเขาคิดจะทำลายเรา เราต้องใจเย็นๆ" เฟยหรงกล่าวพลางยันกายลุกขึ้น สายตาของเธอเหลือบไปเห็นไก่ที่ถูกขังอยู่ในสุ่มหน้าบ้าน ซึ่งแม่สามีตั้งใจจะเอาไปขายในตลาดเช้าเพื่อเก็บเงินเข้ากระเป๋าส่วนตัว เฟยหรงเผยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก พลังงานจากมิติในใจเริ่มถ่ายเทไปยังไข่ไก่ที่อยู่ในตะกร้าข้างๆ เธอรู้ดีว่านี่คือจุดเริ่มต้นของการพลิกฟื้นฐานะ ขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียด กลิ่นหอมประหลาดบางอย่างก็โชยออกมาจากในกระเป๋าเสื้อที่เธอแอบดึงออกมาจากมิติพิเศษ กลิ่นหอมอบอวลของซาลาเปาแป้งหมักสูตรโบราณที่ไม่น่าจะมีอยู่ในยุคข้าวยากหมากแพงนี้เริ่มฟุ้งกระจายไปทั่วกระท่อม และไหลทะลักออกไปสู่ลานบ้านภายนอกอย่างไม่อาจยับยั้ง เหว่ยหานชะงักกึก เขาเบิกตากว้างมองซาลาเปาสีขาวนวลในมือภรรยาด้วยความฉงน ทว่าก่อนที่เขาจะได้เอ่ยปากถาม ความเงียบงันก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ของแม่สามีที่เดินเข้ามาพร้อมกับตะโกนด่าทอเตรียมจะยึดข้าวของในบ้าน แต่แล้ว... เสียงฝีเท้าเหล่านั้นก็หยุดกะทันหัน เมื่อกลิ่นหอมฟุ้งของแป้งซาลาเปาปะทะเข้ากับจมูกของนางอย่างจังจนนางถึงกับหน้าถอดสี และสิ่งที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าคือร่างของชายชุดดำท่าทางน่าเกรงขามผู้หนึ่งที่ยืนขวางประตูอยู่ พร้อมกับถือเอกสารสำคัญบางอย่างในมือ... เอกสารที่อาจเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของตระกูลหลินไปตลอดกาล! ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านการเริ่มต้นของมหากาพย์ในครั้งนี้ด้วยใจจริงครับ เซียนหุ้นย้อนเวลา