รสชาติที่ถูกปฏิเสธ

“ถ้าหัวใจของเชฟอยู่ที่ความใส่ใจ ในจานนี้คงมีแค่ความว่างเปล่าครับ... เพราะมันไร้รสนิยมอย่างสิ้นเชิง” เสียงเคาะแป้นพิมพ์รัวเร็วของ ‘รินรดา’ หยุดลงชั่วขณะ เธอจ้องมองหน้าจอแท็บเล็ตที่ฉายภาพรีวิวร้านอาหารชื่อดังใจกลางเมืองก่อนจะกด ‘โพสต์’ ด้วยรอยยิ้มมุมปาก รินรดามักจะพูดเสมอว่าอาหารคือศิลปะที่กินได้ และถ้าศิลปินคนไหนเอาขยะมาวางบนจานแล้วบอกว่ามันคือผลงานระดับมิชลิน เธอในฐานะนักวิจารณ์อาหาร—หรือที่ใครหลายคนเรียกว่า ‘นักฆ่าร้านอาหาร’—ก็มีหน้าที่ต้องกำจัดมันทิ้งเสีย เสียงแจ้งเตือนในโซเชียลมีเดียรัวขึ้นราวกับเสียงปืนกล ยอดแชร์พุ่งทะยานหลักพันภายในไม่กี่นาที ความเห็นดุเดือดของเธอต่อร้านอาหารของ ‘คินน์’ เชฟหนุ่มดาวรุ่งกำลังกลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดในค่ำคืนนี้ รินรดากระดกไวน์ขาวราคาแพงขึ้นจิบ สายตาคมกริบมองไปยังภาพถ่ายของเชฟหน้าตายคนนั้นในบทสัมภาษณ์ เขาดูเนี้ยบ สง่างาม และเย็นชาในชุดเชฟสีขาวสะอาดตา แต่สำหรับเธอ... เขาก็แค่พ่อค้าที่หลงระเริงในชื่อเสียงจนลืมรสชาติที่แท้จริง ทว่าความเงียบสงบในคอนโดหรูถูกทำลายลงด้วยเสียงกริ่งหน้าห้อง รินรดาขมวดคิ้ว เธอไม่ได้สั่งเดลิเวอรี่ และเวลานี้ก็ดึกเกินกว่าที่ใครจะมาเยือน เธอเดินไปที่หน้าประตูผ่านกล้องวงจรปิด ก่อนจะพบร่างสูงโปรดของชายที่เธอเพิ่งเขียนด่าไปหยกๆ ยืนนิ่งสนิทอยู่หน้าประตู! รินรดาเปิดประตูออกไปเผชิญหน้าโดยไม่เกรงกลัว “มาถึงที่นี่เลยเหรอคะเชฟ? ร้านขาดวัตถุดิบจนต้องมาขโมยคำวิจารณ์ไปเป็นสูตรอาหารหรือยังไง” คินน์ไม่ได้ตอบทันที เขายืนกอดอก ดวงตาคมกริบใต้คิ้วเข้มจ้องมองเธอด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก มุมปากเขากระตุกขึ้นเล็กน้อย—ไม่ใช่รอยยิ้ม แต่เป็นความเย็นชาที่ทำเอาอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบ “รินรดา... คุณเป็นคนมีพรสวรรค์ในการใช้คำนะ แต่น่าเสียดายที่ประสาทสัมผัสเรื่องรสชาติของคุณมันด้อยกว่าความสามารถในการพ่นพิษ” เสียงทุ้มต่ำของเขาฟังดูราบเรียบ แต่ในนั้นแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาล เขาขยับก้าวเข้าหาเธอหนึ่งก้าว บีบให้หญิงสาวต้องถอยหลังเข้าไปในห้องโดยอัตโนมัติ “ด้อยเหรอ? ในจานสเต็กแกะของคุณ... ซอสโรสแมรี่มันกลบกลิ่นเนื้อจนแทบไม่เหลือความเป็นตัวตน มันคือความล้มเหลวเชิงโครงสร้างครับเชฟ” เธอสวนกลับทันควันโดยไม่ยอมให้เขาได้คุกคาม คินน์หัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและเซ็กซี่อย่างน่าประหลาด “ซอสโรสแมรี่นั่นคือ ‘ซิกเนเจอร์’ ที่ผมตั้งใจรังสรรค์เพื่อปรับสมดุลของเนื้อแกะเกรดเอจากนิวซีแลนด์ แต่น่าเสียดาย... ความแค้นในใจคุณมันคงทำให้ต่อมรับรสบอดสนิท จนแยกไม่ออกระหว่าง ‘ความตั้งใจ’ กับ ‘ความผิดพลาด’” “อย่าเอาเรื่องส่วนตัวมาอ้างสิคะ” รินรดาเชิดหน้าขึ้น “ลูกค้าที่จ่ายเงินราคาแพงเขามีสิทธิ์ที่จะคาดหวังความสมบูรณ์แบบ ไม่ใช่การทดลองทางวิทยาศาสตร์ที่ผิดพลาดของคุณ” “ถ้าผมบอกว่าคืนนี้... ผมจะพิสูจน์ให้เห็นว่าสิ่งที่คุณเขียนมันคือคำลวงล่ะ?” คินน์เดินผ่านเธอเข้าไปในห้องนั่งเล่นอย่างถือวิสาสะ เขาโยนกล่องอาหารหรูหราที่ถือติดมือมาด้วยลงบนโต๊ะกลาง รินรดาชะงัก เธอพยายามจะไล่เขาออกไป แต่กลิ่นหอมกรุ่นที่ลอยออกมาจากกล่องนั้นกลับดึงดูดสัญชาตญาณของเธออย่างรุนแรง “คุณทำอะไรของคุณ?” “ชิมดูสิ” คินน์หยิบช้อนเงินออกมาจากกล่องแล้วยื่นให้เธอ “นี่คือจานที่คุณวิจารณ์ว่าห่วยแตกที่สุด ถ้าคุณกินแล้วยังกล้าพูดคำเดิม... ผมจะปิดร้านและเลิกเป็นเชฟตลอดชีวิต แต่ถ้าคุณยอมรับว่าคุณพลาด... คุณต้องเขียนรีวิวขอโทษผมต่อหน้าสาธารณะ” รินรดามองค้อนเขา “กล้าท้าทายเหรอคะ? ได้... ถ้ามันไม่อร่อยจริง อย่าหาว่าฉันใจร้ายนะเชฟหน้าตาย” เธอก้าวเข้าไปใกล้เขาเพื่อคว้าช้อน แสงไฟในห้องสลัวลงจังหวะที่เธอกำลังจะคว้าช้อน คินน์กลับเป็นฝ่ายคว้าข้อมือเธอไว้เสียก่อน ดวงตาของเขาฉายแวววูบไหวบางอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน มันไม่ใช่ความโกรธ แต่มันคือ... ความปรารถนาที่ถูกเก็บซ่อนไว้ภายใต้มาดนิ่ง ความใกล้ชิดทำให้หัวใจของรินรดาเต้นรัว ผิวสัมผัสจากฝ่ามือของเขาที่แตะอยู่บนข้อมือเธอมันร้อนผ่าวราวกับจะลวกผิว “คุณมั่นใจเกินไปรินรดา” คินน์กระซิบข้างหูเธอ เสียงที่เคยราบเรียบเปลี่ยนเป็นนุ่มลึกและอันตราย “คุณอาจจะวิจารณ์อาหารผมได้เก่งกาจ แต่คุณไม่เคยวิจารณ์ ‘คน’ อย่างผมเลย... ว่าจริงๆ แล้ว ผมไม่ได้อยากให้คุณมาชิมอาหาร แต่ผมแค่อยากให้คุณ ‘ชิม’ ตัวตนของผมให้ชัดเจนกว่านี้” ขณะที่เธอกำลังจะอ้าปากโต้ตอบ ประตูห้องของเธอก็ถูกกระแทกเปิดออกโดยคนที่ไม่ได้รับเชิญ ร่างของชายหนุ่มอีกคนพุ่งเข้ามาพร้อมสีหน้าแตกตื่น “ริน! พี่เห็นโพสต์แล้ว พี่รีบมาหาเพราะกลัวว่าไอ้เชฟบ้านั่นจะทำอะไรแก!” รินรดาและคินน์ผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว สายตาของคินน์กลับคืนสู่ความเย็นชาและเฉยเมยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าแววตาที่เขามองไปยังผู้มาใหม่นั้น... กลับเต็มไปด้วยความหงุดหงิดที่ปิดไม่มิด รินรดายืนนิ่ง หัวใจยังคงเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอเพิ่งรู้ตัวว่าเกมนี้มันไม่ได้จบแค่เรื่องของรสชาติเสียแล้ว ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความเร่าร้อนในตอนแรกนี้ด้วยกันนะครับ